Marcos 9

Yakan Bible (YKA_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Paˈin si Isa pe, “Sabenna1 akahante kaˈam, niyaˈ kaˈam matuˈu inin gaˈi matey bang gaˈi dahuˈ takitebi pagbayaˈ Tuhanin duk balakatan teˈed pagbayaˈnen.”
1 E dizia-lhes: Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não experimentarão a morte, enquanto não virem chegar o Reino de Deus com poder.
2 Manjari, ennem bahangi puwas miyaˈan, binoˈo weˈ si Isa si Petros, si Yakub duk si Yahiya pī diyataˈ punu langkew siye-siye hadja. Sābude malaˈihin, pinda teˈed bantuk si Isahin si pagmatahande.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, Tiago e João, e conduziu-os a sós a um alto monte. E
3 Semmeknen ngillap teˈed duk asal poteˈ manamal. Gaˈ niyaˈ aˈa tuˈu si dunya makapapoteˈ semmek kuweˈ poteˈan semmekne miyaˈan.
3 transfigurou-se diante deles. Suas vestes tornaram-se resplandecentes e de uma brancura tal, que nenhum lavadeiro sobre a terra as pode fazer assim tão brancas.
4 Manjari paguwaˈ si siye laˈi si Nabi Eliyas duk si Musa duk magbissā siye duk si Isa.
4 Apareceram-lhes Elias e Moisés, e falavam com Jesus.
5 Sābude magbissāhin, paˈin si Petros pu si Isa, “Tuwan, hāp teˈed peggeˈ tiyaˈ kami tuˈu. Ngahinang kami tellu payad-payad. Dambuwaˈ si kaˈu, dambuwaˈ pu si Musa duk dambuwaˈ pu Nabi Eliyas.”
5 Pedro tomou a palavra: Mestre, é bom para nós estarmos aqui; faremos três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Hangkan si Petros missā sa miyaˈan, peggeˈ gaˈi iye magkataˈu-taˈu bang ine bissāne sabab tinalew teˈed siye.
6 Com efeito, não sabia o que falava, porque estavam sobremaneira atemorizados.
7 Manjari niyaˈ inalak paguwaˈ duk kalandungan siye duk niyaˈ suwala amban dem inalakin magpaˈin, “Inin Anakku kalasahanku teˈed. Pakalehun bi iye.”
7 Formou-se então uma nuvem que os encobriu com a sua sombra; e da nuvem veio uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o.
8 Manjari, pagpayamde paliput, bessuwang gaˈ ne niyaˈ seddili kitede laˈi, luwal saˈ si Isa.
8 E olhando eles logo em derredor, já não viram ninguém, senão só a Jesus com eles.
9 Manjari sasangde padurul amban diyataˈ punu, sinessaˈan siye weˈ si Isa weˈ subey siye gaˈi magaka-aka bisan pu sine sabab bakas takiteden. Bang iye, Anak Manusiyaˈin, ellum ne balik amban kamateynen, meke ne siye makajari magaka-aka si aˈa.
9 Ao descerem do monte, proibiu-lhes Jesus que contassem a quem quer que fosse o que tinham visto, até que o Filho do homem houvesse ressurgido dos mortos.
10 Tinuhut weˈ de panessaˈne miyaˈan, saguwaˈ magtilew-tinilew siye tellungan bang ine hāti pinaˈinnen weˈ ellum iye balik amban kamateynen.
10 E guardaram esta recomendação consigo, perguntando entre si o que significaria: Ser ressuscitado dentre os mortos.
11 Na, tilewde si Isa, paˈinde, “Weˈey teˈ magpaˈin meˈ guru si saraˈ āgamahin weˈ subey koˈ pitu dehellu Nabi Eliyas meke Almasihin?”
11 Depois lhe perguntaram: Por que dizem os fariseus e os escribas que primeiro deve voltar Elias?
12 Nambung si Isa. “Bennal iyan,” paˈinne, “Nabi Eliyas pitu dehellu amban Almasihin manyap kēmonin. Na, ine teˈ paˈin kitabin sabab aku, Anak Manusiyaˈin? Paˈin kitabin weˈ subey ekka kabinasahan sandalanku duk diniyawaˈan ku teˈed.
12 Respondeu-lhes: Elias deve voltar primeiro e restabelecer tudo em ordem. Como então está escrito acerca do Filho do homem que deve padecer muito e ser desprezado?
13 Saguwaˈ akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “bakas pitu ne Eliyas duk tahinang ne weˈ meˈ aˈahin sasuku kabayaˈanden si iye, kuweˈ du tasulat dem kitab sabab iyehin.”
13 Mas digo-vos que também Elias já voltou e fizeram-lhe sofrer tudo quanto quiseram, como está escrito dele.
14 Pagbalikde pī si meˈ tindegne sinduwehin, banes teˈed aˈa kitede paliput si siye. Duk niyaˈ meˈ guru si saraˈ āgama laˈi magpasuweyan duk siye.
14 Depois, aproximando-se dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão, e os escribas a discutir com eles.
15 Manjari pagkite weˈ meˈ aˈa mabanesin si Isa, ulaliˈ siye peggeˈ gaˈ ase-asede weˈ pī laˈi si Isa. Magubas siye pī nagina iye.
15 Todo aquele povo, vendo de surpresa Jesus, acorreu a ele para saudá-lo.
16 Tinilew weˈ si Isa meˈ tindegnen, paˈinne, “Ine pagpasuweyanbi duk siye miyaˈan?”
16 Ele lhes perguntou: Que estais discutindo com eles?
17 Niyaˈ nambung amban meˈ aˈa mabanesin, paˈinne, “Tuwan, binoˈo weˈ ku anakku inin pitu si kaˈu peggeˈ pasayedan iye seyitan maˈumew iye.
17 Respondeu um homem dentre a multidão: Mestre, eu te trouxe meu filho, que tem um espírito mudo.
18 Duk kahabaˈ iye usaˈ seyitanin, hinantakan iye weˈ ne. Magbukal behenen, magtageˈot meˈ impennen, duk ngoral iye. Manjari pināku weˈ ku si meˈ tindegnun pakipaluwasku seyitanin saguwaˈ gaˈ du tapaluwasde.”
18 Este, onde quer que o apanhe, lança-o por terra e ele espuma, range os dentes e fica endurecido. Roguei a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam.
19 Paˈin si Isa si meˈ aˈahin, “Oy, kaˈam meˈ aˈa kuweˈitu inin. Gaˈ teˈed niyaˈ sandelbi si Tuhan. Taman sumiyan pe ku tuˈu si kaˈam? Taman sumiyan pe ku nandalan addatbin meke kaˈam kahagad? Boˈohun nakanakin pitu si aku.”
19 Respondeu-lhes Jesus: Ó geração incrédula, até quando estarei convosco? Até quando vos hei de aturar? Trazei-mo cá!
20 Binoˈo ne weˈ de pī si iye. Pagkite seyitanin si Isa, magtawus pinapaspad weˈ ne nakanakin. Pahantak nakanakin diyataˈ bulak magligidan duk magbukal behenen.
20 Eles lho trouxeram. Assim que o menino avistou Jesus, o espírito o agitou fortemente. Caiu por terra e revolvia-se espumando.
21 Tinilew weˈ si Isa sama nakanakin, “Sumiyan pe iye sa inin?” Nambung iye, “Kemuwe dikiˈ pe iye.
21 Jesus perguntou ao pai: Há quanto tempo lhe acontece isto? Desde a infância, respondeu-lhe.
22 Duk daran ne iye tineppadan weˈ seyitanin pī dem ebbut duk dem boheˈ supaya tapapateyne. Bang tahinangnu, andūˈ Tuwan, maˈaseˈ ne kew si kami duk tabangun kami.”
22 E o tem lançado muitas vezes ao fogo e à água, para o matar. Se tu, porém, podes alguma coisa, ajuda-nos, compadece-te de nós!
23 “Tilewnu bang tahinangku?” paˈin si Isa. “Bang aˈahin sandel si Tuhan,” paˈinne, “kēmon tahinangne.”
23 Disse-lhe Jesus: Se podes alguma coisa!... Tudo é possível ao que crê.
24 Magtawus sama nakanakin missā pinapales, paˈinne, “Ngandel ne ku, Tuwan. Tabangun ku duk pasōng sandelkun.”
24 Imediatamente exclamou o pai do menino: Creio! Vem em socorro à minha falta de fé!
25 Pagkite si Isa meˈ aˈa mabanesin hap pī patipun si iye, inamāhan weˈ ne seyitanin. “Kaˈu seyitan,” paˈinne, “seyitan magpaˈumew duk magpabisu, daˈakte kew paluwas amban nakanak inin duk daˈa ne kew teˈed padiyalem balik si iye.”
25 Vendo Jesus que o povo afluía, intimou o espírito imundo e disse-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai deste menino e não tornes a entrar nele.
26 Manjari magkilahap seyitanin duk pinapaspad manamal weˈ ne nakanakin. Ubus paluwas ne seyitanin amban iye. Nakanakin kuweˈ ne aˈa matey, hangkan kaˈekkahan meˈ aˈahin magpaˈin, “Matey ne iye.”
26 E, gritando e maltratando-o extremamente, saiu. O menino ficou como morto, de modo que muitos diziam: Morreu...
27 Saguwaˈ inantanan weˈ si Isa tangan nakanakin duk pinadongaˈ weˈ ne. Manjari nengge ne nakanakin.
27 Jesus, porém, tomando-o pela mão, ergueu-o e ele levantou-se.
28 Pagdiyalem si Isa si lumaˈ, tinilew iye weˈ meˈ tindegnen, siye-siye hadja, paˈinde, “Weˈey teˈ gaˈ tapaluwas kami seyitanin?”
28 Depois de entrar em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe em particular: Por que não pudemos nós expeli-lo?
29 Paˈinne si siye, “Da bayuˈ seyitan miyaˈan gaˈi tapaluwas weˈ ine-ine luwal hadja bang pinākuhan si Tuhan.”
29 Ele disse-lhes: Esta espécie de demônios não se pode expulsar senão pela oração.
30 Manjari palanjal ne disi Isa duk meˈ tindegnen. Pabutas siye si lahat Jalil. Gaˈi mabayaˈ si Isa weˈ niyaˈ ngataˈu bang tungan lengngannen,
30 Tendo partido dali, atravessaram a Galiléia. Não queria, porém, que ninguém o soubesse.
31 peggeˈ magtoloˈ iye si meˈ tindegnen. Pagtoloˈnen, paˈinne si siye, “Aku, Anak Manusiyaˈin, sinōngan du ku iyan si antanan meˈ aˈa. Papateyde du ku. Tellum bahangi puwas kamateykun, ellum du ku balik.”
31 E ensinava os seus discípulos: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e ressuscitará três dias depois de sua morte.
32 Saguwaˈ gaˈ tahātide bissāne miyaˈan duk gaˈ siye makatawakkal nilew iye.
32 Mas não entendiam estas palavras; e tinham medo de lho perguntar.
33 Manjari tekka siye si puweblo Kapernaum. Paglaˈi ne siye dem lumaˈ, tinilew weˈ si Isa meˈ tindegnen. “Ine teˈ pagpasuweyanbi si lānin?” paˈinne.
33 Em seguida, voltaram para Cafarnaum. Quando já estava em casa, Jesus perguntou-lhes: De que faláveis pelo caminho?
34 Saguwaˈ gaˈ siye nambung peggeˈ pagpasuweyanden sabab bang sine siye tamanan malangkewin.
34 Mas eles calaram-se, porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Manjari ningkoloˈ si Isa duk ilinganan weˈ ne sampūˈ duk duwe tindegnen pī si bihingne. Paˈinne si siye, “Sine-sine mabayaˈ pinalangkew teˈedin, subey iye magpadiyawaˈ dine supaya iye madiyawaˈ amban kēmonin, duk subey iye daraˈakan kēmon aˈa.”
35 Sentando-se, chamou os Doze e disse-lhes: Se alguém quer ser o primeiro, seja o último de todos e o servo de todos.
36 Manjari ngeddoˈ si Isa dambuwaˈ nakanak dikiˈ duk pinatengge weˈ ne si tengngaˈde. Ubus kinekkepan weˈ ne nakanakin duk paˈinne si siye,
36 E tomando um menino, colocou-o no meio deles; abraçou-o e disse-lhes:
37 “Bang niyaˈ aˈa bu sabab sandelne si akuhin ngaddatan dambuwaˈ nakanak dikiˈ kuweˈ inin, aku inaddatannen. Duk bang niyaˈ ngaddatan aku, dumaˈin hadja aku inaddatannen, saguwaˈ damikkiyan addatanne Tuhanin, mamapitu aku si dunyahin.”
37 Todo o que recebe um destes meninos em meu nome, a mim é que recebe; e todo o que recebe a mim, não me recebe, mas aquele que me enviou.
38 Paˈin Yahiya si iye, “Tuwan, niyaˈ takite kami dambuwaˈ aˈa sabbutne ēnnun pagpaluwasne seyitan amban meˈ aˈa. Pinages iye weˈ kami peggeˈ gaˈi iye nuhut kite bi.”
38 João disse-lhe: Mestre, vimos alguém, que não nos segue, expulsar demônios em teu nome, e lho proibimos.
39 “Daˈa iye pagesun bi,” paˈin si Isa. “Peggeˈ sine-sine nabbut ēnkun paghinangne hinangan balakatan, gaˈi iye mura-mura makabissā laˈatan sabab aku.
39 Jesus, porém, disse-lhe: Não lho proibais, porque não há ninguém que faça um prodígio em meu nome e em seguida possa falar mal de mim.
40 Peggeˈ aˈa manggaˈi manguntarahan kitehin bin,” paˈinne, “bēbbeg amban kite bi.
40 Pois quem não é contra nós, é a nosso favor.
41 Sabennal akahante kaˈam weˈ sine-sine ngurungan kaˈam bisan hadja da sawan boheˈ pamaˈinum kaˈam peggeˈ kaˈam tindeg Almasi, asal katumbasan teˈed iye hāp.”
41 E quem vos der de beber um copo de água porque sois de Cristo, digo-vos em verdade: não perderá a sua recompensa.
42 “Saguwaˈ sine-sine makapaduse si dambuwaˈ nakanak dikiˈ kuweˈ inin makahagad si akuhin, hāp pe siˈ iye miyaˈan tapatowengan batu hadje si kellongne bu ilaboˈ pī dem tahik, duk hadja gaˈi taboˈone magduse.
42 Mas todo o que fizer cair no pecado a um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que uma pedra de moinho lhe fosse posta ao pescoço e o lançassem ao mar!
43 Bang tangannun mamoˈo kaˈu magdusehin, lebbahanun ne pagdusenun. Dalilnen, kuweˈ du putukannu tangannun. Hāp pe kew paˈasek dem surgaˈ bisan kew putuk, amban duwe tangannun saguwaˈ pī kew dem narkaˈ, dem ebbut gaˈ niyaˈ kapalemne. (
43 Se a tua mão for para ti ocasião de queda, corta-a; melhor te é entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para a geena, para o fogo inextinguível
44 Laˈi pangalegga Tuhan aˈahin, gaˈ niyaˈ hāranne duk pagsandalin gaˈ niyaˈ tamananne.)
44 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
45 Damikkiyan bang bettisnun mamoˈo kaˈu magdusehin, lebbahanun pagdusenun. Dalilnen, kuweˈ du putukannu bettisnun. Hāp pe kew paˈasek dem surgaˈ bisan kew putuk, amban duwe bettisnun saguwaˈ tinimanan kew pī dem narkaˈ, dem ebbut gaˈ niyaˈ kapalemne. (
45 Se o teu pé for para ti ocasião de queda, corta-o fora; melhor te é entrares coxo na vida eterna do que, tendo dois pés, seres lançado à geena do fogo inextinguível
46 Laˈi pangalegga Tuhan aˈahin, gaˈ niyaˈ hāranne duk pagsandalin gaˈ niyaˈ tamananne.)
46 {onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga}.
47 Duk bang matanun isab mamoˈo kaˈu magdusehin, lebbahanun pagdusenun. Dalilnen, kuweˈ du ugitannu matanun. Hāp pe kew paˈasek dem surgaˈ bisan dambuwaˈ saˈ matanun, amban duwe matanun saguwaˈ tinimanan kew pī dem narkaˈ.
47 Se o teu olho for para ti ocasião de queda, arranca-o; melhor te é entrares com um olho de menos no Reino de Deus do que, tendo dois olhos, seres lançado à geena do fogo,
48 Laˈi pangalegga Tuhan aˈahin gaˈ niyaˈ hāranne, duk pagsandalin gaˈ niyaˈ tamananne.”
48 onde o seu verme não morre e o fogo não se apaga.
49 Paˈin si Isa pe, “Kēmon aˈahin subey palabey dem ebbut, hātinen dem katiksaˈan, supaya ngabasag sandelden.”
49 Porque todo homem será salgado pelo fogo.
50 Paˈinne isab, “Kataˈuhanbi du weˈ asinin asal hāp. Saguwaˈ bang asinin gaˈ ne niyaˈ lessane, gaˈi ne maˈasin balik. Hangkan kaˈam isab,” paˈinne, “subey kaˈam pahatul-hatul supaya gaˈi lepas pagaddat-inaddatbin duk pagsulut-sulutbin.”
50 O sal é uma boa coisa; mas se ele se tornar insípido, com que lhe restituireis o sabor? Tende sal em vós e vivei em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.