Mateus 8
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA
1 Pagdurul si Isa amban diyataˈ kūd, asal banes manamal aˈa nuhut iye.
1 Ora, descendo ele do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Manjari, niyaˈ pī pu si Isa dambuwaˈ aˈa inipul. Nengge aˈahin duk tuˈutne magpadiyawaˈ pu si Isa duk paˈinne, “O Tuwan, bang kew mabayaˈ tapakawuliˈnu ku.”
2 E eis que um leproso, tendo-se aproximado, adorou-o, dizendo: Senhor, se quiseres, podes purificar-me.
3 Pinasōng weˈ si Isa tangannen duk inantan weˈ ne aˈa inipulin, duk paˈinne, “Asal mabayaˈ ku. Kawuliˈan ne kew.” Magtawus kawuliˈan ipulnen.
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, fica limpo! E imediatamente ele ficou limpo da sua lepra.
4 Paˈin si Isa si iye, “Pakale kew, daˈa kew magaka-aka bisan pu sine. Saguwaˈ pī kew, pakitehanun barannun si imamin duk magkuluban kew sa pangandaˈakan si Musahin, hinang tandaˈ si meˈ aˈahin weˈ asal kawuliˈan ne kew.”
4 Disse-lhe, então, Jesus: Olha, não o digas a ninguém, mas vai mostrar-te ao sacerdote e fazer a oferta que Moisés ordenou, para servir de testemunho ao povo.
5 Pagsakaliˈ si Isa padiyalem si puweblo Kapernaum, niyaˈ dambuwaˈ kapitan si armi bangsa Roma pasampang si iye māku tabang, paˈinne,
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, apresentou-se-lhe um centurião, implorando:
6 “O Tuwan, niyaˈ dambuwaˈ daraˈakanku si lumaˈ. Saki teˈed iye, gaˈi umusaˈ duk peddiˈan teˈed manamal.”
6 Senhor, o meu criado jaz em casa, de cama, paralítico, sofrendo horrivelmente.
7 Paˈin si Isa, “Aweˈ, nuhut ku kaˈu makoleˈ iye.”
7 Jesus lhe disse: Eu irei curá-lo.
8 Saguwaˈ nambung kapitanin, paˈinne, “Tuwan, daˈa ne. Gaˈi ku pataˈ papituhannu si lumaˈku peggeˈ bangsahan kew teˈed. Missā kew hadja duk koleˈ du daraˈakankun.
8 Mas o centurião respondeu: Senhor, não sou digno de que entres em minha casa; mas apenas manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
9 Kataˈuhanku, peggeˈ bisan aku, pagbayaˈan ku weˈ malangkew amban akuhin duk magbayaˈ ku si meˈ sundalukun. Bang paˈinku si dangan, ‘Pī kew,’ na, pī iye. Bang paˈinku si seddili, ‘Pitu kew,’ pitu iye. Duk bang paˈinku si daraˈakankun, ‘Hinangun inin,’ hinangne ne.”
9 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
10 Pagkale si Isa inin, ulaliˈ iye si binissā kapitanin. Manjari paˈinne si meˈ aˈa mapatuhut si iyehin, “Sabennal akahante kaˈam, bisan si bangsa Israˈil gaˈ ku bakas makadugpak aˈa kuweˈ kapitan inin asal sandel manamal.
10 Ouvindo isto, admirou-se Jesus e disse aos que o seguiam: Em verdade vos afirmo que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
11 Pakale kaˈam, si pasōngan ekka iyan aˈa bayuˈ-bayuˈan bangsa amban meˈ lahat silangan duk seddepan ningkoloˈ magkakanan duk disi Ibrahim, Isahak duk si Yakub laˈi dem pagbayaˈan Tuhanin.
11 Digo-vos que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugares à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no reino dos céus.
12 Saguwaˈ meˈ aˈa bangsa Israˈilin, siye subey meˈ maˈumasek dem pagbayaˈan Tuhanin, gaˈi siye umasek. Pinapī siye si luwasan dem kalindeman, pinatahalaˈ amban Tuhan. Magmatey siye laˈi duk magtageˈot meˈ impenden hawal pagsusunden.”
12 Ao passo que os filhos do reino serão lançados para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Ubus paˈin si Isa si kapitanin, “Pī ne kew hap lumaˈ. Tahinang ne si kaˈu sa kinahagadnun.” Manjari magtawus kawuliˈan daraˈakannen laˈi si lumaˈ.
13 Então, disse Jesus ao centurião: Vai-te, e seja feito conforme a tua fé. E, naquela mesma hora, o servo foi curado.
14 Ubus hap pī si Isa padiyalem si lumaˈ si Petros. Takitene matoˈa si Petros dendehin pabāk laˈi, saki, ilemmun.
14 Tendo Jesus chegado à casa de Pedro, viu a sogra deste acamada e ardendo em febre.
15 Inantanan weˈ ne tangan dendehin, manjari kawuliˈan ne iye. Ubus dongaˈ iye duk pinakan siye weˈ ne.
15 Mas Jesus tomou-a pela mão, e a febre a deixou. Ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Pagseddep ne ellewin, binoˈo weˈ meˈ aˈahin ekka meˈ aˈa pasayedan seyitan pu si Isa. Pinaluwas weˈ ne meˈ seyitanin amban pangandaˈakanne hadja. Duk pinakawuliˈ weˈ ne kēmon aˈa masakihin.
16 Chegada a tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados; e ele meramente com a palavra expeliu os espíritos e curou todos os que estavam doentes;
17 Hinangne inin duk tuman bissā Nabi Isaya dem kitabin, pinaˈin, “Iye mangānan peddiˈten bi duk iye mangānan sakiten bi.”
17 para que se cumprisse o que fora dito por intermédio do profeta Isaías: Ele mesmo tomou as nossas enfermidades e carregou com as nossas doenças.
18 Pagkite si Isa meˈ aˈa mabanes mapaliput si iyehin, paˈinne si meˈ tindegnen, “Sūng kite bi palipag pī si dambiyaˈ lamew.”
18 Vendo Jesus muita gente ao seu redor, ordenou que passassem para a outra margem.
19 Gaˈ pe siye tumahalaˈ, niyaˈ tekka guru si saraˈ āgama pī pu si Isa, paˈinne, “Tuwan, mabayaˈ ku nuhut kaˈu tungan-tungan papīhannu.”
19 Então, aproximando-se dele um escriba, disse-lhe: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Nambung si Isa, paˈinne, “Gam pe meˈ pāhangin niyaˈ lowangde, duk meˈ manuk-manukin niyaˈ sabakande. Saguwaˈ aku, Anak Manusiyaˈin, gaˈ niyaˈ pahalihanku.”
20 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
21 Niyaˈ isab dambuwaˈ meˈ manuhut si Isahin missā, paˈinne, “Tuwan, pī ku dahuˈ hap lumaˈ. Pagubus kubulku samakun, balik saˈ ku pitu nuhut kaˈu.”
21 E outro dos discípulos lhe disse: Senhor, permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
22 Saguwaˈ paˈin si Isa si iye, “Ambat mamateyin kinubul weˈ meˈ aˈa manggaˈ niyaˈ umulde salama-lamahin.”
22 Replicou-lhe, porém, Jesus: Segue-me, e deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos.
23 Ubus miyaˈan, pasakey si Isa dem bangkaˈ duk nuhut du isab meˈ tindegnen.
23 Então, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 Manjari bessuwang nihup baliyu mabasagin hangkan piligdu teˈed bangkaˈin palenneb, saguwaˈ sasang tuli si Isa.
24 E eis que sobreveio no mar uma grande tempestade, de sorte que o barco era varrido pelas ondas. Entretanto, Jesus dormia.
25 Pī meˈ tindegnen mangun si Isa, paˈinde, “Timbulun kite bi, Tuwan; matey kite bi inin.”
25 Mas os discípulos vieram acordá-lo, clamando: Senhor, salva-nos! Perecemos!
26 Paˈinne si siye, “Weˈey kaˈam tinalew? Kulang sandelbi si akuhin.” Manjari dongaˈ si Isa duk daˈakne padeheng baliyuhin duk goyakin. Magtawus lamewin teddoˈ ne teˈed.
26 Perguntou-lhes, então, Jesus: Por que sois tímidos, homens de pequena fé? E, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar; e fez-se grande bonança.
27 Ulaliˈ teˈed siye. “Aˈahey inin?” paˈinde. “Bisan baliyuhin duk goyakin nuhut pangandaˈakannen.”
27 E maravilharam-se os homens, dizendo: Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Pagtekka disi Isa laˈi si dambiyaˈ lamew, laˈi si lahat meˈ aˈa Gadara, niyaˈ pasampang si iye duwe aˈa pasayedan meˈ seyitan. Paguwaˈ siye amban meˈ lingab pagkubulan. Laˈatan siye manamal, hangkan gaˈ niyaˈ bahani palabey billaˈi.
28 Tendo ele chegado à outra margem, à terra dos gadarenos, vieram-lhe ao encontro dois endemoninhados, saindo dentre os sepulcros, e a tal ponto furiosos, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Magtawus maggasud siye, paˈinde, “O Anak Tuhan, gaˈ niyaˈ lamudnu si kami. Pitu ke kew minasa kami bu gaˈ pe taˈabut janjiˈ kamihin?”
29 E eis que gritaram: Que temos nós contigo, ó Filho de Deus! Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Niyaˈ tala-tala billaˈi panenan bawi magsungkal.
30 Ora, andava pastando, não longe deles, uma grande manada de porcos.
31 Pabuyuˈ-buyuˈ meˈ seyitanin pu si Isa, paˈinde, “Bang daˈaknu kami tahalaˈ, padiyalemun kami magdem baran meˈ bawi miyaˈan.”
31 Então, os demônios lhe rogavam: Se nos expeles, manda-nos para a manada de porcos.
32 Paˈin si Isa, “Pī ne kaˈam.” Manjari paluwas meˈ seyitanin amban aˈahin duk padiyalem siye pī magdem baran meˈ bawihin. Magtawus panenan bawihin magubas padurul pī si pampang magdem lamew duk lambo siye kēmon.
32 Pois ide, ordenou-lhes Jesus. E eles, saindo, passaram para os porcos; e eis que toda a manada se precipitou, despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, e nas águas pereceram.
33 Manjari meˈ aˈa magipat meˈ bawihin, magubas pī si puweblo, magaka-aka si meˈ aˈa malaˈihin sabab bakas hininang si Isa si meˈ aˈa pasayedan seyitanin.
33 Fugiram os porqueiros e, chegando à cidade, contaram todas estas coisas e o que acontecera aos endemoninhados.
34 Manjari pī meˈ aˈa puweblo miyaˈan pu si Isa. Buyuˈ-buyuˈde si Isa dinaˈak tahalaˈ amban lahatde.
34 Então, a cidade toda saiu para encontrar-se com Jesus; e, vendo-o, lhe rogaram que se retirasse da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.