Atos 26
yns (YNS) vs ARA
1 Angilipà kàtɛn a Pɔl naa: « Bàmapà mbwo musà un'lɔɔn angye. » Apan nde kàsen kɔɔ ntɔn musà un'lɔɔn ande:
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 « Mfum Angilipà, mɛ an'man un'sak mbɔɔn musà un'lɔɔn kusà a ngye ŋàbawà ntɔn indiir byanswà bàman'füün Ayudà,
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 sin sin ngye akyàyöb ubwaŋàbwaŋ nkääl a Ayudà anà nsyeel a mbaaŋ aba. Kyakin mɛ amalɔm mukan'wem anà igyɛɛŋ unsà nkääŋ a mpem yanswà.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 « Ntɔn mɔ̈ɔ̈ amɛ, sɛmà imbɛy, Ayudà banswà bàkyàyöb wa, ntɔn mɛ kàkäl u Yɛlusàlɛm uboo a un'sɛŋ amɛ.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Ba ŋakwo bàkyàyöb fà itaan, ba ban'kwo bàtɛ imbäl, kya ba bàsàkwen, naa mɛ in'wà umwɛy uboo a Ikööŋ a Amfarisi ifàlab inzaam abi pànsi pànsi.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Apanà, mɛ bàman'füün ntɔn làkyän amɛ unsà ilää kàpɛ Nzam akà andweer abi.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 In'sɛŋ abi myanswà myàkwem aŋiyweel myàfàsyääl Nzam uboo a muküünà mpib anà mwäänà ntɔn muman nkölà a ilää aki. Ɔɔ Mfum, ntɔn làkyän alà, Ayudà waa bàman'füün!
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Ntɔn nkye mpa làkyeyà bɛ naa Nzam afàwiy akü?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 Mɛ ŋakwo, mɛ kàyweerà naa yubwaŋ munwan a ngwal yanswà anà ikɔb a Yɛsu Nazɔrye.
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 Undiir nsil awà mɛ kàkyer u Yɛlusàlɛm. Mɛ kàbiil baar in'kyɛɛl mbɔɔn u bɔlokà mpal kàwɛl mɛ ikɔ̈b akà andweer a angaŋ, mɛ sye kàkyer akyeyà naa badwä.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Mɛ kàyibilà mbalà mbɔɔn u ndwà a nköŋ a Ayudà yanswà ntɔn mukapà ntaaŋàmbar anà mukasiinà a ngwal yanswà ba mubɛy làkwikilà aba. Uboo a nkyɛl amɛ yanswà, akà ba, mɛ ba kàyalabà tii kà an'bul a ingyey. »
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 « Lalan ilä mwɛy mɛ kàkyà Damas anà ikɔ̈b aŋàkwo anà isal ban'pɛ amfum a angaŋ.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Ɔɔ Mfum, ilä mwɛy ntsü a midi, mɛ kàkäl u mbwo, mɛ anà atɔŋ bàkäl anà mɛ, mpal kàmɛn mɛ un'ŋyäŋ a pɛɛlà wàŋàsöönà taaŋ kan'fà du, waa kan'diŋà.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Bi banswà kàbü u mɛɛn, waa mɛ kàwem ndaa mwɛy ikan'kyäänà unsà Ibɛlyɔ naa: "Sɔl, Sɔl, ntɔn nkye ayan'mɛɛy ngye nkwaaŋ? Yà mpay akà ngye mutɔn un'swaaŋ!"
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 Mɛ kàfuur naa: "Mwol, ngye awà nà?" Mwol waa kan'fuur naa: "Mɛ, mɛ in'wà Yɛsu akwà ayimɛɛy ngye nkwaaŋ.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Wɛɛ mbarà, tsim kà in'kɔl angye. An'yàmɛnà mɛ akà ngye ntɔn mɛ kàkyasɔɔl kusà mukal un'syääl anà mbäl unsà indiir kàmɛn ngye anà unsà indiir in'yàfamɛɛy mɛ.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Mɛ ngye akyasɔɔl uboo a un'sɛŋ wà anà uboo a baar mpa abà Ayudà mper amatɔm mɛ.
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 Mɛ ngye amatɔm ntɔn ngye aduub ba mii, alwom ba u mpib anà atwääl u pɛɛlà anà akà Nzam fà ikɔ̈b a Satanà, ntɔn ba bàwɛl ndwääl a man'be aba anà kwal uboo a aŋin'kyɛɛl u mbwo a làkwikilà amu mɛ." »
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 « Unsà ayi yanswà, mfum Angilipà, mɛ kàtön anki imanmii kyàfü du ki.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Wɛɛ mɛ kàtàlɔŋ baar a Damas, u Yɛlusàlɛm, kà itiir a Yuday kyanswà, anà akà in'sɛŋ mpa abà Ayudà, ntɔn ba bàbuul mpem anà bàpɛ mɔ̈ɔ̈ aba akà Nzam anà muswaŋ nsɔɔmà ayi u nsyääl aba.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Undiir awun Ayudà ban'kör ba mpal kàkäl mɛ u ndwà a Nzam, laa bàleŋ ba mukan'dwa.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Wɛɛ Nzam laa kan'tii nde, lalan mɛ in'wa mɛ anà mɔ̈ɔ̈ tii ŋàbawà, mɛ in'wàmuyità imbäl kusà a ambɛy anà andweer ndaa bàtɛn aŋangɔɔm anà Mɔsɛ naa ya isàkyer ayà,
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 muyöb naa Klistɔ kàkyer alàman mpay, naa nde, nde alàkal mbuur atàtwɛb mutoo uboo a akü, naa nde akyään pɛɛlà akà un'sɛŋ anà akà baar mpa abà Ayudà. »
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Pɔl kàkäl musà un'lɔɔn ande mpal kàsi Fɛstüs in'kwɛŋ naa: « Pɔl, ngye awà ŋun'kɔŋ! Un'yɛnà angye wà mbɔɔn kàmatwääl ukɔŋ! »
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Wɛɛ Pɔl kun'fuur naa: « Un'byääl Fɛstüs, mɛ kà in'wà ŋukɔŋ anki. Ndaa in'kyäänà mɛ yi yà ndandaa anà yan'kyän aŋàbwaŋ.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Ntɔn Mfum awà in'kakyäänà mɛ unsà uyɔl banswà, akyàyöb indiir abi ubwaŋàbwaŋ. Mɛ in'we anà iböŋ muyweer naa undiir mwɛy udiimà nde watɛy, ntɔn ndaa ayi yàlyaaŋ anki kunku, kà ikal aŋàyee.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Mfum Angilipà, nkye ngye afàsà làkwikilà akà aŋangɔɔm? Mɛ in'kyàyöb naa ngye awe anà làkwikilà. »
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Angilipà waa kàtɛn a Pɔl naa: « Le, ngye akwen mukan'buul un'klistɔ! »
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 Nde kàfuur naa: « Mɛ in'kwenà naa itàkal naa taaŋ ikikye, naa taaŋ mbɔɔn, wɛy Nzam ukyer naa kà nà ngye mpɛl anki, wɛɛ sye anà baar banswà bàweemà mɛ ŋàbawà, bɛ làbulà asànaa mɛ ukɔɔn in'siŋ mii. »
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Mfum waa kàmbarà, anà kuvɛrnɔ̈ɔ̈r, Bɛrnis anà baar banswà bàtɛɛnà nsaŋ.
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 Ba bàkyen nku, waa bàtɛn ba a ba naa: « Mbuur wà undiir mwɛy kan'kyer nde watɛy ntɔn nde uwɛl ukwà itàkal in'siŋ. »
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Apan, Angilipà kàsam Fɛstüs naa: « Mbuur wà bàkyer alun'wɛy ilàkal naa nde ukɔ̈ɔ̈n alom muman Sɛzar. »
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.