2 Coríntios 10
yns (YNS) vs NTLH
1 Mɛ, Pɔl, mɛ an'lɔm akà bɛ, unsà làbɔ̈ɔ̈n anà ubwaŋ a Klistɔ, - bää mɛ in'fàkal unsà un'kaay u mii abɛ, wɛɛ wàŋàtsim mpal in'fàkal mɛ ukwɛl,
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 mɛ amàlabɔɔn: twon làman'siinà a ngwal utaaŋ in'yàkal mɛ paa, ntɔn ndaa a ngwal in'kwo mɛ muswaŋ akà baar bàfàsi naa nsyeel a mpem abi yunsà imbuur.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Ndandaa, bi ibà baar, wɛɛ bi ifànwan anki unsà ndür.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Ntɔn an'tà ifànwan bi amà kà mimbuur anki, wɛɛ ngwal ama yan'fà akà Nzam ntɔn mubwiy ikal a ngwal. Bi ifàpay an'yweerà an'be,
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 anà ngwal yanswà ifàmbäär ngyööb a Nzam. Bi ifàkɔr an'kyän manswà ntɔn ma ikyey Klistɔ.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Bi ibàŋàyöŋà mupà ntaaŋàmbar akà unkwem banswà, umpal làsàmɛy bɛ unkyeey abɛ wàŋàkwo.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Làler indiir asànaa ibyà bya. Isàkal naa we anà mbuur akakyeyà uyɔl naa nde wà Klistɔ, wɛy nde uyweer anà uyöb naa: bi sye ibà bà Klistɔ asànaa nde!
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Abun, itàkal naa mɛ in'we anà uyɔl aŋàsöönà ikye unsà ikɔ̈b kipɛ Mwol ntɔn mutɔŋ, kà ntɔn mudwa anki, mɛ nswɛn in'yàman anki.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Mɛ in'kwen anki mukal anà ifà mupà bɛ bɔɔmà unsà in'kaan amɛ,
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 ntɔn, bàfàtɛn naa: « In'kaan ande myàfàkal ngwal anà myàfàpà bɔɔmà, wɛɛ umpal awà nde paa, nde wàgyɔ̈ɔ̈là, ndaa ande ndöŋ yatɛy. »
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Wɛɛ mbuur akatɛɛnà abwɛy, uyöb ubwaŋ naa: asànaa ibà bi unsà in'kaan abi ukwel, bi sye iyàkal abun u nsyääl abi utaaŋ iyàkal bi uboo a bɛ.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Ndandaa, bi ikwe anki musi a baar bumwɛy abà bàfàswɛɛŋ ba ŋakwo. Ba bà insil: ba bàfàwal ba ŋakwo asànaa isii musi a ba ŋakwo.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Wɛɛ akà bi, bi iyàlyaŋ anki isii unsà ngaal ifàswaŋ bi, wɛɛ bi, bi iyàsyääl isii a ndel a isal kisyeel Nzam, mukitwääl sye tii akà bɛ.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Ntɔn, bi ilyaŋ anki ndel abi, asànaa bi kàyi anki akà bɛ. Ndandaa bi ibà baar atàtwɛb bàtöl apà bɛ anà Làsaŋ Aŋàbwaŋ là Klistɔ.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Abun, bi ngaal aŋàsöönà ifàswaŋ anki unsà isal a mbuur asin, wɛɛ bi ibye anà làkyän naa làkwikilà abɛ làsàyɛl, bi iyàfàyɛl aŋàsöönà uboo a bɛ, unsà ndel a isal abi,
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 mukyään Làsaŋ Aŋàbwaŋ uboo a itiir abyukwel anà bɛ, mukɔɔn aswaŋ ngaal unsà isal bàkyer u ywaŋ a baar asin.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Apan sye, bàsön naa: « Wɛy mbuur aswaŋà ngaal, uswɛŋ ngaal ande unsà Mwol. »
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Abun, kà bàfàkyey mbuur afàswɛɛŋ nde ŋakwo anki, wɛɛ mbuur awà ufàswɛɛŋ Mwol.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.