Atos 18
yns (YNS) vs ARC
1 Ungö apan, Pɔl kàlwomà kà Atɛn, waa kàkyen Kɔlintɔ.
1 Depois disto, partiu Paulo de Atenas e chegou a Corinto.
2 Nde kwo kàbwey anà Un'yudà mwɛy ikɔb ande Akilasi, un'nsi Pɔnt, kàfü Itali itaan a mbɔɔn tɛy anà un'kyay ande Pilàsilà, ntɔn Kɔlɔdɛ kàswɛŋ naa Ayudà banswà bàkyer atoo u Lɔmà, nde kàbääb anà ba,
2 E, achando um certo judeu por nome Áquila, natural do Ponto, que havia pouco tinha vindo da Itália, e Priscila, sua mulher (pois Cláudio tinha mandado que todos os judeus saíssem de Roma), se ajuntou com eles,
3 ntɔn nde kàkäl akyà isal mwɛy anà ba, nde kàkäl apà ba ntɔn mukyer isal: ba bàkäl akyeer a ntɛn.
3 e, como era do mesmo ofício, ficou com eles, e trabalhava; pois tinham por ofício fazer tendas.
4 Pɔl kàyäämà kà ilä a saba kyanswà u ndwà a nköŋ a Ayudà. Nde kàkyer ngwal naa Ayudà anà Angɛlɛki bàkyey.
4 E todos os sábados disputava na sinagoga e convencia a judeus e gregos.
5 Wɛɛ utaaŋ bàfü Silasi anà Tumàtɛ Masɛdwan anà bàyàkɔlà ba, Pɔl kàpɛ mɔ̈ɔ̈ ande wanswà mulɔŋ Ndaa anà mutà imbäl akà Ayudà naa Yɛsu wà Klistɔ.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, foi Paulo impulsionado pela palavra, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ayudà bàsyee mbaaŋ, waa bun'töö. Pɔl kàkɔɔb ipfɛy ande, waa kàtɛn a ba naa: « Wɛy an'kil abɛ màbü udu a un'tswe abɛ ŋakwo! Mɛ un'bar ankye akwɛy watɛy. Sɛmà apanà mɛ in'kyà akà baar mpa abà Ayudà. »
6 Mas, resistindo e blasfemando eles, sacudiu as vestes e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo e, desde agora, parto para os gentios.
7 Apan, nde kàtoo akun, waa kàbilà u ndwà a mbuur mwɛy ikɔb ande Tityüs Züstüs, nde kàfasyäŋà Nzam, ndwà ande yàkäl yàŋàbääb a ndwà a nköŋ a Ayudà.
7 E, saindo dali, entrou em casa de um homem chamado Tito Justo, que servia a Deus e cuja casa estava junto da sinagoga.
8 Apan, Krispüs, un'leer a ndwà a nköŋ a Ayudà, kàsi làkwikilà amu Mwol anà ndwà ande yanswà. Bàkɔlintɔ mbɔɔn bàweemà Pɔl, bàsi làkwikilà anà bàwɛlà ndüümà.
8 E Crispo, principal da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo- o, creram e foram batizados.
9 U mpib mwɛy, Mwol kàkyään Pɔl unsà imanmii naa: « Twɔn an'man bɔɔmà, lab mukyään, twɔn an'kal a duu.
9 E disse o Senhor, em visão, a Paulo: Não temas, mas fala e não te cales;
10 Ntɔn mɛ, mɛ in'wà anà ngye, akà mbuur mwɛy ukwe anki mukakyer ube, ntɔn un'sɛŋ amɛ wà mbɔɔn u bul alà. »
10 porque eu sou contigo, e ninguém lançará mão de ti para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Nde kàkyer mbul mwɛy a ngɔɔn syaam mulɔŋ ndaa a Nzam uboo a ba.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Wɛɛ umpal kàkäl Galyɔn mfum u Akayi, unsà un'tüüb mwɛy, Ayudà bàtwääl lingyoomà ntɔn mutɔn Pɔl. Apan, ba bun'syen u làbay a nsaŋ,
12 Mas, sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus concordemente contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 waa bàtɛn naa: « Mbuur wà wàmuyisyen baar musyäŋà Nzam ukɔɔn alab un'kɔɔn. »
13 dizendo: Este persuade os homens a servir a Deus contra a lei.
14 Umpal kàlàduub Pɔl mun, Galyɔn kàtɛn a Ayudà naa: « Kya ilàkal ndwääl itàkal ube a kölàköl, mɛ in'kyer alawem, oo Ayudà.
14 E, querendo Paulo abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime enorme, com razão vos sofreria;
15 Wɛɛ isàkal naa mbaaŋ yà ntɔn ndaa anà ikɔb anà un'kɔɔn abɛ ŋakwo, ayin iler bɛ ŋakwo. Mɛ, mɛ in'kwen anki mukal ntɛɛn a indiir abi! »
15 mas, se a questão é de palavras, e de nomes, e da lei que entre vós há, vede-o vós mesmos; porque eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Apan, nde waa kafuur.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Lalan bàkör ba Sɔstɛn, mfum a ndwà a nköŋ a Ayudà, waa bun'düb kusà a làbay a nsaŋ. Wɛɛ Galyɔn indiir abi kàsi anki u mpem.
17 Então, todos agarraram Sóstenes, principal da sinagoga, e o feriram diante do tribunal; porém, a Gálio nada destas coisas o incomodava.
18 Pɔl kàfàkal ilä mbɔɔn u Kɔlintɔ. Ungö, nde kàsàwɛy atɔŋ, waa kàwɛl an'swà ntɔn mukyà Siri anà Pilàsilà anà Akilasi, ungö mukɔɔl ntswe ande u Sanshres ntɔn nde kàdi kyän.
18 E Paulo, ficando ainda ali muitos dias, despediu-se dos irmãos e dali navegou para a Síria e, com ele, Priscila e Áquila, tendo rapado a cabeça em Cencreia, porque tinha voto.
19 Ba bàtöl Ԑfɛsɔ, Pɔl kàsàwɛy atɔŋ bàkäl anà nde paa. Nde kàbilà nde ŋakwo u ndwà a nköŋ a Ayudà, waa kàyäm anà Ayudà.
19 E chegou a Éfeso e deixou-os ali; mas ele, entrando na sinagoga, disputava com os judeus.
20 Ba bun'lɔ̈ɔ̈m naa nde ukäl ilä mbɔɔn apà ba, wɛɛ Pɔl kàkyey anki,
20 E, rogando- lhe eles que ficasse por mais algum tempo, não conveio nisso.
21 wɛɛ nde kàsawɛy nde, waa kàtɛn naa: « Nzam usàkwen, mɛ in'kyer afàsyefurà apà bɛ. » Nde kàbilà kà an'swà mukyà Ԑfɛsɔ.
21 Antes, se despediu deles, dizendo: Querendo Deus, outra vez voltarei a vós. E partiu de Éfeso.
22 Nde kàtoo kà an'swà u Sɛzarɛ. Nde kàtàbeenà mupà Ikööŋ mbɔr, waa kàtyà Antyɔsha.
22 E, chegando a Cesareia, subiu a Jerusalém e, saudando a igreja, desceu a Antioquia.
23 Ungö kàkyer nde ndam a an'taaŋ paa, nde kàkyen anà kàsoonà Ngalàtyà anà Frizi muyipà alɔŋki banswà ngwal.
23 E, estando ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela província da Galácia e da Frígia, confirmando a todos os discípulos.
24 Un'yudà mwɛy ikɔb ande Apɔlɔsi, un'nsi Alɛksandri, kàyàkɔlà kà Ɛfɛsɔ. Nde kàkäl aŋun'yɛnà, kàyöb utwɛɛy ubwaŋàbwaŋ anà kàkäl ngwal u Ndaa Aŋàsɔn.
24 E chegou a Éfeso um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, varão eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Nde kàwɛl un'yɛnà u mbwo a Mwol, anà mbämà unsà dwelà, nde kàyikyäänà anà kàyilɔɔŋà anà nwɛŋ indiir iler Yɛsu, itàkal naa nde kàyöb nà ndüümà a Ywan mpɛl.
25 Este era instruído no caminho do Senhor; e, fervoroso de espírito, falava e ensinava diligentemente as coisas do Senhor, conhecendo somente o batismo de João.
26 Nde kàyääma unsà uyɔl uboo a ndwà a nköŋ a Ayudà. Wɛɛ Pilàsilà anà Akilasi bun'wem ba, ba bun'wɛl ukɔl, ntɔn ba bun'swɛŋ ubwaŋàbwaŋ Mbwo a Nzam.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando o ouviram Priscila e Áquila, o levaram consigo e lhe declararam mais pontualmente o caminho de Deus.
27 Nde kàkwen mulyaaŋ kà Akayi, atɔŋ bun'pɛ ngwal mukyer abun, ba bàsön un'kaan akà alɔŋki ntɔn ba bun'wɛl. Mpal kàtöl nde, unsà kab a ngway, nde kàmɛnà mbuur a ndöŋ akà baar bàbulà aŋàlàkwikilà
27 Querendo ele passar à Acaia, o animaram os irmãos e escreveram aos discípulos que o recebessem; o qual, tendo chegado, aproveitou muito aos que pela graça criam.
28 ntɔn nde kàtön Ayudà ipepey a ngwal yanswà u mii a baar: nde kàswɛŋà u mbwo a Ndaa Aŋàsɔn naa Yɛsu wà Klistɔ.
28 Porque com grande veemência convencia publicamente os judeus, mostrando pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.