Mateus 20

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Pagbayaˈ Tuhanin kuweˈ inin. Niyaˈ aˈa taga bulak luha tinaneman bāhan ubas. Subu pe dambuwaˈ ellew hap pī iye miha meˈ aˈa magtarabahu si bulaknen.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um dono de casa que saiu de madrugada para assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Pagsanggupanden weˈ tangdananne siye asal tangdan para si hinang da ellewin, ubus dinaˈak ne siye pī maghinang si bulaknen.
2 E, tendo ajustado com os trabalhadores a um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Ellet lettu duk salung hap pī iye si tabuˈan, duk ngite iye laˈi meˈ aˈa nengge-nengge gaˈ niyaˈ hinangde.
3 Saindo pela terceira hora, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Paˈinne si siye, ‘Pī kaˈam isab magtarabahu si bulakku duk tangdanante du kaˈam patut si kaˈamin.’
4 e disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e vos darei o que for justo. Eles foram.
5 Ubus hap pī ne siye. Paglettu ne ellewin, pī ne isab iye miha meˈ aˈa maghinang si bulakne. Kuweˈ miyaˈan du isab hininangnen sakaliˈ taˈabut lisag tellu kohapin.
5 Tendo saído outra vez, perto da hora sexta e da nona, procedeu da mesma forma,
6 Manjari pagkohap-kohap ne, pī iye balik hap tiyanggi duk ngite iye meˈ aˈa magtengge-tengge pe laˈi. Paˈinne si siye, ‘Weˈey kaˈam nengge-nengge hadja tuˈu kekkohapan gaˈ niyaˈ hinangbi?’
6 e, saindo por volta da hora undécima, encontrou outros que estavam desocupados e perguntou-lhes: Por que estivestes aqui desocupados o dia todo?
7 Paˈinde, ‘Peggeˈ gaˈ niyaˈ ngeddoˈ kami magtarabahu.’ ‘Na, pī kaˈam isab magtarabahu si bulakku,’ paˈinne.
7 Responderam-lhe: Porque ninguém nos contratou. Então, lhes disse ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Pagsangem ne, paˈin dapuˈ bulakin si kapatasnen, ‘Tawagun meˈ aˈa magtarabahuhin duk tangdananun ne siye. Iye padambulihun meˈ aˈa taˈeddoˈku dehelluhin.’
8 Ao cair da tarde, disse o senhor da vinha ao seu administrador: Chama os trabalhadores e paga-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até aos primeiros.
9 Ubus hap pī ne meˈ aˈa taˈeddoˈ kohapin duk tinangdanan siye bali kekkohapan.
9 Vindo os da hora undécima, recebeu cada um deles um denário.
10 Pagpī ne meˈ aˈa taˈeddoˈ dehelluhin, kannalde weˈ pasōng pangurung siyehin. Saguwaˈ inurungan du isab siye tangdan bali kekkohapan.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Pagsangkade tangdanden, puggutande dapuˈ bulakin,
11 Mas, tendo-o recebido, murmuravam contra o dono da casa,
12 paˈinde, ‘Meˈ aˈa miyaˈan maghinang hadja da ora bu kami inin maghinang kekkohapan magsandal panas ellew, ubus pagsaliˈnu tangdan kamihin duk si siyehin.’
12 dizendo: Estes últimos trabalharam apenas uma hora; contudo, os igualaste a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.
13 Saguwaˈ paˈin dapuˈ bulakin si dambuwaˈin, ‘Bagay, gaˈ kaˈam akkalanku. Pagsanggupanten weˈ tangdanante kaˈam para si hinang da ellewin.
13 Mas o proprietário, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não combinaste comigo um denário?
14 Eddoˈun bi tangdanbin bu bi ne hap lumaˈ. Kabayaˈankun tangdananku meˈ madambulihin saliˈ du duk tangdan si kaˈamin.
14 Toma o que é teu e vai-te; pois quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Weˈ gaˈi ku kapagbayaˈ si sīnkun? Hatu ngimbū kaˈam peggeˈ sayuˈ ku?’”
15 Porventura, não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou são maus os teus olhos porque eu sou bom?
16 Manjari paˈin si Isa, “Hangkan hep meˈ dumambuli kuweˈituhin dumehellu du si pasōngan, duk dumehellu kuweˈituhin dumambuli du si pasōngan.”
16 Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos [porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos].
17 Manjari inin, sasang disi Isa si lān pataked tudju Awrusalam, binoˈo weˈ si Isa patala-tala meˈ tindegne sampuk-duwehin duk paˈinne si siye,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e, em caminho, lhes disse:
18 “Pakale kaˈam, kite bi inin pataked hap Awrusalam. Paglaˈi ne kite bi, aku, Anak Manusiyaˈin, sinōngan du pī si antanan meˈ nakuraˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin. Manjari hukumande si akuhin weˈ pinapatey ku.
18 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Ubus sōngande du ku isab pī si antanan meˈ aˈa dumaˈin Yahudi. Duk meˈ bangsa seddili inin hinangde du ku dagey, duk lubakande ku ubus bu lansangde ku diyataˈ olom. Saguwaˈ katellum bahanginen, ellum du ku balik.”
19 E o entregarão aos gentios para ser escarnecido, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressurgirá.
20 Manjari anda Sebedehin pī pu si Isa magtuhut duk meˈ anakne lellahin. Pasujud iye pu si Isa peggeˈ niyaˈ pākune.
20 Então, se chegou a ele a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 “Ine kabayaˈannun?” paˈin si Isa. Paˈin dendehin, “Kabayaˈankun bang ne kew ningkoloˈ magbayaˈ, patingkoloˈnu meˈ anakku inin si bihingnu, dambuwaˈ si kanawanannu duk dambuwaˈ si bibangannu.”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Manda que, no teu reino, estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
22 Nambung si Isa, paˈinne, “Gaˈi kataˈuhanbi bang ine pinākubi inin. Ngatu ke kaˈam bininasa kuweˈ sōng paminasa akuhin?” “Aweˈ, ngatu kami,” paˈinde.
22 Mas Jesus respondeu: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Paˈin si Isa, “Asal bininasa du kaˈam kuweˈ sōng paminasa akuhin. Saguwaˈ bang pagpatingkoloˈ si kanawanankun atawa si bibangankun,” paˈin si Isa, “dumaˈin aku magbayaˈin. Saguwaˈ meˈ paningkoloˈan miyaˈan sukuˈ si meˈ pinanyapan Samaku Tuhanin.”
23 Então, lhes disse: Bebereis o meu cálice; mas o assentar-se à minha direita e à minha esquerda não me compete concedê-lo; é, porém, para aqueles a quem está preparado por meu Pai.
24 Pagkale meˈ tindeg si Isa sampūˈin sabab pināku duwangan magpungtinaˈihin, astel siye.
24 Ora, ouvindo isto os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Saguwaˈ ilinganan weˈ si Isa meˈ tindegnen kēmon duk paˈinne, “Kataˈuhanbi addat meˈ aˈa si dunyahin. Meˈ nakuraˈ meˈ kabangsahan seddilihin magmanda teˈed si meˈ aˈahin duk meˈ aˈa malangkewin magbayaˈ teˈed si meˈ aˈaden.
25 Então, Jesus, chamando-os, disse: Sabeis que os governadores dos povos os dominam e que os maiorais exercem autoridade sobre eles.
26 Saguwaˈ kaˈam,” paˈin si Isa, “subey gaˈi magsa miyaˈan. Sine-sine kaˈam mabayaˈ pinalangkew, subey iye daraˈakanbi.
26 Não é assim entre vós; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
27 Duk sine-sine kaˈam mabayaˈ manjari tamanan malangkewin, subey iye kuweˈ banyagaˈ nabangan saweˈnen.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vós será vosso servo;
28 Peggeˈ bisan aku, Anak Manusiyaˈin,” paˈin si Isa, “dumaˈin papituhankun makitabang si manusiyaˈ, saguwaˈ nabang manusiyaˈ. Duk pitu ku paglillaˈku umulkun pangalekkat meˈ aˈa maˈekkahin, supaya siye gaˈi ilegga sabab duseden.”
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Manjari, pagtahalaˈ siye amban puweblo Ariha, banes teˈed aˈa nuhut iye.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão o acompanhava.
30 Niyaˈ laˈi duwe aˈa pessek ningkoloˈ si higad lān palabeyanden. Pagkalede weˈ palabey ne si Isa, ngalingan siye papales, paˈinde, “O tubuˈ Sultan Daˈud, maˈaseˈ ne kew si kami.”
30 E eis que dois cegos, assentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, clamaram: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós!
31 Inamāhan siye weˈ meˈ aˈa maˈekkahin, gaˈi siye dinaˈak magbukag. Saguwaˈ namba ne papalesde paglinganden, paˈinde, “O tubuˈ Sultan Daˈud, maˈaseˈ ne kew si kami.”
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem; eles, porém, gritavam cada vez mais: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Padeheng si Isa duk ilinganan weˈ ne duwangan mapessekin duk paˈinne si siye, “Ine kabayaˈanbi hinangku si kaˈam?”
32 Então, parando Jesus, chamou-os e perguntou: Que quereis que eu vos faça?
33 “Tuwan,” paˈinde, “kabayaˈan kamihin makakite ne kami.”
33 Responderam: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Maˈaseˈ si Isa si siye duk inantan weˈ ne mataden. Na, magtawus siye makakite duk nuhut ne siye si Isa.
34 Condoído, Jesus tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista e o foram seguindo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.