Mateus 21
ymp (YMP) vs ARA
1 Yisu loho êyô bidong Jelusalem me ê êyô Betpagi, long êng hêk bidong vo Dum Oliv. Me hêv ya ŋa hîndông yi be ê
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 me henang nena, “Mamu nu melak vulu me bôlôtom me tem ôŋgô ekak bokdoŋki te lo nakandung long be eva. Êng me mamu pole yak vê me ondom luvi be ôlêm vo ya.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Me anô te henang ambô te hethak mamu, êng me mamu nang nena, ‘Anômbêng la hiving nembong ku te thak luvi’, êng me tem nîndôk vo mamundom be ôlêm.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Nôm êng hivutak vo niŋgik anông hîtôm plopet bôk henang nena,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Môlô nang ambô ti êndêng avîlanô Saion nena,
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Me ya ŋa hîndông yi atu ê me evong hîtôm Yisu henang.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Me iwa doŋki talêmbô lêk nakandung be ê me loho ik ining kwêv thilimbung dêim thô be eŋgova hêyô hêk doŋki dômlokwang be Yisu hêyô hîmô.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Me avîlanô bêng anông eŋgova ining kwêv thilimbung dêim hêk loŋdaŋlê. Me vi ele athaŋang lêk ŋaung be eŋgova hêk loŋdaŋlê.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Me vi imung me vi eveng yam me Yisu hîlôk lîvông me leŋing mavî anông be îlôv lêlô be elam nena,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Yisu hivutak êyô Jelusalem kapô me avîlanô nômbêng atu be îmô Jelusalem esong kambom be enang ik ling mayaliv nena, “Ôpiti me opalête?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Me avîlanô nômbêng atu be esopa Yisu enang nena, “Yêni me Yisu, plopet atu be hêlêm nang Nasalet hêk Galili.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Yisu hivutak êyô melak matheng ya popatîng me hêyê avîlanô iwa nômkama be etak hîmô vo avîlanô êŋgêv vuli. Êng me hipuning loho be hêv loho vê hêk long êng be ele yêing be ê. Me hele ŋa takatu be ele ŋa long bôyang ining valuseleng thô hethak Islael ining valuseleng ining balê lîlîng. Me hevong bêng yom hêndêng ŋa takatu be etak menak bôbô hîmô vo avîlanô êŋgêv vuli.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Me henang ethak loho nena, “Kapua matheng henang bêŋiti, ‘Yînîng melak me melak eteng mek îndôk.’ Metom lêk môlôvong be hivutak hîtôm ŋa vanî ning long ekopak îmô.”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Me yêni hîmô melak matheng ya popatîng me ŋa maleŋing pusip lêk ŋa veŋing kambom ê êyô vo inda me hevong be loho ivutak mavî.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung êyê nôm thamtham takatu be Yisu hevong. Me loholaŋô sêiknena elam heveng melak matheng ya popatîng nena, “Osana ni êndêng Devit Lim Lêkmuk!” Êng me loho leŋing maning
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 be enang ethak Yisu nena, “Tu be holaŋô sêiknena takiti ning ambô elam mesa?”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Yôvêm me hetak loho me hele melak lông êng vi yêing be hê. Me hê hêk Betani bîlîvông êng.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Hêndêng lêkbôk momaŋaning me Yisu hîvô hê Jelusalem hethak loŋbô me hema ve la.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Me hêyê alokwang pik te heva loŋdaŋlê dang vi. Be ditu hê hêndêng alokwang êng, metom hêyê nena ŋaung oyang yom heva me ya anông mî. Êng me henang ethak alokwang êng nena, “Mî hîtôm nuŋgik anông ethak loŋbô amî!” Be ditu alokwang êng ya ŋaung heyeng be hema bôlôtom oyang.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Ya ŋa hîndông êyê nôm êng be esong kambom me enang nena, “Hevong bisête be alokwang iti hema ketheng oyang bêng?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Me Yisu henang nena, “Ya hanang avanông ethak môlô nena môlô êv iving me mî kapôlômim yi amî, êng me hîtôm môlômbong nang ya havong hêndêng alokwang iti lêk hîtôm môlômbong nôma yang imbing nena onang êndêng dum iti nena, ‘Nokaliv ong da nundôk mamik.’ Êng me tem nendaŋô môlô ning ambô.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Ômbêla takatu be môlô êv iving be oteng mek hêndêng Wapômbêng be onang ik yêni ling vo nêŋgêv, êng me tem nêŋgêv êndêng môlô.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Yisu hivutak êyô melak matheng ya popatîng be hîndông avîlanô hîmô. Êng me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk avaka êlêm êndêng yêni me enang nena, “Opalê hêv lêklokwang hêndêng ong lêk hêv ku hêndêng ong be diti hovong nôm takiti êng?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Me Yisu henang viyang nena, “Tem ya nang iŋgik môlô ling ethak ambô te bêng imbing. Be môlô nang ambô êng viyang bêng êndêng ya, êng me tem ya nang ôpatu be hêv lêklokwang hêndêng ya, ya athêng bêng êndêng môlô.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Opalête hêv ku ithik avîlanô hîlôk ŋanam hêndêng Jon? Wapômbêng leng mesa avîlanô pîk?”
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Metom aô nang nena, ‘Anô pîk te hêv ku êng,’ êng me avîlanô tem leŋing maning ethak aô, vômbê nena loho sapêng êv iving nena Jon me plopet te.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Yôv me loho nang ethak Yisu nena, “Yoô thông paling.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Môlô ning auk bisê hethak kôkôthing iti? Anô te nakandung lokwaŋyi hîmô. Me hê hêndêng namalô yang me henang nena, ‘Yînîng wakna, numbong yînîng ku embeng kukapô yak waing.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 “Me namalô henang viyang nena, ‘Ya handô.’ Metom yôv keme hik ya auk lîlîng be hê.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 “Me lambô hê hêndêng namalô yang me henang ambô tomêng hethak loŋbô hêndêng inda. Me nakandung henang nena, ‘Wakamik, tem yana.’ Metom mî hê amî.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 “Be ditu ôpyiêng yang sê hesopa lambô ya ambô?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Jon bôk hêlêm be hik loŋdang thêthôp thô hêndêng môlô me môlô mî ôêv iving ya ambô amî. Metom ŋa iwa takis lêk avî sek mayaliv êv iving Jon ya ambô be bôk môlô yê yôv. Metom mî ole kapôlômim lîlîng be ôêv iving yêni amî.
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 “Môlôndaŋô ambô dôhô yang. Anô te hevatho ya ku yak waing te be hevak wandu hêwê heveng. Me helav lovang vo nembak waing anông pesa îndôk vo nimbua ya thôk. Me helav melak dêim te vo ŋa eyaŋging ya kukapô êng îmô. Yôv me hetak kukapô êng hîlôk anô doho baheŋing vo eyaŋging be wakma hik anông me loho imbua vi me êŋgêv vi êndêng yêni da. Me hetak long êng be hê hîmô long bôyang vambô.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 “Yak waing êng anông hevong îyôk me kukapô alang hêv ya ŋa ku be ê vo imbua yêni ya tham.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Metom ŋa takatu be eyaŋging kukapô evalong loho be evali yang me ik yang vônô me îmbî yang hethak valu.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Yôv me kukapô alang hêv ŋa ku bêng anông hethak loŋbô be ê, metom ŋa eyaŋging kukapô yak waing ivuling loho bêng yom hiving
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 ele be namalô yom hîmô. Be ditu hesong nena loho tem endaŋô namalô ya ambôma, êng me hêv yêni be hê.
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Metom ŋa eyaŋging kukapô atu êng êyê kukapô alang nakandung hêyô me enang ethak i nena, ‘Ôpiti me kukapô alang nakandung be tem nimbua lambô ya long be neyaŋging ya ku. Bêng be aôŋgik yêni vônô me kukapô ti tem nimbutak îtôm aô ning.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Be ditu evalong yêni be iwa hele kukapô vi yêing me ik vônô.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Yôv me Yisu henang nena, “Wakma kukapô alang hele hêlêm hethak loŋbô, êng me tem nembong ômbête êndêng ŋa takatu be eyaŋging kukapô êng?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk avîlanô ning avaka enang ethak yêni nena, “Tem nimbuling ŋa kambom takêng kambom anông. Me tem nêŋgêv kukapô yak waing êng êndêng anô vi vo eyaŋging. Me hêndêng wakma yak waing hik anông me ŋa takêng tem îmbî ya tham be êŋgêv êndêng yêni.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Yisu henang ethak loho nena, “Môlôvong nang bôk mî osam ambô ti be hêk kapua matheng nena,
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 “Bêng be ya hanang ethak môlô nena Wapômbêng tem nêŋgêv ya lêkliŋyak bêng vê injêk môlô be nêŋgêv êndêng ŋa ondong yang. Me loho tem iŋgik anông îtôm alokwang mavî te thak hik anông.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Me ôpatu be hêv yak hêyô hêk valu êng me tem nipup nenanena. Mena valu êng hêv yak hêyô hêk anô te me ôpêng tem nipilisik.”
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk Palisi elaŋô Yisu ya ambô dôhô takêng me eyala nena yêni henang ethak loho.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Êng me loho ethalo loŋdaŋlê vo embalong yêni. Metom êkô avîlanô vômbê nena avîlanô êv iving nena Yisu me plopet te.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.