Marcos 9

ymp (YMP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Me Yisu henang ethak loho nena, “Ya hanang avanông ethak môlô nena Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng te nêlêm imbing ya lêklokwang bêng. Be môlô vi atu be ova long iti tem ômô lêkmala denang, me tem ôŋgô nôm êng imbing.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Wak bahevi be lahavôtom hele be hê me Yisu hiwa Pita lo Jems me Jon iving yêni be ethak dum dêim te be ê îmô daluk. Êng me Yisu liŋkôpik hivutak yaŋda heva loho maleŋing.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 Me ya kwêv hivutak thapuk anông be anô pîk te mî hîtôm nîmbôkîng ya kwêv be nimbutak thapuk bêng amî.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Me Elaija lo Moses êyô be enang ambô hiving Yisu be loho yê.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Me Pita henang ethak Yisu nena, “Kîdôŋga, mavî anông vo lêk aômô long iti. Tem yoôndav melak lêkkôpik lokwaŋlô, te vo ong me te vo Moses me te vo Elaija.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 (Loho êkô kambom be îthông ambô enang paling be ditu Pita henang bêng.)
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Me mavông te hêyô be heva loho thing, me ambô te hêlêm nang mavông êng kapô nena, “Ôpiti me yînîng Wakna atu be ya leng hiving anông. Be ondaŋô ya ambô!”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Me ketheng oyang me loho yê hêwê heveng me êyê Yisu yom heva me anô te mî heva hiving yêni amî.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Yôvêm me etak dum êng me îlôk ele ê me Yisu henang lêklokwang nena dô enang nôm atu be êyê bêng hethak avîlanô andô endebe Anô Ya Nakandung atu nema be nimbiyô injêk ŋama ethak loŋbô êm.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Be ditu loho ivung ambô êng hêk loho da me mî enang bêng amî, metom ithupav hê be hêlêm mayaliv nena “nema lêk nimbiyô injêk ŋama” ya ondong bisête?
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Me loho nang ik Yisu ling nena, “Bisête be kîdôŋga ambô balambung enang nena Elaija tem nimung be nêlêm yôv kîmîng Mesaya?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 — ausente —
12 Ele respondeu:
13 — ausente —
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Yisu loho êyô vo ya ŋa hîndông vi me êyê avîlanô bêng anông lêk ethak tom. Me kîdôŋga ambô balambung lêk ya ŋa hîndông vi atu be îmô enang ambô be îkôki hethak.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Me avîlanô nômbêng êng êyê Yisu, me ketheng oyang me loho îpîndîk kambom me evothong ê me iwa yêni thô.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Me Yisu henang ik loho ling nena, “Môlô kôk am hethak ômbête?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Me anô te hîmô avîlanô nômbêng êng lîvông be henang nena, “Kîdôŋga, gôk te hevalong yînîng wakna ambôlêk long be mî hîtôm nenang ambô amî. Be diti ya hauwa hêlêm vo ong.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Gôk kambom êng thak hîlônîng yêni be hîmbî yêni hîlôk pîk be ambôlêk apôk thapuk hele yêing me hethang ambôlêk ondong long me ling himuving be thotho. Ya hanang vo yong ŋa hôndông êŋgêv gôk kambom êng vê metom loho mî hîtôm amî.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Me Yisu henang viyang nena, “Môlô me avîlanô mî ôêv iving amî! Wak vithê tem ya mô imbing môlô be yambua môlô ning malêing imbing môlô? Umbua wakna êng êlêm.”
19 Jesus disse:
20 Êng me iwa wakna atu hê vo Yisu. Gôk atu hêyê Yisu, me hîlônîng wakna êng kambom be hêv yak hîlôk pîk be hevali hêk me ambôlêk thôk hêv yak.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Me Yisu henang ik lambô ling nena, “Gôk kambom hivuling yêni hêndêng aŋgête?”
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Me gôk êng hîmbî yêni hîlôk amela lêk ŋanam lômbôlông vo niŋgik yêni vônô metom mî. Bêng be ong hîtôm, me nombong be gôk kambom êng etak yînîng wakna, êng me lem hik ong ethak yêi be hôêv yêi livung.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Me Yisu henang nena, “Bisête be honang nena, ‘ong hîtôm’? Wapômbêng hîtôm nembong nômkama sapêng vo ŋa takatu be êv iving yêni.”
23 Jesus respondeu:
24 Me ketheng oyang me wakna êng lambô helam nena, “Ya hêv iving be nombong vo yînîng auk atu be mî ya hêv iving amî nêŋgêv ya ling vo yaŋgêv imbing!”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Me Yisu hêyê nena avîlanô êvôv i ketheng ethak tom, êng me hethang gôk lêlêik atu be henang nena, “Ong gôk ambôlêk lêk liŋdong putup, ya hanang ethak ong nena notak wakna ti be nu me dô nômbôlêm ethak loŋbô andô.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Me gôk kambom êng heleng be hesaŋiyak me hîlônîng wakna êng kambom me hele yêing be hê. Me wakna êng hêk nang anô hema be avîlanô enang nena, “Lêk hema.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Metom Yisu hevalong bang vi me hendandi be hiviyô heva.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Yôv me Yisu lêk ya ŋa hîndông yom îmô melak kapô me loho nang ik yêni ling nena, “Bisête be mî hîtôm yoôŋgêv gôk kambom êng vê amî?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Me Yisu henang viyang hethak loho nena, “Mek yom hîtôm tem nêŋgêv gôk kambom yaliŋbêng vê.”
29 Jesus respondeu:
30 Me loho tak long êng be ivutak êyô Galili. Me Yisu hêndô avîlanô endaŋô nena lêk loho mô long êng
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 vômbê nena hîndông ya ŋa hîndông. Me Yisu henang ethak loho nena, “Tem enang Anô Ya Nakandung atu êng bêng be etak îndôk avîlanô baheŋing. Be tem iŋgik yêni vônô, me hîtôm wak lô me tem nimbiyô ethak loŋbô.”
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Metom loho îthông ambô êng ya ondong paling, be loho kô enang iŋgik yêni ling.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Me Yisu loho ê êyô Kapenaom me îmô melak kapô te. Me Yisu henang ik loho ling nena, “Môlô kôk am hethak ômbête heveng loŋdaŋlê hêlêm?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Metom loho yala nena îkôki hethak loho ali alête me anô mung vo Yisu ya ŋa hîndông vi be ditu loho bonong.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Me Yisu hîlôk hîmô me helam ya ŋa hîndông lauming be lahavôyi takatu be êlêm. Me henang nena, “Lem iving numbutak anô mung, êng me notaving ong endeni endebe numbutak yaônalêk me numbutak îtôm avîlanô sapêng ining anô ku oyang.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Me hiwa sêik nate be hîtîng eva loho lîvông. Me hevalong eva me henang ethak loho nena,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Ôpatu hiwa sêik yaôna te bêŋiti thô hethak yînîng athêng, êng me hîtôm hiwa ya thô. Me ôpatu be hiwa ya thô, me hîtôm hiwa ôpatu be hêv ya be ya halêm thô hiving.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Me Jon henang ethak Yisu nena, “Kîdôŋga, yoô yê anô te hêv gôk kambom vê hethak yong athêng. Metom yêni me mî aô te amî, be yoô nang vo netak ku êng.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Metom Yisu henang nena, “Dô! Mî omba yêni thing andô. Ôpatu be hevong nôm thamtham hethak yînîng athêng me heveng yam me tem mî nenang ambô kambom ketheng ethak ya amî,
39 Jesus respondeu:
40 vômbê nena ôpatu be mî hîpôlîk ethak aô amî, ôpêng me aô te.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Ya hanang avanông ethak môlô nena anô te hêyê nena môlô me Mesaya ya avîlanô be hêv ŋanam keyek te hêndêng môlô hethak yînîng athêng, ôpêng ya ku tem mî hîtôm nêŋgêv yak amî me tem nimbua ya vuli mavî.
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 “Me anô te hevong be yînîng sêik atu be hêv iving ya te hêv yak, êng me heveng yam me ôpêng ya vovang me tem bêng anông vo vovang yang atu be êthôkêng valu malêing bêng te hethak lôkbudum be îmbî yêni hîlôk mamik kapô vo nema.
42 Jesus continuou:
43 — ausente —
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 — ausente —
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 — ausente —
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 — ausente —
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Me malemdaluk hêvôv ong be hovong kambom, êng me nosapu vê. Malemdaluk vi yom me mavî vo nu Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng kapô. Me kambom vo malemdaluk luvi hîmô me tem nu long amela hethang hîmô hîtôm wak nômbêng iti sapêng. Be ditu malêing bêng anông.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 ‘Long êng me tem matamuak injang anô leŋving kôpik îtôm wak nômbêng iti sapêng, me amela tem nethang anô wak nômbêng iti.’
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Amela tem nethang avîlanô sapêng îtôm mamik thak etak hîlôk nôm vo îmô mambung îmô Wapômbêng mandaluk.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 “Mamik me nôm mavî, metom ya maning hêv yak, me opalê hîtôm nembong be nimbutak maning ethak loŋbô? Bêng be ômô yôhôk îtôm mamik vathing mavî imbing amda bêng yom.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.