1 Coríntios 4
yns (YNS) vs ARC
1 Abun, wɛy bi iwɛl asànaa asyääl a Klistɔ, abye anà buur a an'yee a Nzam.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Kyekà, undiir a ntsüü bàlɔɔmà akà baar abye anà buur abà naa ba bàkäl bàlää.
2 Além disso, requer-se nos despenseiros que cada um se ache fiel.
3 Akà mɛ, mɛ undiir in'manà anki naa bɛ làn'tsüül nsaŋ, itàkal naa làbay a nsaŋ a mɛɛn mà. Mɛ in'fàfàtsüül anki nsaŋ mɛ ŋakwo.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por algum juízo humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Ndandaa, an'kyän amɛ mà a duu, wɛɛ wa kà undiir atwey mɛ wàbalàbal anki. Mwol wà mbuur atsüül mɛ nsaŋ.
4 Porque em nada me sinto culpado; mas nem por isso me considero justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Kyakin, twon lan'tsul nsaŋ kusà a taaŋ alà bàsi, làdil mpal usàyà Mwol. Nde mbuur asàsà u pɛɛlà ndaa aŋàyee u làpib anà asàmɛɛy an'kyän aŋàyee mà mpem a baar. Apan, mbuur mbuur asàwal akà Nzam nsyäŋà yan'kwo akà nde.
5 Portanto, nada julgueis antes de tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas e manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá de Deus o louvor.
6 Ntɔn bɛ, atɔŋ, waa mɛ kàswɛŋ indiir abi ifà asin, musyääl bya akà Apɔlɔs anà akà mɛ ŋakwo, ntɔn u mbaan abi, bɛ làlɔŋàkà muyöb an'kyän amà unsà indiir abi: « Yà ubwaŋ naa bɛ làkɔ̈ɔ̈n asoobà ndel a Ndaa Aŋàsɔn. » Wɛy naa akà mbuur mwɛy ukɔ̈ɔ̈n akyey uyɔl muwɛɛl mbuur mwɛy anà mutɔn wumwɛy.
6 E eu, irmãos, apliquei essas coisas, por semelhança, a mim e a Apolo, por amor de vós, para que, em nós, aprendais a não ir além do que está escrito, não vos ensoberbecendo a favor de um contra outro.
7 Abun, nà kasɛɛn? Ininà ngye awe awà mpa kàwɛl ngye? Isàkal naa ya yà abwɛy, ntɔn nkye musɛn an'pɛy asànaa ngye wa kàwɛl anki?
7 Porque quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias como se não o houveras recebido?
8 Bɛ làkyàyuur itaan! Bɛ làbà aŋun'naaŋ fà itaan! Bɛ làsɛmà muyaal ukɔɔn bi! Ndandaa, mɛ in'kwen naa bɛ làsɛmà uyaal, ntɔn bi sye ikwe muyaal mbwo mwɛy anà bɛ!
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós reinais! E prouvera Deus reinásseis para que também nós reinemos convosco!
9 Ntɔn, mɛ in'sii naa bi antööm Nzam kàkisà kà ikal a ngöngö, asànaa baar batsüül mbar a ukwà: bi bàkibuul indiir atääŋ ntɔn mɛɛn, ntɔn akyeey anà ntɔn baar.
9 Porque tenho para mim que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Bi ibà aŋukɔŋ ntɔn Klistɔ, wɛɛ bɛ, bɛ làbà aŋayeerà amu Klistɔ, bi ibà bàgyɔ̈ɔ̈là, bɛ làbà ngwal, bɛ làbà unsà ibyääl, bi bàkimɛɛy nswɛn.
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, ilustres, e nós, vis.
11 Tii mpal ayi, bi ibye anà ngyal, bi ibye anà mfwää, bi ibà nsàpɔl, bi bipɛ mpay, bi ibà iwɔŋ,
11 Até esta presente hora, sofremos fome e sede, e estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 bi kan'man mpay musal a an'kɔɔ abi. Bàmukitoo, bi ibàmusaak, bàmukimɛɛy nkwaaŋ, bi kan'tsim,
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados e bendizemos; somos perseguidos e sofremos;
13 bàmukàyiküür ndaa, bi ibàmulɛɛl. Tii papanà bi kàkyàbulà indiir a mbin a mɛɛn, nkayäl a baar banswà.
13 somos blasfemados e rogamos; até ao presente, temos chegado a ser como o lixo deste mundo e como a escória de todos.
14 Mɛ inkàlasöönà anki indiir abi ntɔn mukàlamɛɛy nswɛn, wɛɛ ntɔn mukàlaweey asànaa baan amɛ bànkween.
14 Não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas admoesto- vos como meus filhos amados.
15 Ntɔn, itàkal naa bɛ làbye anà alɔɔŋ nsaab kwem amu Klistɔ, bɛ làbye anki anà bàtaa mbɔɔn. Ntɔn mɛ in'wà mbuur kàlabör amu Klistɔ Yɛsu u mbwo a Làsaŋ Aŋàbwaŋ.
15 Porque, ainda que tivésseis dez mil aios em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; porque eu, pelo evangelho, vos gerei em Jesus Cristo.
16 Abun, mɛ amàlalɔɔm, làläb mbaan amɛ.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Kyakin, mɛ kàlatööm Tumàtɛ, awà mwan amɛ wànkween anà wàlää unsà Mwol. Nde ayàlayɔɔb in'kɔɔn amɛ myà mɔ̈ɔ̈ amu Klistɔ, asànaa in'fàlɔŋ mɛ mper yanswà, uboo a Ikööŋ byanswà.
17 Por esta causa vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte ensino em cada igreja.
18 Kyekà, muyweer naa mɛ in'yàyà anki akà bɛ, amwɛy uboo abɛ bàyööl a uyɔl.
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Wɛɛ isàkal naa Mwol kan'kwen, itaan a mbɔɔn tɛy mɛ in'kyer ayàyà akà bɛ. Mɛ kà in'yàyöb ntwetweey a aŋuyɔl bà anki, wɛɛ ngwal aba!
19 Mas, em breve, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas a virtude.
20 Ntɔn Imwol a Nzam kà kyà ndaa anki, wɛɛ kyà ngwal.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em virtude.
21 Ininà bɛ làkwen? Nkye mɛ in'yi akà bɛ anà an'füm itàkal anà ukwen unsà dweelà a làbɔ̈ɔ̈n?
21 Que quereis? Irei ter convosco com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.