Mateus 9
Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVT
1 Pasakey si Isa magdem bangkaˈ duk palipag siye pī si dambiyaˈ lamew, pī balik si puweblone.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Niyaˈ meˈ aˈa pī si iye moˈo aˈa matey barannen. Pabāk iye diyataˈ pabākanne. Pagtakite si Isa weˈ sandel teˈed siye si iye, paˈinne si aˈa mamatey barannen, “Pahāpun ateynun, bagay, taˈampun ne meˈ dusenun.”
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Niyaˈ laˈi meˈ guru si saraˈ āgama. Paˈinde dem ateyde, “Missā aˈa inin kuweˈ Tuhanin iye.”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Saguwaˈ kataˈuhan si Isa bang ine pinikilden duk paˈinne si siye, “Weˈey teˈ laˈat tapikilbin?
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 Ine mamurahin, pinaˈin, ‘Inampun ne dusenun,’ atawa, ‘Dongaˈ kew bu nu ne lumengngan.’
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Pakoleˈku aˈa inin supaya kataˈuhanbi weˈ aku, Anak Manusiyaˈin, taga kapatut tuˈu si dunya ngampun meˈ duse.” Manjari paˈin si Isa si aˈa mamatey barannen, “Dongaˈ kew, boˈohun pabākannun bu nu ne hap lumaˈ.”
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Manjari dongaˈ aˈa masakihin duk hap lumaˈ ne iye.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Pagkite meˈ aˈahin miyaˈan, asekan talew siye. Pinudji weˈ de Tuhanin peggeˈ ngurung iye kapatut si manusiyaˈ ngahinang kuweˈ miyaˈan.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Palanjal ne si Isa billaˈi. Na, paglanjalne, ngite iye dambuwaˈ aˈa inēnan Mateo ningkoloˈ laˈi si upisinane pagbayed-bayedan sukeyin. Paˈin si Isa si iye, “Dayiˈ kew, nuhut kew aku.” Manjari kuwat si Mateo duk nuhut ne iye si Isa.
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Manjari mangan si Isa laˈi si lumaˈ Mateo. Ekka isab meˈ aˈa magpāku-pāku sukey duk meˈ aˈa dusehan sinduwehin hap pī duk ningkoloˈ siye mangan pasumbayaˈ pu si Isa duk meˈ tindegnen.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Niyaˈ meˈ Pariseo laˈi. Pagkitede inin, paˈinde si meˈ tindeg si Isahin, “Weˈey gurubin palamud magkakanan duk meˈ aˈa magpāku-pāku sukey duk meˈ aˈa dusehan sinduwehin?”
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Pagkale si Isa inin, paˈinne si siye, “Meˈ aˈa saki hep hap doktolin. Bang meˈ makoleˈin, gaˈ niyaˈ gunane hap doktol.
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Hapalun bi bang ine hāti bissā inin tasulat dem kitab, pinaˈin, ‘Gaˈi mahalgaˈ si aku kulubanin. Saguwaˈ iye kabayaˈankun weˈ maˈaseˈ kaˈam si saweˈbi.’” Paˈin si Isa pe, “Dumaˈin ku pitu miha meˈ aˈa mabentelin, saguwaˈ pitu ku miha meˈ aˈa dusehanin.”
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Manjari hap pī meˈ tindeg Yahiyahin pu si Isa duk paˈinde, “Saˈingge iyan, kami duk meˈ Pariseohin magpuwase. Weˈey gaˈi magpuwase meˈ tindegnun?”
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Sambungan si Isa siye si dalilan. Pasaliˈne meˈ tindegnen si meˈ aˈa si pagkawinan. Paˈinne, “Suse ke meˈ aˈa si pagkawinanin samantaˈan laˈi pe si siye pangantin lellahin? Gaˈi. Saguwaˈ si sinōng inin, bang ineddoˈ ne amban siye pangantin lellahin, meke ne siye muwase.”
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 Manjari magdalilan si Isa sabab panoloˈ matuˈuhin duk panoloˈnen. Paˈinne, “Gaˈ niyaˈ aˈa matopak tela baˈahu, gaˈ pe kadekdakan, pī si semmek andang. Peggeˈ bang sa īˈne, garet balik semmek maˈandangin duk namba ngaluha garetnen.”
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Pinasaliˈ isab weˈ si Isa toloˈnen si boheˈ ubas baˈahu inisi dem puyuˈ kuwit kambing. Paˈinne, “Gaˈ du isab niyaˈ ngisi boheˈ ubas baˈahu, mukal-mukal pe, dem puyuˈ andang. Peggeˈ bang sa īˈne, buslad puyuˈin. Manjari buˈus boheˈ ubasin duk magkaˈat puyuˈin. Saguwaˈ subey inisi boheˈ ubas baˈahuhin dem puyuˈ baˈahu. Manjari saliˈ-saliˈ siye gaˈi magkaˈat.”
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Sasangne pe mamissā si siyehin, niyaˈ tekka pī dambuwaˈ nakuraˈ si langgal. Pasujud iye pu si Isa duk paˈinne, “Bahu matey du anakku dende-dendehin. Saguwaˈ bisan sa īˈen, dayiˈ kew bettadun tangannun si iye duk ellum du iye.”
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Manjari pī ne si Isa nuhut duk meˈ tindegnen.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 Manjari, niyaˈ laˈi dende saki, luwal paguwaˈan lahaˈ. Sampūˈ duk duwen tahun ne kemuwe kasakinen. Pī iye patapit si bukutan si Isa bu pī inantan weˈ ne tuggu badjuˈ si Isahin.
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 Paˈinne dem pikilanne, “Bang hadja taˈantanku badjuˈnen asal kawuliˈan ku.”
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Manjari padeheng si Isa duk hinarap weˈ ne meˈ aˈa si dambulihannen. Pagkitene dendehin, paˈinne si iye, “Pahāpun ateynun, dende. Kawuliˈan ne kew peggeˈ sandel kew si aku.” Duk magtawus kawuliˈan dendehin.
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Pagtekka si Isa laˈi si lumaˈ nakuraˈin, ngite iye meˈ aˈa magsuling duk banes aˈa magmatey.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Paˈinne si siye, “Pī kaˈam tahalaˈ. Dumaˈin hep matey dendehin, saguwaˈ tuli hadja.” Pinagsayehan iye weˈ de.
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Pagubus ne dinaˈak pabukut meˈ aˈahin, padiyalem si Isa si bilik dendehin duk inantan weˈ ne tangannen duk dongaˈ ne dendehin.
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Manjari, aka-aka sabab inin ngabawag si tibuˈukan lahat miyaˈan.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Palanjal ne si Isa billaˈi. Sasangne si lānin, niyaˈ duwe aˈa pessek paturul si iye. Ngalingan siye papales, paˈinde, “O tubuˈ Sultan Daˈud, maˈaseˈ ne kew si kami.”
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Manjari pagdiyalem si Isa dem lumaˈ, patapit pī si iye meˈ aˈa pessek miyaˈan. Paˈin si Isa si siye, “Kahagad ke kaˈam weˈ tapakawuliˈku kaˈam?” “Aweˈ, Tuwan,” paˈinde.
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Manjari inantan weˈ si Isa mataden. Paˈinne, “Tahinang ne si kaˈam sa kinahagadbin.”
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Manjari ngite ne siye. Sinessaˈan siye weˈ si Isa gaˈi dinaˈak magaka-aka bisan pu sine.
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Saguwaˈ tahalaˈ siye duk magaka-aka siye sabab si Isa si meˈ kalahat-lahatan laˈi.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Pagtahalaˈ meˈ aˈa miyaˈan, niyaˈ ne isab meˈ aˈa tekka pī duk niyaˈ aˈa umew binoˈo weˈ de. Puˈunne umew peggeˈ pasayedan seyitan iye.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Pagubus pinaluwas weˈ si Isa seyitanin, kapamissā ne aˈa maˈumewin. Ulaliˈ teˈed meˈ aˈa mabanesin. Paˈinde, “Gaˈ pe kite bi bakas ngite sa inin si kēmon lahat Israˈil.”
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Saguwaˈ paˈin meˈ Pariseohin, “Kaˈurungan iye balakat weˈ nakuraˈ meˈ seyitanin hangkan iye kapagpaluwas meˈ seyitan.”
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Manjari lumengngan si Isa ngalatag kēmon meˈ puweblohin duk meˈ kalumaˈanin. Magtoloˈ iye dem meˈ langgal duk magmahalayak iye aka-aka hāp sabab pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈahin. Pinakoleˈ weˈ ne meˈ aˈahin bisan ine bayuˈan sakiden.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Pagkitene meˈ aˈa mabanesin, maˈaseˈ iye manamal si siye, peggeˈ sasew siye bu gaˈ niyaˈ nabang siye. Kuweˈ siye meˈ bili-bili gaˈ niyaˈ ngipat siye.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Manjari paˈinne si meˈ tindegnen, “Meˈ aˈahin kuweˈ dalil tanaˈ sarang ne pinagani. Luha tanaˈin saguwaˈ kulang mamaganihin.
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Hangkan subey kaˈam māku-māku si Tuhan, iye dapuˈ tanaˈin, supaya iye ngandaˈak meˈ aˈa pī maganine.”
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.