Marcos 6

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tahalaˈ si Isa duk pī iye si lahatne, si Nasaret. Nuhut iye isab meˈ tindegnen.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Manjari pagellew Sabtuˈ, ellew liˈi meˈ Yahudihin, nagnaˈ ne isab iye magusihat dem langgal. Ekka mapakale si iyehin ulaliˈ. Paˈinde, “Uy, antag pangeddoˈanne pangadjiˈne inin? Duk kataˈu ine ne pangurung iye inin? Saˈingge pangahinangne meˈ hinangan balakat īˈen?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Takilalete bi hep aˈa inin. Iye inin kalpentero, anak Mariyamin. Pungtinaˈine hep disi Yakub duk si Joses duk si Judas duk si Simon. Duk meˈ pungtinaˈine dendehin tiyaˈ du hep tuˈu si lahatte bi.” Duk peddiˈ ateyden pu si Isa.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Hangkan paˈin si Isa si siye, “Pagaddatan nabihin antag-antag. Saguwaˈ bang si lahatne duk dem kaˈusbahanne duk si lumaˈne, gaˈi iye pagaddatan.”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Duk gaˈ si Isa makahinang hinangan balakatan laˈi, bukut hadja amban pamettadne meˈ tanganne si meˈ aˈa saki bang piyanganin duk pinakoleˈ siye weˈ ne.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ulaliˈ teˈed iye bang weˈey meˈ aˈa malaˈihin gaˈi kahagad si iye. Pinalengngan weˈ si Isa tindegne sampūˈ duk duwehin (Mateo 10.5-15; Lukas 9.1-6) Manjari lumengngan si Isa ngalatag meˈ kalumaˈan si lahat miyaˈan duk magusihat iye laˈi.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Manjari ilinganan weˈ ne tindegne sampūˈ duk duwehin pī si iye duk dinaˈak siye weˈ ne lumengngan duwangan-duwangan magmahalayak lapal Tuhanin. Inurungan isab siye weˈ ne balakat maluwas meˈ seyitan.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Duk sinessaˈan siye weˈ ne subey siye gaˈi magboˈo ine-ine si palengngananden. Subey siye gaˈi magboˈo kinakan atawa puyuˈ pangisi-ngisihan atawa pilak dem sabitande. Luwal hadja tungkud makajari boˈode.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Makajari siye magtehompaˈ saguwaˈ gaˈi siye makajari magboˈo badjuˈ seddili amban si baranden.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Duk paˈin si Isa si siye, “Antag-antag kalumaˈan katekkahanbi, bang kaˈam dinaˈak manaˈik weˈ aˈa pī si lumaˈne, daˈa ne kaˈam usaˈ tiggelanbi laˈi si lahat miyaˈan.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Duk bang niyaˈ kalumaˈan papīhanbi bu meˈ aˈahin gaˈi ngaddatan kaˈam, duk gaˈi mabayaˈ pakale si kaˈam, tahalaˈ kaˈam amban kalumaˈan miyaˈan. Pagpaganun bi dahuˈ leppug bettisbin, tandaˈ weˈ muwas ne kaˈam si siye, ubus bu tahalaˈ ne kaˈam.”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Manjari lumengngan ne siye magmahalayak weˈ subey meˈ aˈahin pagsusunande meˈ duseden duk lebbahande ne meˈ hinangande malaˈatin.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Ekka meˈ seyitan tapaluwas weˈ de duk ekka aˈa saki sinusutan weˈ de isellan duk pinakoleˈ weˈ de.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Manjari takale weˈ Sultan Herod sabab meˈ hinangan balakat tahinang si Isahin peggeˈ bawag ne hep ēn si Isahin. Magbissā-bissā meˈ aˈahin sabab si Isa. Niyaˈ magpaˈin, “Ellum ne balik Yahiya magpandi-pandi aˈahin hangkan hep tahinangne meˈ hinangan balakatan miyaˈan.”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Saguwaˈ paˈin sinduwehin isab, “Nabi Eliyas hatu miyaˈan.” Duk niyaˈ pe isab sinduwe magpaˈin, “Nabi hep hatu iye miyaˈan, kuweˈ meˈ nabi awwalley.”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Saguwaˈ pagkale si Herod inin, paˈinne, “Si Yahiya miyaˈan, bakas dinaˈakku pinunggelanin. Ellum iye balik.”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Peggeˈ Sultan Herod hep mangandaˈak niggew Yahiyahin duk dinaˈak kinalabusu weˈ ne. Kuweˈ inin kahalanne miyaˈan: Sultan Herod inin, inanda weˈ ne ipalnen, Herodiyas, bu ellum pe salinen si Pilip, ella Herodiyasin. Manjari sakaliˈ ne siye magdambuwaˈ, inamāhan sultanin weˈ Yahiya. Paˈin Yahiya si iye, “Gaˈi halal bang kew magdambuwaˈ duk anda pungtinaˈinun. Magduse kew.” Na, iye miyaˈan sababnen hangkan binantahan weˈ Herodiyas si Yahiya duk batang papateyne. Saguwaˈ gaˈi dinaˈak weˈ sultanin,
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 peggeˈ pagaddatan weˈ Sultan Herod Yahiya. Kataˈuhanne weˈ Yahiya aˈa bentel duk sutsi ateynen. Hangkan inelligan iye weˈ sultanin duk inisi weˈ ne dem kalabusu duk iye gaˈi tapapatey. Mabayaˈ pakale si Herod pu Yahiya magusihat, saguwaˈ pagkalene iye, sasew dem pikilannen.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Manjari dambuwaˈ ellew katumanan du kinabayaˈan Herodiyasin. Pagtekka ellew pangesseban panganak pu Sultan Herodin, ngahinang si Herod pagjamu-jamuhan para si meˈ bagellal si pagsultanannen duk si meˈ kapitan kasundaluhannen, duk si meˈ aˈa langkew si lahat Jalil miyaˈan.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Manjari paglaˈi ne siye kēmon magtipun, padiyalem pī anak Herodiyas dendehin mansak. Na, kasulutan si Herod duk meˈ bisitanen. Manjari paˈin sultanin si budjangin, “Māku kew si aku. Ine-ine kabayaˈannu, pangurungku kaˈu.”
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Duk napa pe iye, paˈinne, “Ine-ine pākunu si aku, asal pangurungku teˈed kaˈu, bisan pe dan tengaˈ pangalataˈkun.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Paluwas budjangin duk tinilew weˈ ne saˈinen, paˈinne, “Inaˈ, ine enteˈ pākuku?” Nambung saˈinen, “Pākuhun kōk si Yahiya magpandi-pandi aˈahin.”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Magtawus padiyalem balik budjangin magdayiˈ-dayiˈ pī si sultanin māku, paˈinne, “Tuwan, iye inin pinākukun. Pangurungun aku duˈun-duˈun kōk Yahiya magpandi-pandi aˈahin binettad diyataˈ talam.”
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Magsusun teˈed sultanin, saguwaˈ gaˈi iye bayaˈ dapat si bissānen peggeˈ bakas iye napa si panaˈanan meˈ bisitanen.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Magtawus ne dinaˈak weˈ sultanin dambuwaˈ sundalu amban meˈ guwaldiyanen pī ngeddoˈ kōk Yahiyahin. Manjari pī ne sundaluhin munggelan Yahiya dem kalabusu.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Ubus binoˈo weˈ ne kōknen binettad diyataˈ talam duk pinangurung ne weˈ ne si budjangin. Manjari pinangurung isab weˈ budjangin si saˈinen.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Pagkale meˈ tindeg si Yahiyahin inin, pī siye ngeddoˈ bangkeynen duk kinubul weˈ de.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Manjari meˈ aˈa bakas kawakilan weˈ si Isahin magtipun ne balik pī si iye. Inaka-akahan weˈ de si Isa kēmon meˈ bakas tahinangden duk meˈ pamanoloˈden. Ekka hep aˈa maggew-gantiˈ pī si siye hangkan gaˈi ne siye bisan makasaluˈ mangan.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Hangkan paˈin si Isa si siye, “Sūng kite bi pī si lahat makagindew-gindew, kite-kite bi hadja duk kaˈam kapahali-hali daddaliˈ.”
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Manjari tahalaˈ siye magbangkaˈ pī si lahat makagindew-gindew, siye-siye hadja.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Saguwaˈ ekka aˈa ngite siye patahalaˈden duk makakilale siye. Manjari magubas meˈ aˈahin amban meˈ kalumaˈan hap pī duk dumehellu pe siye tekka amban disi Isa laˈi si dambiyaˈ lamew.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Pagtakas si Isa, banes teˈed aˈa kitene duk maˈaseˈ iye si siye, peggeˈ kuweˈ siye meˈ bili-bili gaˈ niyaˈ ngipat siye. Manjari ekka pamanoloˈne siye.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Pagkohap ne, pī meˈ tindegnen si iye duk paˈinde, “Lahat gaˈi hep inin tantu papituhan aˈa bu iyuˈ ne kohap teˈed.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Daˈakun meˈ aˈa inin pī si meˈ aˈa magtinanemin laˈi si kalahatan diyataˈ duk si meˈ kalumaˈan mapaliputin duk siye makabelli kinakande.”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Saguwaˈ paˈin si Isa si siye, “Kaˈam ne mamakan siyehin.” Paˈinde si iye, “Na, inumey inin? Sa banes aˈa iyan, subey tangdan aˈa maghinang dem walum bulan pamelli panin pamakan siye iyan.”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Tilew si Isa siye, paˈinne, “Piyek kayuˈ panbi lu? Pī koˈ, payamanun bi.” Pagsakaliˈ ne kataˈuhande, paˈinde, “Lime du panin duk duwe kenna.”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Manjari dinaˈak siye weˈ si Isa ningkoloˈ kēmon magtumpuk-tumpuk diyataˈ balili.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Hangkan ningkoloˈ ne siye magtumpuk-tumpuk, niyaˈ ne dahatus-dahatus duk niyaˈ ne lime-limempūˈ.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Manjari ineddoˈ weˈ si Isa pan lime kayuˈin duk kenna duwehin, bu mayam iye magdiyataˈ langit magpasalamat si Tuhan. Ubus bu binahagiˈ-bahagiˈ weˈ ne panin duk pinangurung weˈ ne si meˈ tindegnen dinaˈak pangurung si meˈ aˈahin. Damikkiyan isab kenna duwehin binahagiˈ-bahagiˈ weˈ ne si siye kēmon.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Mangan siye kēmon duk esso siye.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Pagubus siye mangan, tinipun weˈ meˈ tindeg si Isahin lukasde pan duk kennahin, sampūˈ duk duwe bakaˈ pennoˈ.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Ekkahan mamangan pan miyaˈan, meˈ lellahin hadja niyaˈ lime ngibu.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Puwas miyaˈan, magtawus dinaˈak weˈ si Isa meˈ tindegnen pasakey dem bangkaˈ. Pinadehellu siye weˈ ne pī si dambiyaˈ lamew si puweblo Betsaida, sābune pe mapoleˈ meˈ aˈahin.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Pagubus ne siye patahalaˈne, pī iye diyataˈ kūd missā si Tuhan.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Pagsangem ne, laˈi ne si tengngaˈ lamew bangkaˈin. Si Isa laˈi pe diyataˈ kūd dendangan.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Kitene meˈ tindegnen kahunitan teˈed peggeˈ pasumbal si siye baliyuhin. Pagdayiˈ ellew ne, pī si Isa si siye lumengngan diyataˈ kuwit-kuwit lamew. Sōng hadja siye labeyanne,
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 saguwaˈ takite meˈ tindegnen iye lumengngan diyataˈ kuwit-kuwit lamew duk kannalde weˈ panyataˈ iye. Magkilahap teˈed siye.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Peggeˈ kēmon siye takitede iye duk kaˈumagadan siye. Saguwaˈ magtawus si Isa missā si siye duk paˈinne, “Pahagetun bi ateybin. Aku hep ituˈ. Daˈa kaˈam tinalew.”
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Manjari pasakey si Isa pī si siye magdem bangkaˈ. Pagsakeyne, padeheng baliyuhin hangkan bengngangan teˈed meˈ tindeg si Isahin.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Peggeˈ bisan ne bakas takitede balakat si Isahin pamakanne aˈa lime ngibuhin, gaˈi pe teˈed tasabutde bang ine hāti bakas takiteden.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Pagsakaliˈ ne siye lumipag, tekka siye si lahat Gennesaret duk padungguˈ siye si tapiyan.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Pagduwaˈide amban bangkaˈ, magtawus si Isa takilale weˈ meˈ aˈahin.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Manjari magubas meˈ aˈahin ngalatag kalahatan mapaliputin duk binoˈo weˈ de meˈ aˈa masakihin diyataˈ tanggungande bisan antag pakakalehande palaˈihan si Isahin.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Antag-antag katekkahanne, si meˈ kalumaˈan ke, atawa si puweblo, atawa si lahat diyataˈ, pinabāk weˈ de meˈ masakihin si meˈ tabuˈan duk pabuyuˈ-buyuˈ siye pu si Isa bang makajari antan meˈ masakihin bisan hadja tuggu semmeknen. Na, kēmon makaˈantan iyehin kawuliˈan.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.