Marcos 9
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARC
1 Paˈin si Isa pe, “Sabenna1 akahante kaˈam, niyaˈ kaˈam matuˈu inin gaˈi matey bang gaˈi dahuˈ takitebi pagbayaˈ Tuhanin duk balakatan teˈed pagbayaˈnen.”
1 Dizia-lhes também: Em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte sem que vejam chegado o Reino de Deus com poder.
2 Manjari, ennem bahangi puwas miyaˈan, binoˈo weˈ si Isa si Petros, si Yakub duk si Yahiya pī diyataˈ punu langkew siye-siye hadja. Sābude malaˈihin, pinda teˈed bantuk si Isahin si pagmatahande.
2 E, seis dias depois, Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e os levou sós, em particular, a um alto monte, e transfigurou-se diante deles.
3 Semmeknen ngillap teˈed duk asal poteˈ manamal. Gaˈ niyaˈ aˈa tuˈu si dunya makapapoteˈ semmek kuweˈ poteˈan semmekne miyaˈan.
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, em extremo brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Manjari paguwaˈ si siye laˈi si Nabi Eliyas duk si Musa duk magbissā siye duk si Isa.
4 E apareceram-lhes Elias e Moisés e falavam com Jesus.
5 Sābude magbissāhin, paˈin si Petros pu si Isa, “Tuwan, hāp teˈed peggeˈ tiyaˈ kami tuˈu. Ngahinang kami tellu payad-payad. Dambuwaˈ si kaˈu, dambuwaˈ pu si Musa duk dambuwaˈ pu Nabi Eliyas.”
5 E Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui e façamos três cabanas, uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Hangkan si Petros missā sa miyaˈan, peggeˈ gaˈi iye magkataˈu-taˈu bang ine bissāne sabab tinalew teˈed siye.
6 Pois não sabia o que dizia, porque estavam assombrados.
7 Manjari niyaˈ inalak paguwaˈ duk kalandungan siye duk niyaˈ suwala amban dem inalakin magpaˈin, “Inin Anakku kalasahanku teˈed. Pakalehun bi iye.”
7 E desceu uma nuvem que os cobriu com a sua sombra, e saiu da nuvem uma voz, que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Manjari, pagpayamde paliput, bessuwang gaˈ ne niyaˈ seddili kitede laˈi, luwal saˈ si Isa.
8 E, tendo olhado ao redor, ninguém mais viram, senão Jesus com eles.
9 Manjari sasangde padurul amban diyataˈ punu, sinessaˈan siye weˈ si Isa weˈ subey siye gaˈi magaka-aka bisan pu sine sabab bakas takiteden. Bang iye, Anak Manusiyaˈin, ellum ne balik amban kamateynen, meke ne siye makajari magaka-aka si aˈa.
9 E, descendo eles do monte, ordenou-lhes que a ninguém contassem o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse dos mortos.
10 Tinuhut weˈ de panessaˈne miyaˈan, saguwaˈ magtilew-tinilew siye tellungan bang ine hāti pinaˈinnen weˈ ellum iye balik amban kamateynen.
10 E eles retiveram o caso entre si, perguntando uns aos outros que seria aquilo, ressuscitar dos mortos.
11 Na, tilewde si Isa, paˈinde, “Weˈey teˈ magpaˈin meˈ guru si saraˈ āgamahin weˈ subey koˈ pitu dehellu Nabi Eliyas meke Almasihin?”
11 E interrogaram-no, dizendo: Por que dizem os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
12 Nambung si Isa. “Bennal iyan,” paˈinne, “Nabi Eliyas pitu dehellu amban Almasihin manyap kēmonin. Na, ine teˈ paˈin kitabin sabab aku, Anak Manusiyaˈin? Paˈin kitabin weˈ subey ekka kabinasahan sandalanku duk diniyawaˈan ku teˈed.
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Em verdade Elias virá primeiro e todas as e, como está escrito do Filho do Homem, que ele deva padecer muito e ser aviltado.
13 Saguwaˈ akahante kaˈam,” paˈin si Isa, “bakas pitu ne Eliyas duk tahinang ne weˈ meˈ aˈahin sasuku kabayaˈanden si iye, kuweˈ du tasulat dem kitab sabab iyehin.”
13 Digo-vos, porém, que Elias já veio, e fizeram-lhe tudo o que quiseram, como dele está escrito.
14 Pagbalikde pī si meˈ tindegne sinduwehin, banes teˈed aˈa kitede paliput si siye. Duk niyaˈ meˈ guru si saraˈ āgama laˈi magpasuweyan duk siye.
14 E, quando se aproximou dos discípulos, viu ao redor deles grande multidão e alguns escribas que disputavam com eles.
15 Manjari pagkite weˈ meˈ aˈa mabanesin si Isa, ulaliˈ siye peggeˈ gaˈ ase-asede weˈ pī laˈi si Isa. Magubas siye pī nagina iye.
15 E logo toda a multidão, vendo-o, ficou espantada, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Tinilew weˈ si Isa meˈ tindegnen, paˈinne, “Ine pagpasuweyanbi duk siye miyaˈan?”
16 E perguntou aos escribas: Que é que discutis com eles?
17 Niyaˈ nambung amban meˈ aˈa mabanesin, paˈinne, “Tuwan, binoˈo weˈ ku anakku inin pitu si kaˈu peggeˈ pasayedan iye seyitan maˈumew iye.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Duk kahabaˈ iye usaˈ seyitanin, hinantakan iye weˈ ne. Magbukal behenen, magtageˈot meˈ impennen, duk ngoral iye. Manjari pināku weˈ ku si meˈ tindegnun pakipaluwasku seyitanin saguwaˈ gaˈ du tapaluwasde.”
18 e este, onde quer que o apanha, despedaça-o, e ele espuma, e range os dentes, e vai-se secando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
19 Paˈin si Isa si meˈ aˈahin, “Oy, kaˈam meˈ aˈa kuweˈitu inin. Gaˈ teˈed niyaˈ sandelbi si Tuhan. Taman sumiyan pe ku tuˈu si kaˈam? Taman sumiyan pe ku nandalan addatbin meke kaˈam kahagad? Boˈohun nakanakin pitu si aku.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração incrédula! Até quando estarei convosco? Até quando vos sofrerei ainda? Trazei-mo.
20 Binoˈo ne weˈ de pī si iye. Pagkite seyitanin si Isa, magtawus pinapaspad weˈ ne nakanakin. Pahantak nakanakin diyataˈ bulak magligidan duk magbukal behenen.
20 E trouxeram-lho; e, quando ele o viu, logo o espírito o agitou com violência; e, caindo o endemoninhado por terra, revolvia-se, espumando.
21 Tinilew weˈ si Isa sama nakanakin, “Sumiyan pe iye sa inin?” Nambung iye, “Kemuwe dikiˈ pe iye.
21 E perguntou ao pai dele: Quanto tempo há que lhe sucede isto? E ele disse-lhe: Desde a infância.
22 Duk daran ne iye tineppadan weˈ seyitanin pī dem ebbut duk dem boheˈ supaya tapapateyne. Bang tahinangnu, andūˈ Tuwan, maˈaseˈ ne kew si kami duk tabangun kami.”
22 E muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.
23 “Tilewnu bang tahinangku?” paˈin si Isa. “Bang aˈahin sandel si Tuhan,” paˈinne, “kēmon tahinangne.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer; tudo
24 Magtawus sama nakanakin missā pinapales, paˈinne, “Ngandel ne ku, Tuwan. Tabangun ku duk pasōng sandelkun.”
24 E logo o pai do menino, clamando, com lágrimas, disse: Eu creio, Senhor! Ajuda a minha incredulidade.
25 Pagkite si Isa meˈ aˈa mabanesin hap pī patipun si iye, inamāhan weˈ ne seyitanin. “Kaˈu seyitan,” paˈinne, “seyitan magpaˈumew duk magpabisu, daˈakte kew paluwas amban nakanak inin duk daˈa ne kew teˈed padiyalem balik si iye.”
25 E Jesus, vendo que a multidão concorria, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele e não entres mais nele.
26 Manjari magkilahap seyitanin duk pinapaspad manamal weˈ ne nakanakin. Ubus paluwas ne seyitanin amban iye. Nakanakin kuweˈ ne aˈa matey, hangkan kaˈekkahan meˈ aˈahin magpaˈin, “Matey ne iye.”
26 E ele, clamando e agitando-o com violência, saiu; e ficou o menino como morto, de tal maneira que muitos diziam que estava morto.
27 Saguwaˈ inantanan weˈ si Isa tangan nakanakin duk pinadongaˈ weˈ ne. Manjari nengge ne nakanakin.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Pagdiyalem si Isa si lumaˈ, tinilew iye weˈ meˈ tindegnen, siye-siye hadja, paˈinde, “Weˈey teˈ gaˈ tapaluwas kami seyitanin?”
28 E, quando entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram à parte: Por que o não pudemos nós expulsar?
29 Paˈinne si siye, “Da bayuˈ seyitan miyaˈan gaˈi tapaluwas weˈ ine-ine luwal hadja bang pinākuhan si Tuhan.”
29 E disse-lhes: Esta casta não pode sair com coisa alguma, a não ser com oração e jejum.
30 Manjari palanjal ne disi Isa duk meˈ tindegnen. Pabutas siye si lahat Jalil. Gaˈi mabayaˈ si Isa weˈ niyaˈ ngataˈu bang tungan lengngannen,
30 E, tendo partido dali, caminharam pela Galileia, e não queria que alguém o soubesse,
31 peggeˈ magtoloˈ iye si meˈ tindegnen. Pagtoloˈnen, paˈinne si siye, “Aku, Anak Manusiyaˈin, sinōngan du ku iyan si antanan meˈ aˈa. Papateyde du ku. Tellum bahangi puwas kamateykun, ellum du ku balik.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia: O Filho do Homem será entregue nas mãos dos homens e matá-lo-ão; e, morto, ele ressuscitará ao terceiro dia.
32 Saguwaˈ gaˈ tahātide bissāne miyaˈan duk gaˈ siye makatawakkal nilew iye.
32 Mas eles não entendiam esta palavra e receavam interrogá-lo.
33 Manjari tekka siye si puweblo Kapernaum. Paglaˈi ne siye dem lumaˈ, tinilew weˈ si Isa meˈ tindegnen. “Ine teˈ pagpasuweyanbi si lānin?” paˈinne.
33 E chegou a Cafarnaum e, entrando em casa, perguntou-lhes: Que estáveis vós discutindo pelo caminho?
34 Saguwaˈ gaˈ siye nambung peggeˈ pagpasuweyanden sabab bang sine siye tamanan malangkewin.
34 Mas eles calaram-se, porque, pelo caminho, tinham disputado entre si qual era o maior.
35 Manjari ningkoloˈ si Isa duk ilinganan weˈ ne sampūˈ duk duwe tindegnen pī si bihingne. Paˈinne si siye, “Sine-sine mabayaˈ pinalangkew teˈedin, subey iye magpadiyawaˈ dine supaya iye madiyawaˈ amban kēmonin, duk subey iye daraˈakan kēmon aˈa.”
35 E ele, assentando-se, chamou os doze e disse-lhes: Se alguém quiser ser o primeiro, será o derradeiro de todos e o servo de todos.
36 Manjari ngeddoˈ si Isa dambuwaˈ nakanak dikiˈ duk pinatengge weˈ ne si tengngaˈde. Ubus kinekkepan weˈ ne nakanakin duk paˈinne si siye,
36 E, lançando mão de uma criança, pô-la no meio deles e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 “Bang niyaˈ aˈa bu sabab sandelne si akuhin ngaddatan dambuwaˈ nakanak dikiˈ kuweˈ inin, aku inaddatannen. Duk bang niyaˈ ngaddatan aku, dumaˈin hadja aku inaddatannen, saguwaˈ damikkiyan addatanne Tuhanin, mamapitu aku si dunyahin.”
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome a mim me recebe; e qualquer que a mim me receber recebe não a mim, mas ao que me enviou.
38 Paˈin Yahiya si iye, “Tuwan, niyaˈ takite kami dambuwaˈ aˈa sabbutne ēnnun pagpaluwasne seyitan amban meˈ aˈa. Pinages iye weˈ kami peggeˈ gaˈi iye nuhut kite bi.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, vimos um que, em teu nome, expulsava demônios, o qual não nos segue; e nós lho proibimos, porque não nos segue.
39 “Daˈa iye pagesun bi,” paˈin si Isa. “Peggeˈ sine-sine nabbut ēnkun paghinangne hinangan balakatan, gaˈi iye mura-mura makabissā laˈatan sabab aku.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais, porque ninguém há que faça milagre em meu nome e possa logo falar mal de mim.
40 Peggeˈ aˈa manggaˈi manguntarahan kitehin bin,” paˈinne, “bēbbeg amban kite bi.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Sabennal akahante kaˈam weˈ sine-sine ngurungan kaˈam bisan hadja da sawan boheˈ pamaˈinum kaˈam peggeˈ kaˈam tindeg Almasi, asal katumbasan teˈed iye hāp.”
41 Porquanto qualquer que vos der a beber um copo de água em meu nome, porque sois
42 “Saguwaˈ sine-sine makapaduse si dambuwaˈ nakanak dikiˈ kuweˈ inin makahagad si akuhin, hāp pe siˈ iye miyaˈan tapatowengan batu hadje si kellongne bu ilaboˈ pī dem tahik, duk hadja gaˈi taboˈone magduse.
42 E qualquer que escandalizar um
43 Bang tangannun mamoˈo kaˈu magdusehin, lebbahanun ne pagdusenun. Dalilnen, kuweˈ du putukannu tangannun. Hāp pe kew paˈasek dem surgaˈ bisan kew putuk, amban duwe tangannun saguwaˈ pī kew dem narkaˈ, dem ebbut gaˈ niyaˈ kapalemne. (
43 E, se a tua mão te escandalizar, corta-a; melhor é para ti entrares na vida aleijado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga,
44 Laˈi pangalegga Tuhan aˈahin, gaˈ niyaˈ hāranne duk pagsandalin gaˈ niyaˈ tamananne.)
44 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
45 Damikkiyan bang bettisnun mamoˈo kaˈu magdusehin, lebbahanun pagdusenun. Dalilnen, kuweˈ du putukannu bettisnun. Hāp pe kew paˈasek dem surgaˈ bisan kew putuk, amban duwe bettisnun saguwaˈ tinimanan kew pī dem narkaˈ, dem ebbut gaˈ niyaˈ kapalemne. (
45 E, se o teu pé te escandalizar, corta-o; melhor é para ti entrares coxo na vida do que, tendo dois pés, seres lançado no inferno, no fogo que nunca se apaga,
46 Laˈi pangalegga Tuhan aˈahin, gaˈ niyaˈ hāranne duk pagsandalin gaˈ niyaˈ tamananne.)
46 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
47 Duk bang matanun isab mamoˈo kaˈu magdusehin, lebbahanun pagdusenun. Dalilnen, kuweˈ du ugitannu matanun. Hāp pe kew paˈasek dem surgaˈ bisan dambuwaˈ saˈ matanun, amban duwe matanun saguwaˈ tinimanan kew pī dem narkaˈ.
47 E, se o teu olho te escandalizar, lança-o fora; melhor é para ti entrares no Reino de Deus com um só olho do que, tendo dois olhos, ser lançado no fogo do inferno,
48 Laˈi pangalegga Tuhan aˈahin gaˈ niyaˈ hāranne, duk pagsandalin gaˈ niyaˈ tamananne.”
48 onde o seu bicho não morre, e o fogo nunca se apaga.
49 Paˈin si Isa pe, “Kēmon aˈahin subey palabey dem ebbut, hātinen dem katiksaˈan, supaya ngabasag sandelden.”
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 Paˈinne isab, “Kataˈuhanbi du weˈ asinin asal hāp. Saguwaˈ bang asinin gaˈ ne niyaˈ lessane, gaˈi ne maˈasin balik. Hangkan kaˈam isab,” paˈinne, “subey kaˈam pahatul-hatul supaya gaˈi lepas pagaddat-inaddatbin duk pagsulut-sulutbin.”
50 Bom mas, se o sal se tornar insulso, com que o adubareis? Tende sal em vós mesmos e paz, uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.