Apocalipse 16
yns (YNS) vs ARA
1 Apan mɛ kàwem ndaa a ngwal yàfü idwà yàmutɛn a akyeey nsambwaar naa: « Làkyen kàlatyaaŋ an'kɔɔb nsambwaar mà un'fur a nkyɛl a Nzam u mɛɛn! »
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Un'kyeey wàtàtwɛb kàkyen anà kàtyaaŋ kɔɔb ande u mɛɛn. Apan inkyär ibe anà byà usaay byàtoo u ndür a baar abà bàkäl anà inyɛm a ntsür anà bàfakömà idiim awa.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Un'kyeey wàyweel kàtyaaŋ kɔɔb ande u ngyäl a kölàköl. An'dà màbulà asànaa an'kil a un'kü anà indiir byanswà byàkäl uboo a an'dà byàkyer akwà.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Un'kyeey wàtär kàtyaaŋ kɔɔb ande u ngyäl anà u ntwà a an'dà ayà yàbulà an'kil.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Apan, mɛ kàwem un'kyeey awe anà ikɔ̈b udu a an'dà wàmutɛn naa: « Ngye ŋun'kyɛɛl, ngye awà, anà kàkäl, ngye awà wàbalàbal ntɔn kàtsül ngye nsaŋ ayi unsà balàbal.
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 Abun, baar bàtyaaŋ an'kil a baar angye anà mà aŋangɔɔm, anà apanà ngye amapà an'kil naa ba bànü. Ba ban'wal bweel aba! »
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Ungö apan, mɛ kàwem ndaa yan'fà idwà yàmutɛn naa: « Inye, Mwol Nzam, Nkum a indiir byanswà, ntsüül a nsaŋ angye yà ndandaa anà yà balàbal! »
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Un'kyeey wànà kàtyaaŋ kɔɔb ande udu a taaŋ. Ba bun'pɛ mbwo muwuul baar mbaa.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Baar bàwulà mbaa u mwäänà a ibaŋ. Ba bàbɛy ikɔb a Nzam awe anà ikɔ̈b udu a ntaaŋàmbar a tub ayi, wɛɛ ba bàsàbuul anki mpem ntɔn mukun'sà làkoo.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Un'kyeey wàtyeen kàtyaaŋ kɔɔb ande udu a kir a imfum a ntsür. Imfum a ntsür kya kyàbilà u làpib. Baar bàbebämà ndem aba an'din ntɔn usaay.
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Ba bàtö Nzam a du ntɔn usaay aba anà inkyär aba. Wɛɛ ba bàwɛy anki nsyääl aba yà mbe.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Un'kyeey wàsyaam kàtyaaŋ kɔɔb ande u ngyäl Ɛfrat. Ngyäl awà kàkyer ayɔm ntɔn mupà mbwo akà amfum ban'fà ntsü làfàsɛnà taaŋ.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Apan, mɛ kàmɛn an'dweelà an'tär màŋingyäy, màŋàfyän an'kwar un'swaŋ, màyatoo u mun a dalàgɔ, u mun a ntsür anà u mun a ŋangɔɔm a loor.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Ma mà an'dweelà a insɔŋà amyà ifàkyer idiim a ubem. Mya myàfàkyà akà amfum a mɛɛn manswà ntɔn mukaköŋà ntɔn ità a ilä a kölàköl kyà Nzam awà Nkum a indiir byanswà.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Mwol kan'tɛn naa: « Le, mɛ an'yà asànaa mbüb! Un'sak akà mbuur awafàkal wàŋàpaŋà anà afàkaar ipfɛy ande, ntɔn nde ukɔ̈ɔ̈n amɛɛy un'kwey ande. »
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 An'dweelà màtüüb amfum kà ikal mwɛy bàfàbel naa Armagɛdɔ kà Ɛbɛlyɔ.
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Un'kyeey wànsambwaar kàtyaaŋ kɔɔb ande uboo a un'pöb. Ndaa mwɛy yàngwal yan'too kà idwà, yàfü kir a imwol yàmutɛn naa: « Yan'kwo! »
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Apan, indiir bi byàkyer amɛnà: miŋyä, làso a ndaa, ipar, ntɛɛr a mɛɛn yà ngwal. Ntɛɛr a mɛɛn a tub ayi ŋàtàkal anki sɛmà abà baar udu a mɛɛn.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Bul a kölàköl làbaarà itiir itär, an'bul a nsi yanswà màkyer abwabà. Nzam kàdiimà anki bul a kölàköl Babilɔn. Nde kun'nüü kɔɔb a vin ande, vin a un'fur a nkyɛl ande.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Isaŋ a an'dà byàkyer adiimà anà myɔŋ myàfàmɛnà anki.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 Ikül a mbul a in'kul kyàkyer anɔ, un'kul mwɛy buur awa bàkäl isi a an'kilɔ an'kwem an'nà. In'kul ami myafü du, waa myàbweelà baar, ba bàtöö Nzam ntɔn ya yàkäl ntaaŋàmbar a kölàköl.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.