Marcos 7
ymp (YMP) vs NAA
1 Me Palisi lêk kîdôŋga ambô balambung doho êlêm nang Jelusalem be ekalambu Yisu thing.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Me loho yê Yisu ya ŋa hîndông doho eyang nôm lêk baheŋing “lêlêik” me mî îvôkîng baheŋing hîtôm Palisi ning ambô manjeng henang amî.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 (Palisi lêk avîlanô Islael thak esopa limi ning ambô manjeng be ditu thak îvôkîng baheŋing hîtôm kombom atu be limi thak evong. Esopa bêng me hîtôm injang nôm, me mî îvôkîng baheŋing amî me mî hîtôm injang nôm amî.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Lêk ê maket be îvôlêm me mî îvôkîng baheŋing amî, êng me mî hîtôm injang nôm amî. Loho thak esopa limi ning bôk le long be îvôkîng keyek lêk wîng be belev, me esopa kombom lomaloma hîtôm ining ambô manjeng henang.)
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Êng me Palisi lêk kîdôŋga ambô balambung enang ethak Yisu nena, “Bisête be yong ŋa hôndông eyang nôm lêk baheŋing lêlêik me mî esopa bumalô loho ning ambô manjeng amî?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Me Yisu henang ethak loho nena, “Plopet Aisaia bôk hekavu ambô plopet hethak môlô ŋa takatu be onang ambô mavî metom ovong kambom lomaloma bêng anông,
6 Jesus respondeu:
7 Me thak enang loho da ning ambô manjeng yom be evatek nena,
7 E em vão me adoram,
8 Môlô valong ŋa pîk ining ambô manjeng long me otak Wapômbêng ya ambô balambung.”
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Me Yisu henang ethak loho nena, “Môlô tak Wapômbêng ya ambô balambung hêk dang me osopa môlô da ning ambô manjeng.
9 E disse-lhes ainda:
10 Hîtôm Moses bôk henang nena, ‘Nondovak lemambô lo lemtambô’ me ‘Ôpatu be hethang lambô lo talêmbô hethak ambô kambom, êng me iŋgik ôpêng vônô.’
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Metom thak môlô nang nena, anô te henang ethak lambô mena talêmbô ma nena, ‘Yînîng nômkama takatu be hîmô vo yaŋgêv mamu livung ethak, êng me bôk ya hanang nena tem yaŋgêv êndêng Wapômbêng îtôm da. Be ditu mî hîtôm yaŋgêv mamu livung amî.’
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 Êng me omba long thing vo dô nêŋgêv talêmbô lo lambô livung andô.
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Môlô thak osopa limbumi ning ambô manjeng yom me ôêv dômîm lîlîng hêndêng Wapômbêng ya ambô. Be ovong kombom lomaloma hiving bêng yom.”
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Me Yisu helam avîlanô nômbêng atu hêlêm hêndêng yêni hethak loŋbô me henang nena, “Môlô sapêng ondaŋô ambô atu be tem ya nang me lemim êŋgêv katô.
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 — ausente —
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 — ausente —
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Yisu hetak avîlanô nômbêng atu me hê melak kapô. Êng me ya ŋa hîndông enang ik yêni ling hethak ambô dôhô atu be henang.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Me Yisu henang nena, “Môlô thông paling iving e? Ondaŋô katô! Nôm takatu be eyang, mî hîtôm nembong be anô imbutak lêlêik injêk Wapômbêng mandaluk amî.
18 Jesus lhes disse:
19 Nôm takêng mî hîlôk anô kapô be hivuling ining auk amî. Mî, hê heva anô leŋiŋthoham yôvêm me hele yêing be hê.” (Yisu henang bêng vo hik thô nena nôm eyang sapêng me mavî yom.)
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Me Yisu henang nena, “Nôm takatu be hîmô anô kapô be hele yêing, ditu hevong be anô ivutak lêlêik hêk Wapômbêng mandaluk.
20 E dizia:
21 Nôm takatu be hîmô anô kapô be hele yêing me bêŋiti: auk kambom lêk evong sek mayaliv lêk vanî lêk ik anô vônô lêk evong sek hiving anô yang yanavî lêk
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 maleŋing daŋtang me leŋing êv auk kambom hethak anô vi, me evong kambom hethak anô yang me mî moma amî, lêk evong athek ethak anô yang ya nômkama, me enang ambô yôhîng ethak anô yang lêk êmbôi be êv ining athêng ling be evong nômkama hîtôm ŋa molo.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Nôm kambom takêng ditu hîmô anô kapô be hele yêing be hevong ôpêng hivutak lêlêik.”
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Me Yisu hetak long êng be hê heveng long takatu be hêk bidong Taia. Be hê melak te kapô me hêndô avîlanô eyala nena yêni lêk hîmô long êng. Metom mî hîtôm nimbung i vo avîlanô amî.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 Me avî te atu be gôk lêlêik hîmô hiving nalavî helaŋô nena Yisu lêk hêyô long êng. Êng me hê ketheng me heya vabudum thîvô hîmô Yisu mandaluk.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Yêni me avî Glik te be talêmbô hevathu hêk Ponisia hîmô Silia kapô. Be hepetenak Yisu lêk kapô malêing vo nêŋgêv gôk kambom atu be hîmô hiving nalavî vê.
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Me Yisu henang nena, “Aôŋgêv nôm êndêng sêiknena be injang yôvêm. Me mî mavî vo aô kaliv sêiknena ning nôm êndêng avung amî.”
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Metom avî êng henang nena, “Anômbêng, êng me avanông. Metom avung thak ithup sêiknena ning nôm pômôp atu be hêv yak hîlôk balê vimbing be eyang.”
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Êng me Yisu henang nena, “Ambô atu be honang me mavî be ditu numbunnu. Gôk kambom êng lêk hetak nalum avî yôv.”
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Me avî êng hê hêyô ya melak me hêyê nena gôk kambom lêk hetak nalavî be hêk ya yêm.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Me Yisu hetak Taia ning long me hesopa Saidon hivup hîlôk be hê hêyô Dekapolis ining long, yôvêm me hîvô hê kasîk bomang nang Galili.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Êng me doho iwa anô liŋdong lêk ambôlêk putup te be êlêm êyô vo Yisu be epetenak yêni lêk kapôlôŋing malêing vo netak bang êyônjêk ôpêng.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Êng me Yisu hiwa ôpêng be hê dêim doke vo avîlanô me hethong baŋduk hîlôk ôpêng liŋdong kapô. Yôvêm me hîsuvapôk ethak bang me hêthôm ôpêng diŋang.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Me hêyê leng be hêvôv auk me henang ethak ôpêng hethak ambô Hiblu nena, “Epata!” (Ya ondong nena nupuak.)
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Êng me ôpêng liŋdong hikê me ambôlêk heyakê be henang ambô hêlêm yêing.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Me Yisu henang nena, “Dô môlô nang bêng ethak avîlanô andô.” Henang bêng lômbôlông metom avîlanô mî bonong amî me enang bêng hê be hê.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Me avîlanô esong kambom be enang nena, “Yêni hevong nômkama sapêng mavî anông. Hevong ŋa liŋdong putup elaŋô ambô me ŋa ambôlêk putup enang ambô hêlêm yêing.”
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.