Atos 27

yns (YNS) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mpal bàtsül mbar naa bi iwal an'swà mukyà Itali, ba bàpɛ Pɔl anà baar a bɔlokà amwɛy akà kaptɛn mwɛy ikɔb ande Zülyüs, umwɛy uboo a itsuŋ a Lɔmà bàfàbel naa Itsuŋ a Sɛzar.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Bi kàbilà kà an'swà a Adalamit màyilyaaŋà à kun'kɔɔl a Azi, waa kàkyen. Un'nsi Masɛdwan a Tɛsalɔnikà mwɛy ikɔb ande Aristark kàkäl anà bi.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Taaŋtyà, bi kàmbär u Sidɔn. Zülyüs kàwɛlà Pɔl unsà ubwaŋ banswà, nde kun'pɛɛ mbwo mukàler asam ande ban'kwo mukun'bay.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Kan'lwomà bi apan, bi kàläb kà an'dà, kàlyaaŋ kà un'kɔɔl a Shipɛlɛ ntɔn un'pöb kiyeelà lisà.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Apan bi kàbwel ngyäl a kölàköl tsütsü a Silisi anà Pamfili, waa kàtɔlà u Mira a Lisi.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Akun, kaptɛn kàmɛn an'swà a Alɛksandri màmukyà Itali, laa kibiil nde.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Bi kàkyer ilä mbɔɔn ntɔn an'swà màyikyeenà ikye ikye, a mpay yanswà bi, kàkàtöl bi tsütsü a Snide. Ntɔn un'pöb kàyee wa lisà, bi kàlyaaŋ u ngyɛl a isaŋ a Krɛte, tsütsü a Salmɔnɛ.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Bi kya kàlyaaŋ a mpay yanswà tii kàkàtol bi kà ikal mwɛy bàfàbel Bo Pɔr, tsütsü a bul làmwɛy ikɔb a la Lasàyà.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Taaŋ làmwɛy làbwɛlàbwɛl làlyaaŋ, nkyeen udu a an'dà yàbulà yà bɔɔmà, ntɔn ilä a ukin udyà a Ayudà kyàkäl aŋàlyaaŋ itaan, Pɔl waa kakyään,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 kàtɛn naa: « Asam amɛ, mɛ in'manà naa nkyeen udu a an'dà itwaal ube mbɔɔn, indiir mbɔɔn ikyà bwà, kànà isaa anà an'swà mpɛl anki, wɛɛ anà mɔ̈ɔ̈ a baar abi sye. »
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Wɛɛ mfum a nsaab a Lɔmà mpem ande kàpɛ akà kaptɛn a an'swà anà akà ŋan'swà, akwànaa akà ndaa a Pɔl.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Yumwɛy ayi: làbuŋ alà làkwe anki naa baar bàkäl paa u paŋà a mpye. Lalan baar mbɔɔn bàkäl ba an'kyän mwɛy naa ba bàläb mbwo aba anà muleŋ mukɔlà Fɛniksi, làbuŋ làmwɛy là Krɛt bàduub mper làfàminà taaŋ ntɔn isà ilyaaŋ kwo.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Kipöb kyàfü ngyɛl, waa kyàlyaaŋà, apan ba bàsii naa ma màkäl an'kyän aŋàbwaŋ, ba bàtsuuŋ an'swà, bàsɛmà muyikyà ukɔl a isaŋ a Krɛt.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Wɛɛ ungö a kitaaŋ, un'pöb a ngwal awà bàfàbel naa Örakilɔ­n, kàfü isaŋ akin, waa kàyabweel,
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 kàsyen an'swà, ma màkwe anki munwaan a un'pöb, laa kàwɛy bi naa wa kisyen.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Bi kàlyaaŋ u ngyɛl a kisaŋ bàfàbel Kɔda, bi kàböŋ a mpay muwal itiir a un'sɛŋ.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Ungö mufuur kya uboo, unsà bɔɔmà mukàböl kà anseŋ a Sirt, ba bàbäm an'swà in'siŋ asànaa nkwɛl, waa bàtɔɔm löŋ. Ba bàläb muyiwɔŋ abun.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Un'pöb a ngwal kàkäl mukàyisiinà a ngwal, lalan taaŋtyà bàtɔɔm ba indiir kan'dà.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Kà ilä kyàtär, ba bàtɔɔmà anà an'kɔɔ aba ŋakwo indiir a isal a an'swà.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ilä mbɔɔn, itàkal taaŋ, itàkal mbwaar myàmɛnà anki, un'pöb a ngwal kàkäl mbɔɔn, lalan mpa kàkäl bi anà làkyän muwà mɔ̈ɔ̈.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 An'taaŋ mbɔɔn baar badi anki. Apan, Pɔl kàmbarà uboboo a ba, waa kàtɛn naa: « Ɔɔ asam amɛ, yàlàkal ubwaŋ naa bɛ làwem lwɛŋ amɛ mukɔɔn ambarà u Krɛt, ntɔn mukɔɔn ayàman nkweel ayi anà bwà alà.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Wɛɛ apanà, mɛ amàlalɔm musà un'kanà, ntɔn akà mbuur mwɛy uboo a bɛ ukwà anki, wɛɛ an'swà mpɛl ikyà bwà.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 U mpib aŋàbà, un'kyeey mwɛy wà Nzam in'wà mɛ uboo ande anà in'fàsyääl mɛ ayàmɛnà akà mɛ,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 waa kan'kyään naa: "Pɔl, twon an'man bɔɔmà! Yubwaŋ naa ngye akàsà un'lɔɔn u mii a Sɛzar, waa Nzam kàmapà sye mɔ̈ɔ̈ a atɔŋ angye abà musabà anà ngye."
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Lalan, asam amɛ, làkäl ngwal, ntɔn mɛ in'we anà làkwikilà amu Nzam naa ya iyàkal balàbal asànaa kan'kyään nde.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Wɛɛ bi ikàtsüüŋ kà un'kɔɔl a isaŋ mwɛy. »
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 U mpib yà kwem aŋinà, un'pöb kisyen u Adriyatik. Uboboo a mpib, baar a isal a an'swà bàmɛn asànaa bi kàkäl tsütsü a nkankyel.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Apan ba bàsii indübà a an'dà a lwaŋ, ba bàmɛn mɛtre an'kwem an'tär aŋinsambwaar. U kikwɛl, ba bàfàtɔɔm lwaŋ, waa bàmɛn mɛtre an'kwem mɔ̈ɔ̈l aŋinaan.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ba bàmɛn bɔɔmà naa bi ikyer akàböl udu a in'kul, lalan bàtɔɔm ba an'löŋ an'nà kà an'dà ungö anà bàkäl musyäär naa taaŋ làyaanà.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Wɛɛ, baar a isal a an'swà bàleŋà mbwo yanswà mutiin an'swà, ba bàtɔ̈ɔ̈l itiir un'sɛŋ kà an'dà anà bàkür naa ba bàkàbäm an'löŋ kusà a an'swà.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Pɔl kàtɛn a kaptɛn anà aŋità naa: « Isàkal naa baar bà bàkal anki uboo a an'swà, bɛ, bɛ làwà anki mɔ̈ɔ̈. »
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Lalan aŋità bàtsül ba in'siŋ a itiir a un'sɛŋ, waa bàtyeey kya.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Kusà a mwäänà mubalà, Pɔl kàlɔ̈m akà baar banswà mudyà isaa anà mutɛn naa: « Ŋàbà ilä kyàkwem aŋinà làdilà bɛ, ukɔɔn adyà anà mpa làkwen bɛ musà akà undiir mwɛy u mun.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Lalan mɛ amàlalɔm mudyà ndam a isaa ntɔn bya byà ndöŋ ntɔn bɛ làwü mɔ̈ɔ̈. Akà làtswe a un'tswe a umwɛy uboo a bɛ làyàkyà anki bwà. »
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ungö mutɛn abwɛy, nde kàwɛl làmpà, kàkömà Nzam u mii a baar banswà, kàtsül la, waa kàsɛmà mudyà.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Apan, ba banswà bàwɛl ngwal, waa bàdi sye.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Bi banswà uboo a an'swà kàkäl baar nkam yweel a an'kwem nsambwaar aŋisyaam.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Ungö muyuur a isaa, ba bàtyeey buur a an'swà mutɔɔm blɛ kà an'dà.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Mpal làyaanà taaŋ, baar a isal a an'swà bàmɛn anki nkankyel, wɛɛ ma màkäl ansɛŋ a an'dà anà un'soo, ba bàbön musiinà an'swà kwo, kya mbwo yàlàkal.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Apan ba bàtsuuŋ an'löŋ, bàwɛy ma uboo a an'dà, ba bàtsuuŋ sye in'siŋ myàfàkwaar an'swà. Ungö ba bàmbaar ipfɛy kusà a an'swà ntɔn un'pöb kasyen kà un'kɔɔl a an'dà, kya mbwo yàlàkal.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Wɛɛ ba bàkàböl kà ansɛŋ màkäl uboboo a indek myeel, ba bàsiinà an'swà u nkankyel, usà bàteen kà ansɛŋ anà bàsàkwo anki mubar, wɛɛ akà ngö a an'swà, ibɔ a an'dà byàkäl mupay ya a ngwal.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Apan, aŋità bàwɛl an'kyän mudwa baar a bɔlokà ntɔn uman naa umwɛy uboo a ba utääb anà utiin.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Wɛɛ kaptɛn kàkwen mutswà Pɔl mɔ̈ɔ̈, waa katsüŋ musyääl an'kyän aba. Nde kàswɛŋ baar bàyöb utääb mukal baar atàtwɛb mutɔɔmà kà an'dà anà musabà u nkankyel.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Bumwɛy bàlàsabà udu a an'bää anà udu a ikaam a an'swà. Undiiràwun, ba banswà bàtöl nkankyel anà mɔ̈ɔ̈.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.