1 Coríntios 4
yns (YNS) vs VC
1 Abun, wɛy bi iwɛl asànaa asyääl a Klistɔ, abye anà buur a an'yee a Nzam.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Kyekà, undiir a ntsüü bàlɔɔmà akà baar abye anà buur abà naa ba bàkäl bàlää.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Akà mɛ, mɛ undiir in'manà anki naa bɛ làn'tsüül nsaŋ, itàkal naa làbay a nsaŋ a mɛɛn mà. Mɛ in'fàfàtsüül anki nsaŋ mɛ ŋakwo.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Ndandaa, an'kyän amɛ mà a duu, wɛɛ wa kà undiir atwey mɛ wàbalàbal anki. Mwol wà mbuur atsüül mɛ nsaŋ.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Kyakin, twon lan'tsul nsaŋ kusà a taaŋ alà bàsi, làdil mpal usàyà Mwol. Nde mbuur asàsà u pɛɛlà ndaa aŋàyee u làpib anà asàmɛɛy an'kyän aŋàyee mà mpem a baar. Apan, mbuur mbuur asàwal akà Nzam nsyäŋà yan'kwo akà nde.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Ntɔn bɛ, atɔŋ, waa mɛ kàswɛŋ indiir abi ifà asin, musyääl bya akà Apɔlɔs anà akà mɛ ŋakwo, ntɔn u mbaan abi, bɛ làlɔŋàkà muyöb an'kyän amà unsà indiir abi: « Yà ubwaŋ naa bɛ làkɔ̈ɔ̈n asoobà ndel a Ndaa Aŋàsɔn. » Wɛy naa akà mbuur mwɛy ukɔ̈ɔ̈n akyey uyɔl muwɛɛl mbuur mwɛy anà mutɔn wumwɛy.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Abun, nà kasɛɛn? Ininà ngye awe awà mpa kàwɛl ngye? Isàkal naa ya yà abwɛy, ntɔn nkye musɛn an'pɛy asànaa ngye wa kàwɛl anki?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Bɛ làkyàyuur itaan! Bɛ làbà aŋun'naaŋ fà itaan! Bɛ làsɛmà muyaal ukɔɔn bi! Ndandaa, mɛ in'kwen naa bɛ làsɛmà uyaal, ntɔn bi sye ikwe muyaal mbwo mwɛy anà bɛ!
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Ntɔn, mɛ in'sii naa bi antööm Nzam kàkisà kà ikal a ngöngö, asànaa baar batsüül mbar a ukwà: bi bàkibuul indiir atääŋ ntɔn mɛɛn, ntɔn akyeey anà ntɔn baar.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Bi ibà aŋukɔŋ ntɔn Klistɔ, wɛɛ bɛ, bɛ làbà aŋayeerà amu Klistɔ, bi ibà bàgyɔ̈ɔ̈là, bɛ làbà ngwal, bɛ làbà unsà ibyääl, bi bàkimɛɛy nswɛn.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Tii mpal ayi, bi ibye anà ngyal, bi ibye anà mfwää, bi ibà nsàpɔl, bi bipɛ mpay, bi ibà iwɔŋ,
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 bi kan'man mpay musal a an'kɔɔ abi. Bàmukitoo, bi ibàmusaak, bàmukimɛɛy nkwaaŋ, bi kan'tsim,
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 bàmukàyiküür ndaa, bi ibàmulɛɛl. Tii papanà bi kàkyàbulà indiir a mbin a mɛɛn, nkayäl a baar banswà.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Mɛ inkàlasöönà anki indiir abi ntɔn mukàlamɛɛy nswɛn, wɛɛ ntɔn mukàlaweey asànaa baan amɛ bànkween.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Ntɔn, itàkal naa bɛ làbye anà alɔɔŋ nsaab kwem amu Klistɔ, bɛ làbye anki anà bàtaa mbɔɔn. Ntɔn mɛ in'wà mbuur kàlabör amu Klistɔ Yɛsu u mbwo a Làsaŋ Aŋàbwaŋ.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Abun, mɛ amàlalɔɔm, làläb mbaan amɛ.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Kyakin, mɛ kàlatööm Tumàtɛ, awà mwan amɛ wànkween anà wàlää unsà Mwol. Nde ayàlayɔɔb in'kɔɔn amɛ myà mɔ̈ɔ̈ amu Klistɔ, asànaa in'fàlɔŋ mɛ mper yanswà, uboo a Ikööŋ byanswà.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Kyekà, muyweer naa mɛ in'yàyà anki akà bɛ, amwɛy uboo abɛ bàyööl a uyɔl.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Wɛɛ isàkal naa Mwol kan'kwen, itaan a mbɔɔn tɛy mɛ in'kyer ayàyà akà bɛ. Mɛ kà in'yàyöb ntwetweey a aŋuyɔl bà anki, wɛɛ ngwal aba!
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Ntɔn Imwol a Nzam kà kyà ndaa anki, wɛɛ kyà ngwal.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Ininà bɛ làkwen? Nkye mɛ in'yi akà bɛ anà an'füm itàkal anà ukwen unsà dweelà a làbɔ̈ɔ̈n?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.