Marcos 8
Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARC
1 Gaˈ tiggel puwas miyaˈan, banes ne teˈed isab aˈa patipun pī pu si Isa bu gaˈ ne niyaˈ kakande. Manjari ilinganan weˈ si Isa meˈ tindegnen pī si iye duk paˈinne si siye,
1 Naqueles dias, havendo mui grande multidão e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos e disse-lhes:
2 “Maˈaseˈ ku si meˈ aˈa mabanes inin peggeˈ tellum bahangi ne kuweˈitu patuˈude si akuhin bu gaˈ ne niyaˈ kakande.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo e não têm o que comer.
3 Bang siye papoleˈku gaˈ bakas mangan, kinawugtuˈ siye iyan si lān. Bu meˈ sinduwe inin tala pamoleˈanden.”
3 E, se os deixar ir em jejum para casa, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Paˈin meˈ tindegnen si iye, “Na, antag kite ngeddoˈ kinakan pamakan siye tuˈu si lahat makagindew-gindew inin?”
4 E os seus discípulos responderam-lhe: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Manjari tilew si Isa siye, “Piyek kayuˈ panbi lu?” Paˈinde, “Pituˈ.”
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Manjari dinaˈak weˈ ne meˈ aˈa mabanesin ningkoloˈ diyataˈ bulak. Ineddoˈ weˈ ne pan pituˈin duk magpasalamat iye si Tuhan. Ubus bu binahagiˈ-bahagiˈ weˈ ne panin duk pinangurung weˈ ne si meˈ tindegnen dinaˈak pinangurung si meˈ aˈahin. Duk pinangurung ne weˈ de.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães e tendo dado graças, partiu- os e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles; e puseram- nos diante da multidão.
7 Niyaˈ isab kenna dikiˈ bang piyek kayuˈ. Pagubus si Isa magpasalamat si Tuhan, dinaˈak isab weˈ ne pangurung kennahin si meˈ aˈahin.
7 Tinham também uns poucos peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Mangan siye kēmon duk esso siye. Ubus bu tinipun weˈ de lukasin, pituˈ bakaˈ pennoˈ.
8 E comeram e saciaram-se; e, dos pedaços que sobejaram, levantaram sete cestos.
9 Niyaˈ kulang-labi ampat ngibu meˈ aˈa mamanganin.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Manjari pinapoleˈ ne meˈ aˈahin weˈ si Isa duk magtawus iye pasakey duk meˈ tindegnen dem bangkaˈ pī si lahat Dalmanuta.
10 E, entrando logo no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Pagtekka si Isa duk meˈ tindegnen si Dalmanuta, hap pī si iye meˈ Pariseohin moˈo iye magsuweyan. Batang iye kuhi-kuhide hangkan makapakite siye tandaˈ bang bennal taga kapatut iye amban Tuhan.
11 E saíram os fariseus e começaram a disputar com ele, pedindo-lhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Magnapas pinahadje si Isa duk paˈinne si siye, “Meˈ aˈa kuweˈitu inin luwal ne hadja māku tandaˈ. Sabennal akahante kaˈam, gaˈ niyaˈ tandaˈ pakitehanku si kaˈam.”
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração
13 Manjari tahalaˈ si Isa amban siye. Pasakey iye balik dem bangkaˈ palipag pī si dambiyaˈ lamew.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco e foi para o outro lado.
14 Meˈ tindeg si Isahin gaˈ makaˈesseb moˈo kinakan. Luwal du dambuwaˈ pande dem bangkaˈin.
14 E eles se esqueceram de levar pão e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Manjari sinessaˈan siye weˈ si Isa si dalilan. Paˈinne, “Pahatul-hatul kaˈam. Halliˈanun bi pasulig meˈ Pariseohin duk pasulig Sultan Herodin.”
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e
16 Magbissā-bissā meˈ tindegnen sabab pinaˈinne miyaˈan peggeˈ gaˈ tahātide. Paˈinde, “Hangkan hatu iye missā kuweˈ miyaˈan, peggeˈ gaˈ kite bi makaboˈo pan.”
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Kataˈuhan si Isa bang ine pagbissā-bissāden. Hangkan paˈinne si siye, “Weˈey pagbissābin sabab gaˈ niyaˈ panbi? Gaˈi pe ke kataˈuhanbi atawa tahātibi? Gaˈi kaˈam katoloˈan?
17 E Jesus, conhecendo isso, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? Não considerastes, nem compreendestes ainda? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Niyaˈ matabi saguwaˈ kuweˈ gaˈi kaˈam makakite. Niyaˈ tayingebi saguwaˈ kuweˈ gaˈi kaˈam makakale. Gaˈ ke taˈessebbi bakas hininangku ellew īˈen?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais
19 Pamahagiˈ-mahagiˈku pan limehin si meˈ aˈa lime ngibuhin, piye bakaˈ pennoˈ weˈ lukas tinipunbin?” Paˈinde, “Sampuk-duwe.”
19 quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 “Duk gaˈ ke taˈessebbi pan pituˈ binahagiˈ-bahagiˈku si meˈ aˈa ampat ngibuhin? Piye bakaˈ pennoˈ weˈ lukas tinipunbin?” Paˈinde, “Pituˈ.”
20 E, quando E disseram-lhe: Sete.
21 “Na,” paˈinne, “bu gaˈi pe tahātibi.”
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Manjari tekka siye si puweblo Betsaida. Niyaˈ meˈ aˈa pī si iye magboˈo aˈa pessek duk pabuyuˈ-buyuˈ siye pu si Isa pakiˈantan si iye.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego e rogaram-lhe que lhe tocasse.
23 Manjari inantanan ne weˈ si Isa tangan aˈa mapessekin duk tinundan weˈ ne binoˈo paluwas amban meˈ kalumaˈan miyaˈan. Paglaˈi ne siye, pineppaˈan weˈ si Isa meˈ mata aˈahin duk binettad weˈ ne meˈ tangannen si mata aˈahin. Ubus bu tinilew weˈ ne aˈahin, “Niyaˈ ke takitenu?”
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Mayam aˈahin patongas duk paˈinne, “Ngite ku meˈ aˈa lumengngan-lengngan, saguwaˈ kuweˈ siye bantuk kayu.”
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens, pois os vejo como árvores que andam.
25 Manjari binettad balik weˈ si Isa meˈ tangannen si meˈ mata aˈahin. Mayam aˈahin pahantap, manjari kawuliˈan iye duk pastiˈ ne pamayamne kēmonin.
25 Depois, tornou a pôr-lhe as mãos nos olhos, e ele, olhando firmemente, ficou restabelecido e já via ao longe e distintamente a todos.
26 Manjari pinapoleˈ ne iye weˈ si Isa. Paˈin si Isa si iye, “Daˈa ne kew balik pī si kalumaˈan miyaˈan.”
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Não entres na aldeia.
27 Manjari palanjal ne si Isa duk meˈ tindegnen pī si meˈ kalumaˈan mapaliput si puweblo Kesarea Pilipihin. Sasangde si lān, tinilew weˈ ne meˈ tindegnen, paˈinne, “Ine paˈin meˈ aˈahin, sine koˈ ku?”
27 E saiu Jesus e os seus discípulos para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Nambung siye, paˈinde, “Niyaˈ meˈ aˈa magpaˈin weˈ kaˈu koˈ si Yahiya magpandi-pandi meˈ aˈahin ellum balik. Sinduwehin isab magpaˈin weˈ Nabi Eliyas koˈ kew. Duk niyaˈ pe isab magpaˈin weˈ kaˈu koˈ dambuwaˈ meˈ nabi awwalley.”
28 E eles responderam: João Batista; e outros, Elias; mas outros, um dos profetas.
29 “Saguwaˈ bang kaˈam,” paˈin si Isa, “ine paˈinbi? Sine teˈ ku?” Nambung si Petros, paˈinne, “Kaˈu Almasihin, tapeneˈ Tuhan magbayaˈin.”
29 E ele lhes disse: Mas vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Manjari sinessaˈan teˈed siye weˈ si Isa weˈ subey siye gaˈi magaka-aka bisan pu sine bang sine iye.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Na, nagnaˈ si Isa magtoloˈ si meˈ tindegnen sabab dinen. “Aku inin,” paˈinne, “Anak Manusiyaˈin, subey ekka kabinasahan sandalanku duk gaˈi du ku pinagmasi weˈ meˈ kabahiˈanin duk meˈ nakuraˈ meˈ imamin duk meˈ guru si saraˈ āgamahin. Pinapatey du ku iyan duk pagpuwas tellum bahangi, ellum du ku balik.”
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do Homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos, e pelos príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que, depois de três dias, ressuscitaria.
32 Binissā inin weˈ si Isa pinapastiˈ, hangkan binoˈo si Isa weˈ si Petros patala-tala bu inamāhan iye weˈ ne bang weˈey iye missā sa miyaˈan.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte e começou a repreendê-lo.
33 Saguwaˈ paharap si Isa si meˈ tindegnen duk pinayaman siye weˈ ne. Manjari inamāhan weˈ ne si Petros duk paˈinne si iye, “Tahalaˈ kew amban aku, Seyitan. Peggeˈ pikilannun pikilan amban manusiyaˈ hadja, dumaˈin amban Tuhan.”
33 Mas ele, virando-se e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as
34 Manjari ilinganan weˈ si Isa pī si iye meˈ aˈa mabanesin duk meˈ tindegnen. Paˈinne si siye, “Bang niyaˈ aˈa mabayaˈ nuhut aku, subey iye tuhutne kinabayaˈankun, dumaˈin kinabayaˈannen. Duk subey isab iye moˈo olom pamapateyan iyehin, hātinen maglillaˈ iye nandal kabinasahan duk bisan pe matey. Manjari makajari ne iye nuhut aku.
34 E, chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se
35 Peggeˈ,” paˈin si Isa, “bang aˈahin ellegne umulnen, gaˈ niyaˈ umulne salama-lama. Saguwaˈ bang aˈahin gaˈi ellegne umulnen duk maglillaˈ pe iye matey hawal tuyuˈne manuhut akuhin duk magmahalayak aka-aka mahāpin, na, aˈa iyan taga umul du salama-lama.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á, mas qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Peggeˈ aˈahin, bisan pe tepe si iye kēmon alataˈ dem dunyahin, gaˈ du niyaˈ gunane bang gaˈi tepe si iye umul salama-lamahin.
36 Pois que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Peggeˈ gaˈ niyaˈ alataˈ si dunya makalekkat iye supaya tepe si iye umul salama-lamahin.
37 Ou que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Sine-sine iyaˈ magpatampal si meˈ aˈa weˈ tindegku iye, duk weˈ nuhut iye toloˈkun, - bu meˈ aˈa kuweˈitu inin kaˈekkahanden dusehan duk gaˈi nuhut Tuhan, - aku, Anak Manusiyaˈin, iyaˈ du ku isab ngilale iye tindegku, bang ku balik pitu magtuhut duk meˈ malaˈikat masutsihin liput weˈ sahaya Samaku Tuhanin.”
38 Porquanto qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.