Apocalipse 14

yns (YNS) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɛ kàfàman mwan a un'kɔk kàkyàmbar udu a mɔŋ a Siyɔna, wa anà baar, baar nsaab nkam mwɛy an'kwem an'nà aŋinà, abà bàkäl anà ikɔb ande anà kyà taarànde byàŋàsɔn u ntabwey aba.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Mɛ kàwem ndaa yan'fà du yàmusà làso asànaa iwɔɔl a kölàköl byà an'dà, asànaa ipar a kölàköl. Ndaa kàwem mɛ yàkäl asànaa diim a adim ikwɛŋ bàmubɛɛrà isyaŋ aba.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Ba bàtɔ̈ɔ̈là diim akün kusà a kir a imwol anà kusà a ikyeer a mɔ̈ɔ̈ byà inà anà andweer. Akà mbuur mwɛy kàkwe anki mulɔŋàkà diim alà, nà baar nsaab nkam mwɛy a an'kwem an'nà aŋinà abà bàbeen u mɛɛn.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Ba bà baar mpa bàtay ndür aba unsà akaar, ntɔn ba bà ankɔr. Ba bàfàlab mwan a un'kɔk ntsü yanswà ufàkyà nde. Ba babeen uboo a baar asànaa mbɛŋ atàtwɛb ntɔn Nzam anà ntɔn un'to a un'kɔk.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 U mun aba loor làsàmɛnà anki. Amu ba pɛl latɛy.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Apan, mɛ kàmɛn un'kyeey asin wàmuyifumà u boboo a du. Nde kàkäl anà Làsaŋ Aŋàbwaŋ là mbul a in'tye mukyään baar a mɛɛn, akà baar a nsi yanswà, un'sɛŋ wanswà, ndaa yanswà anà mbil yanswà.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Nde kàtɛɛnà u ndaa a ngwal naa: « Làkyey ikɔ̈b a Nzam anà lun'si làkoo! Ntɔn taaŋ alà utsüül nde baar nsaŋ lan'kwo. Làkömà mbuur awà kàkyer du, mɛɛn, ngyäl anà ntwà a an'dà! »
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Un'kyeey wàyweel kàläb wàtàtwɛb, waa kàtɛn naa: « La lan'bwà, la lan'bwà, Babilɔn làkölàköl lan'bwà! La lànüü in'sɛŋ myanswà vin a un'fur a ipasàsɛ ala! »
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Un'kyeey wàtär kàläb akyeey bɔ̈ɔ̈l bàtàtwɛb, wàmutɛn u ndaa a ngwal naa: « Isàkal naa mbuur mwɛy kan'kömà ntsür anà itɛk awa, anà isàkal naa nde kan'wal idiim u ntabwey itàkal u kɔɔ,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 nde asànwà vin a un'fur a nkyɛl a Nzam, vin mpa làŋàkwaam uboo a kɔɔb a nkyɛl ande! Nde asàman mpay aŋàdiir yà mbaa anà yà sufre kusà a akyeey in'kyɛɛl anà kusà a un'to a un'kɔk.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Un'diŋ a mpay aba wàmukyà du ipepey. Ba bàfàyöör anki itàkal u mwäänà itàkal u mpib, ba baar bàfàkömà ntsür anà idiim awa, anà mbuur awà kan'wal idiim a ikɔb awa. »
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Alà là taaŋ musà muküünà ntɔn baar a Nzam abà bàfàlab nswɛɛŋ ande anà abye anà làkwikilà amu Yɛsu.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ungö apan mɛ kàwem ndaa yan'fà du anà yan'tɛn a mɛ naa: « Sɔn abà: "Un'sak apanà akà baar abà bàkü uboo a Mwol!" Dweelà atɛɛnà naa: "Ndandaa ba ban'kwo bayöör unsà isal aba, ntɔn isal aba byàmuyalab!" »
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ungö apan mɛ kàmɛn itööm a pɛɛl. Mbuur mwɛy asànaa Mwan a mbuur kàkäl wàŋàbwaay udu a kya. Nde kàkäl anà mpà a imwol yà wɔl kun'tswe, anà impye mwɛy kyà mpɔr u kɔɔ.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Un'kyeey asin kàtoo kà idwà a Nzam, waa kàsi un'kwɛŋ a ngwal akà mbuur kàkäl aŋàbwaay udu a itööm: « Syääl impye angye, bwo, ntɔn alà là taaŋ abwo: mɛɛn man'kwo ntɔn mbweel! »
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Apan, mbuur awà kàkäl aŋàbwaay udu a itööm, kàtɔɔm impye ande u mɛɛn, waa kàbwe mbɛŋ yanswà yà mɛɛn.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Un'kyeey asin kàyàtoo kà idwà a Nzam a du. Nde sye kàkäl anà impye a mpɔr.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Un'kyeey asin sye, awà kàkäl anà ikɔ̈b udu a mbaa, kàfü mɛsà a ibɔɔn. Nde kàsi un'kwɛŋ a ngwal akà mbuur awà kàkäl anà impye a mpɔr: « Syääl impye angye kyàmpɔr anà kwol itsuŋ a ywaŋ a vin a mɛɛn: an'reze abya màŋàsöŋ! »
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Apan, un'kyeey kàtɔɔm impye ande u mɛɛn, waa kàkwel mbɛŋ a ywaŋ a vin a mɛɛn. Nde kàtɔɔm ya uboo a mpfwee a kölàköl yà un'fur a nkyɛl a Nzam.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Mbɛŋ ya bàtsü uboo a mpfwee ayi, u nsà a bul. An'kil màkyer atoo uboo aya, waa màyöl tii u mun a mpoonà aŋàmbar anà màpää u mɛɛn tii kà isii a an'kilɔmɛtre nkam tär.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.