Mateus 9
ymp (YMP) vs NAA
1 Yôv me Yisu hethak yeng te be hîvô hê ya long atu be thak hîmô nang Kapenaom.
1 Entrando num barco, Jesus passou para o outro lado do mar e foi para a sua própria cidade.
2 Me anô doho iwa anô himuving te hêk ya yêm be êlêm vo yêni. Êng me Yisu hêyê loho ning êv iving be henang ethak anô himuving atu nena, “Yînîng wakna, kapôlôm injêk mayaô. Yong kambom sapêng lêk ya hêv vê.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, vendo a fé que eles tinham, disse ao paralítico:
3 Kîdôŋga ambô balambung doho elaŋô ambô êng me enang ethak i nena, “Ôpiti hevong vo nimbua Wapômbêng ya long mesa?”
3 Mas alguns escribas diziam entre si: — Ele está blasfemando.
4 Yisu heyala loho ning auk be henang nena, “Bisête be uwa auk kambom iti hêk môlô kapôlôŋing?
4 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse:
5 Ambô alête vumeng vo ya nang: ‘Lêk ya hêv yong kambom sapêng vê’ mesa ‘Numbiyômba be nombeng’?
5 Pois o que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
6 Metom tem yaŋgik thô êndêng môlô vo oyala nena Anô Ya Nakandung ya lêklokwang me bêng hêk pîk iti be hîtôm nêŋgêv kambom vê.” Yôv me henang ethak anô himuving atu nena, “Numbiyômba me numbua yong yêm be nu yong melak.”
6 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. Então disse ao paralítico:
7 Êng me ôpêng hiviyô heva be hê ya melak.
7 E o homem se levantou e voltou para casa.
8 Me avîlanô êyê nôm êng be esong kambom be êv Wapômbêng ya athêng ling, vômbê nena lêk hêv lêklokwang lêk athêng bêng hêndêng avîlanô pîk.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, deram glória a Deus, que tinha dado tal autoridade aos homens.
9 Yisu hê me hêyê anô te be ya athêng nena Matyu be hîmô melak iwa takis. Me henang ethak ôpêng nena, “Nôlêm osopa ya,” êng me hiviyô be hê me hesopa Yisu.
9 Quando Jesus saiu dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
10 Yisu heyang nôm hiving Matyu hîmô ya melak. Me ŋa iwa takis lêk ŋa evong kombom kambom bêng anông êlêm eyang nôm hiving yêni lêk ya ŋa hîndông.
10 Estando Jesus à mesa, na casa de Mateus, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e os seus discípulos.
11 Palisi êyê me enang ik ya ŋa hîndông ling nena, “Bisête be môlô ning kîdôŋga heyang nôm hiving ŋa iwa takis lêk ŋa evong kombom kambom vo?”
11 Vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos de Jesus: — Por que o Mestre de vocês come com os publicanos e pecadores?
12 Yisu helaŋô ambô êng me henang nena, “Ŋa lêk kômbôk yom thak ê êyê dokta. Me ŋa kômbôk mî me thak mî ê amî.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse:
13 Bêng be môlô nu me umbua auk ethak ambô tiêng ya ondong:
13 Vão e aprendam o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício.” Pois não vim chamar justos, e sim pecadores.
14 Jon ya ŋa hîndông êlêm êyô vo Yisu me enang ik yêni ling nena, “Yoô lêk Palisi thak atip ethak nôm vo leŋing êv Wapômbêng, metom yong ŋa hôndông mî thak evong bêng amî vo?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e perguntaram a Jesus: — Por que nós e os fariseus jejuamos muitas vezes, mas os seus discípulos não jejuam?
15 Me Yisu henang nena, “Wakma anô te hiwa avî lêkmuk, êng me ya ŋa môlôô tem injang nôm lêk leŋing mavî me tem mî hîtôm leŋing malêing amî. Metom wakma atu be iwa yêni vê hêk loho, êng me loho tem itip ethak nôm.”
15 Jesus respondeu:
16 “Anô te mî hîtôm nimbua thôp lêkmuk bôte be nindi thôp bôô ya ambuang thing ethak amî. Hevong bêng me thôp lêkmuk tem nîmô thôp bôô bô êng kê. Êng me tem nitip bêng.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo tira um pedaço da roupa, e o buraco fica ainda maior.
17 Me anô te mî thak hêkê waing lêkmuk hîlôk boksipsip ya kôpik bôô amî. Hevong bêng me waing lêkmuk tem nimbuling bok kôpik bôô atu be nipupkê be waing eŋgathô ni. Bêng be ditu thak êkê waing lêkmuk hîlôk bok kôpik lêkmuk atu be belap vo ninding mavî me mî hîtôm nipupkê amî lêk waing mî hîtôm neŋgathô ni amî.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos, porque, se alguém fizer isso, os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Yisu henang ambô denang me anômbêng te hêlêm be heya vabudum thîvô hîmô yêni va me henang nena, “Yînîng avena lêk hema, metom nôlêm otak bahem êyônjêk yêni me tem nimbiyô ethak loŋbô.”
18 Enquanto Jesus lhes dizia estas coisas, eis que um chefe da sinagoga, aproximando-se, o adorou e disse: — Minha filha morreu agora mesmo; mas venha impor a mão sobre ela, e ela viverá.
19 Me Yisu hiviyô be hê hiving yêni me ya ŋa hîndông ê hiving.
19 E Jesus se levantou e o seguiu, juntamente com os seus discípulos.
20 Loho veng be ê denang me avî lêk kômbôk te heveng yam êlêm bidong Yisu dôm me hêthôm ya kwêv dang. Avî êng bôk hiwa kômbôk lêkma helom hêk wak nômbêng iti hîtôm sondakbêng lauming be lahavôyi.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele.
21 Me avî êng ya auk nena, “Ya thôm ya kwêv yom me tem ya mavî.”
21 Porque dizia consigo mesma: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
22 Me Yisu hik i lîlîng be hêyê avî êng me henang nena, “Yînîng avena, kapôlôm injêk mayaô. Yong hôêv iving hevong be lêk huvutak mavî.” Me ketheng oyang me avî êng hivutak mavî.
22 Então Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Yôvêm me Yisu hê hêyô anômbêng atu ya melak. Me hêyê avîlanô iyuv kotong be eleng be evong pôk bêng anông
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 me henang nena, “Môlô vê! Avena ti hêkthôm yom me mî hema amî.” Êng me loho malîk ethak yêni.
24 — Saiam daqui! Porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Metom hêv avîlanô vê me hivutak êyô melak kapô me hevalong avena êng bang me hiviyô heva.
25 Mas, quando o povo tinha sido colocado para fora, Jesus entrou, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Be ditu kôkôthing hethak nôm êng hevothong heveng long êng sapêng.
26 E a notícia deste acontecimento se espalhou por toda aquela terra.
27 Me Yisu hetak long êng me heveng be hê me anô mandaluk pusip yi esopa yêni be elam nena, “Devit Lim Lêkmuk, lem iŋgik ong ethak yêi!”
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: — Tenha compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Yisu hêyô melak kapô te be hê me anô yi atu ê hêndêng yêni. Me henang ik thêi ling nena, “Mamu ôêv iving nena hîtôm yambong be mamu umbutak mavî mesa mî?”
28 Quando ele entrou em casa, os cegos se aproximaram, e Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Sim, Senhor!
29 Êng me yêni hetak bang hêyô hêk thêi maleŋiŋdaluk me henang nena, “Tem nimbutak bêng vômbê nena mamu ôêv iving ya.”
29 Então Jesus tocou nos olhos deles, dizendo:
30 Êng me maleŋiŋdaluk hipuak. Me Yisu hêv ambô lêklokwang hêndêng thêi nena, “Dô mamu nang ethak anô te thak nôm itiêng andô.”
30 E os olhos deles se abriram. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo:
31 Metom thêi ê me enang nôm atu be Yisu hevong ethak thêi bêng heveng long êng sapêng.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia a respeito de Jesus por toda aquela terra.
32 Anô yi êng etak Yisu be ê denang me avîlanô iwa anô ambôlêk putup te be gôk kambom bôk hivuling yêni be êlêm êyô vo Yisu.
32 Quando eles saíram, eis que trouxeram a Jesus um mudo endemoniado.
33 Me hêv gôk kambom êng vê be ôpêng henang ambô. Be ditu avîlanô esong kambom me leŋing mavî be enang nena, “Sêmbôk me mî thak nômate bêng hivutak Islael amî.”
33 E, assim que o demônio foi expulso, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam, dizendo: — Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Metom Palisi enang nena, “Gôk kambom ining anômbêng hêv lêklokwang hêndêng ôpêng, be ditu hîtôm nêŋgêv gôk kambom sapêng vê injêk avîlanô.”
34 Mas os fariseus diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
35 Me Yisu heveng melak lông lêk long yaônena sapêng be hivutak êyô ining melak yeng be hîndông avîlanô lêk henang Ambô Mavî hethak Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng. Me hepesang avîlanô ning malêing sapêng lêk hêv ining kômbôk lomaloma sapêng vê.
35 E Jesus percorria todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do Reino e curando todo tipo de doenças e enfermidades.
36 Yisu hêyê avîlanô nômbêng atu be lahiki hethak loho, vômbê nena loho ning auk hîmô mayaliv be anô te mî hîmô vo nêŋgêv loho livung hîtôm boksipsip ining alang amî.
36 Ao ver as multidões, Jesus se compadeceu delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Yôv me henang ethak ya ŋa hîndông nena, “Nôm bêng anông lêk hîyôk be hîmô kukapô, metom ŋa ku me nayi yom.
37 Então Jesus disse aos seus discípulos:
38 Be ditu oteng mek êndêng kukapô alang vo nêŋgêv ŋa ku doho bini vo ithup nôm.”
38 Por isso, peçam ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.