Mateus 21
ymp (YMP) vs NTLH
1 Yisu loho êyô bidong Jelusalem me ê êyô Betpagi, long êng hêk bidong vo Dum Oliv. Me hêv ya ŋa hîndông yi be ê
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 me henang nena, “Mamu nu melak vulu me bôlôtom me tem ôŋgô ekak bokdoŋki te lo nakandung long be eva. Êng me mamu pole yak vê me ondom luvi be ôlêm vo ya.
2 com a seguinte ordem:
3 Me anô te henang ambô te hethak mamu, êng me mamu nang nena, ‘Anômbêng la hiving nembong ku te thak luvi’, êng me tem nîndôk vo mamundom be ôlêm.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Nôm êng hivutak vo niŋgik anông hîtôm plopet bôk henang nena,
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 “Môlô nang ambô ti êndêng avîlanô Saion nena,
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Me ya ŋa hîndông yi atu ê me evong hîtôm Yisu henang.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Me iwa doŋki talêmbô lêk nakandung be ê me loho ik ining kwêv thilimbung dêim thô be eŋgova hêyô hêk doŋki dômlokwang be Yisu hêyô hîmô.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Me avîlanô bêng anông eŋgova ining kwêv thilimbung dêim hêk loŋdaŋlê. Me vi ele athaŋang lêk ŋaung be eŋgova hêk loŋdaŋlê.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Me vi imung me vi eveng yam me Yisu hîlôk lîvông me leŋing mavî anông be îlôv lêlô be elam nena,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Yisu hivutak êyô Jelusalem kapô me avîlanô nômbêng atu be îmô Jelusalem esong kambom be enang ik ling mayaliv nena, “Ôpiti me opalête?”
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Me avîlanô nômbêng atu be esopa Yisu enang nena, “Yêni me Yisu, plopet atu be hêlêm nang Nasalet hêk Galili.”
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Yisu hivutak êyô melak matheng ya popatîng me hêyê avîlanô iwa nômkama be etak hîmô vo avîlanô êŋgêv vuli. Êng me hipuning loho be hêv loho vê hêk long êng be ele yêing be ê. Me hele ŋa takatu be ele ŋa long bôyang ining valuseleng thô hethak Islael ining valuseleng ining balê lîlîng. Me hevong bêng yom hêndêng ŋa takatu be etak menak bôbô hîmô vo avîlanô êŋgêv vuli.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Me henang ethak loho nena, “Kapua matheng henang bêŋiti, ‘Yînîng melak me melak eteng mek îndôk.’ Metom lêk môlôvong be hivutak hîtôm ŋa vanî ning long ekopak îmô.”
13 Ele lhes disse:
14 Me yêni hîmô melak matheng ya popatîng me ŋa maleŋing pusip lêk ŋa veŋing kambom ê êyô vo inda me hevong be loho ivutak mavî.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung êyê nôm thamtham takatu be Yisu hevong. Me loholaŋô sêiknena elam heveng melak matheng ya popatîng nena, “Osana ni êndêng Devit Lim Lêkmuk!” Êng me loho leŋing maning
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 be enang ethak Yisu nena, “Tu be holaŋô sêiknena takiti ning ambô elam mesa?”
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Yôvêm me hetak loho me hele melak lông êng vi yêing be hê. Me hê hêk Betani bîlîvông êng.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Hêndêng lêkbôk momaŋaning me Yisu hîvô hê Jelusalem hethak loŋbô me hema ve la.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Me hêyê alokwang pik te heva loŋdaŋlê dang vi. Be ditu hê hêndêng alokwang êng, metom hêyê nena ŋaung oyang yom heva me ya anông mî. Êng me henang ethak alokwang êng nena, “Mî hîtôm nuŋgik anông ethak loŋbô amî!” Be ditu alokwang êng ya ŋaung heyeng be hema bôlôtom oyang.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Ya ŋa hîndông êyê nôm êng be esong kambom me enang nena, “Hevong bisête be alokwang iti hema ketheng oyang bêng?”
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Me Yisu henang nena, “Ya hanang avanông ethak môlô nena môlô êv iving me mî kapôlômim yi amî, êng me hîtôm môlômbong nang ya havong hêndêng alokwang iti lêk hîtôm môlômbong nôma yang imbing nena onang êndêng dum iti nena, ‘Nokaliv ong da nundôk mamik.’ Êng me tem nendaŋô môlô ning ambô.
21 Então Jesus disse:
22 Ômbêla takatu be môlô êv iving be oteng mek hêndêng Wapômbêng be onang ik yêni ling vo nêŋgêv, êng me tem nêŋgêv êndêng môlô.”
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Yisu hivutak êyô melak matheng ya popatîng be hîndông avîlanô hîmô. Êng me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk avaka êlêm êndêng yêni me enang nena, “Opalê hêv lêklokwang hêndêng ong lêk hêv ku hêndêng ong be diti hovong nôm takiti êng?”
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Me Yisu henang viyang nena, “Tem ya nang iŋgik môlô ling ethak ambô te bêng imbing. Be môlô nang ambô êng viyang bêng êndêng ya, êng me tem ya nang ôpatu be hêv lêklokwang hêndêng ya, ya athêng bêng êndêng môlô.
24 Jesus respondeu:
25 Opalête hêv ku ithik avîlanô hîlôk ŋanam hêndêng Jon? Wapômbêng leng mesa avîlanô pîk?”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Metom aô nang nena, ‘Anô pîk te hêv ku êng,’ êng me avîlanô tem leŋing maning ethak aô, vômbê nena loho sapêng êv iving nena Jon me plopet te.”
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Yôv me loho nang ethak Yisu nena, “Yoô thông paling.”
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 “Môlô ning auk bisê hethak kôkôthing iti? Anô te nakandung lokwaŋyi hîmô. Me hê hêndêng namalô yang me henang nena, ‘Yînîng wakna, numbong yînîng ku embeng kukapô yak waing.’
28 Jesus continuou:
29 “Me namalô henang viyang nena, ‘Ya handô.’ Metom yôv keme hik ya auk lîlîng be hê.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 “Me lambô hê hêndêng namalô yang me henang ambô tomêng hethak loŋbô hêndêng inda. Me nakandung henang nena, ‘Wakamik, tem yana.’ Metom mî hê amî.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 “Be ditu ôpyiêng yang sê hesopa lambô ya ambô?”
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Jon bôk hêlêm be hik loŋdang thêthôp thô hêndêng môlô me môlô mî ôêv iving ya ambô amî. Metom ŋa iwa takis lêk avî sek mayaliv êv iving Jon ya ambô be bôk môlô yê yôv. Metom mî ole kapôlômim lîlîng be ôêv iving yêni amî.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 “Môlôndaŋô ambô dôhô yang. Anô te hevatho ya ku yak waing te be hevak wandu hêwê heveng. Me helav lovang vo nembak waing anông pesa îndôk vo nimbua ya thôk. Me helav melak dêim te vo ŋa eyaŋging ya kukapô êng îmô. Yôv me hetak kukapô êng hîlôk anô doho baheŋing vo eyaŋging be wakma hik anông me loho imbua vi me êŋgêv vi êndêng yêni da. Me hetak long êng be hê hîmô long bôyang vambô.
33 Jesus disse:
34 “Yak waing êng anông hevong îyôk me kukapô alang hêv ya ŋa ku be ê vo imbua yêni ya tham.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Metom ŋa takatu be eyaŋging kukapô evalong loho be evali yang me ik yang vônô me îmbî yang hethak valu.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Yôv me kukapô alang hêv ŋa ku bêng anông hethak loŋbô be ê, metom ŋa eyaŋging kukapô yak waing ivuling loho bêng yom hiving
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 ele be namalô yom hîmô. Be ditu hesong nena loho tem endaŋô namalô ya ambôma, êng me hêv yêni be hê.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Metom ŋa eyaŋging kukapô atu êng êyê kukapô alang nakandung hêyô me enang ethak i nena, ‘Ôpiti me kukapô alang nakandung be tem nimbua lambô ya long be neyaŋging ya ku. Bêng be aôŋgik yêni vônô me kukapô ti tem nimbutak îtôm aô ning.’
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Be ditu evalong yêni be iwa hele kukapô vi yêing me ik vônô.”
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Yôv me Yisu henang nena, “Wakma kukapô alang hele hêlêm hethak loŋbô, êng me tem nembong ômbête êndêng ŋa takatu be eyaŋging kukapô êng?”
40 Aí Jesus perguntou:
41 Ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk avîlanô ning avaka enang ethak yêni nena, “Tem nimbuling ŋa kambom takêng kambom anông. Me tem nêŋgêv kukapô yak waing êng êndêng anô vi vo eyaŋging. Me hêndêng wakma yak waing hik anông me ŋa takêng tem îmbî ya tham be êŋgêv êndêng yêni.”
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Yisu henang ethak loho nena, “Môlôvong nang bôk mî osam ambô ti be hêk kapua matheng nena,
42 Jesus então perguntou:
43 “Bêng be ya hanang ethak môlô nena Wapômbêng tem nêŋgêv ya lêkliŋyak bêng vê injêk môlô be nêŋgêv êndêng ŋa ondong yang. Me loho tem iŋgik anông îtôm alokwang mavî te thak hik anông.
43 E Jesus terminou:
44 Me ôpatu be hêv yak hêyô hêk valu êng me tem nipup nenanena. Mena valu êng hêv yak hêyô hêk anô te me ôpêng tem nipilisik.”
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk Palisi elaŋô Yisu ya ambô dôhô takêng me eyala nena yêni henang ethak loho.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Êng me loho ethalo loŋdaŋlê vo embalong yêni. Metom êkô avîlanô vômbê nena avîlanô êv iving nena Yisu me plopet te.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.