Atos 21

yns (YNS) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yàmɛnà naa ungö mukaabà anà ba a mpay anà muwal an'swà, bi kàkyen ipey tii u Kɔs, taaŋtyà bi kàkɔlà Rɔdɛ, apan bi kàkyà Patara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Paa, bi kàmɛn an'swà màmukyà Fɛnɛsi, laa kàbilà bi, kàkyen bi.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Mpal kàtääl bi isaŋ a Shipɛlɛ, bi kàsàwɛy kya u kɔɔ a ikaar, waa kàwɛl mbwo mukyà mper a Siri, bi kàtɔlà u Tir, ikal màtwey an'swà buur ama.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Akun bi kàmɛn alɔŋki, bi kàbwaay paa mpɔsà mwɛy. U mbwo a Dweelà ba bàtɛn a Pɔl naa nde ukɔɔn abeenà Yɛlusàlɛm.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Wɛɛ mpal byàkwe ilä abi, bi kàfàwal mbwo mukyà. Ba banswà anà akyay aba anà baan aba bàkiswà tii u nsà a bul. Mpal kàtöl bi kà un'kɔɔl a an'dà, bi kàbü an'köm, waa kàyamà.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Ungö mupɛɛl mbɔr a ntsüü anà atɔŋ, bi kàbilà kà an'swà, wɛɛ ba bàfurà ndwà aba.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Wɛɛ akà bi, bi kàmay mbwo abi yanswà sɛmà Tir tii Petɔlɛmayis, bi kàpɛ atɔŋ mbɔr, waa kàbwaay apà ba ilä mwɛy.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Taaŋtyà, kàtoo bi, bi kàkyen Sɛzarɛ. Akun, bi kàbilà u ndwà a Filipo un'paylàsaŋ a Làsaŋ Aŋàbwaŋ, umwɛy uboo a Nsambwaar, waa bi kàbwaay paa.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Nde kàkäl abà baan akaar ankɔr anà. Ba bàfataa ngɔɔm.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Bi kàkäl paa ilä mbɔɔn, umpal kàyi ŋangɔɔm mwɛy kàfü Yuday ikɔb ande Agabüs.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Nde kayi akà bi anà kàwɛl un'di a lɔŋ a Pɔl, nde kàbäm wa kà in'kɔl anà kà an'kɔɔ ande ŋakwo, waa kàtɛn naa: « Làwem, Dweelà In'kyɛɛl an'tɛn naa mbuur aŋun'di wà, Ayudà bàsàkyer un'bäm u Yɛlusàlɛm asànaa an'bäm mɛ là, waa bàsun'yälà kà an'kɔɔ a angyey. »
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Mpal bàwem bi indiir abi, bi ŋakwo anà atɔŋ a bul alan, bi bàbɔ̈ɔ̈n Pɔl mukɔɔn abeenà Yɛlusàlɛm.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Apan, Pɔl kàfuur naa: « Undiir nà làlelà bɛ anà làkaamà bɛ mpem amɛ? Wɛɛ akà mɛ, mɛ an'kyey, kà nà mukan'bäm in'siŋ mpɛl anki, wɛɛ anà mukwà u Yɛlusàlɛm ntɔn ikɔb a Mwol Yɛsu. »
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Bi bàsàkwo anki musɔɔm an'kyän ande, bi bàkäl akul, waa bàtɛn naa: « Wɛy ukwen a Mwol bàkäl. »
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ungö a ndam a ilä, bi bàlɔ̈ɔ̈n indiir abi, waa kàbeenà Yɛlusàlɛm.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ndam a alɔŋki uboo alɔŋki a Sɛzarɛ bàkiswà anà bisyeen mukàbɔ̈ɔ̈n u ndwà a un'nsi Shipɛle mwɛy ikɔb ande Mnasɔn. Nde kàkäl un'lɔŋki fà itaan.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 U ntööl abi u Yɛlusàlɛm, atɔŋ biwɛl unsà un'sak wanswà.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Taaŋtyà, Pɔl kàkyen anà bi u ndwà a Zyak, ikal bàköŋ andweer banswà.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ungö kapɛ nde mbɔr, nde kakyään pànsi pànsi indiir byanswà kàkyer Nzam akà baar mpa abà Ayudà u mbwo a isal ande.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Ungö mukun'wem, ba bàsi Nzam làkoo, waa bàfuur akà Pɔl naa: « Un'tɔŋ, ngye akimanà, Ayudà nsaab kwe ban'sà làkwikilà, ba banswà ban'pà mɔ̈ɔ̈ aba unsà un'kɔɔn.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Wɛɛ ntɔn ngye, ba bàwem in'ŋün naa ngye ayilɔŋ ndaa a nkɔɔl, naa Ayudà bàfàkal uboo a baar mpa abà Ayudà bàtön Mɔsɛ, anà mukakyään naa ba bàkɔɔn akyɛy baan aba anà bàkɔɔn alab nkääl a Ayudà.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Bi waa ikyer aben? Itàkal kaben, ba bàkyer ayàyöb naa ngye an'yà.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Undiiràwun, ngye akyer asànaa kaswaŋ bi: bi ibye abà abaal anà bàkyàdyà kyän.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Asyen, kadi nkwà anà ba. Fur sye ngim aba ntɔn ba bàkɔɔl ntswe aba. Abun baar banswà bàyàyöb ba naa ndaa yanswà bàwem ba ntɔn ngye kàyà ndandaa anki, wɛɛ ngye, ngye ŋakwo sye afàlab Un'kɔɔn.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Akà baar mpa abà Ayudà bàbulà aŋàlàkwikilà, bi, bi kàkyasöön mbar kàtsül bi: ukɔɔn adyà in'twaŋ ifàfà unsà ibɔɔn bàfàpà akà itɛk, anà an'kil, anà in'twaŋ mpa bàtsül kil, anà ukɔɔn akyer ipasasɛ. »
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Apan, Pɔl kàsyen baar abà, waa kàdi nkwà anà ba taaŋtyà. Nde kàbilà u ndwà a Nzam ntɔn mukyään ilä isàwà nkwà anà bàsàpà ibɔɔn ntɔn umwɛy umwɛy uboo a ba.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Wɛɛ ilä nsambwaar byàkäl tsütsü mukwo mpal bun'mɛn Ayudà a Azi u ndwà a Nzam. Apan ba bàsi lingyoomà uboo a un'sɛŋ a baar wanswà, waa bun'kör,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 bàkuub in'kwɛŋ, waa bàtɛn naa: « Baar a Isàlɛl, kàlayää libay! Le mbuur akwà ayinwan anà un'sɛŋ anà un'kɔɔn abi, anà ikal ki unsà ndaa uyilɔŋ nde mper yanswà anà akà baar banswà! Nde sye kàkyàbiil Angɛlɛki uboo a ndwà a Nzam ntɔn mubɛy ikal in'kyɛɛl ki! »
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Ntɔn ba bàtwab atàman Trɔfimɛ un'nsi Ԑfɛsɔ anà nde uboo a bul, lalan bàsii ba naa Pɔl kun'biil u ndwà a Nzam.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Bul lanswà waa làni, un'sɛŋ waa kàyàköŋ. Baar bàkör Pɔl, waa bun'twey u ndwà a Nzam, apan ba bàdübà ibeenà agyägyä.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ba bàleŋà mbwo mukun'dwa, mpal làkàtöl làsaŋ akà mfum a aŋità nsaab a Lɔmà naa Yɛlusàlɛm lanswà lan'bilà u lingyoomà.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Taaŋ nsil alan, nde kàwɛl aŋità anà an'kaptɛn, waa kàkyà ntiin mupay un'sɛŋ u mper bàkäl ba. Mpal bàmɛn ba mfum a aŋità nsaab anà aŋità, ba bàwɛy mudüb Pɔl.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Apan mfum a aŋità kàsin tsütsü apà nde, waa kun'kör, kàswɛŋ mukun'bäm an'dwaaŋ. Ungö apan, nde kàkwen muyöb naa nde wà nà anà nde sye ininà kan'kyer.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Wɛɛ, uboo a un'sɛŋ a baar, baar baar bàkäl mukuub in'kwɛŋ. Unsà isak isak aki, mfum a aŋità kàsàyöb anki akà undiir mwɛy. Undiir awun, kàswɛŋ nde naa Pɔl bun'syen u Fɔrtɛrɛs a aŋità a Lɔmà.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Mpal kàkɔlà nde udu a ikaar, aŋità bàkyer un'syɛn ntɔn nkyɛl a un'sɛŋ a baar yàkäl mbɔɔn,
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 ntɔn un'kàbɔ a baar kàkäl muyun'lab anà musà in'kwɛŋ naa: « Ukü! »
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 U taaŋ bàlun'biil ba u Fɔrtɛrɛs, Pɔl kàtɛn a mfum a nsaab naa: « Nkye mbwo ikyàkal mɛ mutɛn undiir mwɛy a ngye? » Mfum a aŋità kun'fuul naa: « Nkye ngye akyàyöb Ingɛlɛki?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Nkye ngye, kà ngye anki awà un'ngipiti awà kàtwääl ipaay mfwen anà kàsyen adwää baar nsaab nà u nsye a ipɔl? »
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Pɔl kàtɛn naa: « Mɛ? Mɛ in'wà un'yudà, bul a mɛ Tarsisi u Silisi, bul làmwɛy là làkoo. Mɛ amabɔɔn, mpɛ mbwo muyääm a un'sɛŋ. »
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Mfum a nsaab waa kun'pɛ mbwo. Pɔl kàkäl umbäär udu a ikaar, kàkyer isii a kɔɔ, un'sɛŋ a baar wanswà waa kàkäl a duu. Apan nde kàkyään ba unsà Ɛbɛlyɔ, waa kàtɛn naa:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.