Atos 18
yns (YNS) vs VC
1 Ungö apan, Pɔl kàlwomà kà Atɛn, waa kàkyen Kɔlintɔ.
1 Depois disso, saindo de Atenas, Paulo dirigiu-se a Corinto.
2 Nde kwo kàbwey anà Un'yudà mwɛy ikɔb ande Akilasi, un'nsi Pɔnt, kàfü Itali itaan a mbɔɔn tɛy anà un'kyay ande Pilàsilà, ntɔn Kɔlɔdɛ kàswɛŋ naa Ayudà banswà bàkyer atoo u Lɔmà, nde kàbääb anà ba,
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, e sua mulher Priscila. Eles pouco antes haviam chegado da Itália, por Cláudio ter decretado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo uniu-se a eles.
3 ntɔn nde kàkäl akyà isal mwɛy anà ba, nde kàkäl apà ba ntɔn mukyer isal: ba bàkäl akyeer a ntɛn.
3 Como exercessem o mesmo ofício, morava e trabalhava com eles. {Eram fabricantes de tendas.}
4 Pɔl kàyäämà kà ilä a saba kyanswà u ndwà a nköŋ a Ayudà. Nde kàkyer ngwal naa Ayudà anà Angɛlɛki bàkyey.
4 Todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os gregos.
5 Wɛɛ utaaŋ bàfü Silasi anà Tumàtɛ Masɛdwan anà bàyàkɔlà ba, Pɔl kàpɛ mɔ̈ɔ̈ ande wanswà mulɔŋ Ndaa anà mutà imbäl akà Ayudà naa Yɛsu wà Klistɔ.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à pregação da palavra, dando aos judeus testemunho de que Jesus era o Messias.
6 Ayudà bàsyee mbaaŋ, waa bun'töö. Pɔl kàkɔɔb ipfɛy ande, waa kàtɛn a ba naa: « Wɛy an'kil abɛ màbü udu a un'tswe abɛ ŋakwo! Mɛ un'bar ankye akwɛy watɛy. Sɛmà apanà mɛ in'kyà akà baar mpa abà Ayudà. »
6 Mas como esses contradissessem e o injuriassem, ele, sacudindo as vestes, disse-lhes: O vosso sangue caia sobre a vossa cabeça! Tenho as mãos inocentes. Desde agora vou para o meio dos gentios.
7 Apan, nde kàtoo akun, waa kàbilà u ndwà a mbuur mwɛy ikɔb ande Tityüs Züstüs, nde kàfasyäŋà Nzam, ndwà ande yàkäl yàŋàbääb a ndwà a nköŋ a Ayudà.
7 Saindo dali, entrou em casa de um prosélito, chamado Tício Justo, cuja casa era contígua à sinagoga.
8 Apan, Krispüs, un'leer a ndwà a nköŋ a Ayudà, kàsi làkwikilà amu Mwol anà ndwà ande yanswà. Bàkɔlintɔ mbɔɔn bàweemà Pɔl, bàsi làkwikilà anà bàwɛlà ndüümà.
8 Entretanto Crispo, o chefe da sinagoga, acreditou no Senhor com todos os da sua casa. Sabendo disso, muitos dos coríntios, ouvintes de Paulo, acreditaram e foram batizados.
9 U mpib mwɛy, Mwol kàkyään Pɔl unsà imanmii naa: « Twɔn an'man bɔɔmà, lab mukyään, twɔn an'kal a duu.
9 Numa noite, o Senhor disse a Paulo em visão: Não temas! Fala e não te cales.
10 Ntɔn mɛ, mɛ in'wà anà ngye, akà mbuur mwɛy ukwe anki mukakyer ube, ntɔn un'sɛŋ amɛ wà mbɔɔn u bul alà. »
10 Porque eu estou contigo. Ninguém se aproximará de ti para te fazer mal, pois tenho um numeroso povo nesta cidade.
11 Nde kàkyer mbul mwɛy a ngɔɔn syaam mulɔŋ ndaa a Nzam uboo a ba.
11 Paulo deteve-se ali um ano e seis meses, ensinando a eles a palavra de Deus.
12 Wɛɛ umpal kàkäl Galyɔn mfum u Akayi, unsà un'tüüb mwɛy, Ayudà bàtwääl lingyoomà ntɔn mutɔn Pɔl. Apan, ba bun'syen u làbay a nsaŋ,
12 Sendo Galião procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo e levaram-no ao tribunal e disseram:
13 waa bàtɛn naa: « Mbuur wà wàmuyisyen baar musyäŋà Nzam ukɔɔn alab un'kɔɔn. »
13 Este homem persuade os ouvintes a {adotar} um culto contrário à lei.
14 Umpal kàlàduub Pɔl mun, Galyɔn kàtɛn a Ayudà naa: « Kya ilàkal ndwääl itàkal ube a kölàköl, mɛ in'kyer alawem, oo Ayudà.
14 Paulo ia falar, mas Galião disse aos judeus: Se fosse, na realidade, uma injustiça ou verdadeiro crime, seria razoável que vos atendesse.
15 Wɛɛ isàkal naa mbaaŋ yà ntɔn ndaa anà ikɔb anà un'kɔɔn abɛ ŋakwo, ayin iler bɛ ŋakwo. Mɛ, mɛ in'kwen anki mukal ntɛɛn a indiir abi! »
15 Mas se são questões de doutrina, de nomes e da vossa lei, isso é lá convosco. Não quero ser juiz dessas coisas.
16 Apan, nde waa kafuur.
16 E mandou-o sair do tribunal.
17 Lalan bàkör ba Sɔstɛn, mfum a ndwà a nköŋ a Ayudà, waa bun'düb kusà a làbay a nsaŋ. Wɛɛ Galyɔn indiir abi kàsi anki u mpem.
17 Então todos pegaram em Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal, sem que Galião fizesse caso algum disso.
18 Pɔl kàfàkal ilä mbɔɔn u Kɔlintɔ. Ungö, nde kàsàwɛy atɔŋ, waa kàwɛl an'swà ntɔn mukyà Siri anà Pilàsilà anà Akilasi, ungö mukɔɔl ntswe ande u Sanshres ntɔn nde kàdi kyän.
18 Paulo permaneceu ali {em Corinto} ainda algum tempo. Depois se despediu dos irmãos e navegou para a Síria e com ele Priscila e Áquila. Antes, porém, cortara o cabelo em Cêncris, porque terminara um voto.
19 Ba bàtöl Ԑfɛsɔ, Pɔl kàsàwɛy atɔŋ bàkäl anà nde paa. Nde kàbilà nde ŋakwo u ndwà a nköŋ a Ayudà, waa kàyäm anà Ayudà.
19 Chegaram a Éfeso, onde os deixou. Ele entrou na sinagoga e entretinha-se com os judeus.
20 Ba bun'lɔ̈ɔ̈m naa nde ukäl ilä mbɔɔn apà ba, wɛɛ Pɔl kàkyey anki,
20 Pediram-lhe estes que ficasse com eles ali por mais tempo, mas ele não quis.
21 wɛɛ nde kàsawɛy nde, waa kàtɛn naa: « Nzam usàkwen, mɛ in'kyer afàsyefurà apà bɛ. » Nde kàbilà kà an'swà mukyà Ԑfɛsɔ.
21 Ao despedir-se, disse: Voltarei a vós, se Deus quiser. E partiu de Éfeso.
22 Nde kàtoo kà an'swà u Sɛzarɛ. Nde kàtàbeenà mupà Ikööŋ mbɔr, waa kàtyà Antyɔsha.
22 Viajou até Cesaréia, subiu {a Jerusalém} e saudou a comunidade e logo em seguida desceu a Antioquia.
23 Ungö kàkyer nde ndam a an'taaŋ paa, nde kàkyen anà kàsoonà Ngalàtyà anà Frizi muyipà alɔŋki banswà ngwal.
23 Aí se demorou apenas por algum tempo, partiu de novo e atravessou sucessivamente as regiões da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Un'yudà mwɛy ikɔb ande Apɔlɔsi, un'nsi Alɛksandri, kàyàkɔlà kà Ɛfɛsɔ. Nde kàkäl aŋun'yɛnà, kàyöb utwɛɛy ubwaŋàbwaŋ anà kàkäl ngwal u Ndaa Aŋàsɔn.
24 Entrementes, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e muito versado nas Escrituras, chegou a Éfeso.
25 Nde kàwɛl un'yɛnà u mbwo a Mwol, anà mbämà unsà dwelà, nde kàyikyäänà anà kàyilɔɔŋà anà nwɛŋ indiir iler Yɛsu, itàkal naa nde kàyöb nà ndüümà a Ywan mpɛl.
25 Era instruído no caminho do Senhor, falava com fervor de espírito e ensinava com precisão a respeito de Jesus, embora conhecesse somente o batismo de João.
26 Nde kàyääma unsà uyɔl uboo a ndwà a nköŋ a Ayudà. Wɛɛ Pilàsilà anà Akilasi bun'wem ba, ba bun'wɛl ukɔl, ntɔn ba bun'swɛŋ ubwaŋàbwaŋ Mbwo a Nzam.
26 Começou, pois, a falar na sinagoga com desassombro. Como Priscila e Áquila o ouvissem, levaram-no consigo, e expuseram-lhe mais profundamente o caminho do Senhor.
27 Nde kàkwen mulyaaŋ kà Akayi, atɔŋ bun'pɛ ngwal mukyer abun, ba bàsön un'kaan akà alɔŋki ntɔn ba bun'wɛl. Mpal kàtöl nde, unsà kab a ngway, nde kàmɛnà mbuur a ndöŋ akà baar bàbulà aŋàlàkwikilà
27 Como ele quisesse ir à Acaia, os irmãos animaram-no e escreveram aos discípulos que o recebessem bem. A sua presença {em Corinto} foi, pela graça de Deus, de muito proveito para os que haviam crido,
28 ntɔn nde kàtön Ayudà ipepey a ngwal yanswà u mii a baar: nde kàswɛŋà u mbwo a Ndaa Aŋàsɔn naa Yɛsu wà Klistɔ.
28 pois com grande veemência refutava publicamente os judeus, provando, pelas Escrituras, que Jesus era o Messias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.