Atos 17
yns (YNS) vs ACF
1 Pɔl anà Silasi bàlyaaŋ kà Amfipolisi anà Apɔlɔni, ba bàkɔlà Tɛsalɔnikà. Akun Ayudà bàkäl anà ndwà a nköŋ aba.
1 E passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Pɔl kàbilà kwo asànaa nkääl ande. An'saba an'tär màlääb, nde kàkäl muyäämà anà ba ntɔn Ndaa Aŋàsɔn,
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles; e por três sábados disputou com eles sobre as Escrituras,
3 wàmubuul anà muswaŋ naa Klistɔ kàkyer alàman mpay anà kàkyer alàwiyà uboo a akü. Klistɔ wà Yɛsu wa alàkyäänà mɛ wà.
3 Expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Ndam a baar uboo a ba bàkyey ba, ba bàtüüb anà Pɔl anà Silasi, anà un'kàbɔ a Angɛlɛki bàfasyäŋà Nzam, anà akaar a nkaay mbɔɔn.
4 E alguns deles creram, e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos, e não poucas mulheres principais.
5 Wɛɛ Ayudà bàwem un'köl, ba bàwɛl baar a bunàbun bàmbàmbärà kà an'balàbal ntɔn musà binköŋ mbɔɔn uboo a un'sɛŋ anà lingyoomà uboo a bul. Ba bàkàyɔl u ndwà a Yasɔn, ntɔn muleŋ Pɔl anà Silasi anà mukasyen akà un'sɛŋ a baar.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos, dentre os vadios e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para junto do povo.
6 Ba bamɛn anki, apan ba bàwɛl Yasɔn anà ndam a atɔŋ bàkäl anà nde, ba batwääl akà abyääl a bul, bàmusà in'kwɛŋ anà mutɛn naa: « Baar bà ban'twaal lingyoomà u mɛɛn manswà, wɛɛ ŋàbawà ba ban'yàkɔlà apà!
6 E, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo, chegaram também aqui;
7 Yasɔn kawɛl u ndwà ande. Ba banswà bàkwen anki mulab in'kɔɔn a Sɛzar, ba bàmutɛɛnà naa we anà mfum asin ikɔb ande Yɛsu. »
7 Os quais Jasom recolheu; e todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Ndaa ayi yàtwääl lingyoomà akà un'sɛŋ a baar anà akà abyääl a bul.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Ungö muwal nkwiy kà an'kɔɔ a Yasɔn anà mà baar bumwɛy, ba waa bawɛy.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 U mpib, atɔŋ bàtöm Pɔl anà Silasi u Bɛrɛ. Umpal bàtöl ba, ba bàbilà u ndwà a nköŋ a Ayudà.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Beréia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Ayudà a Bɛrɛ bàkäl anà mpem aŋàbwaŋ akwànaa Ayudà a Tɛsalɔnikà. Ba bàwɛl Ndaa unsà mansyäär, ba sye bàfasyeebà Ndaa Aŋàsɔn ilä byanswà ntɔn muyöb naa nkye indiir bakyäänà byàkäl ndandaa.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Baar mbɔɔn uboo a ba bàsi làkwikilà, anà akaar angɛlɛki a nkaay, anà abaal mbɔɔn.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos homens.
13 Wɛɛ mpal bàyöb Ayudà a Tɛsalɔnikà naa Pɔl wàmukyäänà ndaa a Nzam sye u Bɛrɛ, ba bàyi ntɔn musà lingyoomà uboo a baar banswà.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Beréia, foram lá, e excitaram as multidões.
14 Apan, làgyägyä, atɔŋ bàkàswà Pɔl u ntsü a ngyäl a kölàköl, wɛɛ akà Silasi anà Tumàtɛ, ba bàsàsal paa.
14 No mesmo instante os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Baar bàsyen Pɔl, bàkàtsü kà Atɛn. Ungö bàyàfurà ba, ba bàkyään Silasi anà Tumàtɛ nswɛɛŋ katööm Pɔl: nde kalɔ̈m naa ba bun'läb agyägyä.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas, e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Umpal kàkäl Pɔl mudilà ba kà Atɛn, mpem ande yàlalà mbaa muman naa bul la làkäl aŋàyɔl a itɛk.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Nde kàyäämà anà Ayudà anà baar mpa abà Ayudà abà bàfasyäŋà Nzam uboo a ndwà a nköŋ a Ayudà, anà baar banswà kàbweeyà nde abà kà un'syäl ilä byanswà.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos, e todos os dias na praça com os que se apresentavam.
18 Ndam a baar a an'yeerà, baar a Epikür anà baar a Stɔyi bàyäämà anà nde. Amwɛy bàtɛɛnà naa: « Ŋamun awà ininà ukwen mutɛn? » Bumwɛy naa: « Nde ayàkal un'lɔɔŋ a bànzam a ingyey » ntɔn nde kàkyäänà Làsaŋ Aŋàbwaŋ là Yɛsu anà ngwiiyà a akü.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estóicos contendiam com ele; e uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos; porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Apan waa bun'kör, bun'syen kà un'syäl a Arɔpazɛ, waa bàtɛn a nde naa: « Nkye bi ikyàkwo muyöb, an'lɔɔŋ nà màkün ayikyään ngye mà?
19 E tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Ntɔn ngye awà mukyäänà bi indiir a ingyey. Bi ikwen muyöb naa bya iswaŋà aben. »
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos pois saber o que vem a ser isto
21 Abun, baar a Atɛn banswà anà angyey bàfàkal kà Atɛn, taaŋ aba mbɔɔn làlyaaŋà mutɛn itàkal muwem indiir akün.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes, de nenhuma outra coisa se ocupavam, senão de dizer e ouvir alguma novidade).
22 Pɔl kàkäl umbär uboboo a Arɔpazɛ, waa kàtɛn naa: « Abaal a Atɛn, mɛ an'man naa mɔ̈ɔ̈ abɛ wanswà wà unsà inzaam.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Homens atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Ntɔn an'yilyaaŋ mɛ uboo a bul abɛ anà an'syebà mɛ indiir a in'kyɛɛl abɛ, mɛ an'man idwà imwɛy bàkyàsɔn naa: "Akà nzam mpa bàyöb baar!" Wɛɛ nde wa làfàsyänà bɛ wà anà làkɔ̈ɔ̈n ayöb bɛ, mɛ amàyàlakyään wa.
23 Porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais, não o conhecendo, é o que eu vos anuncio.
24 Nzam awà kàkyer du anà mɛɛn anà indiir byanswà abyà uboo, nde wà Mwol a du anà mɛɛn, nde ufàkal anki uboo a ndwà a nzam ayà bàkyer kà an'kɔɔ a baar,
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 nde baar bàfun'bay anki, asànaa nde kà we anà mfun a undiir aben undiir. Ntɔn nde wà mbuur afàpà mɔ̈ɔ̈ anà un'swey akà baar banswà anà indiir byumwɛy.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, e a respiração, e todas as coisas;
26 Fà mbuur mwɛy nde kàkyer in'sɛŋ a baar ntɔn ba bàkäl udu a mɛɛn manswà, nde kàtsül an'mpaŋà anà ndel a nsi bàtöŋ ba.
26 E de um só sangue fez toda a geração dos homens, para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados, e os limites da sua habitação;
27 Nde kàkwen naa baar bàleŋ Nzam, taaŋ lumwɛy naa ba bun'mɛn unsà ileleŋ aba. Kutɛn aŋàbwaŋ nde kwɛl watɛy anà umwɛy umwɛy uboo a bi,
27 Para que buscassem ao Senhor, se porventura, tateando, o pudessem achar; ainda que não está longe de cada um de nós;
28 ntɔn:
28 Porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Undiir awun, ntɔn ibà bi itoo a Nzam, bi ikwe anki muyweer naa nde ukäl asànaa itɛk a wɔl, kyà arza anà kyà un'kul kàkyer mbuur unsà an'kyän ande.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Wɛɛ Nzam, ukɔɔn alab taaŋ a ingyöy, apanà nde wàmubel baar banswà u ntsü yanswà mubuul mpem,
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, e em todo o lugar, que se arrependam;
31 ntɔn nde kàkyàtsul ilä mwɛy akyà usàtsüül nde mɛɛn manswà nsaŋ unsà balàbal u mbwo a mbuur kàsɔ̈ɔ̈l nde, awà kaswɛŋ nde idiim mukun'wiiy kà ukwà. »
31 Porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do homem que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Mpal bàwem ba « ngwiiyà a akü », baar amwey waa bun'sɛɛ, wɛɛ bumwɛy bàtɛɛnà naa: « Bi iyàfawem mutɛn ndaa ayi u mbalà asin. »
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Apan, Pɔl waa kàsawɛy.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Wɛɛ ndam a baar bumwɛy bàbääb anà nde, ba bàsi làkwikilà: uboo a ba, Dɛnis mbuur a Arɔbazɛ, anà un'kaar mwɛy ikɔb ande Damalis, anà baar asin sye.
34 Todavia, chegando alguns homens a ele, creram; entre os quais foi Dionísio, areopagita, uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.