Atos 15
yns (YNS) vs ARC
1 Ndam abaal bàfü Yuday, bàlɔɔŋà atɔŋ naa: « Isàkal naa bɛ bàlakyɛy anki asànaa ukaswaŋà un'kɔɔn a Mɔsɛ, bɛ làkwe anki muwà mɔ̈ɔ̈. »
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Yàmɛnà naa an'sye anà mbaaŋ a kölàköl yàkyer abwà uboo a Pɔl anà Banabasi asye anà ba. Ba bàtsül mbar naa Pɔl anà Banabasi anà ndam a baar bumwɛy, bàbeenà Yɛlusàlɛm akà Antööm anà andweer, ntɔn mutsul ndaa ayin.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Wɛɛ akà ba, Ikööŋ kyapɛ indiir byàkäl mfun ntɔn nkyeen aba, ba bàsoonà Fɛnɛsi anà Samàlya, bàmuyisam mbuul a mpem a baar mpa abà Ayudà. Ndaa ayi yàpɛɛ un'sak mbɔɔn akà atɔŋ banswà.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Mpal bàtöl ba Yɛlusàlɛm, Ikööŋ anà Antööm anà andweer bawɛl ba, ba bàsam ndaa yanswà kàkyer Nzam u mbwo anà ba.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Wɛɛ, ndam a Amfarisi amwɛy abà bàbula aklistɔ bàmbarà ntɔn mutɛn naa baar mpa abà Ayudà bàkyer akyɛy anà bàkyer aswaŋ mulab un'kɔɔn a Mɔsɛ.
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Antööm anà andweer bàköŋ ntɔn muler ndaa ayi.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Ungö a mbaaŋ a bwɛlàbwɛl, Petɔlà laa kàmbarà nde, waa kàtɛn naa: « Atɔŋ abaal, bɛ, bɛ làkyàyöb naa sɛmà itaan Nzam kàsɔ̈ɔ̈l uboo abɛ naa u mun amɛ, baar mpa abà Ayudà bàwem Ndaa a Làsaŋ Aŋàbwaŋ anà bàsi làkwikilà.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Waa Nzam awà ayöb mpem a baar, katɛɛl imbäl mukapà Dweelà In'kyɛɛl asànaa akà bi.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Nde sye nsöön kàsi anki uboo a bi anà ba: nde kàpöŋ mpem aba ntɔn làkwikilà aba.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Apanà, ntɔn nkye lan'lwab bɛ Nzam, lan'sà bɛ buur u bway a alɔŋki, buur mpa bàkwe bànkaa abi itàkal bi ŋakwo musɛn?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Wɛɛ, ntɔn ngyɛb a Mwol Yɛsu awà ifàsà bi làkwikilà, bi kàwü mɔ̈ɔ̈ sye asànaa ba. »
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Abun, un'sɛŋ wanswà kàkäl a kul, ba bàkäl muwem Banabasi anà Pɔl bàkäl mukyäänà ba idiim anà impà byanswà kàkyɛr Nzam akà baar mpa abà Ayudà u mbwo a Antööm.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Mpal bàmay ba mutɛn, Zyak kàwɛl ndaa, waa kàtɛn naa: « Atɔŋ abaal, lan'wem!
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Simɔn kàmiyɔɔb naa u nsɛmà Nzam kàkyer aben musɔɔl un'sɛŋ umwɛy uboo a in'sɛŋ myanswà mpa amyà Ayudà ntɔn muwal ikɔb ande.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Ya yan'bwà balàbal asànaa ndaa bàsön aŋangɔɔm naa:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 "Mwol kan'tɛn naa: Ungö apan, mɛ in'sàkyer asàyàfurà
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 Abun, ndam abaal ayisàsal waa isàleŋ Mwol,
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 abyà bàyöb sɛmà itaan."
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 Kyakin mɛ, mɛ in'kasii naa kà ubwaŋ anki mupà mpay akà baar mpa abà Ayudà ban'buul mpem aba akà Nzam,
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 wɛɛ basöön un'kaan naa ba bàkɔɔn asin tsütsü apà ŋingyäy a itɛk, anà inswem, anà ntsür mpa aŋàtsul kil anà an'kil.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Ntɔn, sɛmà nkööl yàlyaŋ itaan, bye anà baar bàfalɔŋ un'kɔɔn a Mɔsɛ u bul lanswà, ntɔn bàfàtaŋ wa ilä a saba kyanswà u ndwà a nköŋ a Ayudà. »
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Abun yan'söön ubwaŋ naa Antööm anà andweer anà Ikööŋ kyanswà bàsɔ̈ɔ̈l baar uboo aba anà batöm Antyɔsha mbwo mwɛy anà Pɔl anà Banabasi. Ba bàsɔ̈ɔ̈l Yudɛ awà bàfàbel naa Balàsàbasi anà Silasi, baar bàkäl anà ikɔ̈b uboo a atɔŋ.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Ba bapɛ un'kaan mwɛy awà bàsön ba abà:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Bi kan'wem naa baar amwɛy bàfü uboo a bi, waa bàyàtwaal lingyooma akà bɛ unsà ntɛɛn aba anà bàpɛ mpem abɛ mpay, wɛɛ bi ba katöm anki.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Lalan kàmɛn bi anà kàkyey bi banswà naa yubwaŋ bi isɔ̈ɔ̈l abaal anà bi katöm akà bɛ. Ba bàyà mbwo mwɛy anà nkween abi Banabasi anà Pɔl.
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Baar abà bàbɔ̈ɔ̈l, bàkyàyälà mɔ̈ɔ̈ aba ntɔn ikɔb a Mwol abi Yɛsu Klistɔ.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Abun, bi kàmàlatööm Yude anà Silasi, ba bàyàlakyään u mun aba ndaa nsil ayi.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Yàmɛnà naa yubwaŋ naa Dwelà In'kyɛɛl anà bi ŋakwo, bi kàtsül mukɔɔn akàlatälà buur asin udu a indiir a mfun bi:
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 utɔn in'twaŋ a ntsür bàfàpà ibɔɔn akà itɛk, anà an'kil, anà ntsür mpa yàŋàtsul kil, anà ipasàsɛ. Bɛ làsàlab ndaa ayi, bɛ lan'kyer ubwaŋ. Làkäl ubwaŋ! »
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Apan ba bàkaabà anà Ikööŋ, waa bàtyà Antyɔsha. Akun ba bàtüüb un'sɛŋ a aŋàlàkwikilà, waa bapɛ un'kaan.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Ungö ban'taŋ ba wa, atɔŋ bàmɛn un'sak, ntɔn wa kapɛ ngwal.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Yude anà Silasi, ba ŋakwo sye bàkäl aŋangɔɔm, ba bapɛɛ an'lwɛŋ mbɔɔn ntɔn ba bàwɛl un'kanà anà ngwal.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Ba bàkäl ndam a taaŋ paa, atɔŋ waa bafuur unsà duu akà baar batöm.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 Wɛɛ Silasi kàsàsal paa.
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Wɛɛ akà Pɔl anà Banabasi, ba bàsàsal u Antyɔsha anà baar asin mbɔɔn mulɔɔŋà anà mukyäänà Làsaŋ Aŋàbwaŋ là Ndaa a Mwol.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Ungö a an'taaŋ, Pɔl kàtɛn a Banabasi naa: « Tsweenà bi ifurà mukàler atɔŋ kà an'bul manswà kàyilɔɔŋà bi Ndaa a Mwol, ntɔn muyöb naa ba kwo bà aben. »
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Banabasi kàkwen musyen sye anà ba Ywan, awà bàfabeelà sye Malakɔ.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Wɛɛ Pɔl kàmɛn naa kà ubwaŋ anki ba mukyà anà mbuur awà kàsawɛy sɛmà Pamfili anà mpa kàsabay unsà isal aba.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Apan, an'sye màkäl màngwal uboo a ba bàbɔ̈ɔ̈l, undiir awun bàkaabà ba. Banabasi kàwɛl Malakɔ, waa bàbilà anà nde kà an'swà ntɔn mukyà isaŋ a Shipɛlɛ.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Wɛɛ akà Pɔl, nde kàsɔ̈ɔ̈l Silasi, waa kàkyen anà nde, ungö bun'si atɔŋ u kab angway a Mwol.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Nde kàyilyaaŋà u Siri anà Silisi ntɔn muyipà Ikööŋ ngwal.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.