Atos 21
yns (YNS) vs VC
1 Yàmɛnà naa ungö mukaabà anà ba a mpay anà muwal an'swà, bi kàkyen ipey tii u Kɔs, taaŋtyà bi kàkɔlà Rɔdɛ, apan bi kàkyà Patara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Paa, bi kàmɛn an'swà màmukyà Fɛnɛsi, laa kàbilà bi, kàkyen bi.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Mpal kàtääl bi isaŋ a Shipɛlɛ, bi kàsàwɛy kya u kɔɔ a ikaar, waa kàwɛl mbwo mukyà mper a Siri, bi kàtɔlà u Tir, ikal màtwey an'swà buur ama.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Akun bi kàmɛn alɔŋki, bi kàbwaay paa mpɔsà mwɛy. U mbwo a Dweelà ba bàtɛn a Pɔl naa nde ukɔɔn abeenà Yɛlusàlɛm.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Wɛɛ mpal byàkwe ilä abi, bi kàfàwal mbwo mukyà. Ba banswà anà akyay aba anà baan aba bàkiswà tii u nsà a bul. Mpal kàtöl bi kà un'kɔɔl a an'dà, bi kàbü an'köm, waa kàyamà.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Ungö mupɛɛl mbɔr a ntsüü anà atɔŋ, bi kàbilà kà an'swà, wɛɛ ba bàfurà ndwà aba.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Wɛɛ akà bi, bi kàmay mbwo abi yanswà sɛmà Tir tii Petɔlɛmayis, bi kàpɛ atɔŋ mbɔr, waa kàbwaay apà ba ilä mwɛy.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Taaŋtyà, kàtoo bi, bi kàkyen Sɛzarɛ. Akun, bi kàbilà u ndwà a Filipo un'paylàsaŋ a Làsaŋ Aŋàbwaŋ, umwɛy uboo a Nsambwaar, waa bi kàbwaay paa.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Nde kàkäl abà baan akaar ankɔr anà. Ba bàfataa ngɔɔm.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Bi kàkäl paa ilä mbɔɔn, umpal kàyi ŋangɔɔm mwɛy kàfü Yuday ikɔb ande Agabüs.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Nde kayi akà bi anà kàwɛl un'di a lɔŋ a Pɔl, nde kàbäm wa kà in'kɔl anà kà an'kɔɔ ande ŋakwo, waa kàtɛn naa: « Làwem, Dweelà In'kyɛɛl an'tɛn naa mbuur aŋun'di wà, Ayudà bàsàkyer un'bäm u Yɛlusàlɛm asànaa an'bäm mɛ là, waa bàsun'yälà kà an'kɔɔ a angyey. »
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Mpal bàwem bi indiir abi, bi ŋakwo anà atɔŋ a bul alan, bi bàbɔ̈ɔ̈n Pɔl mukɔɔn abeenà Yɛlusàlɛm.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Apan, Pɔl kàfuur naa: « Undiir nà làlelà bɛ anà làkaamà bɛ mpem amɛ? Wɛɛ akà mɛ, mɛ an'kyey, kà nà mukan'bäm in'siŋ mpɛl anki, wɛɛ anà mukwà u Yɛlusàlɛm ntɔn ikɔb a Mwol Yɛsu. »
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Bi bàsàkwo anki musɔɔm an'kyän ande, bi bàkäl akul, waa bàtɛn naa: « Wɛy ukwen a Mwol bàkäl. »
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ungö a ndam a ilä, bi bàlɔ̈ɔ̈n indiir abi, waa kàbeenà Yɛlusàlɛm.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Ndam a alɔŋki uboo alɔŋki a Sɛzarɛ bàkiswà anà bisyeen mukàbɔ̈ɔ̈n u ndwà a un'nsi Shipɛle mwɛy ikɔb ande Mnasɔn. Nde kàkäl un'lɔŋki fà itaan.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 U ntööl abi u Yɛlusàlɛm, atɔŋ biwɛl unsà un'sak wanswà.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Taaŋtyà, Pɔl kàkyen anà bi u ndwà a Zyak, ikal bàköŋ andweer banswà.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Ungö kapɛ nde mbɔr, nde kakyään pànsi pànsi indiir byanswà kàkyer Nzam akà baar mpa abà Ayudà u mbwo a isal ande.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Ungö mukun'wem, ba bàsi Nzam làkoo, waa bàfuur akà Pɔl naa: « Un'tɔŋ, ngye akimanà, Ayudà nsaab kwe ban'sà làkwikilà, ba banswà ban'pà mɔ̈ɔ̈ aba unsà un'kɔɔn.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Wɛɛ ntɔn ngye, ba bàwem in'ŋün naa ngye ayilɔŋ ndaa a nkɔɔl, naa Ayudà bàfàkal uboo a baar mpa abà Ayudà bàtön Mɔsɛ, anà mukakyään naa ba bàkɔɔn akyɛy baan aba anà bàkɔɔn alab nkääl a Ayudà.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Bi waa ikyer aben? Itàkal kaben, ba bàkyer ayàyöb naa ngye an'yà.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Undiiràwun, ngye akyer asànaa kaswaŋ bi: bi ibye abà abaal anà bàkyàdyà kyän.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Asyen, kadi nkwà anà ba. Fur sye ngim aba ntɔn ba bàkɔɔl ntswe aba. Abun baar banswà bàyàyöb ba naa ndaa yanswà bàwem ba ntɔn ngye kàyà ndandaa anki, wɛɛ ngye, ngye ŋakwo sye afàlab Un'kɔɔn.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Akà baar mpa abà Ayudà bàbulà aŋàlàkwikilà, bi, bi kàkyasöön mbar kàtsül bi: ukɔɔn adyà in'twaŋ ifàfà unsà ibɔɔn bàfàpà akà itɛk, anà an'kil, anà in'twaŋ mpa bàtsül kil, anà ukɔɔn akyer ipasasɛ. »
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Apan, Pɔl kàsyen baar abà, waa kàdi nkwà anà ba taaŋtyà. Nde kàbilà u ndwà a Nzam ntɔn mukyään ilä isàwà nkwà anà bàsàpà ibɔɔn ntɔn umwɛy umwɛy uboo a ba.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Wɛɛ ilä nsambwaar byàkäl tsütsü mukwo mpal bun'mɛn Ayudà a Azi u ndwà a Nzam. Apan ba bàsi lingyoomà uboo a un'sɛŋ a baar wanswà, waa bun'kör,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 bàkuub in'kwɛŋ, waa bàtɛn naa: « Baar a Isàlɛl, kàlayää libay! Le mbuur akwà ayinwan anà un'sɛŋ anà un'kɔɔn abi, anà ikal ki unsà ndaa uyilɔŋ nde mper yanswà anà akà baar banswà! Nde sye kàkyàbiil Angɛlɛki uboo a ndwà a Nzam ntɔn mubɛy ikal in'kyɛɛl ki! »
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Ntɔn ba bàtwab atàman Trɔfimɛ un'nsi Ԑfɛsɔ anà nde uboo a bul, lalan bàsii ba naa Pɔl kun'biil u ndwà a Nzam.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Bul lanswà waa làni, un'sɛŋ waa kàyàköŋ. Baar bàkör Pɔl, waa bun'twey u ndwà a Nzam, apan ba bàdübà ibeenà agyägyä.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Ba bàleŋà mbwo mukun'dwa, mpal làkàtöl làsaŋ akà mfum a aŋità nsaab a Lɔmà naa Yɛlusàlɛm lanswà lan'bilà u lingyoomà.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Taaŋ nsil alan, nde kàwɛl aŋità anà an'kaptɛn, waa kàkyà ntiin mupay un'sɛŋ u mper bàkäl ba. Mpal bàmɛn ba mfum a aŋità nsaab anà aŋità, ba bàwɛy mudüb Pɔl.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Apan mfum a aŋità kàsin tsütsü apà nde, waa kun'kör, kàswɛŋ mukun'bäm an'dwaaŋ. Ungö apan, nde kàkwen muyöb naa nde wà nà anà nde sye ininà kan'kyer.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Wɛɛ, uboo a un'sɛŋ a baar, baar baar bàkäl mukuub in'kwɛŋ. Unsà isak isak aki, mfum a aŋità kàsàyöb anki akà undiir mwɛy. Undiir awun, kàswɛŋ nde naa Pɔl bun'syen u Fɔrtɛrɛs a aŋità a Lɔmà.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Mpal kàkɔlà nde udu a ikaar, aŋità bàkyer un'syɛn ntɔn nkyɛl a un'sɛŋ a baar yàkäl mbɔɔn,
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 ntɔn un'kàbɔ a baar kàkäl muyun'lab anà musà in'kwɛŋ naa: « Ukü! »
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 U taaŋ bàlun'biil ba u Fɔrtɛrɛs, Pɔl kàtɛn a mfum a nsaab naa: « Nkye mbwo ikyàkal mɛ mutɛn undiir mwɛy a ngye? » Mfum a aŋità kun'fuul naa: « Nkye ngye akyàyöb Ingɛlɛki?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Nkye ngye, kà ngye anki awà un'ngipiti awà kàtwääl ipaay mfwen anà kàsyen adwää baar nsaab nà u nsye a ipɔl? »
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Pɔl kàtɛn naa: « Mɛ? Mɛ in'wà un'yudà, bul a mɛ Tarsisi u Silisi, bul làmwɛy là làkoo. Mɛ amabɔɔn, mpɛ mbwo muyääm a un'sɛŋ. »
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Mfum a nsaab waa kun'pɛ mbwo. Pɔl kàkäl umbäär udu a ikaar, kàkyer isii a kɔɔ, un'sɛŋ a baar wanswà waa kàkäl a duu. Apan nde kàkyään ba unsà Ɛbɛlyɔ, waa kàtɛn naa:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.