Atos 18
yns (YNS) vs ARA
1 Ungö apan, Pɔl kàlwomà kà Atɛn, waa kàkyen Kɔlintɔ.
1 Depois disto, deixando Paulo Atenas, partiu para Corinto.
2 Nde kwo kàbwey anà Un'yudà mwɛy ikɔb ande Akilasi, un'nsi Pɔnt, kàfü Itali itaan a mbɔɔn tɛy anà un'kyay ande Pilàsilà, ntɔn Kɔlɔdɛ kàswɛŋ naa Ayudà banswà bàkyer atoo u Lɔmà, nde kàbääb anà ba,
2 Lá, encontrou certo judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, em vista de ter Cláudio decretado que todos os judeus se retirassem de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 ntɔn nde kàkäl akyà isal mwɛy anà ba, nde kàkäl apà ba ntɔn mukyer isal: ba bàkäl akyeer a ntɛn.
3 E, posto que eram do mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava, pois a profissão deles era fazer tendas.
4 Pɔl kàyäämà kà ilä a saba kyanswà u ndwà a nköŋ a Ayudà. Nde kàkyer ngwal naa Ayudà anà Angɛlɛki bàkyey.
4 E todos os sábados discorria na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Wɛɛ utaaŋ bàfü Silasi anà Tumàtɛ Masɛdwan anà bàyàkɔlà ba, Pɔl kàpɛ mɔ̈ɔ̈ ande wanswà mulɔŋ Ndaa anà mutà imbäl akà Ayudà naa Yɛsu wà Klistɔ.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que o Cristo é Jesus.
6 Ayudà bàsyee mbaaŋ, waa bun'töö. Pɔl kàkɔɔb ipfɛy ande, waa kàtɛn a ba naa: « Wɛy an'kil abɛ màbü udu a un'tswe abɛ ŋakwo! Mɛ un'bar ankye akwɛy watɛy. Sɛmà apanà mɛ in'kyà akà baar mpa abà Ayudà. »
6 Opondo-se eles e blasfemando, sacudiu Paulo as vestes e disse-lhes: Sobre a vossa cabeça, o vosso sangue! Eu dele estou limpo e, desde agora, vou para os gentios.
7 Apan, nde kàtoo akun, waa kàbilà u ndwà a mbuur mwɛy ikɔb ande Tityüs Züstüs, nde kàfasyäŋà Nzam, ndwà ande yàkäl yàŋàbääb a ndwà a nköŋ a Ayudà.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa era contígua à sinagoga.
8 Apan, Krispüs, un'leer a ndwà a nköŋ a Ayudà, kàsi làkwikilà amu Mwol anà ndwà ande yanswà. Bàkɔlintɔ mbɔɔn bàweemà Pɔl, bàsi làkwikilà anà bàwɛlà ndüümà.
8 Mas Crispo, o principal da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 U mpib mwɛy, Mwol kàkyään Pɔl unsà imanmii naa: « Twɔn an'man bɔɔmà, lab mukyään, twɔn an'kal a duu.
9 Teve Paulo durante a noite uma visão em que o Senhor lhe disse: Não temas; pelo contrário, fala e não te cales;
10 Ntɔn mɛ, mɛ in'wà anà ngye, akà mbuur mwɛy ukwe anki mukakyer ube, ntɔn un'sɛŋ amɛ wà mbɔɔn u bul alà. »
10 porquanto eu estou contigo, e ninguém ousará fazer-te mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Nde kàkyer mbul mwɛy a ngɔɔn syaam mulɔŋ ndaa a Nzam uboo a ba.
11 E ali permaneceu um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Wɛɛ umpal kàkäl Galyɔn mfum u Akayi, unsà un'tüüb mwɛy, Ayudà bàtwääl lingyoomà ntɔn mutɔn Pɔl. Apan, ba bun'syen u làbay a nsaŋ,
12 Quando, porém, Gálio era procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus, concordemente, contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 waa bàtɛn naa: « Mbuur wà wàmuyisyen baar musyäŋà Nzam ukɔɔn alab un'kɔɔn. »
13 dizendo: Este persuade os homens a adorar a Deus por modo contrário à lei.
14 Umpal kàlàduub Pɔl mun, Galyɔn kàtɛn a Ayudà naa: « Kya ilàkal ndwääl itàkal ube a kölàköl, mɛ in'kyer alawem, oo Ayudà.
14 Ia Paulo falar, quando Gálio declarou aos judeus: Se fosse, com efeito, alguma injustiça ou crime da maior gravidade, ó judeus, de razão seria atender-vos;
15 Wɛɛ isàkal naa mbaaŋ yà ntɔn ndaa anà ikɔb anà un'kɔɔn abɛ ŋakwo, ayin iler bɛ ŋakwo. Mɛ, mɛ in'kwen anki mukal ntɛɛn a indiir abi! »
15 mas, se é questão de palavra, de nomes e da vossa lei, tratai disso vós mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Apan, nde waa kafuur.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Lalan bàkör ba Sɔstɛn, mfum a ndwà a nköŋ a Ayudà, waa bun'düb kusà a làbay a nsaŋ. Wɛɛ Galyɔn indiir abi kàsi anki u mpem.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, o principal da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Pɔl kàfàkal ilä mbɔɔn u Kɔlintɔ. Ungö, nde kàsàwɛy atɔŋ, waa kàwɛl an'swà ntɔn mukyà Siri anà Pilàsilà anà Akilasi, ungö mukɔɔl ntswe ande u Sanshres ntɔn nde kàdi kyän.
18 Mas Paulo, havendo permanecido ali ainda muitos dias, por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila, depois de ter raspado a cabeça em Cencreia, porque tomara voto.
19 Ba bàtöl Ԑfɛsɔ, Pɔl kàsàwɛy atɔŋ bàkäl anà nde paa. Nde kàbilà nde ŋakwo u ndwà a nköŋ a Ayudà, waa kàyäm anà Ayudà.
19 Chegados a Éfeso, deixou-os ali; ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Ba bun'lɔ̈ɔ̈m naa nde ukäl ilä mbɔɔn apà ba, wɛɛ Pɔl kàkyey anki,
20 Rogando-lhe eles que permanecesse ali mais algum tempo, não acedeu.
21 wɛɛ nde kàsawɛy nde, waa kàtɛn naa: « Nzam usàkwen, mɛ in'kyer afàsyefurà apà bɛ. » Nde kàbilà kà an'swà mukyà Ԑfɛsɔ.
21 Mas, despedindo-se, disse: Se Deus quiser, voltarei para vós outros. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Nde kàtoo kà an'swà u Sɛzarɛ. Nde kàtàbeenà mupà Ikööŋ mbɔr, waa kàtyà Antyɔsha.
22 Chegando a Cesareia, desembarcou, subindo a Jerusalém; e, tendo saudado a igreja, desceu para Antioquia.
23 Ungö kàkyer nde ndam a an'taaŋ paa, nde kàkyen anà kàsoonà Ngalàtyà anà Frizi muyipà alɔŋki banswà ngwal.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, confirmando todos os discípulos.
24 Un'yudà mwɛy ikɔb ande Apɔlɔsi, un'nsi Alɛksandri, kàyàkɔlà kà Ɛfɛsɔ. Nde kàkäl aŋun'yɛnà, kàyöb utwɛɛy ubwaŋàbwaŋ anà kàkäl ngwal u Ndaa Aŋàsɔn.
24 Nesse meio tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Nde kàwɛl un'yɛnà u mbwo a Mwol, anà mbämà unsà dwelà, nde kàyikyäänà anà kàyilɔɔŋà anà nwɛŋ indiir iler Yɛsu, itàkal naa nde kàyöb nà ndüümà a Ywan mpɛl.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Nde kàyääma unsà uyɔl uboo a ndwà a nköŋ a Ayudà. Wɛɛ Pilàsilà anà Akilasi bun'wem ba, ba bun'wɛl ukɔl, ntɔn ba bun'swɛŋ ubwaŋàbwaŋ Mbwo a Nzam.
26 Ele, pois, começou a falar ousadamente na sinagoga. Ouvindo-o, porém, Priscila e Áquila, tomaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Nde kàkwen mulyaaŋ kà Akayi, atɔŋ bun'pɛ ngwal mukyer abun, ba bàsön un'kaan akà alɔŋki ntɔn ba bun'wɛl. Mpal kàtöl nde, unsà kab a ngway, nde kàmɛnà mbuur a ndöŋ akà baar bàbulà aŋàlàkwikilà
27 Querendo ele percorrer a Acaia, animaram-no os irmãos e escreveram aos discípulos para o receberem. Tendo chegado, auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 ntɔn nde kàtön Ayudà ipepey a ngwal yanswà u mii a baar: nde kàswɛŋà u mbwo a Ndaa Aŋàsɔn naa Yɛsu wà Klistɔ.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que o Cristo é Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.