2 Coríntios 5
yns (YNS) vs ARIB
1 Bi ikyàyöb ubwaŋàbwaŋ, isàkal naa ndwà abi u mɛɛn yà ntɛn yan'kwà, bi iwe anà ndwà, ntööŋ a Nzam, ndwà a mbul a in'tye, u du, mpa bàtöŋ kan'kɔɔ a mbuur.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se desfizer, temos de Deus um edifício, uma casa não feita por mãos, eterna, nos céus.
2 Abun sye bi ibà mufuur koo, unsà ngyal aŋàdiir mubwaar, udu a yumwɛy, ndwà abi yà du,
2 Pois neste tabernáculo nós gememos, desejando muito ser revestidos da nossa habitação que é do céu,
3 yubwaŋ naa bimɛn bàŋàbwaar, kà bànsàpɔl anki.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Ntɔn, bi baar ibà uboo a ntɛn ayi, bi kan'fuur koo, kan'sil a buur. Ntɔn bi ikwen anki isɔ̈l ipfɛy, wɛɛ ibwäär ipfɛy udu a kyumwɛy, ntɔn undiir afàkwà, mɔ̈ɔ̈ kun'min.
4 Porque, na verdade, nós, os que estamos neste tabernáculo, gememos oprimidos, porque não queremos ser despidos, mas sim revestidos, para que o mortal seja absorvido pela vida.
5 Nzam ŋakwo kilɔ̈ɔ̈n mukal abun, nde kipɛ Dweelà ande asànaa mbööl.
5 Ora, quem para isto mesmo nos preparou foi Deus, o qual nos deu como penhor o Espírito.
6 Lalan bi ibà aŋàyɔl a làkyän taaŋ lanswà. Bi ikyàyöb naa utaaŋ ibà bi uboo a ndür yi, bi ibà u nsà a ndwà abi, ukwɛl a Mwol,
6 Temos, portanto, sempre bom ânimo, sabendo que, enquanto estamos presentes no corpo, estamos ausentes do Senhor
7 ntɔn bi ifàkyà unsà làkwikilà, kunsà mɛɛy anki.
7 {porque andamos por fé, e não por vista};
8 Ndandaa, bi ibà aŋàyɔl a làkyän anà bi iyàkwen mulwomà u ndür yi, ntɔn mukàkal apà Mwol.
8 temos bom ânimo, mas desejamos antes estar ausentes deste corpo, para estarmos presentes com o Senhor.
9 Lalan sye bi ikyer ngwal mukun'pà un'sak, itàkal naa bi ibà u ndür ayi, itàkal naa bi kan'too amu ya.
9 Pelo que também nos esforçamos para ser-lhe agradáveis, quer presentes, quer ausentes.
10 Ntɔn, bi banswà ikyer asàkàmɛnà kusà a làbay a nsaŋ a Klistɔ, ntɔn mbuur mbuur uwɛl kab a indiir kàkyer nde, itàkal amubwaŋ, itàkal amube, utaaŋ kàkäl nde u mɔ̈ɔ̈ a ndür ande.
10 Porque é necessário que todos nós sejamos manifestos diante do tribunal de Cristo, para que cada um receba o que fez por meio do corpo, segundo o que praticou, o bem ou o mal.
11 Abà iyöb bi bɔɔmà a Mwol, bi ifàsyääl mbwo yanswà naa baar bàkyey. Kusà a Nzam, bi ibà aŋàmɛnà ubwaŋàbwaŋ. Mɛ in'sii naa mɛ sye in'wà aŋàmɛnà ubwaŋàbwaŋ unsà an'kyän abɛ.
11 Portanto, conhecendo o temor do Senhor, procuramos persuadir os homens; mas, a Deus já somos manifestos, e espero que também nas vossas consciências sejamos manifestos.
12 Apan, bi iyàfàswɛɛŋ anki bi ŋakwo akà bɛ, wɛɛ bi ikwen mukàlapà ipöl bɛ mukal bàngaal ntɔn bi, ntɔn bɛ làkwe mupà mfuur akà baar bàfàsà ngaal aba unsà indiir ifàmɛnà u mii, wɛɛ kà byà boo a mpem anki.
12 Não nos recomendamos outra vez a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa, a fim de que tenhais resposta para os que se gloriam na aparência, e não no coração.
13 Kyakin isàkal naa bi kàkäl insil, bi kya kàkäl ntɔn Nzam, isàkal naa bi ikàmɛnà asànaa aŋun'yɛnà, yà ntɔn bɛ.
13 Porque, se enlouquecemos, é para Deus; se conservamos o juízo, é para vós.
14 Ukwen a Klistɔ bàmikɔr, bi baar ikyeyà naa ndandaa mbuur mwɛy kàkü ntɔn baar banswà, lalan baar banswà bàkyàkwà.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, porque julgamos assim: se um morreu por todos, logo todos morreram;
15 Nde kàkü ntɔn baar banswà, ntɔn aŋamɔ̈ɔ̈ bàkɔ̈ɔ̈n afàkal anà mɔ̈ɔ̈ ntɔn ba ŋakwo, wɛɛ ntɔn mbuur awà kàkü anà kàwiyà ntɔn ba.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam mais para si, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Kyakin, fà apanà bi ifàyöb anki kà mbuur mwɛy unsà imbuur. Isàkal naa bi kàyöb Klistɔ unsà imbuur, apanà bi ifun'yöb anki abun.
16 Por isso daqui por diante a ninguém conhecemos segundo a carne; e, ainda que tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos desse modo.
17 Abun sye, isàkal naa mbuur wà amu Klistɔ, nde kan'bulà ikyeer akün. Indiir itaan byan'lyaŋ, le, indiir byanswà byan'bulà byàkün.
17 Pelo que, se alguém está em Cristo, nova criatura é; as coisas velhas já passaram; eis que tudo se fez novo.
18 Indiir byanswà ifàfà akà Nzam, nde mbuur kàfuur un'tüüb abi anà nde u mbwo a Klistɔ anà kipɛ isal mufuur un'tüüb.
18 Mas todas as coisas provêm de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por Cristo, e nos confiou o ministério da reconciliação;
19 Ntɔn, Nzam kàkäl amu Klistɔ, kàfuur un'tüüb a mɛɛn anà nde ŋakwo, mukɔɔn alab ibii a baar anà musà amu bi ndaa mufuur un'tüüb.
19 pois que Deus estava em Cristo reconciliando consigo o mundo, não imputando aos homens as suas transgressões; e nos encarregou da palavra da reconciliação.
20 Abun, bi ibà akyeey ntɔn Klistɔ. Ye asànaa Nzam nde ŋakwo abeelà u mbwo a bi: Kikɔb a Klistɔ, bi kàmàlabɔɔn, wɛy bɛ làfuur un'tüüb anà Nzam.
20 De sorte que somos embaixadores por Cristo, como se Deus por nós vos exortasse. Rogamo-vos, pois, por Cristo que vos reconcilieis com Deus.
21 Mbuur mpa kàkyer man'be, Nzam kun'tälà buur a man'be abi, ntɔn amu nde bi ibulà bàbalàbal kusà a Nzam.
21 Àquele que não conheceu pecado, Deus o fez pecado por nós; para que nele fôssemos feitos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.