Mateus 25

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Manjari magdalilan si Isa balik, paˈinne, “Bang pitu ne ku balik, pagbayaˈ Tuhanin kuweˈ inin. Niyaˈ sampūˈ budjang moˈo payitaˈanden dangan-dangan hap pī nampang pangantin lellahin.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Lime budjangin babbal duk limehin lalem pikilannen.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Meˈ mababbalin boˈode payitaˈanden saguwaˈ gaˈ siye moˈo isellan pangiside balik bang ubus ne isellan dem payitaˈanden.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Saguwaˈ meˈ budjang malalem pikilannen boˈode payitaˈanden sampay isellan dem pangisihanden.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Peggeˈ tiggel tekka pangantin lellahin kinaruˈ siye duk ujud tumuli siye kēmon.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Pagnengaˈ bahangihin niyaˈ ngalingan, paˈinne, ‘Tiyaˈ ne pangantin lellahin, dayiˈ kaˈam sampangun bi iye.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Manjari dongaˈ meˈ budjangin duk memesde payitaˈanden.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Paˈin meˈ budjang mababbalin si meˈ malalem pikilannen, ‘Urunganun bi kami isellan, peggeˈ sōng pandem ne payitaˈan kamihin.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Saguwaˈ nambung meˈ budjang malalem pikilannen, paˈinde, ‘Kaw gaˈi umabut si kite bi kēmon. Pī kaˈam si tinda bu bi melli isellan.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Na, hap pī ne meˈ mababbalin melli. Sasangde mapīhin tekka ne pangantin lellahin. Meˈ lime budjang mamemesin nuhut padiyalem pī dem lumaˈ pagkawinanin ubus bu dininding ne gawangin.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Gaˈ du tiggel tekka isab meˈ budjang sinduwehin duk paˈinde, ‘O Tuwan, lukahanun koˈ kami.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Saguwaˈ nambung pangantin lellahin, paˈinne, ‘Gaˈi lukaku. Gaˈi kaˈam takilaleku.’
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Hangkan hep,” paˈin si Isa, “papateng-pateng kaˈam, peggeˈ gaˈi kataˈuhanbi bang ellew ine atawa waktu ine ku pitu balik.”
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Bang pitu ne ku balik, pagbayaˈ Tuhanin kuweˈ inin. Niyaˈ dambuwaˈ aˈa lumengngan hap lahat seddili. Sōng patahalaˈnen, daˈakne pī si iye meˈ daraˈakannen duk pinangandel weˈ ne si siye sīnnen.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Sīn pinangandelne si siyehin pinagtuhut duk kataˈuden. Dambuwaˈin inurungan weˈ ne lime ngibu pilak, dambuwaˈin duwe ngibu, duk dambuwaˈin da ngibu pilak. Ubus tahalaˈ ne iye.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Daraˈakan bakas inurungan lime ngibu pilakin magtawus hap pī maglitu, duk makaˈuntung iye lime ngibu pilak.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Damikkiyan du isab daraˈakan taga duwe ngibuhin, makaˈuntung isab iye duwe ngibu.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Saguwaˈ dambuwaˈ bakas inurungan da ngibu pilakin, hap pī magkali bu tinapukan weˈ ne sīn amunen dem bulak.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Pagtiggel ne teˈed, tekka ne balik amu meˈ daraˈakan miyaˈan. Manjari tilewne siye bang ine bakas hininangde duk sīnnen.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Daraˈakanne bakas inurungan lime ngibu pilakin pī moˈo untungne lime ngibuhin duk paˈinne, ‘Tuwan, bakas urungannu ku lime ngibu pilak, makaˈuntung ku lime ngibu isab.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Paˈin amunen si iye, ‘Hāp hininangnun. Daraˈakan hāp kew duk tapangandelan kew. Tapangandelan kew si meˈ kuweˈahat hangkan pangandelku du si kaˈu alataˈkun pinaˈekka. Dayiˈ kew, patuhut kew si aku magkēg.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Ubus hap pī isab daraˈakan bakas inurungan duwe ngibu pilakin. Paˈinne, ‘Tuwan, bakas urungannu ku duwe ngibu pilak. Makaˈuntung ku duwe ngibu isab.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Paˈin amunen si iye, ‘Hāp hininangnun. Daraˈakan hāp kew duk tapangandelan kew. Tapangandelan kew si meˈ kuweˈahat, hangkan pangandelku du si kaˈu alataˈkun pinaˈekka. Dayiˈ kew, patuhut kew si aku magkēg.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Ubus hap pī isab daraˈakan bakas inurungan da ngibu pilakin duk paˈinne, ‘Tuwan, kataˈuhanku weˈ gaˈi kew maˈaseˈ si aˈa. Eddoˈnu dumaˈin si kaˈuhin duk paganinu manggaˈ bakas pagluˈugannun.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Tinalew ku si kaˈu, hangkan hap pī ku napukan sīnnun dem bulak. Tiyaˈ ne sīnnun.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Nambung amunen, paˈinne, ‘Kaˈu iyan daraˈakan laˈat duk bulasan. Kataˈuhannu hatiˈ weˈ eddoˈku dumaˈin si akuhin duk paganiku manggaˈ bakas pagluˈugankun.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Na, weˈey gaˈ papīnu sīnkun si bangku duk nganak? Manjari pagbalikku pitu taˈeddoˈku siˈ sīnkun sampay anaknen.’
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Manjari paˈinne si daraˈakanne seddilihin, ‘Eddoˈun sīnin amban iye duk pangurungun pī si dambuwaˈ taga sampūˈ ngibu pilakin.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Aˈa tapangandelanin, inurungan pe namba duk ekka manamal si iyehin. Saguwaˈ manggaˈi tapangandelanin, bisan kuweˈahat bakas pinangandel si iyehin, ineddoˈ du amban iye.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Na, daraˈakan manggaˈ niyaˈ kagunahanne inin, pabukutun bi pinadem lindem. Magmatey meˈ aˈahin laˈi duk magtageˈot meˈ impenden.’”
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Manjari paˈin si Isa, “Bang aku, Anak Manusiyaˈin, pitu balik magtuhut duk meˈ malaˈikatin kēmon, aku ne magbayaˈin. Manjari ningkoloˈ ku si paghukuman.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Kēmon aˈa amban kabangsa-bangsahan si dunyahin pinagtipun du si harapanku duk pagsapeˈku siye, kuweˈ aˈa magipat hayepin pagsapeˈne meˈ bili-bilihin duk meˈ kambingin.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Meˈ aˈa mabentelin papīku si kanawananku duk meˈ sinduwehin si bibanganku.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Manjari aku, magbayaˈin, paˈinku iyan si meˈ aˈa si kanawanankun, ‘Kaˈam, meˈ kaˈurungan kahāpan weˈ Samaku Tuhanin, pitu kaˈam, patennaˈ tuˈu si pagbayaˈanku peggeˈ inin andang pinanyap para si kaˈam kemuwe tagnaˈ dunyahin.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Peggeˈ bakas inusan ku bu pinakan ku weˈ bi, duk lekkakan ku bu inurungan ku ininum weˈ bi, aˈa liyu-liyu ku bu inaddatan ku weˈ bi.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Gaˈ niyaˈ semmekku bu pinasemmekan ku weˈ bi, bakas ku saki bu inipat ku weˈ bi, bakas ku kinalabusu bu binisita ku weˈ bi.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Ubus magpaˈin iyan meˈ aˈa bentel laˈi si kanawanankun, ‘Tuwan, sumiyan kew bakas takite kami inusan duk urungan kami kew kinakan, atawa lekkakan duk urungan kami kew ininum?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Sumiyan kew takite kami kuweˈ aˈa liyu-liyu duk inaddatan kew weˈ kami? Sumiyan kew kanggaˈan semmek duk inurungan kew weˈ kami?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Duk sumiyan kasakinun duk pangalabusu si kaˈuhin duk pī kami misita kaˈu?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Manjari aku, magbayaˈin, nambung du ku, paˈinku, ‘Sabennal akahante kaˈam, sumiyan-sumiyan hinangbi inin si meˈ tindegku madiyawaˈ pagaˈanen, hinangbi du teˈed si aku.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Ubus paˈinku du iyan si meˈ aˈa si bibangankun, ‘Kaˈam, meˈ pagmulkaˈan Tuhanin, tahalaˈ kaˈam amban aku duk pī kaˈam dem ebbut narkaˈ pinanyap andang para si nakuraˈ seyitanin duk si meˈ daraˈakannen.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Peggeˈ bakas inusan ku bu gaˈ ku urunganbi kinakan, lekkakan ku bu gaˈ ku urunganbi ininum.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Aˈa liyu-liyu ku bu gaˈ ku addatanbi, gaˈ niyaˈ semmekku bu gaˈ ku urunganbi, bakas ku saki duk dem kalabusu bu gaˈ ku bisitabi.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Ubus tilewde du ku iyan, paˈinde, ‘Tuwan, sumiyan kew takite kami inusan atawa lekkakan? Sumiyan kew takite kami kuweˈ aˈa liyu-liyu, atawa gaˈ niyaˈ semmeknu atawa saki atawa dem kalabusu bu gaˈ kew tabangan kami?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Ubus nambung ku iyan, paˈinku, ‘Sabennal akahante kaˈam, bang gaˈ tabangbi meˈ tindegku madiyawaˈ pagaˈanen, aku du gaˈ tinabangbin.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Manjari meˈ aˈa inin pinadem narkaˈ du duk magtiksaˈ siye salama-lama, saguwaˈ meˈ aˈa mabentelin pinapī du si surgaˈ duk niyaˈ umulde salama-lama.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.