Marcos 8
Yakan Bible (YKA_WBT) vs BKJ
1 Gaˈ tiggel puwas miyaˈan, banes ne teˈed isab aˈa patipun pī pu si Isa bu gaˈ ne niyaˈ kakande. Manjari ilinganan weˈ si Isa meˈ tindegnen pī si iye duk paˈinne si siye,
1 Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 “Maˈaseˈ ku si meˈ aˈa mabanes inin peggeˈ tellum bahangi ne kuweˈitu patuˈude si akuhin bu gaˈ ne niyaˈ kakande.
2 Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;
3 Bang siye papoleˈku gaˈ bakas mangan, kinawugtuˈ siye iyan si lān. Bu meˈ sinduwe inin tala pamoleˈanden.”
3 e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.
4 Paˈin meˈ tindegnen si iye, “Na, antag kite ngeddoˈ kinakan pamakan siye tuˈu si lahat makagindew-gindew inin?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?
5 Manjari tilew si Isa siye, “Piyek kayuˈ panbi lu?” Paˈinde, “Pituˈ.”
5 E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Manjari dinaˈak weˈ ne meˈ aˈa mabanesin ningkoloˈ diyataˈ bulak. Ineddoˈ weˈ ne pan pituˈin duk magpasalamat iye si Tuhan. Ubus bu binahagiˈ-bahagiˈ weˈ ne panin duk pinangurung weˈ ne si meˈ tindegnen dinaˈak pinangurung si meˈ aˈahin. Duk pinangurung ne weˈ de.
6 E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.
7 Niyaˈ isab kenna dikiˈ bang piyek kayuˈ. Pagubus si Isa magpasalamat si Tuhan, dinaˈak isab weˈ ne pangurung kennahin si meˈ aˈahin.
7 E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.
8 Mangan siye kēmon duk esso siye. Ubus bu tinipun weˈ de lukasin, pituˈ bakaˈ pennoˈ.
8 Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.
9 Niyaˈ kulang-labi ampat ngibu meˈ aˈa mamanganin.
9 E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.
10 Manjari pinapoleˈ ne meˈ aˈahin weˈ si Isa duk magtawus iye pasakey duk meˈ tindegnen dem bangkaˈ pī si lahat Dalmanuta.
10 E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Pagtekka si Isa duk meˈ tindegnen si Dalmanuta, hap pī si iye meˈ Pariseohin moˈo iye magsuweyan. Batang iye kuhi-kuhide hangkan makapakite siye tandaˈ bang bennal taga kapatut iye amban Tuhan.
11 E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.
12 Magnapas pinahadje si Isa duk paˈinne si siye, “Meˈ aˈa kuweˈitu inin luwal ne hadja māku tandaˈ. Sabennal akahante kaˈam, gaˈ niyaˈ tandaˈ pakitehanku si kaˈam.”
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.
13 Manjari tahalaˈ si Isa amban siye. Pasakey iye balik dem bangkaˈ palipag pī si dambiyaˈ lamew.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Meˈ tindeg si Isahin gaˈ makaˈesseb moˈo kinakan. Luwal du dambuwaˈ pande dem bangkaˈin.
14 Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Manjari sinessaˈan siye weˈ si Isa si dalilan. Paˈinne, “Pahatul-hatul kaˈam. Halliˈanun bi pasulig meˈ Pariseohin duk pasulig Sultan Herodin.”
15 E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Magbissā-bissā meˈ tindegnen sabab pinaˈinne miyaˈan peggeˈ gaˈ tahātide. Paˈinde, “Hangkan hatu iye missā kuweˈ miyaˈan, peggeˈ gaˈ kite bi makaboˈo pan.”
16 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.
17 Kataˈuhan si Isa bang ine pagbissā-bissāden. Hangkan paˈinne si siye, “Weˈey pagbissābin sabab gaˈ niyaˈ panbi? Gaˈi pe ke kataˈuhanbi atawa tahātibi? Gaˈi kaˈam katoloˈan?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Niyaˈ matabi saguwaˈ kuweˈ gaˈi kaˈam makakite. Niyaˈ tayingebi saguwaˈ kuweˈ gaˈi kaˈam makakale. Gaˈ ke taˈessebbi bakas hininangku ellew īˈen?
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?
19 Pamahagiˈ-mahagiˈku pan limehin si meˈ aˈa lime ngibuhin, piye bakaˈ pennoˈ weˈ lukas tinipunbin?” Paˈinde, “Sampuk-duwe.”
19 Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.
20 “Duk gaˈ ke taˈessebbi pan pituˈ binahagiˈ-bahagiˈku si meˈ aˈa ampat ngibuhin? Piye bakaˈ pennoˈ weˈ lukas tinipunbin?” Paˈinde, “Pituˈ.”
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.
21 “Na,” paˈinne, “bu gaˈi pe tahātibi.”
21 E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?
22 Manjari tekka siye si puweblo Betsaida. Niyaˈ meˈ aˈa pī si iye magboˈo aˈa pessek duk pabuyuˈ-buyuˈ siye pu si Isa pakiˈantan si iye.
22 E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.
23 Manjari inantanan ne weˈ si Isa tangan aˈa mapessekin duk tinundan weˈ ne binoˈo paluwas amban meˈ kalumaˈan miyaˈan. Paglaˈi ne siye, pineppaˈan weˈ si Isa meˈ mata aˈahin duk binettad weˈ ne meˈ tangannen si mata aˈahin. Ubus bu tinilew weˈ ne aˈahin, “Niyaˈ ke takitenu?”
23 E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.
24 Mayam aˈahin patongas duk paˈinne, “Ngite ku meˈ aˈa lumengngan-lengngan, saguwaˈ kuweˈ siye bantuk kayu.”
24 E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.
25 Manjari binettad balik weˈ si Isa meˈ tangannen si meˈ mata aˈahin. Mayam aˈahin pahantap, manjari kawuliˈan iye duk pastiˈ ne pamayamne kēmonin.
25 Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.
26 Manjari pinapoleˈ ne iye weˈ si Isa. Paˈin si Isa si iye, “Daˈa ne kew balik pī si kalumaˈan miyaˈan.”
26 E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.
27 Manjari palanjal ne si Isa duk meˈ tindegnen pī si meˈ kalumaˈan mapaliput si puweblo Kesarea Pilipihin. Sasangde si lān, tinilew weˈ ne meˈ tindegnen, paˈinne, “Ine paˈin meˈ aˈahin, sine koˈ ku?”
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Nambung siye, paˈinde, “Niyaˈ meˈ aˈa magpaˈin weˈ kaˈu koˈ si Yahiya magpandi-pandi meˈ aˈahin ellum balik. Sinduwehin isab magpaˈin weˈ Nabi Eliyas koˈ kew. Duk niyaˈ pe isab magpaˈin weˈ kaˈu koˈ dambuwaˈ meˈ nabi awwalley.”
28 E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.
29 “Saguwaˈ bang kaˈam,” paˈin si Isa, “ine paˈinbi? Sine teˈ ku?” Nambung si Petros, paˈinne, “Kaˈu Almasihin, tapeneˈ Tuhan magbayaˈin.”
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Manjari sinessaˈan teˈed siye weˈ si Isa weˈ subey siye gaˈi magaka-aka bisan pu sine bang sine iye.
30 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.
31 Na, nagnaˈ si Isa magtoloˈ si meˈ tindegnen sabab dinen. “Aku inin,” paˈinne, “Anak Manusiyaˈin, subey ekka kabinasahan sandalanku duk gaˈi du ku pinagmasi weˈ meˈ kabahiˈanin duk meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin. Pinapatey du ku iyan duk pagpuwas tellum bahangi, ellum du ku balik.”
31 E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.
32 Binissā inin weˈ si Isa pinapastiˈ, hangkan binoˈo si Isa weˈ si Petros patala-tala bu inamāhan iye weˈ ne bang weˈey iye missā sa miyaˈan.
32 E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.
33 Saguwaˈ paharap si Isa si meˈ tindegnen duk pinayaman siye weˈ ne. Manjari inamāhan weˈ ne si Petros duk paˈinne si iye, “Tahalaˈ kew amban aku, Seyitan. Peggeˈ pikilannun pikilan amban manusiyaˈ hadja, dumaˈin amban Tuhan.”
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.
34 Manjari ilinganan weˈ si Isa pī si iye meˈ aˈa mabanesin duk meˈ tindegnen. Paˈinne si siye, “Bang niyaˈ aˈa mabayaˈ nuhut aku, subey iye tuhutne kinabayaˈankun, dumaˈin kinabayaˈannen. Duk subey isab iye moˈo olom pamapateyan iyehin, hātinen maglillaˈ iye nandal kabinasahan duk bisan pe matey. Manjari makajari ne iye nuhut aku.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Peggeˈ,” paˈin si Isa, “bang aˈahin ellegne umulnen, gaˈ niyaˈ umulne salama-lama. Saguwaˈ bang aˈahin gaˈi ellegne umulnen duk maglillaˈ pe iye matey hawal tuyuˈne manuhut akuhin duk magmahalayak aka-aka mahāpin, na, aˈa iyan taga umul du salama-lama.
35 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.
36 Peggeˈ aˈahin, bisan pe tepe si iye kēmon alataˈ dem dunyahin, gaˈ du niyaˈ gunane bang gaˈi tepe si iye umul salama-lamahin.
36 Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?
37 Peggeˈ gaˈ niyaˈ alataˈ si dunya makalekkat iye supaya tepe si iye umul salama-lamahin.
37 Ou que dará o homem em troca de sua alma?
38 Sine-sine iyaˈ magpatampal si meˈ aˈa weˈ tindegku iye, duk weˈ nuhut iye toloˈkun, - bu meˈ aˈa kuweˈitu inin kaˈekkahanden dusehan duk gaˈi nuhut Tuhan, - aku, Anak Manusiyaˈin, iyaˈ du ku isab ngilale iye tindegku, bang ku balik pitu magtuhut duk meˈ malaˈikat masutsihin liput weˈ sahaya Samaku Tuhanin.”
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.