Atos 17

yns (YNS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pɔl anà Silasi bàlyaaŋ kà Amfipolisi anà Apɔlɔni, ba bàkɔlà Tɛsalɔnikà. Akun Ayudà bàkäl anà ndwà a nköŋ aba.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Pɔl kàbilà kwo asànaa nkääl ande. An'saba an'tär màlääb, nde kàkäl muyäämà anà ba ntɔn Ndaa Aŋàsɔn,
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 wàmubuul anà muswaŋ naa Klistɔ kàkyer alàman mpay anà kàkyer alàwiyà uboo a akü. Klistɔ wà Yɛsu wa alàkyäänà mɛ wà.
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Ndam a baar uboo a ba bàkyey ba, ba bàtüüb anà Pɔl anà Silasi, anà un'kàbɔ a Angɛlɛki bàfasyäŋà Nzam, anà akaar a nkaay mbɔɔn.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Wɛɛ Ayudà bàwem un'köl, ba bàwɛl baar a bunàbun bàmbàmbärà kà an'balàbal ntɔn musà binköŋ mbɔɔn uboo a un'sɛŋ anà lingyoomà uboo a bul. Ba bàkàyɔl u ndwà a Yasɔn, ntɔn muleŋ Pɔl anà Silasi anà mukasyen akà un'sɛŋ a baar.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Ba bamɛn anki, apan ba bàwɛl Yasɔn anà ndam a atɔŋ bàkäl anà nde, ba batwääl akà abyääl a bul, bàmusà in'kwɛŋ anà mutɛn naa: « Baar bà ban'twaal lingyoomà u mɛɛn manswà, wɛɛ ŋàbawà ba ban'yàkɔlà apà!
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Yasɔn kawɛl u ndwà ande. Ba banswà bàkwen anki mulab in'kɔɔn a Sɛzar, ba bàmutɛɛnà naa we anà mfum asin ikɔb ande Yɛsu. »
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Ndaa ayi yàtwääl lingyoomà akà un'sɛŋ a baar anà akà abyääl a bul.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Ungö muwal nkwiy kà an'kɔɔ a Yasɔn anà mà baar bumwɛy, ba waa bawɛy.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 U mpib, atɔŋ bàtöm Pɔl anà Silasi u Bɛrɛ. Umpal bàtöl ba, ba bàbilà u ndwà a nköŋ a Ayudà.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Ayudà a Bɛrɛ bàkäl anà mpem aŋàbwaŋ akwànaa Ayudà a Tɛsalɔnikà. Ba bàwɛl Ndaa unsà mansyäär, ba sye bàfasyeebà Ndaa Aŋàsɔn ilä byanswà ntɔn muyöb naa nkye indiir bakyäänà byàkäl ndandaa.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Baar mbɔɔn uboo a ba bàsi làkwikilà, anà akaar angɛlɛki a nkaay, anà abaal mbɔɔn.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Wɛɛ mpal bàyöb Ayudà a Tɛsalɔnikà naa Pɔl wàmukyäänà ndaa a Nzam sye u Bɛrɛ, ba bàyi ntɔn musà lingyoomà uboo a baar banswà.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Apan, làgyägyä, atɔŋ bàkàswà Pɔl u ntsü a ngyäl a kölàköl, wɛɛ akà Silasi anà Tumàtɛ, ba bàsàsal paa.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Baar bàsyen Pɔl, bàkàtsü kà Atɛn. Ungö bàyàfurà ba, ba bàkyään Silasi anà Tumàtɛ nswɛɛŋ katööm Pɔl: nde kalɔ̈m naa ba bun'läb agyägyä.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Umpal kàkäl Pɔl mudilà ba kà Atɛn, mpem ande yàlalà mbaa muman naa bul la làkäl aŋàyɔl a itɛk.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Nde kàyäämà anà Ayudà anà baar mpa abà Ayudà abà bàfasyäŋà Nzam uboo a ndwà a nköŋ a Ayudà, anà baar banswà kàbweeyà nde abà kà un'syäl ilä byanswà.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Ndam a baar a an'yeerà, baar a Epikür anà baar a Stɔyi bàyäämà anà nde. Amwɛy bàtɛɛnà naa: « Ŋamun awà ininà ukwen mutɛn? » Bumwɛy naa: « Nde ayàkal un'lɔɔŋ a bànzam a ingyey » ntɔn nde kàkyäänà Làsaŋ Aŋàbwaŋ là Yɛsu anà ngwiiyà a akü.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Apan waa bun'kör, bun'syen kà un'syäl a Arɔpazɛ, waa bàtɛn a nde naa: « Nkye bi ikyàkwo muyöb, an'lɔɔŋ nà màkün ayikyään ngye mà?
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Ntɔn ngye awà mukyäänà bi indiir a ingyey. Bi ikwen muyöb naa bya iswaŋà aben. »
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Abun, baar a Atɛn banswà anà angyey bàfàkal kà Atɛn, taaŋ aba mbɔɔn làlyaaŋà mutɛn itàkal muwem indiir akün.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Pɔl kàkäl umbär uboboo a Arɔpazɛ, waa kàtɛn naa: « Abaal a Atɛn, mɛ an'man naa mɔ̈ɔ̈ abɛ wanswà wà unsà inzaam.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Ntɔn an'yilyaaŋ mɛ uboo a bul abɛ anà an'syebà mɛ indiir a in'kyɛɛl abɛ, mɛ an'man idwà imwɛy bàkyàsɔn naa: "Akà nzam mpa bàyöb baar!" Wɛɛ nde wa làfàsyänà bɛ wà anà làkɔ̈ɔ̈n ayöb bɛ, mɛ amàyàlakyään wa.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 Nzam awà kàkyer du anà mɛɛn anà indiir byanswà abyà uboo, nde wà Mwol a du anà mɛɛn, nde ufàkal anki uboo a ndwà a nzam ayà bàkyer kà an'kɔɔ a baar,
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 nde baar bàfun'bay anki, asànaa nde kà we anà mfun a undiir aben undiir. Ntɔn nde wà mbuur afàpà mɔ̈ɔ̈ anà un'swey akà baar banswà anà indiir byumwɛy.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Fà mbuur mwɛy nde kàkyer in'sɛŋ a baar ntɔn ba bàkäl udu a mɛɛn manswà, nde kàtsül an'mpaŋà anà ndel a nsi bàtöŋ ba.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Nde kàkwen naa baar bàleŋ Nzam, taaŋ lumwɛy naa ba bun'mɛn unsà ileleŋ aba. Kutɛn aŋàbwaŋ nde kwɛl watɛy anà umwɛy umwɛy uboo a bi,
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 ntɔn:
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Undiir awun, ntɔn ibà bi itoo a Nzam, bi ikwe anki muyweer naa nde ukäl asànaa itɛk a wɔl, kyà arza anà kyà un'kul kàkyer mbuur unsà an'kyän ande.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Wɛɛ Nzam, ukɔɔn alab taaŋ a ingyöy, apanà nde wàmubel baar banswà u ntsü yanswà mubuul mpem,
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 ntɔn nde kàkyàtsul ilä mwɛy akyà usàtsüül nde mɛɛn manswà nsaŋ unsà balàbal u mbwo a mbuur kàsɔ̈ɔ̈l nde, awà kaswɛŋ nde idiim mukun'wiiy kà ukwà. »
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Mpal bàwem ba « ngwiiyà a akü », baar amwey waa bun'sɛɛ, wɛɛ bumwɛy bàtɛɛnà naa: « Bi iyàfawem mutɛn ndaa ayi u mbalà asin. »
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Apan, Pɔl waa kàsawɛy.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Wɛɛ ndam a baar bumwɛy bàbääb anà nde, ba bàsi làkwikilà: uboo a ba, Dɛnis mbuur a Arɔbazɛ, anà un'kaar mwɛy ikɔb ande Damalis, anà baar asin sye.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.