João 11
Iamalele NT (YML_TBL) vs VC
1 Tamu ꞌatamana ꞌana wagava Bedani bei Lasalo i miamia ma novunavo, Meli wata Malida. Melinina kumanina ꞌAuvea Iesu ꞌagena i iwagi bunama magaina ꞌatumaina ꞌwainega, wata navaꞌaunega i tamavelavelalai. Tamu tutuya Lasalo i viga bwaikina begaidi novunavo vala i vetunei Iesu ꞌwaineye i vo, ꞌAuvea, iamu kumanina ꞌu nuakalikalieni bwaikina i viga.”
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 — ausente —
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Tutuyanina Iesu valana i nogai i vona i vo, Viganina i souyeniga Lasalo ꞌwaineye kebu wafaotoga faifaina, siwe i souyeni bega tomotoga fuedi Yaubada i na subiai wata ꞌwainega, yau Natuna i na awaꞌaiꞌaiku.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Lasalo ma novunavo Iesu i nuakalikaliedi bwaikina, siwe tutuyanina i nogai Lasalo i viga kebu i da nago ꞌwaineye, ꞌatamananina ꞌwaineye i valenogaya bei wata ꞌaiata ꞌailuga i mia.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 — ausente —
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 ꞌAiatanidi ꞌadi ꞌailuga i ꞌaꞌavana, mulieta yana tovetutuyamavo i vonedi i vo, Ta na vilada ta na nagoi Iudia.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Yana tovetutuyamavo i vo, Tove, basenadi bei me Diu igodi i da luvewafamu, wata igodi nuanuamu bei ꞌu na nago.”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Iesu i vonedi i vo, ꞌAkonadi ꞌwa ꞌasetai ꞌaiata ꞌana ꞌawasasa matatabuna 12. ꞌAwasasanidi ꞌwaidie ta na yabaga kebu ꞌana fata ta na nikeyeda fai fwayafwaya ꞌana mageta ꞌwainega ta ꞌiꞌisadewa.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Siwe ꞌaiꞌedi ta na yaba-vuvua lovane, bola ta na nikeyeda fai mageta kebu. Bola yaku tutuya ꞌatumaina i ꞌenoꞌeno, ꞌaku fata a na folofolova.
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Iada Lasalo i ꞌenomwadumwadu, siwe ta na nagoi a na luvagoni i na ꞌisa.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Yana tovetutuyamavo i vo, ꞌAuvea, ꞌaiꞌedi i na ꞌenoꞌenovamo ꞌana fata i na veꞌatumai.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Siwe Iesu i vonavona i wafaga faifaina, weꞌe yana tovetutuyamavo yadi nuanua i vo, ꞌEno mogitana faifaina i vonavona.”
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Begaidi Iesu i vonaotoga ꞌwaidie i vo, Lasalo i wafa, siwe ꞌaiꞌedi ꞌwaineye taiadi ta da miamiani a da ꞌiveꞌatumaia viga ꞌaisena ꞌwainega bola yami vetumagana mweadi. ꞌAtumaina, ta na nagoi ꞌwaineye yaku folova ꞌwa na ꞌiseni bega yami vetumagana i na vetoketoke.”
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 — ausente —
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Tomasi, tamu ꞌana ꞌeba ꞌainana Natulugaluga tovetutuyamavo ꞌifwaidi i vonedi i vo, Ekwavo, ta na nagoi yada ꞌAuvea taiadi bega ma fueda ta na wafa.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Tutuyanina Iesu yana tovetutuyamavo taiadi i leꞌwai saiꞌafo Bedani lilivaneye, tomotoga i vonedi i vo, Lasalo yawaina i ꞌaꞌava, i ꞌenoꞌeno taumaseye ꞌakonadi ꞌaiata 4 i veluagai.”
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Ielusalemega ta na nago Bedani kebu ꞌaniꞌiega, vivideyebegaidi me Diu fuedi i maia Bedani Malida ma taina Meli nuadi i na ꞌiveagiagidi, novudi i ꞌiawediga faifaina.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Tutuyanina Malida i nogai Iesu i nunago, begaidi i mai i yogoꞌedeꞌedeni, weꞌe Meli i miamia vanuge.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Malida i veluagai nika i vona Iesu ꞌwaineye i vo, ꞌAuvea, ꞌaiꞌedi ꞌomu taiadi ta da miamiaga ꞌako novuku kebu i da wafaga.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Mogitana novuku i wafa, siwe a ꞌasetai avaꞌai nuanuamu ꞌu na veluꞌui Yaubada ꞌwaineye i na velemu bega ꞌaivaita ꞌa na veluagai.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Iesu i voneni i vo, Novumu i na tovoi-vaitugana.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Malida i vo, Eꞌe ꞌakonadi a ꞌasetai ꞌawaie fwayafwaya ꞌana ꞌeba veꞌaꞌava ꞌwaineye i na tovoi-vaitugana.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Wata Iesu i voneni i vo, Yau kumaniku towafa ꞌadi tosivetovoi wata mia-vagata ꞌana toꞌanivelena. ꞌAiꞌedi egavo i na vetumagana ꞌwaikuye mulieta i na wafa, siwe mia ꞌatumaina wata miamia-vagaina i na veluagai.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Egavo i na vetumagana ꞌwaikuye kebu tamu saiꞌafo i na wafaotoga. Malida, yaku vona deꞌe ꞌu da nuani, ꞌu vetumagana ꞌalo kebu?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Malida i vo Eꞌe ꞌAuvea yamu vonanina faifaina a vetumagana, wata a ꞌasetai ꞌomu Keliso, Yaubada Natuna wata ꞌana Venuaꞌivina, kumanimu basenadi Yaubada i vonaꞌawaufaufa yamu mai fwayefwayeye faifaina.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Malida i vonaꞌaꞌava, mulieta i vilai i nago Meli ꞌwaineye ꞌaiseꞌavadi i veifufu i vo, Tove ꞌakonadi i mai, nuanuana ꞌu na nago i na vonemu.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Bega Meli i tovoi i lilide i mai Iesu ꞌwaineye.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Iesu bola kebu i da souyeni ꞌatamane, avaꞌaibe bei Malida i veluagaiga bei bola i tovotovoi.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Me Diu i maiaga Meli ma iana ꞌadi ꞌivenuagiagi faifaina, tutuyanina i ꞌiseni Meli i tovoi i souyeni i lilide i mimai yadi nuanua igodi i vo, I nunago taumaseye bei i na vemogai,” begaidi i yogoꞌwaili.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Tutuyanina Meli i leꞌwa ma yana veꞌililibu i beꞌu Iesu mataneye i voneni i vo, ꞌAuvea, ꞌaiꞌedi ꞌomu taiadi ta da miamiaga, ꞌako kebu novuku i da wafaga.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Iesu Meli i ꞌiseni me Diu taiadi i vevemogai nuana i vekalikalia wata i nuasako wafa faifaina.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Begaidi i velutoliedi i vo, Avaꞌaibe bei iada ꞌwa veꞌufai?” I voneni i vo, ꞌAuvea ꞌu mai ta na nago ꞌa na vemu.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Nika Iesu i lumatageu.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Me Diu i ꞌiseni Iesu ma matageuna begaidi i vo, Vona mogitana, iana i nuakalikalieni bwaikina.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Weꞌe ꞌifwaidi i vo, Tomatasako i ꞌiveꞌatumaia bega wata iana i da ꞌivaiseni yana viga ꞌwaineye nika kebu i da wafaga.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Wata Iesu nuana i vekalikalia saiꞌafo i vaganago taumata ꞌwaineye. Taumatanina ovu matumatu ꞌwaineye, kileu bwaikinega ꞌawana i vetovibodai.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Iesu tomotoga i vonedi i vo, Kileunina ꞌwa ꞌewai.” Nika Malida towafanina novuna i vo, ꞌAuvea, magai fai ꞌaiata 4 ꞌakonadi i ꞌaꞌava.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Siwe wata Iesu i voneni i vo, ꞌWa da vo kebu a da vonemu a vo, ꞌAiꞌedi ꞌu na vetumagana ꞌwaikuye, Yaubada yana toketokena ꞌu na ꞌiseni.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Tomotoga kileu i ꞌewai, mulieta Iesu i ꞌisalaka i veluꞌui Yaubada ꞌwaineye i vo, Tamaku, a vekaiwa bwaikina ꞌwaimuye fai bonaku ꞌu noganogaidi.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 ꞌA ꞌasetai mogitana tutuya matatabuna bonaku ꞌu noganogaidi, siwe deꞌe baniꞌodi a veveluꞌuiediga fai nuanuaku tomotoga i na nogai i na vetumagana ꞌomu ꞌu vetuneku a mai.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Iesu i veluꞌuiꞌaꞌava, mulieta i vegole i vo, Lasalo, ꞌu souyemu.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Iesu yana voneye nika Lasalo i tovoi i souyeni taumatayega nimana wata ꞌagena taiadi fanifanidi, wata ꞌunuꞌununa babaniumana. Iesu tomotoga i vonedi i vo, ꞌWa na ꞌiyavuyavuya nika ꞌana fata i na yaba.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Me Diu fuedi i maiga Meli ꞌwaineye, Iesu yana folova toketokena i ꞌiseni i vetumagana ꞌwaineye.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Weꞌe ꞌifwaidi i viladi i nagoi totafalolo Falisi ꞌwaidie i luꞌivona avaꞌai Iesu i ꞌidewaiga faifaina.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Begaidi Falisinidi, tovelomu ꞌadi toꞌedakumetavo, wata me Diu yadi Kaniselo taiadi i vaꞌauta i veifufu Iesu faifaina i vo, Baniꞌodi ta na munegi? Tomogonina ꞌeba nuavogana wata ꞌeba nuaꞌewa fuedi i ꞌiꞌidewadewadi.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 ꞌAiꞌedi ta na ꞌiseꞌisenimoga, bola tomotoga matatabudi i na vetumagana ꞌwaineye. Bega Loma gabemani tomotoga i na ꞌisedi i na vo, I baibailema i nunagoi Iesu ꞌwaineye,” bega i na maia i na leoda, ꞌida me Diu yada veimea i na geuya, yada vanuga ꞌeba veluꞌui taiadi.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Tamu me Diu yadi Kaniselo ꞌana wagava Kaiafa, taunina tovelomu bwaikina malamalanina ꞌwaineye, i vonedi i vo, ꞌOmi ꞌwavaꞌwavami, weꞌe kebu ꞌwa da nuaniga.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 I lubwainemi ꞌwa da ꞌasetai Iesu ta na luvewafai bega me Diu matatabuda ta na mia ꞌatumaina. ꞌAiꞌedi kebu i na wafaga, me Loma i na leoda.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Vonanina Kaiafa i ꞌinanaiga, kebu taunina yana nuanuayega, siwe fai taunina tovelomu bwaikina malamalanina ꞌwaineye begaidi Yaubada yana venuayato ꞌwainega i vona-vagata siwe kebu i da ꞌasetaiga. Yana vonanina ꞌana nuanua mogitana ꞌawaie Iesu i na wafa me Diu matatabudi faifaidi.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Kebu mogitana ꞌaiseꞌavadi faifaidi siwe wata Yaubada natunavo faifaidi i vemiaveꞌeveꞌeꞌelagi ꞌawalawa matatabuna ꞌwaidie, Iesu yana wafa ꞌwainega i na vaꞌaugidi bega natunavo ꞌailaꞌa ꞌaitamogana.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Bega tutuyanina ꞌwaineye me Diu toꞌedakumetavo i velamu ꞌaiseꞌavadi i veveifufu-givagiva baniꞌodi i na munega Iesu i na luvewafai.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Begaidi Iesu kebu i da yogomagemageta ꞌawalawa Iudia nageneye, faifainanina givagivayega yana tovetutuyamavo taiadi i tauya i nagoi ꞌatamana Ifeleimi, saliꞌavuꞌavu lilivaneye, bei taiadi i miamiani.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Saiꞌafoga me Diu i na sakali Uviꞌagalatagonafaifaina, begaidi tomotoga fuedi ꞌawalawa tulina tulina ꞌwaidiega i laka Ielusalema, nagami i na ꞌilekoa-dewa wata i na tafalolo yadi sauluva baniꞌodi, nuanuadi i na veꞌatumai Yaubada mataneye, mulieta sakalinina i na ꞌidewai.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Tomotoganidi Iesu i lulualeniga, wata tutuyanina i vaꞌauta vanuga ꞌeba veluꞌui nageneye ꞌaitamogana ꞌaitamogana i velutolitoli i vo, ꞌWa da nuani, ꞌako Iesu i na mai, ꞌalo kebu?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Weꞌe Diu totafalolo Falisi wata tovelomu ꞌadi toꞌedakumetavo taiadi veimea faꞌalina i yatoi i vo, ꞌAiꞌedi aitoi Iesu i na ꞌiseni avaꞌaibe bei i miamiaga i na luꞌivona ꞌwaimeye.” Yadi veimeanina faꞌalina i yatoiga fai nuanuadi Iesu i na ꞌiveꞌavini.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.