Mateus 13

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ellew miyaˈan hap pī si Isa si higad lamew Jalil ningkoloˈ magtoloˈ.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Banes aˈa patipun si iye laˈi. Hangkan pasakey iye duk ningkoloˈ iye dem bangkaˈ. Meˈ aˈa mabanesin nengge laˈi si higad lamew.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Magusihat iye si meˈ aˈahin duk ekka usihatne si dalilan. Paˈinne, “Niyaˈ aˈa pī si tanaˈne magsabulak binihiˈ.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Pagsabulakne, niyaˈ binihiˈ tapisik si 1ān. Manjari pī meˈ manuk-manukin manganne.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Meˈ binihiˈ sinduwehin laboˈ diyataˈ batu pānas, gaˈi lalem bulaknen. Mura tomoˈ binihiˈin peggeˈ gaˈi lalem bulaknen.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Pagsilak ellewin magtawus ngingking duk peggeˈ gaˈi lalem gamutnen, manjari lanes.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Laboˈ binihiˈ sinduwehin dem kasampinitan. Samet nulig sampinitin duk katalungan tinanemin.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Na, binihiˈ sinduwehin laboˈ si kahāpan bulak duk moˈo buwaˈne. Jarinen niyaˈ ne ekka manamal, niyaˈ ne ekka, duk niyaˈ isab sarang-sarang.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Amey-amey pakalehun bi bang niyaˈ pinaˈin si kaˈam.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Manjari hap pī si iye meˈ tindegnen duk paˈinde, “Weˈey kew magdalilan bang kew magtoloˈ?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Sambungan si Isa siye, paˈinne, “Kaˈurungan ne kaˈam kataˈu supaya tahātibi meˈ tinapukan Tuhan dem pikilannen sabab bang saˈingge pagbayaˈne si meˈ aˈanen. Saguwaˈ meˈ aˈa sinduwehin gaˈ kaˈurungan.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Peggeˈ aˈahin, bang pakale pahāp-hāp, pasōng pangahātinen. Saguwaˈ bang aˈahin gaˈi pakale pahāp-hāp, bisan niyaˈ kataˈuhanne kuweˈahat, ujud tahalaˈ du amban iye.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Inin sababnen hangkan ku magdalilan bang ku magtoloˈ si siye, peggeˈ mayam siye saguwaˈ gaˈi takitede, duk pakale siye saguwaˈ gaˈi takalede teˈed duk gaˈi tasabutde.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Na, tuman ne tasulat Nabi Isaya dem kitabin, pinaˈin,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 — ausente —
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Saguwaˈ bang kaˈam, asal hāp pe kaˈam,” paˈin si Isa, “peggeˈ takilalebi takitebin duk tahātibi takalebin.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Sabennal akahante kaˈam, ekka meˈ nabi duk meˈ aˈa sukuˈ si Tuhan awwalley mabayaˈ teˈed ngite takitebi kuweˈitu inin, saguwaˈ gaˈ inin takitede. Mabayaˈ teˈed isab takalede meˈ takalebi kuweˈitu inin, saguwaˈ gaˈ takalede.”
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Kuweˈitu pakale teˈed kaˈam duk tasabutbi bang ine hāti dalilan sabab aˈa magsabulak binihiˈin.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Meˈ binihiˈ tapisik si lānin dalil meˈ aˈa makakale lapal sabab pagbayaˈan Tuhanin bu gaˈ tasabutde. Manjari pī nakuraˈ seyitanin ngagew lapalin amban dem pikilan meˈ aˈa miyaˈan.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Meˈ binihiˈ malaboˈ diyataˈ batu pānasin dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin duk magtawus kinahagad weˈ de duk kēgan siye.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Saguwaˈ gaˈ nganggamut palalem lapal Tuhanin dem ateyde. Hangkan gaˈ siye makatatas tiggel. Pagtekka kasusehanin atawa bang bininasa siye sabab panuhutde lapalin, gaˈi ne siye kahagad.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Duk meˈ binihiˈ malaboˈ dem kasampinitanin dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin, saguwaˈ luwal siye mikil sabab kasusehande si dunyahin. Iye mamahalgaˈ si siyehin meˈ pangalataˈden. Hangkan bang dalil tinanemin, katalungan lapal Tuhan bakas takaleden duk gaˈ magbuwaˈ.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Duk meˈ sinabulakan dem bulak mahāpin, siye dalil meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin duk kinahagad weˈ de. Bang dalil tinanemin, lapal Tuhan bakas takaleden magbuwaˈ diyalem ateyde. Sinduwehin buwaˈnen ekka manamal, sinduwehin ekka, duk sinduwehin sarang-sarang.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Manjari magdalilan ne isab si Isa si meˈ aˈahin, paˈinne, “Pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen kuweˈ dalil binihiˈ sabulakan aˈa dem tanaˈne.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Dambuwaˈ sangem sasang tuli ne kēmon aˈahin, hap pī bantanen bu binubudan weˈ ne bigi sabet pinaturul si binihiˈin, ubus bu tahalaˈ iye.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Manjari pagtomoˈ ne binihiˈin duk nagnaˈ ne buwaˈ, takite isab meˈ sabetin.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Meˈ daraˈakannen pī si dapuˈ tanaˈin duk paˈinde, ‘O Tuwan, hāp hep meˈ binihiˈ tinanemnu si tanaˈnun. Amban meˈ sabet miyaˈan?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Nambung dapuˈ tanaˈin, paˈinne, ‘Hinangan bantakun iyan.’ Paˈin meˈ daraˈakannen, ‘Mabayaˈ ke kew bang kami harap pī meddutan meˈ sabet miyaˈan?’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 ‘Daˈa,’ paˈinne, ‘peggeˈ bang beddutbi sabetin, kaw tabeddut tinanemin isab.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Ambat siye nulig kaduwe sampay pagani. Manjari pagtaˈabut ne pinagani, paˈinku saˈ si meˈ mamaganihin: Beddutun bi dahuˈ meˈ sabet iyan duk pekkesun bi bu bi ne ngeggasne. Ubus bu paganihun bi ne buwaˈ tanaˈin duk ennaˈun bi dem kamaligku.’”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Ubus magdalilan iye balik si siye, paˈinne, “Pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen kuweˈ dalil da bayuˈ bigi dikiˈ-dikiˈ tinanem weˈ aˈa si tanaˈne.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Nahut manamal bigi inin saguwaˈ bang nulig ne, ngahadje amban kēmon jambangan duk manjari kayu ne. Hangkan makajari meˈ manuk-manukin pī ngahinang sabakande diyataˈ meˈ pangene.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Magdalilan pe iye seddili, paˈinne, “Pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen kuweˈ dalil pasulig ineddoˈ weˈ dende bu pinasaget weˈ ne dem tirigu duwempuk-lime kilu. Ubus inaddun weˈ ne. Ubus nulig ne kēmon addunin.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Kahabaˈ si Isa magtoloˈ si meˈ aˈa mabanesin, magdalilan hadja iye. Gaˈ iye missā si siye bang dumaˈin si dalilan.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Na, tuman ne sinulat dambuwaˈ nabi dem kitabin, pinaˈin,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Manjari inambanan weˈ si Isa meˈ aˈa mabanesin duk padiyalem iye dem lumaˈ. Hap pī isab meˈ tindegnen duk paˈinde si iye, “Pahātihanun koˈ kami dalilan sabab sabet si tanaˈin.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Nambung iye, paˈinne, “Aku, Anak Manusiyaˈin, dalil aˈa magsabulak binihiˈ mahāpin.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Tanaˈin dunyahin. Hāti binihiˈ mahāpin, meˈ aˈa manuhut pagbayaˈan Tuhanin. Sabetin meˈ aˈa manuhut nakuraˈ seyitanin.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Banta aˈahin, bakas mamubudan sabetin, iye nakuraˈ seyitanin. Waktu pagpaganihin, hātinen bang kiyamat ne dunyahin. Mamaganihin meˈ malaˈikatin.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Na, bang sabetin, tinipun du hadja duk ineggas. Kuweˈ miyaˈan du isab maˈumantagin bang taˈabut ne ellew kiyamat.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Aku, Anak Manusiyaˈin, daˈakku du meˈ malaˈikatkun pitu dem dunya nipun kēmon meˈ aˈa makapaduse saweˈden duk kēmon meˈ aˈa maghinangan malaˈatin.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Duk ilakasan du siye dem ebbut narkaˈ. Magmatey siye iyan laˈi duk magtageˈot meˈ impenden hawal pagsusunden.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Saguwaˈ meˈ aˈa sukuˈ si Tuhanin sahaya kuweˈ mata ellewin laˈi si pagbayaˈan Samade Tuhanin. Amey-amey pakalehun bi bang niyaˈ pinaˈin si kaˈam.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Magdalilan ne isab si Isa, paˈinne, “Pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen kuweˈ dalil alataˈ tinapukan dem bulak bu takasuwaˈ weˈ dambuwaˈ aˈa. Dinebbunan balik weˈ ne duk kēgan iye manamal hangkan pinabellihan weˈ ne kēmon-kēmonnen. Ubus bu binelli weˈ ne bulak palaˈihan alataˈ takasuwaˈne miyaˈan.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Damikkiyan,” paˈin si Isa, “pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen kuweˈ dalil aˈa magpiha, batang melli meˈ mutsaˈ hāp.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Bang iye ngasuwaˈ dambuwaˈ mutsaˈ mahalgaˈ manamal, pabellihanne kēmon-kēmonnen duk belline mutsaˈ dambuwaˈ miyaˈan.”
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Damikkiyan,” paˈin si Isa, “pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen kuweˈ dalil pokot tineppadan dem tahik duk makaˈeddoˈ ekka bayuˈ-bayuˈan kenna.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Pagpennoˈ ne pokotin, onot meˈ aˈahin ne tudju higad tahik ubus ningkoloˈ siye bu peneˈde kennahin. Meˈ kenna mahāpin pinadem pangisihande duk meˈ manggaˈi mahāpin ilakasan hadja.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Sa iyan du isab bang kiyamat ne. Paguwaˈ meˈ malaˈikatin duk paseddilide meˈ aˈa malaˈatin amban meˈ aˈa mabentelin.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Meˈ aˈa malaˈatin laboˈde dem ebbut narkaˈ. Magmatey siye iyan laˈi duk magtageˈot meˈ impenden hawal pagsusunden.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Tinilew weˈ si Isa meˈ tindegnen, paˈinne, “Tasabutbi ke kēmon binissāku si kaˈam miyaˈan?” “Aweˈ,” paˈinde.
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Manjari paˈin si Isa, “Bang niyaˈ guru si saraˈ āgama bu nuhut ne iye pagbayaˈan Tuhanin, kuweˈ dalil aˈa dayahan iye, ekka alataˈne magbaˈahu-andang peggeˈ taˈu ne iye manoloˈ toloˈ matuˈuhin duk toloˈ baˈahuhin.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Pagubus si Isa magdalilan inin, tahalaˈ iye amban lahat miyaˈan.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Hap pī iye balik si lahatne duk magusihat iye laˈi dem langgal. Ulaliˈ meˈ aˈahin, paˈinde, “Amban taˈeddoˈ aˈa inin kataˈunen duk balakatne paghinangne meˈ hinangan makaˈulaliˈin?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Takilalete bi hep aˈa inin; iye inin anak kalpenterohin. Saˈinen si Mariyam. Pungtinaˈine hep disi Yakub duk si Yoses duk si Simon duk si Judas.
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Duk meˈ pungtinaˈine dendehin tiyaˈ du hep tuˈu si lahatte bi. Amban enteˈ taˈeddoˈne meˈ kataˈune inin?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Duk peddiˈ ateyde pu si Isa. Manjari paˈin si Isa si siye, “Pagaddatan nabihin antag-antag. Saguwaˈ bang si lahatne duk si lumaˈne gaˈi iye pagaddatan.”
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Gaˈi du ekka hinangan makaˈulaliˈ hininang si Isa si lahatnen peggeˈ meˈ aˈa malaˈihin gaˈi kahagad si iye.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.