Mateus 13
Yakan Bible (YKA_WBT) vs VC
1 Ellew miyaˈan hap pī si Isa si higad lamew Jalil ningkoloˈ magtoloˈ.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Banes aˈa patipun si iye laˈi. Hangkan pasakey iye duk ningkoloˈ iye dem bangkaˈ. Meˈ aˈa mabanesin nengge laˈi si higad lamew.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Magusihat iye si meˈ aˈahin duk ekka usihatne si dalilan. Paˈinne, “Niyaˈ aˈa pī si tanaˈne magsabulak binihiˈ.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Pagsabulakne, niyaˈ binihiˈ tapisik si 1ān. Manjari pī meˈ manuk-manukin manganne.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Meˈ binihiˈ sinduwehin laboˈ diyataˈ batu pānas, gaˈi lalem bulaknen. Mura tomoˈ binihiˈin peggeˈ gaˈi lalem bulaknen.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Pagsilak ellewin magtawus ngingking duk peggeˈ gaˈi lalem gamutnen, manjari lanes.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Laboˈ binihiˈ sinduwehin dem kasampinitan. Samet nulig sampinitin duk katalungan tinanemin.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Na, binihiˈ sinduwehin laboˈ si kahāpan bulak duk moˈo buwaˈne. Jarinen niyaˈ ne ekka manamal, niyaˈ ne ekka, duk niyaˈ isab sarang-sarang.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Amey-amey pakalehun bi bang niyaˈ pinaˈin si kaˈam.”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Manjari hap pī si iye meˈ tindegnen duk paˈinde, “Weˈey kew magdalilan bang kew magtoloˈ?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Kaˈurungan ne kaˈam kataˈu supaya tahātibi meˈ tinapukan Tuhan dem pikilannen sabab bang saˈingge pagbayaˈne si meˈ aˈanen. Saguwaˈ meˈ aˈa sinduwehin gaˈ kaˈurungan.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Peggeˈ aˈahin, bang pakale pahāp-hāp, pasōng pangahātinen. Saguwaˈ bang aˈahin gaˈi pakale pahāp-hāp, bisan niyaˈ kataˈuhanne kuweˈahat, ujud tahalaˈ du amban iye.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Inin sababnen hangkan ku magdalilan bang ku magtoloˈ si siye, peggeˈ mayam siye saguwaˈ gaˈi takitede, duk pakale siye saguwaˈ gaˈi takalede teˈed duk gaˈi tasabutde.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Na, tuman ne tasulat Nabi Isaya dem kitabin, pinaˈin,
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 — ausente —
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Saguwaˈ bang kaˈam, asal hāp pe kaˈam,” paˈin si Isa, “peggeˈ takilalebi takitebin duk tahātibi takalebin.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Sabennal akahante kaˈam, ekka meˈ nabi duk meˈ aˈa sukuˈ si Tuhan awwalley mabayaˈ teˈed ngite takitebi kuweˈitu inin, saguwaˈ gaˈ inin takitede. Mabayaˈ teˈed isab takalede meˈ takalebi kuweˈitu inin, saguwaˈ gaˈ takalede.”
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Kuweˈitu pakale teˈed kaˈam duk tasabutbi bang ine hāti dalilan sabab aˈa magsabulak binihiˈin.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Meˈ binihiˈ tapisik si lānin dalil meˈ aˈa makakale lapal sabab pagbayaˈan Tuhanin bu gaˈ tasabutde. Manjari pī nakuraˈ seyitanin ngagew lapalin amban dem pikilan meˈ aˈa miyaˈan.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Meˈ binihiˈ malaboˈ diyataˈ batu pānasin dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin duk magtawus kinahagad weˈ de duk kēgan siye.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Saguwaˈ gaˈ nganggamut palalem lapal Tuhanin dem ateyde. Hangkan gaˈ siye makatatas tiggel. Pagtekka kasusehanin atawa bang bininasa siye sabab panuhutde lapalin, gaˈi ne siye kahagad.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Duk meˈ binihiˈ malaboˈ dem kasampinitanin dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin, saguwaˈ luwal siye mikil sabab kasusehande si dunyahin. Iye mamahalgaˈ si siyehin meˈ pangalataˈden. Hangkan bang dalil tinanemin, katalungan lapal Tuhan bakas takaleden duk gaˈ magbuwaˈ.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Duk meˈ sinabulakan dem bulak mahāpin, siye dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin duk kinahagad weˈ de. Bang dalil tinanemin, lapal Tuhan bakas takaleden magbuwaˈ diyalem ateyde. Sinduwehin buwaˈnen ekka manamal, sinduwehin ekka, duk sinduwehin sarang-sarang.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Manjari magdalilan ne isab si Isa si meˈ aˈahin, paˈinne, “Pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen kuweˈ dalil binihiˈ sabulakan aˈa dem tanaˈne.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Dambuwaˈ sangem sasang tuli ne kēmon aˈahin, hap pī bantanen bu binubudan weˈ ne bigi sabet pinaturul si binihiˈin, ubus bu tahalaˈ iye.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Manjari pagtomoˈ ne binihiˈin duk nagnaˈ ne buwaˈ, takite isab meˈ sabetin.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Meˈ daraˈakannen pī si dapuˈ tanaˈin duk paˈinde, ‘O Tuwan, hāp hep meˈ binihiˈ tinanemnu si tanaˈnun. Amban meˈ sabet miyaˈan?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Nambung dapuˈ tanaˈin, paˈinne, ‘Hinangan bantakun iyan.’ Paˈin meˈ daraˈakannen, ‘Mabayaˈ ke kew bang kami harap pī meddutan meˈ sabet miyaˈan?’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 ‘Daˈa,’ paˈinne, ‘peggeˈ bang beddutbi sabetin, kaw tabeddut tinanemin isab.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Ambat siye nulig kaduwe sampay pagani. Manjari pagtaˈabut ne pinagani, paˈinku saˈ si meˈ mamaganihin: Beddutun bi dahuˈ meˈ sabet iyan duk pekkesun bi bu bi ne ngeggasne. Ubus bu paganihun bi ne buwaˈ tanaˈin duk ennaˈun bi dem kamaligku.’”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Ubus magdalilan iye balik si siye, paˈinne, “Pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen kuweˈ dalil da bayuˈ bigi dikiˈ-dikiˈ tinanem weˈ aˈa si tanaˈne.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Nahut manamal bigi inin saguwaˈ bang nulig ne, ngahadje amban kēmon jambangan duk manjari kayu ne. Hangkan makajari meˈ manuk-manukin pī ngahinang sabakande diyataˈ meˈ pangene.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Magdalilan pe iye seddili, paˈinne, “Pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen kuweˈ dalil pasulig ineddoˈ weˈ dende bu pinasaget weˈ ne dem tirigu duwempuk-lime kilu. Ubus inaddun weˈ ne. Ubus nulig ne kēmon addunin.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Kahabaˈ si Isa magtoloˈ si meˈ aˈa mabanesin, magdalilan hadja iye. Gaˈ iye missā si siye bang dumaˈin si dalilan.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Na, tuman ne sinulat dambuwaˈ nabi dem kitabin, pinaˈin,
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Manjari inambanan weˈ si Isa meˈ aˈa mabanesin duk padiyalem iye dem lumaˈ. Hap pī isab meˈ tindegnen duk paˈinde si iye, “Pahātihanun koˈ kami dalilan sabab sabet si tanaˈin.”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Nambung iye, paˈinne, “Aku, Anak Manusiyaˈin, dalil aˈa magsabulak binihiˈ mahāpin.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Tanaˈin dunyahin. Hāti binihiˈ mahāpin, meˈ aˈa manuhut pagbayaˈan Tuhanin. Sabetin meˈ aˈa manuhut nakuraˈ seyitanin.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Banta aˈahin, bakas mamubudan sabetin, iye nakuraˈ seyitanin. Waktu pagpaganihin, hātinen bang kiyamat ne dunyahin. Mamaganihin meˈ malaˈikatin.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Na, bang sabetin, tinipun du hadja duk ineggas. Kuweˈ miyaˈan du isab maˈumantagin bang taˈabut ne ellew kiyamat.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Aku, Anak Manusiyaˈin, daˈakku du meˈ malaˈikatkun pitu dem dunya nipun kēmon meˈ aˈa makapaduse saweˈden duk kēmon meˈ aˈa maghinangan malaˈatin.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Duk ilakasan du siye dem ebbut narkaˈ. Magmatey siye iyan laˈi duk magtageˈot meˈ impenden hawal pagsusunden.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Saguwaˈ meˈ aˈa sukuˈ si Tuhanin sahaya kuweˈ mata ellewin laˈi si pagbayaˈan Samade Tuhanin. Amey-amey pakalehun bi bang niyaˈ pinaˈin si kaˈam.”
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 Magdalilan ne isab si Isa, paˈinne, “Pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen kuweˈ dalil alataˈ tinapukan dem bulak bu takasuwaˈ weˈ dambuwaˈ aˈa. Dinebbunan balik weˈ ne duk kēgan iye manamal hangkan pinabellihan weˈ ne kēmon-kēmonnen. Ubus bu binelli weˈ ne bulak palaˈihan alataˈ takasuwaˈne miyaˈan.”
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 “Damikkiyan,” paˈin si Isa, “pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen kuweˈ dalil aˈa magpiha, batang melli meˈ mutsaˈ hāp.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Bang iye ngasuwaˈ dambuwaˈ mutsaˈ mahalgaˈ manamal, pabellihanne kēmon-kēmonnen duk belline mutsaˈ dambuwaˈ miyaˈan.”
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Damikkiyan,” paˈin si Isa, “pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen kuweˈ dalil pokot tineppadan dem tahik duk makaˈeddoˈ ekka bayuˈ-bayuˈan kenna.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Pagpennoˈ ne pokotin, onot meˈ aˈahin ne tudju higad tahik ubus ningkoloˈ siye bu peneˈde kennahin. Meˈ kenna mahāpin pinadem pangisihande duk meˈ manggaˈi mahāpin ilakasan hadja.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Sa iyan du isab bang kiyamat ne. Paguwaˈ meˈ malaˈikatin duk paseddilide meˈ aˈa malaˈatin amban meˈ aˈa mabentelin.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Meˈ aˈa malaˈatin laboˈde dem ebbut narkaˈ. Magmatey siye iyan laˈi duk magtageˈot meˈ impenden hawal pagsusunden.”
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Tinilew weˈ si Isa meˈ tindegnen, paˈinne, “Tasabutbi ke kēmon binissāku si kaˈam miyaˈan?” “Aweˈ,” paˈinde.
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Manjari paˈin si Isa, “Bang niyaˈ guru si saraˈ āgama bu nuhut ne iye pagbayaˈan Tuhanin, kuweˈ dalil aˈa dayahan iye, ekka alataˈne magbaˈahu-andang peggeˈ taˈu ne iye manoloˈ toloˈ matuˈuhin duk toloˈ baˈahuhin.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Pagubus si Isa magdalilan inin, tahalaˈ iye amban lahat miyaˈan.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Hap pī iye balik si lahatne duk magusihat iye laˈi dem langgal. Ulaliˈ meˈ aˈahin, paˈinde, “Amban taˈeddoˈ aˈa inin kataˈunen duk balakatne paghinangne meˈ hinangan makaˈulaliˈin?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Takilalete bi hep aˈa inin; iye inin anak kalpenterohin. Saˈinen si Mariyam. Pungtinaˈine hep disi Yakub duk si Yoses duk si Simon duk si Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Duk meˈ pungtinaˈine dendehin tiyaˈ du hep tuˈu si lahatte bi. Amban enteˈ taˈeddoˈne meˈ kataˈune inin?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Duk peddiˈ ateyde pu si Isa. Manjari paˈin si Isa si siye, “Pagaddatan nabihin antag-antag. Saguwaˈ bang si lahatne duk si lumaˈne gaˈi iye pagaddatan.”
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Gaˈi du ekka hinangan makaˈulaliˈ hininang si Isa si lahatnen peggeˈ meˈ aˈa malaˈihin gaˈi kahagad si iye.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.