Atos 20

yns (YNS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mpal làwü làso lanswà, Pɔl kàtüüb alɔŋki. Ungö mukapà ngwal, laa kàsawɛy nde, waa kàkyen Masɛdwan.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Nde kàlyaaŋ kà in'tà amin mupà alɔŋki ngwal unsà an'yääm mbɔɔn. Ungö nde kàkyen Ngɛlɛsi
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 mper kàkyer nde ngɔɔn tär. Nde kàbön muwal an'swà ntɔn mukyà Siri, wɛɛ Ayudà bàdirà mukun'kyer ube. Undiiràwun kàsɔɔm nde an'kyän mufàsoonà u Masɛdwan.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Baar bàkyen muyisal anà nde tii kà Azi babà: Sɔpatrɔs, mwan baal a Pirüs un'nsi Bɛrɛ, Aristark anà Sɛgɔn ansi Tɛsalɔnikà, Gayüs un'nsi Dɛrbɛ, Tumàtɛ anà Tishik anà Trɔfim baar a un'tà a Azi.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Ba banswà bàkyen kusà a bi, ba bàkidil u Tɔlɔwasi.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Wɛɛ bi, bi Filipe kàlwomà ungö a ilä a mampà iköön ful, bi kàbilà kà an'swà mukàtaan ba ungö a ilä ityeen u Tɔlowasi, ikal kàkyer bi ilä nsambwaar.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Ilä atàtwɛb ungö a saba, bi kàkäl ikal imwɛy ntɔn mutsul mampà, Pɔl kàkäl muyäämà anà ba. Ntɔn ya yàlɔ̈m naa nde akyà taaŋtyà, nde kàläb an'yääm ndaay tii uboboo a mpib.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Minà myàkäl mbɔɔn u suk adu kàköŋ bi.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Kyekà, un'tö mwɛy ikɔb ande Ötik, kàkäl wàŋàbwaay u mun a nɛl. Umpal kàkäl Pɔl mulab an'yääm ndaay, nde kàkuur a twaal. Twaal alà lun'syen nkuur, waa kàbü fà ndwà yàtär udu. Mpal bun'suub ba, nde kàkäl wàŋàkwà.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Pɔl laa kàtɔlà nde, waa kàkyà ntiin mper kàkäl un'tö awà. Nde kun'wɛl kà an'kɔɔ, waa kàtɛn naa: « Twɔn lan'tɛɛr, mɔ̈ɔ̈ ande wà mwo! »
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Ungö mubeenà, Pɔl, kàtsül làmpà, waa kàdi. Apan, waa kàfàlab an'yääm tii làtyà taaŋ. Apan, laa kàkyen nde.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Wɛɛ akà un'tö awà, ba bun'syen anà mɔ̈ɔ̈. Ya yàpɛ ngwal mbɔɔn akà baar banswà.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Wɛɛ bi, bi kàwɛl an'swà kusà mukyà Asɔsi, bul kàkàwal bi Pɔl, ntɔn nde kàkwen mukyà u mbwo a mɛɛn.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Mpal kàyitaan nde u Asɔsi, bi kun'wɛl kà an'swà ntɔn mukyà Mitilɛn.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Fà apan, bi kàläb mbwo a an'dà taaŋtyà, bi kàkàtol tsütsü a Kyɔ. Ilä kyàlääb pa, bi kàsoonà u Samɔsi. Ungö a ilä mwɛy, bi kàtöl Milɛ ungö mukɔm u Trɔzilyɔn.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Ntɔn, Pɔl kàkwen mulyaaŋ ifaŋ kà Ԑfɛsɔ, ntɔn mukɔɔn adwa taaŋ kà Azi: nde kàdüül mukal u Yɛlusàlɛm ilä a Pantɛkɔt, kya mbwo yàlàkal.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Mpalàbà, u Milɛ, Pɔl kàtöm baar mukàbel andweer a Ikööŋ a Ԑfɛsɔ.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Utaaŋ bàyàkɔlà ba apà nde, nde kàtɛn a ba naa: « Bɛ, bɛ làkyàyöb naa mɛ anà bɛ in'fàkal aben sɛmà ilä atàtwɛb kàtɔ̈l mɛ Azi.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Mɛ kàsyääl Mwol unsà làbɔ̈ɔ̈n lanswà uboo a nsaaŋ anà uboo a in'taam myàfü u ndiirà a Ayudà.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Mɛ kàyee anki akà undiir mwɛy kan'kwo mukal wàndöŋ ntɔn bɛ. Wɛɛ mɛ kàkyer alakyään anà kàkyer alalɔŋ u mii a baar anà uboo a ndwà,
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 mukyään Ayudà anà Angɛlɛki mbuul a mpem akà Nzam anà musà làkwikilà amu Mwol abi Yɛsu.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Wɛɛ apanà, mɛ, mɛ in'wà aŋàbämà anà Dweelà, lalan in'kyà mɛ Yɛlusàlɛm, ukɔɔn ayöb naa ndaa nà ikan'bweel kwo.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Wɛɛ undiir mwɛy mpɛl Dweelà In'kyɛɛl ukan'swaŋà: u bul lanswà in'siŋ anà mpay aŋàkir yàmukan'diilà.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Wɛɛ akà mɛ, mɛ ndöŋ mbɔɔn in'paa anki akà mɔ̈ɔ̈ amɛ, undiir mwɛy awà kan'söön ubwaŋ wà mulab mbwo amɛ anà mumay isal kan'pɛ Mwol Yɛsu: utà imbäl a Làsaŋ Aŋàbwaŋ là kab a ngway a Nzam.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 Sɛmà apanà, mɛ, mɛ in'kyàyöb naa bɛ ntabwey amɛ làyàfàman anki, bɛ banswà baar abà kàlyaaŋà mɛ uboo a bɛ muyikyään Imwol a Nzam.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Lalan, mɛ, mɛ an'kwo in'tɛ imbäl ŋàbawà kusà a bɛ naa umwɛy uboo abɛ usadiimà mbwo, nsaŋ ande ŋakwo.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Ntɔn mɛ akà undiir mwɛy kàyee anki, wɛɛ mɛ, mɛ kàlakyään an'kyän a Nzam manswà.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Làkäl kà igyɛɛŋ ntɔn bɛ ŋakwo anà ntɔn làböl kàlapɛ Dweelà In'kyɛɛl muler, làkäl aseey a Ikööŋ a Nzam kàwɛl nde u mbwo a an'kil ande ŋakwo.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Mɛ, mɛ inkyàyöb naa ungö a nkyeen amɛ, in'kyɛŋ a nkyɛl mpa myàsàwem ngyɛb a làböl myàkyer asàbilà uboo a bɛ,
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 itàkal uboo a itsuŋ abɛ ŋakwo baar bàkyer asàmbarà mutɛn ndaa a loor ntɔn alɔŋki baläb.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Lalan, làtsim, làyöb naa u mbul tär, mpib anà mwäänà, isal amɛ kyàkäl mutɛn a bɛ anà nsaaŋ u mii.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 « Waa apanà, mɛ amàlapà kà an'kɔɔ a Nzam anà akà ndaa a kab a ngway ande alye anà ngwal atɔŋ anà mupà kwal akà baar aŋàkyɛɛl banswà.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Mɛ kàsàwem anki un'köl ntɔn ngim itàkal wɔl itàkal ipfey a mbuur.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Bɛ, bɛ ŋakwo làkyàyöb naa an'kɔɔ mà, ma màsäl ntɔn indiir kàkäl bi abyà ndöŋ, mɛ anà baar bàkäl anà mɛ.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Mɛ kàlaswɛŋ taaŋ lanswà naa yubwaŋ musal abun ntɔn mubay baar abà u ngyal, muyɔbà ndaa kàtɛn Mwol Yɛsu ŋakwo naa: "Un'sak afàkal mbɔɔn mupà akwànaa muwal!" »
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Ungö mutɛn abwɛy, nde kàbü an'köm mbwo mwɛy anà ba banswà, waa kàyamà.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Apan ba banswà waa bàlel, bun'bweel u bway ntɔn mukundüür.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Ngyɛb aba yàmbɔɔn yàfü unsà ndaa kàtɛn nde naa ba ntabwey ande bàfàsàman anki. Apan ba bàkun'swà tii kà an'swà.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.