Mateus 25
ymp (YMP) vs ARA
1 “Heveng yam me melak leng ya lêkliŋyak bêng tem nîtôm avî voyavô lauming iwa ning lam be ê vo injê ôpatu be tem nimbua avî lêkmuk.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Avî lêkauk bahevi me avî auk mî bahevi.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Avî auk mî iwa ning lam be ê, metom mî iwa ining lam ya thôk doho vo êtôm imbing amî.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Metom avî lêkauk iwa ning lam lêk ya thôk hîlôk kolopak doho iving vo êtôm.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Avî takêng eyambing anô êng vo nêyô hele be mî hêyô ketheng amî, be ditu maleŋing eyang be êkthôm.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “Metom hêndêng bîlîvông bing me kaêk te helam nena, ‘Anô hiwa avî lêk hêyô yôv be môlôlêm yêing vo umbua inda thô!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 “Êng me avî voyavô takêng iviyô me epesang ining lam.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Me avî auk mî enang ethak avî lêkauk nena, ‘Yoô ning lam hevong ema be môlôŋgêv lam thôk doho êndêng yoô.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 “Me avî lêkauk enang nena, ‘Mî hîtôm aô sapêng amî be ditu môlô da nu vo ôŋgêv môlô ning vuli.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 “Êng me loho ê denang vo êŋgêv loho da ning vuli me anô hiwa avî atu hêyô. Me vi atu be lêk epesang i yôv ivutak êyô melak kapô hiving yêni vo injang nôm me ik melak ambôlêk thing.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 “Yôvêm me vi atu êyô me enang nena, ‘Anômbêng, anômbêng! Nuŋgik melak ambôlêk kê vo yoô.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 “Metom ôpêng henang nena, ‘Ya hanang avanông bing ethak môlô nena ya hathông môlô paling.’ ”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Yôv me Yisu henang ethak avîlanô takatu be elaŋô ya ambô nena, “Môlô mî oyala waklavông lêk wakma atu be Anô Ya Nakandung tem nendelêm amî, be ditu môlôŋgêv lêlê.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Me Yisu henang ethak loŋbô nena, “Melak leng ya lêkliŋyak bêng me hîtôm anô lêk valuseleng bêng te hevong vo nimbeng long bôyang yôv ketem nendelêm, be ditu helam ya ŋa ku hêlêm me hêv ya valuseleng êndêng loho vo eyaŋging.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Yêni hîmbî valuseleng tham hîtôm loho ning auk lêk ining ku, be ditu hêv 5,000 hêndêng anô te me 2,000 hêndêng anô yang me 1,000 hêndêng anô te me hê.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Ketheng oyang me ôpatu be hiwa 5,000 hê me hevong ku hethak be hêvôv 5,000 hêyô hîmô long hiving.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Me yang atu be hiwa 2,000 hê me hevong ku bêng yom be hêvôv 2,000 hêyô hîmô long hiving.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Metom ali atu be hiwa 1,000 hê me helav lovang be hivung ya avaka ya valuseleng îlôk.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Yôv me avaka êng hê be heveng vambô anông yôv me hîvô lêm ethak loŋbô. Me helam ya ŋa ku hêlêm vo nendaŋô loho ning ku ya lavông.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Me ali atu be hêvôv 5,000 hêyô hîmô long hiving hêlêm me henang nena, ‘Anômbêng, bôk hôêv 5,000 vo ya hayaŋging. Nôŋgô! Lêk ya havôv 5,000 hêyô hîmô long hiving.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 “Me ya avaka henang nena, ‘Mavî anông! Ong anô katô be hovong ku mavî. Lêk hoyaŋging nôm yaôna mavî, be ditu tem yaŋgêv nôm bêng anông êndêng ong vo noyaŋging. Nôlêm vo ai leŋing mavî ethak tom!’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Me ôpatu be hiwa 2,000 hêlêm me henang nena, ‘Anômbêng, bôk hôêv 2,000 hêndêng ya be ya hayaŋging. Nôŋgô! Lêk ya havôv 2,000 hêyô hîmô long hiving.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 “Me ya avaka henang nena, ‘Mavî anông! Ong anô katô be hovong ku mavî. Lêk hoyaŋging nôm yaôna mavî, be ditu tem yaŋgêv nôm bêng anông êndêng ong vo noyaŋging. Nôlêm vo ai leŋing mavî ethak tom!’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Yôv me ali atu be hiwa 1,000 hêlêm me henang nena, ‘Anômbêng, ya hayala nena ong me anôŋa, vômbê nena thak holav nôm hîlôk kukapô atu be mî hovatho amî. Me kukapô atu be mî hopayiv yaŋvêk hîlôk amî me thak huwa ya nôm.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Be ditu ya hakô be ya havung yong 1,000 atu hîlôk pîk. Nôŋgô! Yong valuseleng êng ti.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Me avaka henang viyang nena, ‘Ong anô kambom lêk ong anô vau! Honang nena thak ya halav nôm hîlôk kukapô atu be mî ya havatho amî. Me honang nena thak ya hauwa nôm hîlôk kukapô atu be mî ya hapayiv yaŋvêk hîlôk amî.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Metom hevong bisê be mî notak yînîng valuseleng îndôk melak valuseleng vo wakma atu be ya hayô hethak loŋbô me tem yambua valuseleng ya nakandung doho êyô mô long imbing?’
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 “Yôv me henang ethak ŋa ku vi nena, ‘Môlômbua 1,000 atu vê injêk inda be ôŋgêv êndêng ôpatu be hiwa 10,000.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Vômbê nena ôpatu be hevong ku mavî hethak yînîng valuseleng be hivutak bêng anông, êng me tem ya tak doho êyômô long imbing be yaŋgêv êndêng ôpêng vo nimbutak bêng anông. Me ôpatu be mî hevong ku hethak yînîng valuseleng amî, êng me tem yaŋgêv doke atu be hevalong vê injêk inda.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Me ôŋgêv anô volong êng vê bini long momaŋaning. Long êng me tem nendeng kambom be nethang ambôlêk ondong long.’ ”
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Hêndêng wakma Anô Ya Nakandung êlêm iving ya danda lêkmaŋging lêk aŋêla sapêng, êng me tem nêyômô ya balê king lêkmaŋging.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Me avîlanô pîk sapêng tem ethak tom be êlêm emba yêni mandaluk me tem nembak loho kê ni ondong yi îtôm boksipsip alang thak hik boksipsip tham be îmô bôyang me bokmeme da îmô bôyang.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Me tem netak boksipsip îmô bang viyôhôk me bokmeme îmô bang vikeng.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 “Yôv me King tem nenang ethak avîlanô takatu be îmô bang viyôhôk nena, ‘Môlôlêm! Wakamik bôk hevong mavî hêndêng môlô. Be ditu môlôlêm umbua lêkliŋyak bêng atu be Wapômbêng bôk hêpôpêk vo môlô hêndêng sêmbôk be hepesang pîk muŋdaluk anông.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Vômbê nena sêmbôk be ya hama vo ya leng me môlô êv nôm hêndêng ya. Me ya muning hethak ŋanam me môlô êv ŋanam hêndêng ya. Me ya anô long bôyang me môlô uwa ya thô.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Ya kwak mî me môlô êv kwak hêndêng ya. Me ya hatung kômbôk me môlô yaŋging ya. Me ya hamô kalaondong me môlôlêm ôyê ya.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Yôv me avîlanô thêthôp tem enang viyang nena, ‘Anômbêng, hêndêng aŋgête me yoô yê homa vo lem be yoô êv nôm hêndêng ong lêk ong muning hethak ŋanam be yoô êv ŋanam hêndêng ong?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Hêndêng aŋgête me ong anô long bôyang be yoô auwa ong thô lêk ong kwak mî be yoô êv hêndêng ong?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Hêndêng aŋgête me hutung kômbôk be yoô yaŋging ong lêk ayê hômô kalaondong be yoô athôk ayê ong?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Me King tem nenang ethak loho nena, ‘Ya hanang avanông ethak môlô! Bôk ovong nôm takêng hêndêng yînîng avîlanô takatu be athêng mî, be ditu hîtôm môlô ovong hêndêng ya.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Yôv me tem nenang ethak avîlanô takatu be eva bang vikeng nena, ‘Môlômbeng dang! Wapômbêng bôk henang yôv nena tem utung malêing be môlô nu long amela lêkmala atu be bôk embang yôv vo Sakdang lêk ya aŋêla.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Sêmbôk be ya hama vo ya leng me mî ôêv nôm hêndêng ya amî. Me ya muning hethak ŋanam me mî ôêv ŋanam hêndêng ya amî.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Me ya anô long bôyang me mî uwa ya thô amî. Me ya kwak mî me mî môlô êv kwak hêndêng ya amî. Me ya hatung kômbôk lêk ya hamô kalaondong me mî môlôŋgô ya amî.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Me tem loho nang viyang bêng nena, ‘Anômbêng, aŋgête me yoô yê homa vo lem, mena ong muning hethak ŋanam, mena ong anô long bôyang, mena ong kwak mî, mena hutung kômbôk, mena hômô kalaondong be mî yoô êv ong livung amî?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “Yôv me tem nenang viyang ethak loho nena, ‘Ya hanang avanông ethak môlô! Bôk mî môlômbong nôm takêng ethak yînîng avîlanô takatu be athêng mî te amî, be ditu hîtôm môlôvong hêndêng ya da.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “Be ditu avîlanô takiti êng tem ini vo imbua vovang îtôm wak nômbêng iti sapêng. Metom avîlanô thêthôp tem ini vo imbua lêkmala îtôm wak nômbêng iti sapêng.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.