Lucas 20
ymp (YMP) vs NAA
1 Wak te me Yisu hîndông avîlanô hîmô melak matheng ya popatîng be henang Wapômbêng ya Ambô Mavî hêndêng loho, êng me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung ethak tom hiving avaka be ê hêndêng Yisu.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Me loho nang ik inda ling nena, “Nonang ethak yoô, opalê hêv lêklokwang lêk ku hêndêng ong be diti hovong nôm takiti êng?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Me Yisu henang hêndêng loho nena, “Tem ya nang iŋgik môlô ling ethak ambô te bêng yom. Onang ethak ya nena
3 Jesus respondeu:
4 opalê hêv ku ithik avîlanô hîlôk ŋanam hêndêng Jon? Wapômbêng leng mesa anô pîk te?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Me loho da enang ethak i nena, “Aô nang nena Wapômbêng hêv ku êng hêndêng Jon, êng me tem nenang nena, ‘Me hevong bisê be môlô mî ôêv iving Jon ya ku amî?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Me aô nang nena, ‘Anô pîk te hêv ku êng,’ êng me avîlanô tem îmbî aô ethak valu vômbê nena loho êv iving nena Jon me plopet te.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Me loho nang hêndêng Yisu nena, “Yoô thông paling nena opalê hêv ku êng hêndêng Jon.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 Êng me Yisu henang ethak loho nena, “Bêng yom me mî hîtôm yandam ôpatu be hêv lêklokwang êndêng ya, ya athêng bêng êndêng môlô amî.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Me Yisu henang ambô dôhô te hêndêng avîlanô nena, “Anô te hevatho ya kukapô waing te be hêv hêndêng ŋa evong ku valuseleng doho vo eyaŋging me hê hîmô long bôyang vambô.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Me waklavông yak waing hik anông hêyô me hêv ya anô ku te be hê hêndêng loho vo nimbua ya anông doho, metom loho ik yêni kambom be êv yêni be hê oyang.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Yôv me kukapô ya alang hêv anô ku yang be hê hethak loŋbô hêndêng loho, metom ik yêni hiving be ivuling me êv inda vê be hê bang oyang lêk moma bêng.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Yôv me hêv anô ku ali lô be hê, metom ŋa ku takêng ivuling ôpêng me êvôv inda be îmbî hele kukapô vi yêing be hê.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 “Yôv me kukapô alang henang ethak yêni da nena, ‘Tem yambong ômbête? Tem yaŋgêv yînîng wakna atu be ya leng hiving bêng anông. Betha ya havong bêng me tem endaŋô ya ambô.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Metom ŋa ku êyê namalô hêyô me enang ethak i nena, ‘Ôpiti me ku alang nakandung be tem neyaŋging lambô ya kukapô. Aôŋgik yêni vônô me kukapô tiêng tem nimbutak îtôm aô ning.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Bêng be ditu evalong yêni be êvôv hele yêing me ik yêni vônô.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Teni vo niŋgik ŋa ku takêng vônô me nêŋgêv kukapô êng êndêng anô vi vo eyaŋging.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Metom Yisu hêyê loho me henang nena, “Me hevong bisê be bôk ekavu ambô iti be ya ondong bisête?
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Me avîlanô takatu be êv yak hêyô hêk valu êng me tem ipup nenanena. Mena valu êng hêv yak hêyô hêk anô te me ôpêng tem nipilisik.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Me ŋa bêŋbêng îmbôk da lêk kîdôŋga ambô balambung eyala nena Yisu henang ambô dôhô êng hethak loho. Be ditu evong vo ethalo loŋdaŋlê te vo embalong yêni ketheng oyang, metom êkô avîlanô.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Yôv me ŋa bêŋbêng maleŋing hendahalîng Yisu lêklokwang vo embalong yêni ethak ya ambô. Be ditu loho êv ŋa kambom doho vuli vo imbutak îtôm ŋa thêthôp vo embatek Yisu. Be loho yek Yisu vo embalong yêni be êŋgêv êndêng Lom ining gavana Pailat.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Êng me loho enang hêndêng Yisu nena, “Kîdôŋga, yoô ayala nena yong ambô sapêng me ambô avanông yom. Me hovong kombom tom hêndêng avîlanô sapêng viyang dong lêk hôndông avîlanô hethak Wapômbêng ya ambô anông thêthôp yom.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Bêng be lem hêv bisê? Mavî vo yoôŋgêv takis êndêng Sisa mesa dô?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Yisu heyala loho ning ambô yôhîng êng be henang ethak loho nena,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Môlôŋgik valuseleng te thô vo yaŋga. Opalê ya dôhô lêk athêng hêyô hêk valuseleng iti?” Me loho nang viyang nena, “Sisa.”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Yôv me Yisu henang ethak loho nena, “Sisa ya nômkama me ôŋgêv êndêng Sisa da. Me Wapômbêng ya nômkama me ôŋgêv êndêng Wapômbêng da.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Me ŋa êng esong kambom hethak ya ambô henang be loho bonong. Be ditu mî hîtôm embatek Yisu ethak ya ambô te îndôk avîlanô maleŋing amî.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Me Sadyusi doho ê hêndêng Yisu. Loho me ondong te atu be enang nena ŋa ema tem mî hîtôm imbiyô ethak loŋbô amî.
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 Be ditu enang ik Yisu ling nena, “Kîdôŋga, Moses bôk hekavu hêndêng aô nena, ‘Anô te hema be nali mî me yang hîmô, êng me nimbua avî tôp êng vo nîmbî yang atu be hema nakandung vê.’
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Yôv be ŋa lêk viyaŋi bahevi be lahavôyi îmô. Be bôp hiwa avî te be hema me nakandung mî.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Êng me nok hiwa avî tôp êng, metom nok hema hiving be nakandung mî.
30 o segundo
31 Me gwa hevong bêng yom. Me viyaŋi takatu be îmô me esopa kombom tomêng yom, metom loho sapêng sêik mî me ema bêng yom.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Yôvêm me avî tôp êng hema hiving.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Bêng be waklavông ŋa ema iviyô hethak loŋbô, me ŋa lêk viyaŋi bahevi be lahavôyi takatu be avî tôp atu hiwa, loho alialê tem nimbutak îtôm yamalô?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Me Yisu henang hêndêng loho nena, “Avîlanô bôlôti thak iwa i,
34 Jesus respondeu:
35 metom avîlanô takatu be Wapômbêng henang nena loho hîtôm imbiyô ethak loŋbô be imbua lêkmala heveng yam, ŋa takêng mî hîtôm imbua i ethak loŋbô amî.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Loho tem mî ema ethak loŋbô amî vômbê nena loho mô hîtôm aŋêla. Loho mô hîtôm Wapômbêng nali vômbê nena loho tak ŋama be iviyô hethak loŋbô.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 “Moses da ya ambô hik thô nena ŋa ema tem imbiyô ethak loŋbô. Sêmbôk be Moses hêyê amela hethang hîmô alokwang ling me helam Anômbêng nena ‘Ablaham lo Aisak me Jekop ining Wapômbêng.’
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Aô yala nena Wapômbêng me mî ŋa ema ning Wapômbêng amî. Mî, yêni me ŋa lêkmala yom ining Wapômbêng vômbê nena yêni mandaluk me avîlanô sapêng îmô lêkmala.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Kîdôŋga balambung doho elaŋô ambô êng be enang ethak Yisu nena, “Kîdôŋga, yong ambô me mavî anông!”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Loho nang bêng vômbê nena loho kô be mî hîtôm enang iŋgik yêni ling vo embatek inda ethak loŋbô amî.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Yôv me Yisu henang ethak loho nena, “Hevong bisê be avîlanô thak enang nena Mesaya me Devit lim lêkmuk?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Hêk Kapua Yeng kapô me Devit da henang nena,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 endebe ya tak yong ŋakyo îmô vemkapô vimbing êm.” ’ Kapua Yeng 110:1
43 até que eu ponha
44 Me Devit da bôk helam Mesaya nena Anômbêng. Metom hevong bisê be ôpêng me Devit lim hiving?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Avîlanô elaŋô Yisu ya ambô denang me henang ethak ya ŋa hîndông nena,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Môlô yaŋging am vo kîdôŋga ambô balambung. Loho leŋing iving iŋgik kwêv dêim kêkêlô be embeng vo avîlanô embam loho. Me leŋing iving avîlanô enang nena, ‘Waklîvông mavî anômbêng’ îmô long thak ethak tom hîlôk. Me leŋing iving îmô îtôm ŋa bêŋbêng îmô melak yeng kapô. Me waklavông avîlanô eŋgambôm nôm bêng me leŋing iving injang nôm îmô ŋa bêŋbêng ining long thak îmô.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Me loho thak evatek avî tôp vo iwa ning melak. Me thak eteng mek dêim bomang vo avîlanô injê be esong nena loho me ŋa thêthôp. Wapômbêng tem nêŋgêv malêing bêng anông îmbô ethak êndêng loho vo avîlanô vi.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.