Apocalipse 16
yns (YNS) vs NTLH
1 Apan mɛ kàwem ndaa a ngwal yàfü idwà yàmutɛn a akyeey nsambwaar naa: « Làkyen kàlatyaaŋ an'kɔɔb nsambwaar mà un'fur a nkyɛl a Nzam u mɛɛn! »
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Un'kyeey wàtàtwɛb kàkyen anà kàtyaaŋ kɔɔb ande u mɛɛn. Apan inkyär ibe anà byà usaay byàtoo u ndür a baar abà bàkäl anà inyɛm a ntsür anà bàfakömà idiim awa.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Un'kyeey wàyweel kàtyaaŋ kɔɔb ande u ngyäl a kölàköl. An'dà màbulà asànaa an'kil a un'kü anà indiir byanswà byàkäl uboo a an'dà byàkyer akwà.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Un'kyeey wàtär kàtyaaŋ kɔɔb ande u ngyäl anà u ntwà a an'dà ayà yàbulà an'kil.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Apan, mɛ kàwem un'kyeey awe anà ikɔ̈b udu a an'dà wàmutɛn naa: « Ngye ŋun'kyɛɛl, ngye awà, anà kàkäl, ngye awà wàbalàbal ntɔn kàtsül ngye nsaŋ ayi unsà balàbal.
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Abun, baar bàtyaaŋ an'kil a baar angye anà mà aŋangɔɔm, anà apanà ngye amapà an'kil naa ba bànü. Ba ban'wal bweel aba! »
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Ungö apan, mɛ kàwem ndaa yan'fà idwà yàmutɛn naa: « Inye, Mwol Nzam, Nkum a indiir byanswà, ntsüül a nsaŋ angye yà ndandaa anà yà balàbal! »
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Un'kyeey wànà kàtyaaŋ kɔɔb ande udu a taaŋ. Ba bun'pɛ mbwo muwuul baar mbaa.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Baar bàwulà mbaa u mwäänà a ibaŋ. Ba bàbɛy ikɔb a Nzam awe anà ikɔ̈b udu a ntaaŋàmbar a tub ayi, wɛɛ ba bàsàbuul anki mpem ntɔn mukun'sà làkoo.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Un'kyeey wàtyeen kàtyaaŋ kɔɔb ande udu a kir a imfum a ntsür. Imfum a ntsür kya kyàbilà u làpib. Baar bàbebämà ndem aba an'din ntɔn usaay.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Ba bàtö Nzam a du ntɔn usaay aba anà inkyär aba. Wɛɛ ba bàwɛy anki nsyääl aba yà mbe.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Un'kyeey wàsyaam kàtyaaŋ kɔɔb ande u ngyäl Ɛfrat. Ngyäl awà kàkyer ayɔm ntɔn mupà mbwo akà amfum ban'fà ntsü làfàsɛnà taaŋ.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Apan, mɛ kàmɛn an'dweelà an'tär màŋingyäy, màŋàfyän an'kwar un'swaŋ, màyatoo u mun a dalàgɔ, u mun a ntsür anà u mun a ŋangɔɔm a loor.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Ma mà an'dweelà a insɔŋà amyà ifàkyer idiim a ubem. Mya myàfàkyà akà amfum a mɛɛn manswà ntɔn mukaköŋà ntɔn ità a ilä a kölàköl kyà Nzam awà Nkum a indiir byanswà.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 Mwol kan'tɛn naa: « Le, mɛ an'yà asànaa mbüb! Un'sak akà mbuur awafàkal wàŋàpaŋà anà afàkaar ipfɛy ande, ntɔn nde ukɔ̈ɔ̈n amɛɛy un'kwey ande. »
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 An'dweelà màtüüb amfum kà ikal mwɛy bàfàbel naa Armagɛdɔ kà Ɛbɛlyɔ.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Un'kyeey wànsambwaar kàtyaaŋ kɔɔb ande uboo a un'pöb. Ndaa mwɛy yàngwal yan'too kà idwà, yàfü kir a imwol yàmutɛn naa: « Yan'kwo! »
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Apan, indiir bi byàkyer amɛnà: miŋyä, làso a ndaa, ipar, ntɛɛr a mɛɛn yà ngwal. Ntɛɛr a mɛɛn a tub ayi ŋàtàkal anki sɛmà abà baar udu a mɛɛn.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Bul a kölàköl làbaarà itiir itär, an'bul a nsi yanswà màkyer abwabà. Nzam kàdiimà anki bul a kölàköl Babilɔn. Nde kun'nüü kɔɔb a vin ande, vin a un'fur a nkyɛl ande.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Isaŋ a an'dà byàkyer adiimà anà myɔŋ myàfàmɛnà anki.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Ikül a mbul a in'kul kyàkyer anɔ, un'kul mwɛy buur awa bàkäl isi a an'kilɔ an'kwem an'nà. In'kul ami myafü du, waa myàbweelà baar, ba bàtöö Nzam ntɔn ya yàkäl ntaaŋàmbar a kölàköl.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.