Atos 21

yns (YNS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yàmɛnà naa ungö mukaabà anà ba a mpay anà muwal an'swà, bi kàkyen ipey tii u Kɔs, taaŋtyà bi kàkɔlà Rɔdɛ, apan bi kàkyà Patara.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Paa, bi kàmɛn an'swà màmukyà Fɛnɛsi, laa kàbilà bi, kàkyen bi.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Mpal kàtääl bi isaŋ a Shipɛlɛ, bi kàsàwɛy kya u kɔɔ a ikaar, waa kàwɛl mbwo mukyà mper a Siri, bi kàtɔlà u Tir, ikal màtwey an'swà buur ama.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Akun bi kàmɛn alɔŋki, bi kàbwaay paa mpɔsà mwɛy. U mbwo a Dweelà ba bàtɛn a Pɔl naa nde ukɔɔn abeenà Yɛlusàlɛm.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Wɛɛ mpal byàkwe ilä abi, bi kàfàwal mbwo mukyà. Ba banswà anà akyay aba anà baan aba bàkiswà tii u nsà a bul. Mpal kàtöl bi kà un'kɔɔl a an'dà, bi kàbü an'köm, waa kàyamà.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Ungö mupɛɛl mbɔr a ntsüü anà atɔŋ, bi kàbilà kà an'swà, wɛɛ ba bàfurà ndwà aba.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Wɛɛ akà bi, bi kàmay mbwo abi yanswà sɛmà Tir tii Petɔlɛmayis, bi kàpɛ atɔŋ mbɔr, waa kàbwaay apà ba ilä mwɛy.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Taaŋtyà, kàtoo bi, bi kàkyen Sɛzarɛ. Akun, bi kàbilà u ndwà a Filipo un'paylàsaŋ a Làsaŋ Aŋàbwaŋ, umwɛy uboo a Nsambwaar, waa bi kàbwaay paa.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Nde kàkäl abà baan akaar ankɔr anà. Ba bàfataa ngɔɔm.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Bi kàkäl paa ilä mbɔɔn, umpal kàyi ŋangɔɔm mwɛy kàfü Yuday ikɔb ande Agabüs.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Nde kayi akà bi anà kàwɛl un'di a lɔŋ a Pɔl, nde kàbäm wa kà in'kɔl anà kà an'kɔɔ ande ŋakwo, waa kàtɛn naa: « Làwem, Dweelà In'kyɛɛl an'tɛn naa mbuur aŋun'di wà, Ayudà bàsàkyer un'bäm u Yɛlusàlɛm asànaa an'bäm mɛ là, waa bàsun'yälà kà an'kɔɔ a angyey. »
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Mpal bàwem bi indiir abi, bi ŋakwo anà atɔŋ a bul alan, bi bàbɔ̈ɔ̈n Pɔl mukɔɔn abeenà Yɛlusàlɛm.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Apan, Pɔl kàfuur naa: « Undiir nà làlelà bɛ anà làkaamà bɛ mpem amɛ? Wɛɛ akà mɛ, mɛ an'kyey, kà nà mukan'bäm in'siŋ mpɛl anki, wɛɛ anà mukwà u Yɛlusàlɛm ntɔn ikɔb a Mwol Yɛsu. »
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Bi bàsàkwo anki musɔɔm an'kyän ande, bi bàkäl akul, waa bàtɛn naa: « Wɛy ukwen a Mwol bàkäl. »
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ungö a ndam a ilä, bi bàlɔ̈ɔ̈n indiir abi, waa kàbeenà Yɛlusàlɛm.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Ndam a alɔŋki uboo alɔŋki a Sɛzarɛ bàkiswà anà bisyeen mukàbɔ̈ɔ̈n u ndwà a un'nsi Shipɛle mwɛy ikɔb ande Mnasɔn. Nde kàkäl un'lɔŋki fà itaan.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 U ntööl abi u Yɛlusàlɛm, atɔŋ biwɛl unsà un'sak wanswà.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Taaŋtyà, Pɔl kàkyen anà bi u ndwà a Zyak, ikal bàköŋ andweer banswà.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Ungö kapɛ nde mbɔr, nde kakyään pànsi pànsi indiir byanswà kàkyer Nzam akà baar mpa abà Ayudà u mbwo a isal ande.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Ungö mukun'wem, ba bàsi Nzam làkoo, waa bàfuur akà Pɔl naa: « Un'tɔŋ, ngye akimanà, Ayudà nsaab kwe ban'sà làkwikilà, ba banswà ban'pà mɔ̈ɔ̈ aba unsà un'kɔɔn.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Wɛɛ ntɔn ngye, ba bàwem in'ŋün naa ngye ayilɔŋ ndaa a nkɔɔl, naa Ayudà bàfàkal uboo a baar mpa abà Ayudà bàtön Mɔsɛ, anà mukakyään naa ba bàkɔɔn akyɛy baan aba anà bàkɔɔn alab nkääl a Ayudà.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Bi waa ikyer aben? Itàkal kaben, ba bàkyer ayàyöb naa ngye an'yà.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Undiiràwun, ngye akyer asànaa kaswaŋ bi: bi ibye abà abaal anà bàkyàdyà kyän.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Asyen, kadi nkwà anà ba. Fur sye ngim aba ntɔn ba bàkɔɔl ntswe aba. Abun baar banswà bàyàyöb ba naa ndaa yanswà bàwem ba ntɔn ngye kàyà ndandaa anki, wɛɛ ngye, ngye ŋakwo sye afàlab Un'kɔɔn.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Akà baar mpa abà Ayudà bàbulà aŋàlàkwikilà, bi, bi kàkyasöön mbar kàtsül bi: ukɔɔn adyà in'twaŋ ifàfà unsà ibɔɔn bàfàpà akà itɛk, anà an'kil, anà in'twaŋ mpa bàtsül kil, anà ukɔɔn akyer ipasasɛ. »
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Apan, Pɔl kàsyen baar abà, waa kàdi nkwà anà ba taaŋtyà. Nde kàbilà u ndwà a Nzam ntɔn mukyään ilä isàwà nkwà anà bàsàpà ibɔɔn ntɔn umwɛy umwɛy uboo a ba.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Wɛɛ ilä nsambwaar byàkäl tsütsü mukwo mpal bun'mɛn Ayudà a Azi u ndwà a Nzam. Apan ba bàsi lingyoomà uboo a un'sɛŋ a baar wanswà, waa bun'kör,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 bàkuub in'kwɛŋ, waa bàtɛn naa: « Baar a Isàlɛl, kàlayää libay! Le mbuur akwà ayinwan anà un'sɛŋ anà un'kɔɔn abi, anà ikal ki unsà ndaa uyilɔŋ nde mper yanswà anà akà baar banswà! Nde sye kàkyàbiil Angɛlɛki uboo a ndwà a Nzam ntɔn mubɛy ikal in'kyɛɛl ki! »
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Ntɔn ba bàtwab atàman Trɔfimɛ un'nsi Ԑfɛsɔ anà nde uboo a bul, lalan bàsii ba naa Pɔl kun'biil u ndwà a Nzam.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Bul lanswà waa làni, un'sɛŋ waa kàyàköŋ. Baar bàkör Pɔl, waa bun'twey u ndwà a Nzam, apan ba bàdübà ibeenà agyägyä.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ba bàleŋà mbwo mukun'dwa, mpal làkàtöl làsaŋ akà mfum a aŋità nsaab a Lɔmà naa Yɛlusàlɛm lanswà lan'bilà u lingyoomà.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Taaŋ nsil alan, nde kàwɛl aŋità anà an'kaptɛn, waa kàkyà ntiin mupay un'sɛŋ u mper bàkäl ba. Mpal bàmɛn ba mfum a aŋità nsaab anà aŋità, ba bàwɛy mudüb Pɔl.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Apan mfum a aŋità kàsin tsütsü apà nde, waa kun'kör, kàswɛŋ mukun'bäm an'dwaaŋ. Ungö apan, nde kàkwen muyöb naa nde wà nà anà nde sye ininà kan'kyer.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Wɛɛ, uboo a un'sɛŋ a baar, baar baar bàkäl mukuub in'kwɛŋ. Unsà isak isak aki, mfum a aŋità kàsàyöb anki akà undiir mwɛy. Undiir awun, kàswɛŋ nde naa Pɔl bun'syen u Fɔrtɛrɛs a aŋità a Lɔmà.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Mpal kàkɔlà nde udu a ikaar, aŋità bàkyer un'syɛn ntɔn nkyɛl a un'sɛŋ a baar yàkäl mbɔɔn,
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 ntɔn un'kàbɔ a baar kàkäl muyun'lab anà musà in'kwɛŋ naa: « Ukü! »
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 U taaŋ bàlun'biil ba u Fɔrtɛrɛs, Pɔl kàtɛn a mfum a nsaab naa: « Nkye mbwo ikyàkal mɛ mutɛn undiir mwɛy a ngye? » Mfum a aŋità kun'fuul naa: « Nkye ngye akyàyöb Ingɛlɛki?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Nkye ngye, kà ngye anki awà un'ngipiti awà kàtwääl ipaay mfwen anà kàsyen adwää baar nsaab nà u nsye a ipɔl? »
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Pɔl kàtɛn naa: « Mɛ? Mɛ in'wà un'yudà, bul a mɛ Tarsisi u Silisi, bul làmwɛy là làkoo. Mɛ amabɔɔn, mpɛ mbwo muyääm a un'sɛŋ. »
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Mfum a nsaab waa kun'pɛ mbwo. Pɔl kàkäl umbäär udu a ikaar, kàkyer isii a kɔɔ, un'sɛŋ a baar wanswà waa kàkäl a duu. Apan nde kàkyään ba unsà Ɛbɛlyɔ, waa kàtɛn naa:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.