Atos 20

yns (YNS) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mpal làwü làso lanswà, Pɔl kàtüüb alɔŋki. Ungö mukapà ngwal, laa kàsawɛy nde, waa kàkyen Masɛdwan.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Nde kàlyaaŋ kà in'tà amin mupà alɔŋki ngwal unsà an'yääm mbɔɔn. Ungö nde kàkyen Ngɛlɛsi
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 mper kàkyer nde ngɔɔn tär. Nde kàbön muwal an'swà ntɔn mukyà Siri, wɛɛ Ayudà bàdirà mukun'kyer ube. Undiiràwun kàsɔɔm nde an'kyän mufàsoonà u Masɛdwan.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Baar bàkyen muyisal anà nde tii kà Azi babà: Sɔpatrɔs, mwan baal a Pirüs un'nsi Bɛrɛ, Aristark anà Sɛgɔn ansi Tɛsalɔnikà, Gayüs un'nsi Dɛrbɛ, Tumàtɛ anà Tishik anà Trɔfim baar a un'tà a Azi.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ba banswà bàkyen kusà a bi, ba bàkidil u Tɔlɔwasi.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Wɛɛ bi, bi Filipe kàlwomà ungö a ilä a mampà iköön ful, bi kàbilà kà an'swà mukàtaan ba ungö a ilä ityeen u Tɔlowasi, ikal kàkyer bi ilä nsambwaar.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Ilä atàtwɛb ungö a saba, bi kàkäl ikal imwɛy ntɔn mutsul mampà, Pɔl kàkäl muyäämà anà ba. Ntɔn ya yàlɔ̈m naa nde akyà taaŋtyà, nde kàläb an'yääm ndaay tii uboboo a mpib.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Minà myàkäl mbɔɔn u suk adu kàköŋ bi.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Kyekà, un'tö mwɛy ikɔb ande Ötik, kàkäl wàŋàbwaay u mun a nɛl. Umpal kàkäl Pɔl mulab an'yääm ndaay, nde kàkuur a twaal. Twaal alà lun'syen nkuur, waa kàbü fà ndwà yàtär udu. Mpal bun'suub ba, nde kàkäl wàŋàkwà.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Pɔl laa kàtɔlà nde, waa kàkyà ntiin mper kàkäl un'tö awà. Nde kun'wɛl kà an'kɔɔ, waa kàtɛn naa: « Twɔn lan'tɛɛr, mɔ̈ɔ̈ ande wà mwo! »
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Ungö mubeenà, Pɔl, kàtsül làmpà, waa kàdi. Apan, waa kàfàlab an'yääm tii làtyà taaŋ. Apan, laa kàkyen nde.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Wɛɛ akà un'tö awà, ba bun'syen anà mɔ̈ɔ̈. Ya yàpɛ ngwal mbɔɔn akà baar banswà.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Wɛɛ bi, bi kàwɛl an'swà kusà mukyà Asɔsi, bul kàkàwal bi Pɔl, ntɔn nde kàkwen mukyà u mbwo a mɛɛn.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Mpal kàyitaan nde u Asɔsi, bi kun'wɛl kà an'swà ntɔn mukyà Mitilɛn.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Fà apan, bi kàläb mbwo a an'dà taaŋtyà, bi kàkàtol tsütsü a Kyɔ. Ilä kyàlääb pa, bi kàsoonà u Samɔsi. Ungö a ilä mwɛy, bi kàtöl Milɛ ungö mukɔm u Trɔzilyɔn.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Ntɔn, Pɔl kàkwen mulyaaŋ ifaŋ kà Ԑfɛsɔ, ntɔn mukɔɔn adwa taaŋ kà Azi: nde kàdüül mukal u Yɛlusàlɛm ilä a Pantɛkɔt, kya mbwo yàlàkal.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Mpalàbà, u Milɛ, Pɔl kàtöm baar mukàbel andweer a Ikööŋ a Ԑfɛsɔ.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Utaaŋ bàyàkɔlà ba apà nde, nde kàtɛn a ba naa: « Bɛ, bɛ làkyàyöb naa mɛ anà bɛ in'fàkal aben sɛmà ilä atàtwɛb kàtɔ̈l mɛ Azi.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Mɛ kàsyääl Mwol unsà làbɔ̈ɔ̈n lanswà uboo a nsaaŋ anà uboo a in'taam myàfü u ndiirà a Ayudà.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Mɛ kàyee anki akà undiir mwɛy kan'kwo mukal wàndöŋ ntɔn bɛ. Wɛɛ mɛ kàkyer alakyään anà kàkyer alalɔŋ u mii a baar anà uboo a ndwà,
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 mukyään Ayudà anà Angɛlɛki mbuul a mpem akà Nzam anà musà làkwikilà amu Mwol abi Yɛsu.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Wɛɛ apanà, mɛ, mɛ in'wà aŋàbämà anà Dweelà, lalan in'kyà mɛ Yɛlusàlɛm, ukɔɔn ayöb naa ndaa nà ikan'bweel kwo.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Wɛɛ undiir mwɛy mpɛl Dweelà In'kyɛɛl ukan'swaŋà: u bul lanswà in'siŋ anà mpay aŋàkir yàmukan'diilà.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Wɛɛ akà mɛ, mɛ ndöŋ mbɔɔn in'paa anki akà mɔ̈ɔ̈ amɛ, undiir mwɛy awà kan'söön ubwaŋ wà mulab mbwo amɛ anà mumay isal kan'pɛ Mwol Yɛsu: utà imbäl a Làsaŋ Aŋàbwaŋ là kab a ngway a Nzam.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Sɛmà apanà, mɛ, mɛ in'kyàyöb naa bɛ ntabwey amɛ làyàfàman anki, bɛ banswà baar abà kàlyaaŋà mɛ uboo a bɛ muyikyään Imwol a Nzam.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Lalan, mɛ, mɛ an'kwo in'tɛ imbäl ŋàbawà kusà a bɛ naa umwɛy uboo abɛ usadiimà mbwo, nsaŋ ande ŋakwo.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Ntɔn mɛ akà undiir mwɛy kàyee anki, wɛɛ mɛ, mɛ kàlakyään an'kyän a Nzam manswà.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Làkäl kà igyɛɛŋ ntɔn bɛ ŋakwo anà ntɔn làböl kàlapɛ Dweelà In'kyɛɛl muler, làkäl aseey a Ikööŋ a Nzam kàwɛl nde u mbwo a an'kil ande ŋakwo.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Mɛ, mɛ inkyàyöb naa ungö a nkyeen amɛ, in'kyɛŋ a nkyɛl mpa myàsàwem ngyɛb a làböl myàkyer asàbilà uboo a bɛ,
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 itàkal uboo a itsuŋ abɛ ŋakwo baar bàkyer asàmbarà mutɛn ndaa a loor ntɔn alɔŋki baläb.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Lalan, làtsim, làyöb naa u mbul tär, mpib anà mwäänà, isal amɛ kyàkäl mutɛn a bɛ anà nsaaŋ u mii.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 « Waa apanà, mɛ amàlapà kà an'kɔɔ a Nzam anà akà ndaa a kab a ngway ande alye anà ngwal atɔŋ anà mupà kwal akà baar aŋàkyɛɛl banswà.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Mɛ kàsàwem anki un'köl ntɔn ngim itàkal wɔl itàkal ipfey a mbuur.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Bɛ, bɛ ŋakwo làkyàyöb naa an'kɔɔ mà, ma màsäl ntɔn indiir kàkäl bi abyà ndöŋ, mɛ anà baar bàkäl anà mɛ.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Mɛ kàlaswɛŋ taaŋ lanswà naa yubwaŋ musal abun ntɔn mubay baar abà u ngyal, muyɔbà ndaa kàtɛn Mwol Yɛsu ŋakwo naa: "Un'sak afàkal mbɔɔn mupà akwànaa muwal!" »
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Ungö mutɛn abwɛy, nde kàbü an'köm mbwo mwɛy anà ba banswà, waa kàyamà.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Apan ba banswà waa bàlel, bun'bweel u bway ntɔn mukundüür.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Ngyɛb aba yàmbɔɔn yàfü unsà ndaa kàtɛn nde naa ba ntabwey ande bàfàsàman anki. Apan ba bàkun'swà tii kà an'swà.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.