Marcos 6

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tahalaˈ si Isa duk pī iye si lahatne, si Nasaret. Nuhut iye isab meˈ tindegnen.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Manjari pagellew Sabtuˈ, ellew liˈi meˈ Yahudihin, nagnaˈ ne isab iye magusihat dem langgal. Ekka mapakale si iyehin ulaliˈ. Paˈinde, “Uy, antag pangeddoˈanne pangadjiˈne inin? Duk kataˈu ine ne pangurung iye inin? Saˈingge pangahinangne meˈ hinangan balakat īˈen?
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Takilalete bi hep aˈa inin. Iye inin kalpentero, anak Mariyamin. Pungtinaˈine hep disi Yakub duk si Joses duk si Judas duk si Simon. Duk meˈ pungtinaˈine dendehin tiyaˈ du hep tuˈu si lahatte bi.” Duk peddiˈ ateyden pu si Isa.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Hangkan paˈin si Isa si siye, “Pagaddatan nabihin antag-antag. Saguwaˈ bang si lahatne duk dem kaˈusbahanne duk si lumaˈne, gaˈi iye pagaddatan.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Duk gaˈ si Isa makahinang hinangan balakatan laˈi, bukut hadja amban pamettadne meˈ tanganne si meˈ aˈa saki bang piyanganin duk pinakoleˈ siye weˈ ne.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ulaliˈ teˈed iye bang weˈey meˈ aˈa malaˈihin gaˈi kahagad si iye. Pinalengngan weˈ si Isa tindegne sampūˈ duk duwehin (Mateo 10.5-15; Lukas 9.1-6) Manjari lumengngan si Isa ngalatag meˈ kalumaˈan si lahat miyaˈan duk magusihat iye laˈi.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Manjari ilinganan weˈ ne tindegne sampūˈ duk duwehin pī si iye duk dinaˈak siye weˈ ne lumengngan duwangan-duwangan magmahalayak lapal Tuhanin. Inurungan isab siye weˈ ne balakat maluwas meˈ seyitan.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Duk sinessaˈan siye weˈ ne subey siye gaˈi magboˈo ine-ine si palengngananden. Subey siye gaˈi magboˈo kinakan atawa puyuˈ pangisi-ngisihan atawa pilak dem sabitande. Luwal hadja tungkud makajari boˈode.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Makajari siye magtehompaˈ saguwaˈ gaˈi siye makajari magboˈo badjuˈ seddili amban si baranden.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Duk paˈin si Isa si siye, “Antag-antag kalumaˈan katekkahanbi, bang kaˈam dinaˈak manaˈik weˈ aˈa pī si lumaˈne, daˈa ne kaˈam usaˈ tiggelanbi laˈi si lahat miyaˈan.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Duk bang niyaˈ kalumaˈan papīhanbi bu meˈ aˈahin gaˈi ngaddatan kaˈam, duk gaˈi mabayaˈ pakale si kaˈam, tahalaˈ kaˈam amban kalumaˈan miyaˈan. Pagpaganun bi dahuˈ leppug bettisbin, tandaˈ weˈ muwas ne kaˈam si siye, ubus bu tahalaˈ ne kaˈam.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Manjari lumengngan ne siye magmahalayak weˈ subey meˈ aˈahin pagsusunande meˈ duseden duk lebbahande ne meˈ hinangande malaˈatin.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Ekka meˈ seyitan tapaluwas weˈ de duk ekka aˈa saki sinusutan weˈ de isellan duk pinakoleˈ weˈ de.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Manjari takale weˈ Sultan Herod sabab meˈ hinangan balakat tahinang si Isahin peggeˈ bawag ne hep ēn si Isahin. Magbissā-bissā meˈ aˈahin sabab si Isa. Niyaˈ magpaˈin, “Ellum ne balik Yahiya magpandi-pandi aˈahin hangkan hep tahinangne meˈ hinangan balakatan miyaˈan.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Saguwaˈ paˈin sinduwehin isab, “Nabi Eliyas hatu miyaˈan.” Duk niyaˈ pe isab sinduwe magpaˈin, “Nabi hep hatu iye miyaˈan, kuweˈ meˈ nabi awwalley.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Saguwaˈ pagkale si Herod inin, paˈinne, “Si Yahiya miyaˈan, bakas dinaˈakku pinunggelanin. Ellum iye balik.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Peggeˈ Sultan Herod hep mangandaˈak niggew Yahiyahin duk dinaˈak kinalabusu weˈ ne. Kuweˈ inin kahalanne miyaˈan: Sultan Herod inin, inanda weˈ ne ipalnen, Herodiyas, bu ellum pe salinen si Pilip, ella Herodiyasin. Manjari sakaliˈ ne siye magdambuwaˈ, inamāhan sultanin weˈ Yahiya. Paˈin Yahiya si iye, “Gaˈi halal bang kew magdambuwaˈ duk anda pungtinaˈinun. Magduse kew.” Na, iye miyaˈan sababnen hangkan binantahan weˈ Herodiyas si Yahiya duk batang papateyne. Saguwaˈ gaˈi dinaˈak weˈ sultanin,
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 — ausente —
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 peggeˈ pagaddatan weˈ Sultan Herod Yahiya. Kataˈuhanne weˈ Yahiya aˈa bentel duk sutsi ateynen. Hangkan inelligan iye weˈ sultanin duk inisi weˈ ne dem kalabusu duk iye gaˈi tapapatey. Mabayaˈ pakale si Herod pu Yahiya magusihat, saguwaˈ pagkalene iye, sasew dem pikilannen.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Manjari dambuwaˈ ellew katumanan du kinabayaˈan Herodiyasin. Pagtekka ellew pangesseban panganak pu Sultan Herodin, ngahinang si Herod pagjamu-jamuhan para si meˈ bagellal si pagsultanannen duk si meˈ kapitan kasundaluhannen, duk si meˈ aˈa langkew si lahat Jalil miyaˈan.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Manjari paglaˈi ne siye kēmon magtipun, padiyalem pī anak Herodiyas dendehin mansak. Na, kasulutan si Herod duk meˈ bisitanen. Manjari paˈin sultanin si budjangin, “Māku kew si aku. Ine-ine kabayaˈannu, pangurungku kaˈu.”
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Duk napa pe iye, paˈinne, “Ine-ine pākunu si aku, asal pangurungku teˈed kaˈu, bisan pe dan tengaˈ pangalataˈkun.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Paluwas budjangin duk tinilew weˈ ne saˈinen, paˈinne, “Inaˈ, ine enteˈ pākuku?” Nambung saˈinen, “Pākuhun kōk si Yahiya magpandi-pandi aˈahin.”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Magtawus padiyalem balik budjangin magdayiˈ-dayiˈ pī si sultanin māku, paˈinne, “Tuwan, iye inin pinākukun. Pangurungun aku duˈun-duˈun kōk Yahiya magpandi-pandi aˈahin binettad diyataˈ talam.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Magsusun teˈed sultanin, saguwaˈ gaˈi iye bayaˈ dapat si bissānen peggeˈ bakas iye napa si panaˈanan meˈ bisitanen.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Magtawus ne dinaˈak weˈ sultanin dambuwaˈ sundalu amban meˈ guwaldiyanen pī ngeddoˈ kōk Yahiyahin. Manjari pī ne sundaluhin munggelan Yahiya dem kalabusu.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Ubus binoˈo weˈ ne kōknen binettad diyataˈ talam duk pinangurung ne weˈ ne si budjangin. Manjari pinangurung isab weˈ budjangin si saˈinen.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Pagkale meˈ tindeg si Yahiyahin inin, pī siye ngeddoˈ bangkeynen duk kinubul weˈ de.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Manjari meˈ aˈa bakas kawakilan weˈ si Isahin magtipun ne balik pī si iye. Inaka-akahan weˈ de si Isa kēmon meˈ bakas tahinangden duk meˈ pamanoloˈden. Ekka hep aˈa maggew-gantiˈ pī si siye hangkan gaˈi ne siye bisan makasaluˈ mangan.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Hangkan paˈin si Isa si siye, “Sūng kite bi pī si lahat makagindew-gindew, kite-kite bi hadja duk kaˈam kapahali-hali daddaliˈ.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Manjari tahalaˈ siye magbangkaˈ pī si lahat makagindew-gindew, siye-siye hadja.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Saguwaˈ ekka aˈa ngite siye patahalaˈden duk makakilale siye. Manjari magubas meˈ aˈahin amban meˈ kalumaˈan hap pī duk dumehellu pe siye tekka amban disi Isa laˈi si dambiyaˈ lamew.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Pagtakas si Isa, banes teˈed aˈa kitene duk maˈaseˈ iye si siye, peggeˈ kuweˈ siye meˈ bili-bili gaˈ niyaˈ ngipat siye. Manjari ekka pamanoloˈne siye.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Pagkohap ne, pī meˈ tindegnen si iye duk paˈinde, “Lahat gaˈi hep inin tantu papituhan aˈa bu iyuˈ ne kohap teˈed.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Daˈakun meˈ aˈa inin pī si meˈ aˈa magtinanemin laˈi si kalahatan diyataˈ duk si meˈ kalumaˈan mapaliputin duk siye makabelli kinakande.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Kaˈam ne mamakan siyehin.” Paˈinde si iye, “Na, inumey inin? Sa banes aˈa iyan, subey tangdan aˈa maghinang dem walum bulan pamelli panin pamakan siye iyan.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Tilew si Isa siye, paˈinne, “Piyek kayuˈ panbi lu? Pī koˈ, payamanun bi.” Pagsakaliˈ ne kataˈuhande, paˈinde, “Lime du panin duk duwe kenna.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Manjari dinaˈak siye weˈ si Isa ningkoloˈ kēmon magtumpuk-tumpuk diyataˈ balili.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Hangkan ningkoloˈ ne siye magtumpuk-tumpuk, niyaˈ ne dahatus-dahatus duk niyaˈ ne lime-limempūˈ.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Manjari ineddoˈ weˈ si Isa pan lime kayuˈin duk kenna duwehin, bu mayam iye magdiyataˈ langit magpasalamat si Tuhan. Ubus bu binahagiˈ-bahagiˈ weˈ ne panin duk pinangurung weˈ ne si meˈ tindegnen dinaˈak pangurung si meˈ aˈahin. Damikkiyan isab kenna duwehin binahagiˈ-bahagiˈ weˈ ne si siye kēmon.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Mangan siye kēmon duk esso siye.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Pagubus siye mangan, tinipun weˈ meˈ tindeg si Isahin lukasde pan duk kennahin, sampūˈ duk duwe bakaˈ pennoˈ.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ekkahan mamangan pan miyaˈan, meˈ lellahin hadja niyaˈ lime ngibu.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Puwas miyaˈan, magtawus dinaˈak weˈ si Isa meˈ tindegnen pasakey dem bangkaˈ. Pinadehellu siye weˈ ne pī si dambiyaˈ lamew si puweblo Betsaida, sābune pe mapoleˈ meˈ aˈahin.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Pagubus ne siye patahalaˈne, pī iye diyataˈ kūd missā si Tuhan.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Pagsangem ne, laˈi ne si tengngaˈ lamew bangkaˈin. Si Isa laˈi pe diyataˈ kūd dendangan.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Kitene meˈ tindegnen kahunitan teˈed peggeˈ pasumbal si siye baliyuhin. Pagdayiˈ ellew ne, pī si Isa si siye lumengngan diyataˈ kuwit-kuwit lamew. Sōng hadja siye labeyanne,
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 saguwaˈ takite meˈ tindegnen iye lumengngan diyataˈ kuwit-kuwit lamew duk kannalde weˈ panyataˈ iye. Magkilahap teˈed siye.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Peggeˈ kēmon siye takitede iye duk kaˈumagadan siye. Saguwaˈ magtawus si Isa missā si siye duk paˈinne, “Pahagetun bi ateybin. Aku hep ituˈ. Daˈa kaˈam tinalew.”
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Manjari pasakey si Isa pī si siye magdem bangkaˈ. Pagsakeyne, padeheng baliyuhin hangkan bengngangan teˈed meˈ tindeg si Isahin.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Peggeˈ bisan ne bakas takitede balakat si Isahin pamakanne aˈa lime ngibuhin, gaˈi pe teˈed tasabutde bang ine hāti bakas takiteden.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Pagsakaliˈ ne siye lumipag, tekka siye si lahat Gennesaret duk padungguˈ siye si tapiyan.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Pagduwaˈide amban bangkaˈ, magtawus si Isa takilale weˈ meˈ aˈahin.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Manjari magubas meˈ aˈahin ngalatag kalahatan mapaliputin duk binoˈo weˈ de meˈ aˈa masakihin diyataˈ tanggungande bisan antag pakakalehande palaˈihan si Isahin.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Antag-antag katekkahanne, si meˈ kalumaˈan ke, atawa si puweblo, atawa si lahat diyataˈ, pinabāk weˈ de meˈ masakihin si meˈ tabuˈan duk pabuyuˈ-buyuˈ siye pu si Isa bang makajari antan meˈ masakihin bisan hadja tuggu semmeknen. Na, kēmon makaˈantan iyehin kawuliˈan.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.