Mateus 12
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ACF
1 Dambuwaˈ Sabtuˈ, ellew liˈi meˈ Yahudihin, pabutas disi Isa dem tanaˈ. Peggeˈ inusan meˈ tindegnen, ngalupuˈ siye buwaˈ tanaˈin bu inintaˈ weˈ de.
1 Naquele tempo passou Jesus pelas searas, em um sábado; e os seus discípulos, tendo fome, começaram a colher espigas, e a comer.
2 Pagkite meˈ Pariseohin miyaˈan, paˈinde pu si Isa, “Payamanun be. Meˈ tindegnun hinangde tinaggahan saraˈ si ellew liˈihin.”
2 E os fariseus, vendo isto, disseram-lhe: Eis que os teus discípulos fazem o que não é lícito fazer num sábado.
3 Paˈin si Isa si siye, “Gaˈ ke bakas tabatsabi bang ine hininang Sultan Daˈudin masaley paginusan iye duk meˈ saweˈnen?
3 Ele, porém, lhes disse: Não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Padiyalem hep iye pī si lumaˈ Tuhanin duk ineddoˈ weˈ ne pan binettad laˈi pangurung si Tuhanin duk kinakan weˈ ne duk meˈ saweˈnen. Bu tinaggahan hep weˈ saraˈ kinakan pan miyaˈan, luwal hadja para si meˈ imam.
4 Como entrou na casa de Deus, e comeu os pães da proposição, que não lhe era lícito comer, nem aos que com ele estavam, mas só aos sacerdotes?
5 Duk gaˈ ke isab tabatsabi dem kitab Tawrat weˈ meˈ imam si langgal hadjehin maghinang kahabaˈ ellew liˈi bisan tinaggahan maghinangin weˈ saraˈ? Saguwaˈ gaˈi du siye magduse.
5 Ou não tendes lido na lei que, aos sábados, os sacerdotes no templo violam o sábado, e ficam sem culpa?
6 Akahante kaˈam, niyaˈ ne tuˈu pasōng kapatutnen amban saraˈ si langgal hadjehin.
6 Pois eu vos digo que está aqui quem é maior do que o templo.
7 Niyaˈ tasulat dem kitab, pinaˈin, ‘Gaˈi mahalgaˈ si aku kulubanin saguwaˈ iye kabayaˈankun weˈ maˈaseˈ kaˈam si saweˈbi.’ Bang tasabutbi teˈed hātine inin, gaˈi laboˈanbi hukuman aˈa manggaˈ niyaˈ dusenen.
7 Mas, se vós soubésseis o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifício, não condenaríeis os inocentes.
8 Aku, Anak Manusiyaˈin, taga kapatut ku magpaˈin bang ine-ine mapatut hininang si ellew liˈihin.”
8 Porque o Filho do homem até do sábado é Senhor.
9 Manjari palanjal si Isa billaˈi duk padiyalem iye dem langgalde.
9 E, partindo dali, chegou à sinagoga deles.
10 Laˈi dem langgal niyaˈ aˈa sapik tangannen. Niyaˈ isab laˈi meˈ aˈa batang miha duse si Isa supaya iye katuntutande. Hangkan tilewde iye, paˈinde, “Ngalanggalan saraˈ ke magpakoleˈ si ellew liˈihin?”
10 E, estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada; e eles, para o acusarem, o interrogaram, dizendo: É lícito curar nos sábados?
11 Nambung si Isa, paˈinne, “Ine hinangbi bang upama niyaˈ bili-bilibi dambuwaˈ du bu laboˈ pe dem kupung baytu ellew liˈi? Gaˈi ke eddoˈbi maluwas bisan ne ellew liˈi?
11 E ele lhes disse: Qual dentre vós será o homem que tendo uma ovelha, se num sábado ela cair numa cova, não lançará mão dela, e a levantará?
12 Pasōng hep mahalgaˈ aˈahin amban bili-bili. Hangkan patut maghinang makahāp si ellew liˈi.”
12 Pois, quanto mais vale um homem do que uma ovelha? É, por conseqüência, lícito fazer bem nos sábados.
13 Manjari paˈinne si aˈa masapik tangannen, “Pahintengun tangannun.” Na, pinahinteng weˈ ne, manjari kawuliˈan ne tangannen kuweˈ tanganne dambuwaˈin.
13 Então disse àquele homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e ficou sã como a outra.
14 Manjari paluwas meˈ Pariseohin amban langgal duk magisun siye bang saˈingge si Isa tapapateyde.
14 E os fariseus, tendo saído, formaram conselho contra ele, para o matarem.
15 Pagkataˈuhan si Isa sabab isun meˈ Pariseohin, tahalaˈ iye amban lahat miyaˈan. Ekka aˈa paturul si iye. Pinakawuliˈ weˈ ne kēmon meˈ aˈa masakihin
15 Jesus, sabendo isso, retirou-se dali, e acompanharam-no grandes multidões, e ele curou a todas.
16 duk sinessaˈan siye weˈ ne gaˈi dinaˈak magaka-aka sabab iye.
16 E recomendava-lhes rigorosamente que o não descobrissem,
17 Sabab inin, tuman ne bissā Tuhan sinulat weˈ Nabi Isayahin, pinaˈin,
17 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta Isaías, que diz:
18 — ausente —
18 Eis aqui o meu servo, que escolhi,o meu amado, em quem a minha alma se compraz;porei sobre ele o meu espírito,e anunciará aos gentios o juízo.
19 — ausente —
19 Não contenderá, nem clamará,Nem alguém ouvirá pelas ruas a sua voz;
20 — ausente —
20 Não esmagará a cana quebrada,enão apagará o morrão que fumega,até que faça triunfar o juízo;
21 — ausente —
21 E no seu nome os gentios esperarão.
22 Manjari, niyaˈ binoˈo pī pu si Isa dambuwaˈ aˈa pessek duk umew peggeˈ pasayedan seyitan iye. Kawuliˈan iye weˈ si Isa, hangkan kapamissā ne iye duk ngite ne iye.
22 Trouxeram-lhe, então, um endemoninhado cego e mudo; e, de tal modo o curou, que o cego e mudo falava e via.
23 Kēmon aˈahin ulaliˈ duk paˈinde, “Inin ne enteˈ tubuˈ Sultan Daˈudin?”
23 E toda a multidão se admirava e dizia: Não é este o Filho de Davi?
24 Pagkale meˈ Pariseohin inin, paˈinde, “Kaˈurungan iye balakat weˈ Belsebul, nakuraˈ meˈ seyitanin, hangkan iye kapagpaluwas meˈ seyitan.”
24 Mas os fariseus, ouvindo isto, diziam: Este não expulsa os demônios senão por Belzebu, príncipe dos demônios.
25 Kataˈuhan si Isa bang ine dem pikilanden, hangkan paˈinne si siye, “Bang niyaˈ pagsultanan bu magbonoˈ meˈ aˈanen, magkaˈat pagsultanan miyaˈan. Duk bang meˈ aˈa si dambuwaˈ puweblohin atawa meˈ magtewtey-anakin gaˈi magtuhut pikilan saguwaˈ luwal magsasaˈ, ujudnen magkanat-kanat siye.
25 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino dividido contra si mesmo é devastado; e toda a cidade, ou casa, dividida contra si mesma não subsistirá.
26 Hangkan bang nakuraˈ seyitanin maluwas tindegne seyitanin, hātinen weˈ magkuntara ne siye duk gaˈi layun pagbayaˈan seyitanin.
26 E, se Satanás expulsa a Satanás, está dividido contra si mesmo; como subsistirá, pois, o seu reino?
27 Paˈinbi weˈ magpaluwas ku seyitan peggeˈ kaˈurungan ku balakat weˈ Belsebul, nakuraˈ seyitanin. Bang bennal inin, na, meˈ tindegbin, amban balakat sine pagpaluwasde seyitanin? Siye ne iyan magpaˈinin weˈ salaˈ pamikilbin.
27 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam então vossos filhos? Portanto, eles mesmos serão os vossos juízes.
28 Saguwaˈ iye matoˈohin, asal amban Niyawa Tuhanin balakatku magpaluwas seyitanin. Hātine inin, Tuhanin magbayaˈ ne tuˈu si kaˈam.
28 Mas, se eu expulso os demônios pelo Espírito de Deus, logo é chegado a vós o reino de Deus.
29 “Nakuraˈ seyitanin, dalilnen aˈa basag. Gaˈ niyaˈ tapī ngahawas si lumaˈ aˈa basag bang gaˈi dahuˈ ingketanne aˈa mabasag miyaˈan, ubus meke ne iye tapangahawas.”
29 Ou, como pode alguém entrar na casa do homem valente, e furtar os seus bens, se primeiro não maniatar o valente, saqueando então a sua casa?
30 Paˈin si Isa pe, “Manggaˈi mamēbbegan akuhin nguntarahan aku. Duk manggaˈi manabangan aku magtipunin, nganat-nganat du.
30 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
31 Hangkan hep akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “ampun Tuhanin du kēmon duse aˈahin duk meˈ bissāde kupul si Tuhanin. Saguwaˈ bang missā siye kupul si Niyawa Sutsihin, asal gaˈi teˈed siye inampun.
31 Portanto, eu vos digo: Todo o pecado e blasfêmia se perdoará aos homens; mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada aos homens.
32 Sine-sine missāhan aku, Anak Manusiyaˈin laˈat, makajari du iye inampun, saguwaˈ bang Niyawa Sutsihin binissā-bissāhannen, asal gaˈi teˈed iye inampun bisan sumiyan-sumiyan.”
32 E, se qualquer disser alguma palavra contra o Filho do homem, ser-lhe-á perdoado; mas, se alguém falar contra o Espírito Santo, não lhe será perdoado, nem neste século nem no futuro.
33 “Bang upama hāp kayuhin, hāp isab buwaˈnen. Damikkiyan bang gaˈi hāp kayuhin, gaˈi hāp buwaˈnen. Kayuhin kataˈuhan si buwaˈne.
33 Ou fazei a árvore boa, e o seu fruto bom, ou fazei a árvore má, e o seu fruto mau; porque pelo fruto se conhece a árvore.
34 Kaˈam iyan meˈ aˈa pangakkal. Gaˈi kaˈam makabissā hāp peggeˈ laˈat dem ateybin. Ine-ine dem atey manusiyaˈ, iye miyaˈan mapaluwas amban behenen.
34 Raça de víboras, como podeis vós dizer boas coisas, sendo maus? Pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
35 Aˈa mahāpin, hāp kawul-piˈilnen duk hāp bissānen peggeˈ hāp dem ateynen. Saguwaˈ aˈa malaˈatin, peggeˈ laˈat dem ateynen hangkan gaˈi hāp kawul-piˈilnen duk bissānen.
35 O homem bom tira boas coisas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau do mau tesouro tira coisas más.
36 Akahante kaˈam, bang tekka ne ellew pangahukum Tuhan manusiyaˈin, subey ne meˈ aˈahin magaka sabab kēmon bakas binissāde manggaˈ niyaˈ gunanen.
36 Mas eu vos digo que de toda a palavra ociosa que os homens disserem hão de dar conta no dia do juízo.
37 Amban meˈ bissānun kataˈuhan bang ine hukuman si kaˈuhin, bang inampun ke kew atawa ilegga.”
37 Porque por tuas palavras serás justificado, e por tuas palavras serás condenado.
38 Manjari, niyaˈ meˈ guru si saraˈ āgama duk meˈ Pariseo laˈi duk paˈinde pu si Isa, “Tuwan, mabayaˈ kami ngite tandaˈ balakatnun.”
38 Então alguns dos escribas e dos fariseus tomaram a palavra, dizendo: Mestre, quiséramos ver da tua parte algum sinal.
39 Saguwaˈ sambunganne siye, paˈinne, “Kaˈam meˈ aˈa maˈellum kuweˈitu inin laˈat kaˈam duk gaˈi kaˈam nuhut Tuhan. Makapakite tandaˈ hatiˈ kaˈam. Saguwaˈ gaˈ niyaˈ tandaˈ pinakitehan si kaˈam luwal hadja tandaˈ Nabi Yunus awwalley.
39 Mas ele lhes respondeu, e disse: Uma geração má e adúltera pede um sinal, porém, não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas;
40 Peggeˈ kuweˈ Nabi Yunusin laˈi dem betteng kenna mahadjehin tellu ellew duk tellu sangem, damikkiyan aku, Anak Manusiyaˈin, si sinōng laˈi ku dem bulak tellu ellew duk tellu sangem.
40 Pois, como Jonas esteve três dias e três noites no ventre da baleia, assim estará o Filho do homem três dias e três noites no seio da terra.
41 Bang tekka ellew pangahukum Tuhan meˈ manusiyaˈin, pī iyan nengge meˈ aˈa si lahat Niniba awwalley duk taksilde kaˈam. Peggeˈ siye, pagsusunande duk lebbahande duseden sakaliˈ takalede usihat Nabi Yunusin. Akahante kaˈam, kuweˈitu niyaˈ tuˈu si kaˈam pasōng langkew amban Nabi Yunus, saguwaˈ gaˈi tayimaˈbi panoloˈnen duk gaˈi pagsusunanbi dusebin.
41 Os ninivitas ressurgirão no juízo com esta geração, e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis que está aqui quem é maior do que Jonas.
42 Bang tekka ellew pangahukum Tuhan meˈ manusiyaˈin, pī iyan nengge sultan dende amban lahat Seba masa awwalley duk taksilne kaˈam. Peggeˈ iye, pitu iye amban higad dunya peggeˈ bayaˈ pakalene meˈ bissā Sultan Sulaimanin, aˈa lalem teˈed kataˈunen masaley. Akahante kaˈam, kuweˈitu niyaˈ tuˈu si kaˈam pasōng kataˈunen amban Sulaiman, saguwaˈ gaˈi tayimaˈbi panoloˈnen.”
42 A rainha do sul se levantará no dia do juízo com esta geração, e a condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis que está aqui quem é maior do que Salomão.
43 “Bang niyaˈ seyitan,” paˈin si Isa, “paluwas amban aˈa, maglengngan-lengngan iye dem lahat makagindew-gindew miha pahalihanne, saguwaˈ gaˈi iye ngasuwaˈ.
43 E, quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso, e não o encontra.
44 Manjari paˈinne dem pikilanne, ‘Tiyaˈ ku balik pī si bakas patennaˈankun.’ Pagtekkane laˈi takitene weˈ gaˈ niyaˈ patennaˈ laˈi duk bakas pinahidan ne duk memes ne.
44 Então diz: Voltarei para a minha casa, de onde saí. E, voltando, acha-a desocupada, varrida e adornada.
45 Ubus pī iye ngeddoˈ pituˈ meˈ seyitan seddili, pasōng pe laˈatden amban iye, duk paˈasek siye kēmon pī dem baran aˈahin patennaˈ laˈi. Kaˈujudan aˈa miyaˈan, pasōng pe laˈatan maˈumantag si iye kuweˈituhin amban tagnaˈin. Kuweˈ iyan du isab maˈumantag si meˈ aˈa malaˈat kuweˈitu inin.”
45 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e são os últimos atos desse homem piores do que os primeiros. Assim acontecerá também a esta geração má.
46 Sasang si Isa pe mamissā si meˈ aˈahin, tekka saˈinen duk meˈ pungtinaˈine lellahin laˈi si bukut. Batang boˈode si Isa magbissā.
46 E, falando ele ainda à multidão, eis que estavam fora sua mãe e seus irmãos, pretendendo falar-lhe.
47 Manjari niyaˈ ngakahan iye, paˈinne, “Tuwan, īˈ laˈi saˈinun duk meˈ pungtinaˈinun si bukut miha kaˈu.”
47 E disse-lhe alguém: Eis que estão ali fora tua mãe e teus irmãos, que querem falar-te.
48 Saguwaˈ paˈin si Isa si mangakahan iyehin, “Sine saˈikun duk sine meˈ pungtinaˈikun?”
48 Ele, porém, respondendo, disse ao que lhe falara: Quem é minha mãe? E quem são meus irmãos?
49 Manjari tinoloˈ weˈ ne meˈ tindegnen, paˈinne, “Siye inin saˈikun duk meˈ pungtinaˈikun.
49 E, estendendo a sua mão para os seus discípulos, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos;
50 Peggeˈ sasuku maghinang kinabayaˈan Samaku malaˈi si surgaˈin, iye iyan pungtinaˈiku lella duk pungtinaˈiku dende duk saˈiku.”
50 Porque, qualquer que fizer a vontade de meu Pai que está nos céus, este é meu irmão, e irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.