Mateus 21

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pagtapit ne disi Isa si Awrusalam, duk takitede ne kalumaˈan Betpagehin laˈi si kūd Jaitun, dinaˈak padehellu weˈ si Isa duwangan tindegnen.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 Paˈinne si siye, “Pī kaˈam si kalumaˈan si dehelluhanbi miyaˈan. Pagtekkabi laˈi, magtawus kaˈam iyan ngite dambuwaˈ asnu duk anakne dinagtel laˈi. Lekkahun bi duk boˈohun bi pitu si aku.
2 dizendo-lhes:
3 Bang niyaˈ nilew kaˈam bang weˈey eddoˈbi, paˈinun bi, ‘Niyaˈ kagunahan Panuhutanin si iye,’ duk daˈakne du iyan binoˈo magtawus.” (Asnuhin kuweˈ bantuk kuraˈ.)
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Pinalabey inin duk tuman binissā nabi dem kitabin, paˈinne,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 — ausente —
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Manjari hap pī ne meˈ tindegnen duk hininang weˈ de sa pangandaˈakan si Isa siyehin.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Binoˈo ne weˈ de asnuhin duk anaknen duk ilampiruhan weˈ de duk meˈ semmekde, ubus bu pasakey ne si Isa.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Ekka isab meˈ aˈa laˈi. Binellat weˈ de meˈ semmekden si lān palabeyannen. Sinduwehin notoˈ meˈ pange dawenan duk kinanat weˈ de si lān pamahadjede si Isa.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Magellang-ellang meˈ aˈa si dehelluhan si Isahin duk meˈ si dambulihannen. Ngalingan siye, paˈinde, “Pudjite bi tubuˈ Sultan Daˈudin. Pudjite bi pinapitu weˈ Tuhanin. Pudjite bi teˈed Tuhanin.”
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Manjari pagtekka si Isa si Awrusalam, bengngangan aˈahin kēmon duk paˈinde, “Sine aˈa inin?”
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Paˈin meˈ aˈa mabanesin, “Inin si Isa, nabi amban Nasaret si lahat Jalil.”
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Manjari padiyalem si Isa dem langgal hadjehin duk binudjew weˈ ne kēmon meˈ aˈa magdagang duk meˈ magbelli diyalem lumaˈ Tuhanin. Ilintuwadan weˈ ne meˈ lamisahan meˈ aˈa magsambiˈ-sambiˈ sīnin. Ilintuwadan isab weˈ ne meˈ paningkoloˈan meˈ aˈa magdagang assang pagkulubanin.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Paˈinne si siye, “Tasulat dem kitab, paˈin Tuhanin, ‘Lumaˈkun inēnan du lumaˈ pangampunan.’ Saguwaˈ kaˈam,” paˈin si Isa, “hininang weˈ bi lumaˈ Tuhanin kuweˈ lumaˈ patapukan meˈ aˈa panangkew.”
13 E disse-lhes:
14 Meˈ aˈa mapessekin duk meˈ makukuˈin pī si iye dem langgal hadjehin duk pinakoleˈ siye weˈ ne.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Saguwaˈ astel teˈed meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin pu si Isa pagkitede meˈ hinanganne makaˈulaliˈin, duk pagkalede meˈ mākanakin ngalingan laˈi dem langgal magpaˈin, “Pudjite bi tubuˈ Sultan Daˈudin.”
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Paˈinde pu si Isa, “Takalenu ke bissā meˈ mākanak miyaˈan?” “Aweˈ,” paˈin si Isa, “takaleku. Gaˈ ke bakas tabatsabi tasulat dem kitabin, pinaˈin, ‘Bisan meˈ mākanak dikiˈin tinoloˈan du mudji Tuhanin.’”
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Ubus inambanan siye weˈ si Isa duk hap pī iye si kalumaˈan Betani. Patennaˈ iye laˈi.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Pagsalung ne sasang pī iye balik si Awrusalam, inusan iye.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Niyaˈ kitene poˈon kayu ēnande igira si bihing lān. Hap pī iye, saguwaˈ gaˈ niyaˈ takitene buwaˈne luwal hadja dawen. Paˈin si Isa, “Tinagnaˈan maˈin gaˈi ne buwaˈ balik kayu inin.” Magtawus ngalanes kayuhin.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Pagkite meˈ tindegnen miyaˈan, ulaliˈ siye, paˈinde, “Weˈey enteˈ magtawus lanes kayu iyan?”
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Paˈin si Isa si siye, “Sabennal akahante kaˈam, bang kaˈam sandel duk gaˈi teˈed duwe-duwehan, makajari hinangbi kuweˈ bakas hininangku si kayu iyan. Duk dumaˈin hadja iyan tahinangbin. Bang paˈinbi si punu inin, ‘O punu, tahalaˈ kew duk pateppad kew pī dem tahik,’ tuhutne du bissābin.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Bang kaˈam sandel, tasangkabi du ine-ine pākubi amban Tuhan.”
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Manjari hap pī si Isa balik si langgal hadjehin duk magtoloˈ iye si meˈ aˈahin. Sasangne magtoloˈin, pī meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ kabahiˈanin si iye duk paˈinde, “Ine kapatutnu ngahinang meˈ hininangnu ellew miyaˈan? Duk sine mangurungan kaˈu kapatutin?”
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Niyaˈ isab tilewku si kaˈam. Bang ku sambunganbi, akahante kaˈam isab bang ine kapatutku maghinang meˈ hininangku miyaˈan.
24 Jesus respondeu:
25 Pamandi Yahiya meˈ aˈahin, amban kapatutnen? Amban Tuhan ke atawa amban manusiyaˈ hadja?” Magisun-isun siye, paˈinde, “Bang saˈupama paˈinte bi weˈ kapatut Yahiya pamandine meˈ aˈahin amban Tuhan, paˈinne iyan, ‘Na, weˈey Yahiya gaˈ kahagadbi?’
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 Saguwaˈ bang paˈinte bi, ‘Amban manusiyaˈ,’ na tinalew kite bi si meˈ aˈahin, peggeˈ kēmon aˈahin kahagad weˈ Yahiya nabi Tuhanin.”
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Hangkan nambung siye, paˈinde, “Inday, gaˈi kataˈuhan kami bang amban kapatut Yahiyahin.” Manjari paˈin si Isa si siye, “Na, gaˈi isab kaˈam akahanku bang amban kapatutku maghinang meˈ hinangku miyaˈan.”
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Magdalilan si Isa, paˈinne, “Ine paˈinbi sabab inin? Niyaˈ dambuwaˈ aˈa duwe anaknen. Paˈinne si sakahin, ‘Totoˈ, pī kew ellew inin maghinang si bulakte bi.’
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 Paˈin sakahin, ‘Gaˈi ku.’ Saguwaˈ ubus miyaˈan, pinda du pikilannen duk harap pī ne iye si bulakde.
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 Manjari hap pī isab aˈahin si anakne salihin duk daˈakne isab kuweˈ pangandaˈakanne sakahin. Nambung salihin, paˈinne, ‘Aweˈ, Ammaˈ, pī saˈ ku.’ Saguwaˈ gaˈ iye hap pī.”
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Ubus paˈin si Isa, “Sine siye manuhut kabayaˈan samanen?” Paˈinde, “Sakahin.” Manjari paˈin si Isa si siye, “Sabennal akahante kaˈam, meˈ aˈa madusehanin kuweˈ meˈ aˈa magpāku-pāku sukeyin duk meˈ dende madupangin, tayimaˈ Tuhanin pe siye dehellu amban kaˈam.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Peggeˈ pitu si kaˈam Yahiya magpandi-pandi aˈahin duk toloˈanne kaˈam lān mabentelin bu gaˈi kahagadbi. Saguwaˈ meˈ aˈa magpāku-pāku sukeyin duk meˈ dende madupangin kinahagad iye weˈ de. Duk bisan inin takitebi, gaˈ du pindahanbi pikilanbin bu kahagad si iye.”
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 “Pakale kaˈam, niyaˈ pe isab dalilan seddili,” paˈin si Isa. “Niyaˈ aˈa magtanem bāhan ubas pinaluha duk binirang weˈ ne. Ilowangan weˈ ne diyawaˈ pagpeggaˈan ubasin panawutan boheˈ ubasin. Ngahinang isab iye payad langkew pamantew-mantewan likusin. Manjari pinatungguˈan weˈ ne likusnen si meˈ aˈa, pagbahagiˈan uli tinanemnen. Ubus bu tahalaˈ iye pī si lahat tala.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Pagtaˈabut pagbuwaˈ ubasin, dinaˈak weˈ dapuˈ likusin meˈ daraˈakannen pī si meˈ aˈa tatungguˈnen māku bahagiˈne si meˈ buwaˈ ubasin.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Pagtekka meˈ daraˈakannen laˈi, siniggew siye weˈ meˈ tatungguˈin. Dambuwaˈin pinapeddiˈan weˈ de, dambuwaˈin pinapatey duk dambuwaˈin pinagtibagan weˈ de.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Ubus ngandaˈak ne isab dapuˈ likusin meˈ daraˈakanne seddili hap pī si siye. Ekka siye amban meˈ dehelluhin. Hininang weˈ meˈ aˈa tatungguˈnen si siye kuweˈ hininangde si meˈ daraˈakan dehelluhin.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 Ujudnen daˈakne hap pī anaknen. Paˈinne dem ateyne, ‘Bugtuˈ pagaddatande anakkun.’
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Saguwaˈ pagkite meˈ tatungguˈ likusin anakne miyaˈan, magisun siye, paˈinde, ‘Iye hep inin pinusakaˈanin. Dayiˈ kaˈam papateyte bi duk taˈeddoˈte bi likusin.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Manjari siniggew iye weˈ de duk sinōgadan pī si bukut birang likusin duk pinapatey weˈ de.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Manjari,” paˈin si Isa, “bang tekka dapuˈ likus miyaˈan, ine enteˈ hinangne si meˈ tatungguˈnen?”
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Nambung siye, paˈinde, “Bugtuˈ papateyne meˈ aˈa malaˈat miyaˈan, duk patungguˈne likusnen si meˈ aˈa seddili, meˈ mangurungan iye bahagiˈnen pagtaˈabut pagbuwaˈ ubasin.”
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Paˈin si Isa si siye, “Gaˈ ke bakas tabatsabi dem kitab, pinaˈin,
42 Então Jesus perguntou:
43 Hangkan akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “tagnaˈ kaˈam tapeneˈ Tuhanin, saguwaˈ pinagantiˈ du iyan si kaˈam meˈ bangsa seddilihin duk tuhutde du iyan pangandaˈakan Tuhanin.” (
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 Paˈin si Isa pe, “Kēmon malaboˈ diyataˈ batu inin posak-posak barannen. Duk sasuku kalaboˈan batu inin, pipis iye.”)
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Pagkale meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ Pariseohin meˈ dalilan miyaˈan, tahātide weˈ siye inandigan si Isahin.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Batang si Isa siggewde, saguwaˈ tinalew siye si meˈ aˈa mabanesin, peggeˈ kahagad meˈ aˈahin weˈ nabi si Isa.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.