Mateus 27
Yakan Bible (YKA_WBT) vs VC
1 Pagsalung ne magisun kēmon meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ kabahiˈanin bang saˈingge pamapateyde si Isahin.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Manjari pagubus siye magisun, iningketan weˈ de si Isa duk binoˈo weˈ de pī sinōngan pu si Pilatus, iye gubnul bangsa Romahin.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Pagkataˈuhan si Judas, iye mamuddihan si Isahin, weˈ ubus ne hinukum si Isa pinapatey, magsusun teˈed iye duk hap pī iye si meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ kabahiˈanin mabalik tellumpūˈ kayuˈ sīn tuwasin.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Paˈinne si siye, “Bakas magduse ku, peggeˈ binuddihan weˈ ku aˈa manggaˈ niyaˈ dusenen bu sōng iye pinapatey.” Nambung siye, paˈinde, “Gaˈ ne niyaˈ lamud kami luˈu. Bayaˈ-bayaˈnu ne.”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Manjari ilakasan weˈ si Judas sīnin dem langgal hadjehin bu tahalaˈ iye. Pī iye mowet dine duk iye matey.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Manjari tinimuk weˈ meˈ nakuraˈ imamin sīnin duk paˈinde, “Gaˈi makajari sīn inin pinatampu si sīn langgalin peggeˈ sīn inin bakas pagtangdan mapatey aˈa.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Magisun siye weˈ gunade sīn miyaˈan pamellide bulak aˈa maghinang-hinang paliyukin duk hinangde pagkubulan meˈ aˈa liyu-liyu.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Hangkan hep bulak miyaˈan inēnan “Bulak Lahaˈ” sampay kuweˈitu, peggeˈ sīn pamelli iyehin sīn bakas pagtangdan mapatey.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Manjari tuman ne bissā Nabi Jeremiya bakas sinulat dem kitabin, paˈinne, “Eddoˈde tellumpūˈ kayuˈ sīn tuwasin, iye halgaˈ pagisunan meˈ aˈa Israˈilin,
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 duk gunade inin pamellide bulak aˈa maghinang paliyukin. Inin bakas pangandaˈakan aku weˈ Tuhanin.”
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Manjari paglaˈi ne si Isa si harapan gubnulin, tinilew iye weˈ gubnulin, paˈinne, “Sultan meˈ Yahudihin ke kew?” Nambung si Isa, paˈinne, “Iye du pinaˈinnu iyan.”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Saguwaˈ sakaliˈ iye tinuntutan weˈ meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ kabahiˈanin, gaˈ iye nambung.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Paˈin Pilatus si iye, “Gaˈi takalenu kēmon tuntutde si kaˈu inin?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Saguwaˈ gaˈ nambung si Isa bisan da tegtang, hangkan ulaliˈ teˈed gubnulin.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Na, kahabaˈ tahun bang baytu Kādjaˈan Pangesseban, iye addat gubnulin maluwas iye dambuwaˈ pilisu sine-sine kabayaˈan meˈ aˈahin pinaluwas.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Masa miyaˈan, niyaˈ dambuwaˈ pilisu bantu, inēnan Barabbas.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Manjari pagtipun ne meˈ aˈa mabanesin, paˈin Pilatus si siye, “Sine kabayaˈanbi pinaluwaskun, Barabbas atawa si Isa inēnan Almasihin.”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Hangkan siye tinilew weˈ ne sa miyaˈan peggeˈ kataˈuhanne weˈ sinōngan si Isa weˈ meˈ nakuraˈ meˈ Yahudihin si iye peggeˈ kinimbūhan si Isa weˈ de.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Sasang ningkoloˈ Pilatus si siya paghukumanin, masan andanen si iye, paˈinne, “Daˈa kew maghinang ine-ine si aˈa manggaˈ niyaˈ dusene iyan. Peggeˈ dibuhiˈ niyaˈ taginepku duk magsandal ku teˈed dem taginepkun sabab iye.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Saguwaˈ meˈ aˈa mabanesin tasegeˈ weˈ meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ kabahiˈanin weˈ subey pākude pinaluwas si Barabbas duk si Isa subey pinapatey.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Tinilew siye balik weˈ Pilatus, paˈinne, “Inggehin si duwangan inin kabayaˈanbi pinaluwaskun?” “Si Barabbas,” paˈinde.
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 Paˈin Pilatus si siye, “Na, inumeyku pu si Isa, inēnan Almasihin?” Paˈinde kēmon, “Lansangun iye diyataˈ olom.”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Saguwaˈ paˈin Pilatus, “Weˈey? Ine laˈat tahinangnen?” Saguwaˈ pasōng ne siye magkalolop, paˈinde, “Lansangun iye diyataˈ olom.”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Kataˈuhan Pilatus weˈ gaˈ niyaˈ gunane magbissā namba, peggeˈ sōng hewuhalaˈ meˈ aˈa mabanesin. Manjari ngeddoˈ iye boheˈ duk kinosoˈan weˈ ne tangannen si harapan meˈ aˈahin, tandaˈ weˈ gaˈ iye palamud si hinanganden. Duk paˈinne, “Bang matey aˈa inin gaˈ niyaˈ duseku. Kaˈam dinusehin.”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Nambung kēmon meˈ aˈahin, paˈinde, “Ambat kamateynen moleˈ si kami duk si meˈ anak kamihin.”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Ubus pinaluwas ne weˈ Pilatus Barabbas pī si siye. Duk si Isa daˈakne ilubakan ubus bu sinōngan ne iye weˈ ne supaya iye talansang diyataˈ olom.
26 — ausente —
27 Manjari binoˈo si Isa weˈ meˈ sundalu Pilatusin pī dem astanaˈ gubnulin duk patipun pī kēmon sundalu da kumpaniyahin.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Paglaˈi siye kinuwantangan weˈ de si Isa duk pinasemmekan iye weˈ de semmek taluk kuweˈ bantuk semmek sultan masaley.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Ngalakal siye bāhan luhihan hininang kuweˈ korona sultan bu pinapī weˈ de si kōk si Isa. Ubus pinaˈantanan weˈ de si Isa kayu-kayu si tanganne kanawanin. Pagubus miyaˈan pasujud siye magmā-mā mahadje iye duk paˈinde, “Assalamu alaikum Sultan meˈ Yahudihin.”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Ubus pinagluraˈan si Isa weˈ de duk ineddoˈ weˈ de kayu-kayu inantanannen bu pinogpog weˈ de kōknen.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Pagubus iye hinangde dagey, iluwasan weˈ de semmek taluk miyaˈan duk pinasemmekan iye balik duk semmeknen. Ubus binoˈo ne iye weˈ de pabukut duk ne iye talansangde diyataˈ olom.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Sasangde paluwas amban puweblo, niyaˈ tadugpakde lella amban lahat Kirene, ēnnen si Simon. Ginagahan iye weˈ meˈ sundaluhin dinaˈak pinanangkit olom sōng pangalansangan si Isahin.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Pagtekka siye laˈi si lugal inēnan Golgota, hātinen, “Lahatan Bungkug,”
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 niyaˈ sōng pamaˈinumde iye boheˈ ubas sinagetan tambal paˈit, saguwaˈ pagtakinamne gaˈ inumne.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Pagubus ne si Isa ilansang diyataˈ olom, maglegot meˈ sundaluhin pagbahagiˈde semmek si Isahin.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Ubus ningkoloˈ siye laˈi manteyan iye.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 Sinulat laˈi si atag kōk si Isa tuntut si iyehin, pinaˈin, “Inin si Isa Sultan meˈ Yahudihin.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Niyaˈ duwangan mundu pinasumbayaˈ pu si Isa ilansang diyataˈ olomde. Dambuwaˈ olomin pinatengge si kanawananne duk dambuwaˈin si bibanganne.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Meˈ aˈa mapalabeyin pinagsayehan iye weˈ de. Magkeleng-keleng siye duk paˈinde pu si Isa,
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 “Aha, bakas paˈinnu weˈ talaraknu langgal hadjehin ubus bu patenggenu balik dem tellu ellew. Na, weˈey gaˈi tabangnu dinun? Bang bennal kew Anak Tuhanin, duwaˈi kew amban diyataˈ olom iyan.”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Damikkiyan isab meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin duk meˈ kabahiˈanin pagudjiˈande iye, paˈinde,
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 “Bakas tabangne aˈa seddilihin, saguwaˈ dinen gaˈi tatabangne. Iye koˈ sultan meˈ Israˈilin. Na, ambat iye duwaˈi amban olom iyan kuweˈitu duk kite bi kahagad si iye.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 Ngandel iye si Tuhan duk paˈinne weˈ Anak Tuhanin iye. Payamante bi koˈ bang asal tabang Tuhanin iye.”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Bisan meˈ mundu ilansang pinasumbayaˈ si iyehin matuk du isab missā-missāhan iye.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Na, paglettu ne ellewin maglindem dem tibuˈukan lahat miyaˈan sampay lisag tellu kohapin.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Paglisag tellu ne magkilahap si Isa papales, paˈinne, “Eli, Eli, lama sabachthani?” Hātinen, “O Tuhanku, weˈey ku pasagadannu?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Pagtakale inin weˈ meˈ aˈa magtengge-tengge malaˈihin, paˈin sinduwehin, “Lingananne Nabi Eliyas.”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Dangan siye magtawus magubas pī ngeddoˈ kuweˈ gapas bu ngaleglebanne magdem ininum. Ubus tinogsokan weˈ ne miyaˈan diyataˈ kayu-kayu bu sinōngan weˈ ne pamasessep pu si Isa.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Saguwaˈ sinduwehin paˈinde, “Daˈa kew dahuˈ, payamante bi bang pitu ke Nabi Eliyas nabang iye.”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Manjari magkilahap si Isa balik ubus bu bekkat ne napasnen.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Magtawus garet semmek subuk hinang ellig dem langgal hadjehin. Garet paduwe amban diyataˈ ngeregseˈ diyawaˈ. Niyaˈ isab linug duk niyaˈ meˈ batu hadje kepak.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Luka isab meˈ lingab pagkubulanin duk ekka aˈa mamatey makahagad si Tuhanin ellum balik.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Pagellum ne si Isa balik, paluwas siye amban lingab pangubulan siyehin duk hap pī siye si Awrusalam. Ekka aˈa ngite siye.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Kapitanin duk meˈ sundalune mamanteyan si Isahin, pagkitede linugin duk meˈ maˈumantagin, tinalew teˈed siye duk paˈinde, “Sabennal aˈa inin Anak Tuhanin.”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Ekka isab meˈ dende laˈi mayam-mayam amban katala-talahan. Bakas siye nuhut si Isa amban Jalil duk luwal iye tabangande.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Dem grupu miyaˈan laˈi si Mariyam dende amban Magdalahin duk Mariyam saˈi si Yakub duk si Yusupin duk anda Sebedehin.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Pagkohap ne niyaˈ tekka pī dambuwaˈ aˈa dayahan, aˈa Arimati, inēnan si Yusup. Tindeg si Isa du isab iye.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Aˈa miyaˈan hap pī pu si Pilatus duk pināku weˈ ne bangkey si Isahin. Ubus daˈak Pilatus ne pangurung.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Ineddoˈ bangkeyin weˈ si Yusup duk sinaput weˈ ne duk kakanaˈ.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 Ubus pinabāk weˈ ne dem lingab batu pagkubulan baˈahu du hinangne pamanyapne dine. Ngaligid iye batu hadje panampeng gawang lingabin, ubus bu tahalaˈ ne iye.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Si Mariyam, dende amban Magdalahin duk Mariyam sangeynen ningkoloˈ laˈi paharap si kubulin.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Pagellew dambuwaˈin, hātinen ellew Sabtuˈ, hap pī pu si Pilatus meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ Pariseohin.
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 Paˈinde, “Tuwan, taˈesseb kami weˈ bakas paˈin aˈa dustaˈan miyaˈan kaˈellumnen, weˈ bang iye matey, pagtaˈabut tellu ellew, ellum iye balik.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Hangkan daˈakun ginuwaldiyahan kubulnen sampay katellu ellewnen, kaw hap pī meˈ tindegnen nangkew bangkeynen ubus paˈinde weˈ ellum iye balik. Bang magdustaˈ siye sa miyaˈan pasōng teˈed laˈat pangakkalden.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Paˈin Pilatus si siye, “Boˈohun bi meˈ guwaldiya iyan duk guwaldiyahanun bi kubulin manamal.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Manjari hap pī ne siye duk papīhande indan gawang lingabin supaya kataˈuhan bang niyaˈ bakas ngalukane duk daˈakde meˈ sundaluhin magguwaldiya.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.