Lucas 14
ymp (YMP) vs NAA
1 Sabat te me Yisu hê heyang nôm îmô Palisi ning anômbêng te ya melak me loho elav long manjeng vo inda.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Me anô te liŋkôpik hithing kambom be hîmô bidong oyang vo Yisu.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Me Yisu henang ik Palisi lêk ŋa lêk auk ethak ambô balambung ling nena, “Hîtôm aômbong ŋa lêk kômbôk mavî êndêng Sabat mesa dô?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Metom loho bonong yom. Êng me hiwa anô kômbôk êng be hepesang inda hivutak mavî me hetak be hê.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Me Yisu henang ethak loho nena, “Môlô ning sêik te mena bokmaŋkao te ma hêv yak îlôk lovang êndêng Sabat me tem môlô nu ketheng vo ondandi imbutak yêing mesa mî?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Metom loho mî hîtôm enang ambô êng viyang amî.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yisu hêyê avîlanô êlêm vo injang nôm me loho ê îlôk îmô ŋa bêŋbêng ining long thak îmô yom. Êng me yêni henang ambô dôhô te hêndêng loho nena,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Anô te heŋgambôm nôm hiwa avî be helam ong me dô nundôk ômô ŋa bêŋbêng ining long andô. Endekeme loho bôk îtôk long êng yôv vo anô lêk athêng bêng te hîvô ethak vo ong.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Me wakma nôm ya alang hêyô me tem nenang ethak ong nena, ‘Ong vê vo ôpiti tem nimbua yong long.’ Êng me tem ong moma kambom be nundôk ômô ŋa athêng mî ining long.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Bêng be anô te helam ong be hô vo noŋgwang nôm, êng me nômô vindôm anông. Hovong bêng me nôm alang tem nêlêm enang nena, ‘Aiyang, nôlêm ômô imbing ŋa bêŋbêng.’ Yêni da hevong bêng me tem numbua athêng bêng injêk ŋa nômbêng atu be êlêm eyang nôm êng maleŋing.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Anô te hêv ya athêng ling me Wapômbêng tem netaving ôpêng. Metom anô te hetaving i hele be yaôna me Wapômbêng tem nêŋgêv ya athêng ling.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Me Yisu henang ethak melak ya alang nena, “Hovong vo nôpôpêk nôm bêng me dô nondam yong avîlanô môlôô lêk yong lêkma me avîlanô lêk valuseleng bêng yom andô. Hovong bêng me yôvêm ketem endam ong be nu loho ning melak me tem êŋgêv yong nôm viyang bêng yom.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Metom waklavông hôpôpêk nôm bêng, êng me nondam ŋa siv lêk ŋa baheŋing lo veŋing kambom lêk ŋa imuving me ŋa maleŋing pusip.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Ŋa takatu be mî hîtôm êŋgêv yong nôm viyang amî. Êng me tem mavî vo ong, vômbê nena heveng yam me Wapômbêng tem nêŋgêv yong nôm êng viyang êndêng waklavông atu be avîlanô thêthôp iviyô hethak loŋbô hêk ŋama.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Anô te atu be heyang nôm hîmô hiving Yisu helaŋô ambô êng me henang ethak Yisu nena, “Mavî vo avîlanô takatu be tem injang nôm bêng îmô Wapômbêng ya lêkliŋyak bêng kapô.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Me Yisu henang viyang nena, “Anô te hevong ya nôm bêng te be hêv ya anô ku te be hiwa ambô hê be vo avîlanô bêng anông.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Wakma ôpêng epesang nôm yôv me hêv ya anô ku atu be hê hethak loŋbô hêndêng avîlanô takatu be bôk hêv ambô yôv vo nenang ethak loho nena, ‘Môlôlêm. Lêk yoô pesang nômkama sapêng yôv.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 “Metom avîlanô takêng mî esopa ya ambô amî. Be ditu anô te henang nena, ‘Lêk ya hêv kukapô bôte vuli yôv be tem yana vo yaŋga. Alitakna, ku êng evalong ya long be ditu hîtôm notak ya?’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 “Me anô yang henang nena, ‘Lêk ya hêv bokmaŋkao lauming vuli vo embong yînîng ku be tem yana vo ya yek loho vo yaŋga. Alitakna, ku êng evalong ya long be ditu hîtôm notak ya?’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 “Me anô yang henang nena, ‘Lêk ya hauwa avî lêkmuk be mî hîtôm ya thôk amî.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 “Yôv me anô ku hiwa ambô takêng be hê vo ya anômbêng. Me melak ya alang la maning kambom be henang ethak ôpêng nena, ‘Nu ketheng oyang êndêng melak lông ya loŋdaŋlê bêng lêk loŋdaŋlê yaônena sapêng me numbua ŋa siv lêk ŋa imuving lêk ŋa baheŋing lo veŋing kambom lêk ŋa maleŋing pusip be nôlêm yînîng melak kapô.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 “Yôv me anô ku êng hîvô lêm me henang nena, ‘Anômbêng, lêk ya havong hîtôm honang, metom melak mî putup amî denang.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 “Me anômbêng enang ethak anô ku êng nena, ‘Notak melak lông me nu loŋdaŋlê bêng lêk loŋdaŋlê yaô sapêng be hôyê avîlanô me nonang lêklokwang nena loho îmbô thak be êlêm. Ya leng hiving yînîng melak putup anông.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Ya hanang ethak môlô nena ŋa takatu be bôk ya halam loho yôv metom mî elaŋô yînîng ambô be esopa amî, loho mî hîtôm injang yînîng nôm doke amî me mî anông.’ ”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Avîlanô bêng anông eveng hiving Yisu. Be ditu hik i lîlîng me henang ethak loho nena,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Anô te hevong vo nesopa ya, metom mî la hiving ya îvô hethak vo lambô lo talêmbô me yanavî lêk nali me viyaŋi lêk livi me ya lêkmala hiving amî, yêni mî hîtôm nîmô îtôm yînîng anô ya handông te amî.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Me ôpatu be mî hiwa ya alovalasing be hesopa ya amî, yêni mî hîtôm nîmô îtôm yînîng anô ya handông te amî.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Môlô ning anô te la hiving nendav melak dêim bêng te, êng me tem nîmô be laŋgêv katô êm nena hîtôm nendav melak êng be niŋgik thing mesa mî.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Me mî la hêv bêng amî me tem nendav landîng yom me mî hîtôm niŋgik thing amî. Me avîlanô sapêng tem injê be emalîk ethak yêni
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 be tem enang nena, ‘Helav landîng yom me mî hîtôm niŋgik melak thing amî!’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 “Me king te la hêv nembong vovak imbing king yang, êng me tem nîmô be laŋgêv katô êm, vômbê nena ya ŋa vovak hîtôm 10,000 yom be hîtôm niŋgik vovak imbing king yang atu be ya ŋa vovak îtôm 20,000 mesa mî.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Me heyala nena yêni mî hîtôm amî, êng me tem nêŋgêv ambô ni vo king yang atu be hîmô dêim denang vo thêi pesang ambô vo vovak dô.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 “Me bêng yom, môlô te mî hele dôm lîlîng êndêng ya nômkama sapêng amî, êng me ôpêng mî hîtôm nîmô îtôm yînîng anô ya handông te amî.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “Mamik me nôm vathing mavî. Metom wakma thilimbung be ya vathing hêv yak, êng me tem aômbong bisête vo vathing ethak loŋbô? Mî anông.
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Bêng be ya ku lêk mî be dô me okaliv ini.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.