2 Coríntios 10
yns (YNS) vs NVT
1 Mɛ, Pɔl, mɛ an'lɔm akà bɛ, unsà làbɔ̈ɔ̈n anà ubwaŋ a Klistɔ, - bää mɛ in'fàkal unsà un'kaay u mii abɛ, wɛɛ wàŋàtsim mpal in'fàkal mɛ ukwɛl,
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 mɛ amàlabɔɔn: twon làman'siinà a ngwal utaaŋ in'yàkal mɛ paa, ntɔn ndaa a ngwal in'kwo mɛ muswaŋ akà baar bàfàsi naa nsyeel a mpem abi yunsà imbuur.
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Ndandaa, bi ibà baar, wɛɛ bi ifànwan anki unsà ndür.
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 Ntɔn an'tà ifànwan bi amà kà mimbuur anki, wɛɛ ngwal ama yan'fà akà Nzam ntɔn mubwiy ikal a ngwal. Bi ifàpay an'yweerà an'be,
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 anà ngwal yanswà ifàmbäär ngyööb a Nzam. Bi ifàkɔr an'kyän manswà ntɔn ma ikyey Klistɔ.
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Bi ibàŋàyöŋà mupà ntaaŋàmbar akà unkwem banswà, umpal làsàmɛy bɛ unkyeey abɛ wàŋàkwo.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 Làler indiir asànaa ibyà bya. Isàkal naa we anà mbuur akakyeyà uyɔl naa nde wà Klistɔ, wɛy nde uyweer anà uyöb naa: bi sye ibà bà Klistɔ asànaa nde!
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Abun, itàkal naa mɛ in'we anà uyɔl aŋàsöönà ikye unsà ikɔ̈b kipɛ Mwol ntɔn mutɔŋ, kà ntɔn mudwa anki, mɛ nswɛn in'yàman anki.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Mɛ in'kwen anki mukal anà ifà mupà bɛ bɔɔmà unsà in'kaan amɛ,
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 ntɔn, bàfàtɛn naa: « In'kaan ande myàfàkal ngwal anà myàfàpà bɔɔmà, wɛɛ umpal awà nde paa, nde wàgyɔ̈ɔ̈là, ndaa ande ndöŋ yatɛy. »
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 Wɛɛ mbuur akatɛɛnà abwɛy, uyöb ubwaŋ naa: asànaa ibà bi unsà in'kaan abi ukwel, bi sye iyàkal abun u nsyääl abi utaaŋ iyàkal bi uboo a bɛ.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Ndandaa, bi ikwe anki musi a baar bumwɛy abà bàfàswɛɛŋ ba ŋakwo. Ba bà insil: ba bàfàwal ba ŋakwo asànaa isii musi a ba ŋakwo.
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 Wɛɛ akà bi, bi iyàlyaŋ anki isii unsà ngaal ifàswaŋ bi, wɛɛ bi, bi iyàsyääl isii a ndel a isal kisyeel Nzam, mukitwääl sye tii akà bɛ.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 Ntɔn, bi ilyaŋ anki ndel abi, asànaa bi kàyi anki akà bɛ. Ndandaa bi ibà baar atàtwɛb bàtöl apà bɛ anà Làsaŋ Aŋàbwaŋ là Klistɔ.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 Abun, bi ngaal aŋàsöönà ifàswaŋ anki unsà isal a mbuur asin, wɛɛ bi ibye anà làkyän naa làkwikilà abɛ làsàyɛl, bi iyàfàyɛl aŋàsöönà uboo a bɛ, unsà ndel a isal abi,
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 mukyään Làsaŋ Aŋàbwaŋ uboo a itiir abyukwel anà bɛ, mukɔɔn aswaŋ ngaal unsà isal bàkyer u ywaŋ a baar asin.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 Apan sye, bàsön naa: « Wɛy mbuur aswaŋà ngaal, uswɛŋ ngaal ande unsà Mwol. »
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 Abun, kà bàfàkyey mbuur afàswɛɛŋ nde ŋakwo anki, wɛɛ mbuur awà ufàswɛɛŋ Mwol.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.