Mateus 12
Yakan Bible (YKA_WBT) vs VC
1 Dambuwaˈ Sabtuˈ, ellew liˈi meˈ Yahudihin, pabutas disi Isa dem tanaˈ. Peggeˈ inusan meˈ tindegnen, ngalupuˈ siye buwaˈ tanaˈin bu inintaˈ weˈ de.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Pagkite meˈ Pariseohin miyaˈan, paˈinde pu si Isa, “Payamanun be. Meˈ tindegnun hinangde tinaggahan saraˈ si ellew liˈihin.”
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 Paˈin si Isa si siye, “Gaˈ ke bakas tabatsabi bang ine hininang Sultan Daˈudin masaley paginusan iye duk meˈ saweˈnen?
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 Padiyalem hep iye pī si lumaˈ Tuhanin duk ineddoˈ weˈ ne pan binettad laˈi pangurung si Tuhanin duk kinakan weˈ ne duk meˈ saweˈnen. Bu tinaggahan hep weˈ saraˈ kinakan pan miyaˈan, luwal hadja para si meˈ imam.
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 Duk gaˈ ke isab tabatsabi dem kitab Tawrat weˈ meˈ imam si langgal hadjehin maghinang kahabaˈ ellew liˈi bisan tinaggahan maghinangin weˈ saraˈ? Saguwaˈ gaˈi du siye magduse.
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 Akahante kaˈam, niyaˈ ne tuˈu pasōng kapatutnen amban saraˈ si langgal hadjehin.
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 Niyaˈ tasulat dem kitab, pinaˈin, ‘Gaˈi mahalgaˈ si aku kulubanin saguwaˈ iye kabayaˈankun weˈ maˈaseˈ kaˈam si saweˈbi.’ Bang tasabutbi teˈed hātine inin, gaˈi laboˈanbi hukuman aˈa manggaˈ niyaˈ dusenen.
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 Aku, Anak Manusiyaˈin, taga kapatut ku magpaˈin bang ine-ine mapatut hininang si ellew liˈihin.”
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 Manjari palanjal si Isa billaˈi duk padiyalem iye dem langgalde.
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 Laˈi dem langgal niyaˈ aˈa sapik tangannen. Niyaˈ isab laˈi meˈ aˈa batang miha duse si Isa supaya iye katuntutande. Hangkan tilewde iye, paˈinde, “Ngalanggalan saraˈ ke magpakoleˈ si ellew liˈihin?”
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 Nambung si Isa, paˈinne, “Ine hinangbi bang upama niyaˈ bili-bilibi dambuwaˈ du bu laboˈ pe dem kupung baytu ellew liˈi? Gaˈi ke eddoˈbi maluwas bisan ne ellew liˈi?
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 Pasōng hep mahalgaˈ aˈahin amban bili-bili. Hangkan patut maghinang makahāp si ellew liˈi.”
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 Manjari paˈinne si aˈa masapik tangannen, “Pahintengun tangannun.” Na, pinahinteng weˈ ne, manjari kawuliˈan ne tangannen kuweˈ tanganne dambuwaˈin.
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 Manjari paluwas meˈ Pariseohin amban langgal duk magisun siye bang saˈingge si Isa tapapateyde.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 Pagkataˈuhan si Isa sabab isun meˈ Pariseohin, tahalaˈ iye amban lahat miyaˈan. Ekka aˈa paturul si iye. Pinakawuliˈ weˈ ne kēmon meˈ aˈa masakihin
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 duk sinessaˈan siye weˈ ne gaˈi dinaˈak magaka-aka sabab iye.
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 Sabab inin, tuman ne bissā Tuhan sinulat weˈ Nabi Isayahin, pinaˈin,
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 — ausente —
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 — ausente —
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 — ausente —
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 — ausente —
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 Manjari, niyaˈ binoˈo pī pu si Isa dambuwaˈ aˈa pessek duk umew peggeˈ pasayedan seyitan iye. Kawuliˈan iye weˈ si Isa, hangkan kapamissā ne iye duk ngite ne iye.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 Kēmon aˈahin ulaliˈ duk paˈinde, “Inin ne enteˈ tubuˈ Sultan Daˈudin?”
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Pagkale meˈ Pariseohin inin, paˈinde, “Kaˈurungan iye balakat weˈ Belsebul, nakuraˈ meˈ seyitanin, hangkan iye kapagpaluwas meˈ seyitan.”
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 Kataˈuhan si Isa bang ine dem pikilanden, hangkan paˈinne si siye, “Bang niyaˈ pagsultanan bu magbonoˈ meˈ aˈanen, magkaˈat pagsultanan miyaˈan. Duk bang meˈ aˈa si dambuwaˈ puweblohin atawa meˈ magtewtey-anakin gaˈi magtuhut pikilan saguwaˈ luwal magsasaˈ, ujudnen magkanat-kanat siye.
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 Hangkan bang nakuraˈ seyitanin maluwas tindegne seyitanin, hātinen weˈ magkuntara ne siye duk gaˈi layun pagbayaˈan seyitanin.
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Paˈinbi weˈ magpaluwas ku seyitan peggeˈ kaˈurungan ku balakat weˈ Belsebul, nakuraˈ seyitanin. Bang bennal inin, na, meˈ tindegbin, amban balakat sine pagpaluwasde seyitanin? Siye ne iyan magpaˈinin weˈ salaˈ pamikilbin.
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 Saguwaˈ iye matoˈohin, asal amban Niyawa Tuhanin balakatku magpaluwas seyitanin. Hātine inin, Tuhanin magbayaˈ ne tuˈu si kaˈam.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 “Nakuraˈ seyitanin, dalilnen aˈa basag. Gaˈ niyaˈ tapī ngahawas si lumaˈ aˈa basag bang gaˈi dahuˈ ingketanne aˈa mabasag miyaˈan, ubus meke ne iye tapangahawas.”
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 Paˈin si Isa pe, “Manggaˈi mamēbbegan akuhin nguntarahan aku. Duk manggaˈi manabangan aku magtipunin, nganat-nganat du.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 Hangkan hep akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “ampun Tuhanin du kēmon duse aˈahin duk meˈ bissāde kupul si Tuhanin. Saguwaˈ bang missā siye kupul si Niyawa Sutsihin, asal gaˈi teˈed siye inampun.
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 Sine-sine missāhan aku, Anak Manusiyaˈin laˈat, makajari du iye inampun, saguwaˈ bang Niyawa Sutsihin binissā-bissāhannen, asal gaˈi teˈed iye inampun bisan sumiyan-sumiyan.”
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 “Bang upama hāp kayuhin, hāp isab buwaˈnen. Damikkiyan bang gaˈi hāp kayuhin, gaˈi hāp buwaˈnen. Kayuhin kataˈuhan si buwaˈne.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 Kaˈam iyan meˈ aˈa pangakkal. Gaˈi kaˈam makabissā hāp peggeˈ laˈat dem ateybin. Ine-ine dem atey manusiyaˈ, iye miyaˈan mapaluwas amban behenen.
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 Aˈa mahāpin, hāp kawul-piˈilnen duk hāp bissānen peggeˈ hāp dem ateynen. Saguwaˈ aˈa malaˈatin, peggeˈ laˈat dem ateynen hangkan gaˈi hāp kawul-piˈilnen duk bissānen.
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 Akahante kaˈam, bang tekka ne ellew pangahukum Tuhan manusiyaˈin, subey ne meˈ aˈahin magaka sabab kēmon bakas binissāde manggaˈ niyaˈ gunanen.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 Amban meˈ bissānun kataˈuhan bang ine hukuman si kaˈuhin, bang inampun ke kew atawa ilegga.”
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 Manjari, niyaˈ meˈ guru si saraˈ āgama duk meˈ Pariseo laˈi duk paˈinde pu si Isa, “Tuwan, mabayaˈ kami ngite tandaˈ balakatnun.”
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 Saguwaˈ sambunganne siye, paˈinne, “Kaˈam meˈ aˈa maˈellum kuweˈitu inin laˈat kaˈam duk gaˈi kaˈam nuhut Tuhan. Makapakite tandaˈ hatiˈ kaˈam. Saguwaˈ gaˈ niyaˈ tandaˈ pinakitehan si kaˈam luwal hadja tandaˈ Nabi Yunus awwalley.
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Peggeˈ kuweˈ Nabi Yunusin laˈi dem betteng kenna mahadjehin tellu ellew duk tellu sangem, damikkiyan aku, Anak Manusiyaˈin, si sinōng laˈi ku dem bulak tellu ellew duk tellu sangem.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 Bang tekka ellew pangahukum Tuhan meˈ manusiyaˈin, pī iyan nengge meˈ aˈa si lahat Niniba awwalley duk taksilde kaˈam. Peggeˈ siye, pagsusunande duk lebbahande duseden sakaliˈ takalede usihat Nabi Yunusin. Akahante kaˈam, kuweˈitu niyaˈ tuˈu si kaˈam pasōng langkew amban Nabi Yunus, saguwaˈ gaˈi tayimaˈbi panoloˈnen duk gaˈi pagsusunanbi dusebin.
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 Bang tekka ellew pangahukum Tuhan meˈ manusiyaˈin, pī iyan nengge sultan dende amban lahat Seba masa awwalley duk taksilne kaˈam. Peggeˈ iye, pitu iye amban higad dunya peggeˈ bayaˈ pakalene meˈ bissā Sultan Sulaimanin, aˈa lalem teˈed kataˈunen masaley. Akahante kaˈam, kuweˈitu niyaˈ tuˈu si kaˈam pasōng kataˈunen amban Sulaiman, saguwaˈ gaˈi tayimaˈbi panoloˈnen.”
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 “Bang niyaˈ seyitan,” paˈin si Isa, “paluwas amban aˈa, maglengngan-lengngan iye dem lahat makagindew-gindew miha pahalihanne, saguwaˈ gaˈi iye ngasuwaˈ.
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 Manjari paˈinne dem pikilanne, ‘Tiyaˈ ku balik pī si bakas patennaˈankun.’ Pagtekkane laˈi takitene weˈ gaˈ niyaˈ patennaˈ laˈi duk bakas pinahidan ne duk memes ne.
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 Ubus pī iye ngeddoˈ pituˈ meˈ seyitan seddili, pasōng pe laˈatden amban iye, duk paˈasek siye kēmon pī dem baran aˈahin patennaˈ laˈi. Kaˈujudan aˈa miyaˈan, pasōng pe laˈatan maˈumantag si iye kuweˈituhin amban tagnaˈin. Kuweˈ iyan du isab maˈumantag si meˈ aˈa malaˈat kuweˈitu inin.”
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Sasang si Isa pe mamissā si meˈ aˈahin, tekka saˈinen duk meˈ pungtinaˈine lellahin laˈi si bukut. Batang boˈode si Isa magbissā.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 Manjari niyaˈ ngakahan iye, paˈinne, “Tuwan, īˈ laˈi saˈinun duk meˈ pungtinaˈinun si bukut miha kaˈu.”
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 Saguwaˈ paˈin si Isa si mangakahan iyehin, “Sine saˈikun duk sine meˈ pungtinaˈikun?”
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Manjari tinoloˈ weˈ ne meˈ tindegnen, paˈinne, “Siye inin saˈikun duk meˈ pungtinaˈikun.
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Peggeˈ sasuku maghinang kinabayaˈan Samaku malaˈi si surgaˈin, iye iyan pungtinaˈiku lella duk pungtinaˈiku dende duk saˈiku.”
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.