Marcos 5

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Manjari tekka si Isa duk meˈ tindegnen si dambiyaˈ lamew Jalil, laˈi si lahat meˈ aˈa Gerasa.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Pagduwaˈi si Isa amban dem bangkaˈ, niyaˈ pasampang si iye dambuwaˈ aˈa amban meˈ kakubulan. Aˈa inin pasayedan seyitan.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Paglahatannen si meˈ lingab pagkubulan duk gaˈi teˈed iye kaˈingketan weˈ aˈa bisan pe karena pangingket iyehin.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Daran iningketan tangannen duk bettisnen, saguwaˈ ubus hadja bekkat-bekkatne karenahin. Gaˈ niyaˈ aˈa basag makagapus iye.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Ellew-sangem luwal iye magkolehak si meˈ kakubulan duk si kakūdan duk ngehet dine duk batu.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Pagkitene si Isa amban katalahan, magubas iye pī pasujud si iye.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Manjari paˈin si Isa si seyitanin, “Pa1uwas kew amban aˈa iyan, seyitan.” Maggasud seyitanin papales, paˈinne, “Gaˈ niyaˈ lamudnu si aku, Isa. Kaˈu Anak Tuhanin, iye Tuhan Malangkewin. Iyuˈ pakale Tuhanin, junjungku si kaˈu, daˈa ku binasahun.”
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 — ausente —
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Manjari tinilew iye weˈ si Isa, paˈinne, “Sine ēnnun?” Nambung iye, paˈinne, “Ēnkun si Ibuhan peggeˈ ekka kami inin.”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Duk pabuyuˈ-buyuˈ teˈed meˈ seyitanin pu si Isa, gaˈi siye makapatahalaˈ amban lahat miyaˈan.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Manjari niyaˈ magsungkal laˈi diyataˈ bīd panenan bawi, ekka manamal.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Pabuyuˈ-buyuˈ meˈ seyitanin pu si Isa, paˈinde, “Daˈakun kami pī si meˈ bawi miyaˈan duk padiyalemun kami magdem barande.”
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Na, dinaˈak ne siye weˈ si Isa. Manjari paluwas meˈ seyitanin amban aˈahin duk padiyalem ne siye pī magdem baran meˈ bawihin. Magtawus panenan bawihin magubas padurul pī si pampang magdem lamew duk lambo siye kēmon. Meˈ bawihin niyaˈ kulang-labi duwe ngibu ekkahanden.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Manjari meˈ aˈa magipat meˈ bawi miyaˈan, magubas duk magaka-aka siye laˈi si puweblo duk si meˈ lahat diyataˈ. Manjari hap pī meˈ aˈahin mayaman bakas maˈumantag miyaˈan.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Pagtekkade laˈi pu si Isa, takitede aˈa bakas pasayedan seyitan maˈekkahin. Ningkoloˈ iye laˈi magsemmek ne duk hāp ne pikilannen. Manjari tinalew siye.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Ubus inaka-akahan ne siye weˈ meˈ aˈa bakas mangitehin sabab maˈumantag si aˈa pasayedan seyitanin, duk sabab meˈ bawihin.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Ubus pabuyuˈ-buyuˈ meˈ aˈa lahat miyaˈan pu si Isa, dinaˈak iye tahalaˈ amban lahatde.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Pagsakey si Isa magdem bangkaˈ, aˈa bakas pasayedan seyitanin pabuyuˈ-buyuˈ nuhut iye.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Saguwaˈ gaˈ iye dinaˈak weˈ si Isa. Paˈin si Isa si iye, “Moleˈ ne kew pī si lahatnu. Akahanun meˈ kaˈusbahannun sabab hinangan hadje bakas tahinang Tuhan si kaˈuhin duk sabab aseˈne si kaˈuhin.”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Manjari lumengngan ne aˈahin duk ilatag weˈ ne lahat inēnan Sampūˈ Puweblohin duk magaka-aka iye sabab hinangan hadje bakas tahinang si Isa si iyehin. Kēmon meˈ aˈa makakale inin, bengngangan teˈed.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Manjari palipag ne isab si Isa magbangkaˈ pī si dambiyaˈ lamew Jalil. Banes ne isab teˈed aˈa patipun pī si iye paglaˈi iye si higad lamew.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Niyaˈ aˈa pī si iye inēnan si Jairus. Aˈa inin dambuwaˈ nakuraˈ si langgal meˈ Yahudihin. Pagkitene si Isa, pī iye pasujud si antag bettisne.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Duk pabuyuˈ-buyuˈ teˈed iye pu si Isa, paˈinne, “Tuwan, anakku dende-dendehin sōng ne matey. Dayiˈ ne kew duk bettadun meˈ tangannun si iye supaya du iye koleˈ duk ellum du iye.”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Manjari nuhut ne si Isa iye. Meˈ aˈa mabanes teˈedin patuhut pu si Isa duk maglaray siye pī si iye.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Manjari niyaˈ isab laˈi dende saki, luwal paguwaˈan lahaˈ. Sampūˈ duk duwen tahun ne kemuwe kasakinen.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Duk magsandal teˈed iye si antanan meˈ doktol maˈekkahin duk ubus ne tagastune kēmon sīnnen. Saguwaˈ gaˈ du iye ngahāp. Nambahi hadja pasōng sakinen.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Manjari takalene aka-aka sabab si Isahin. Hangkan pī iye patapit si bukutan si Isa palagumey si meˈ aˈahin.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Paˈinne dem pikilanne, “Bang hadja taˈantanku badjuˈnen, asal kawuliˈan ku.”
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Pagantanne, magtawus padeheng paglahaˈnen duk takalessane si baranne weˈ kawuliˈan ne sakinen.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Magtawus isab takalessa si Isa weˈ niyaˈ balakat paluwas amban baranne. Manjari padeheng iye duk hinarap weˈ ne meˈ aˈa si dambulihanin duk paˈinne, “Sine bakas mangantan badjuˈkun?”
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Paˈin meˈ tindegnen si iye, “Kitenu ne, Tuwan, meˈ aˈa mabanes mapalaray si kaˈu inin, magtilew pe kew bang sine bakas mangantan kaˈuhin?”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Saguwaˈ mayam iye paliput, mayaman bang sine bakas mangantan iyehin.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Manjari dendehin, peggeˈ kataˈuhanne weˈ kawuliˈan ne sakinen, pī iye patapit pu si Isa migpid peggeˈ tinalew iye. Pasujud iye si antag bettis si Isa duk magaka ne iye magsabennal.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Paˈin si Isa si iye, “Dende, kawuliˈan ne kew peggeˈ sandel kew si aku. Pī ne kew, daˈa kew suse. Kawuliˈan ne teˈed sakinun.”
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Manjari, sasang si Isa pe mamissā si dendehin, niyaˈ ne meˈ aˈa tekka pī amban lumaˈ si Jairus. Paˈinde pu si Jairus, “Anaknu dendehin gaˈ ne. Daˈa ne sasewun guruhin.”
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Saguwaˈ gaˈ inasip weˈ si Isa inakade miyaˈan. Paˈinne pu si Jairus, “Daˈa kew tinalew. Sandel kew hadja.”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Gaˈ niyaˈ patuhut si Isa si iye seddili, luwal si Petros duk duwe magpungtinaˈihin, si Yakub duk Yahiya.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Pagtekkade laˈi si lumaˈ si Jairus, takitene meˈ aˈa malaˈihin hewuhalaˈ. Magtāring siye duk magmatey papales.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Padiyalem si Isa duk paˈinne si siye, “Weˈey kaˈam iyan hewuhalaˈ duk magmatey? Dumaˈin hep matey nakanakin saguwaˈ tuli hadja.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Pinagsayehan iye weˈ de. Saguwaˈ pinaluwas siye kēmon weˈ si Isa. Ubus bu binoˈo weˈ ne saˈi-sama nakanakin duk tindegne tellunganin padiyalem pī si bilik palaˈihan nakanakin.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Inantanan weˈ ne tangan nakanakin duk paˈinne si iye, “Talita kumi.” Bang si bissāte bi hātinen, “Endeng, paˈinku si kaˈu, dongaˈ kew.”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Magtawus nakanakin dongaˈ duk lumengngan ne dem lumaˈ. Umulnen sampūˈ duk duwen tahun. Bengngangan teˈed siye.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Manjari sinessaˈan teˈed siye weˈ si Isa gaˈi siye dinaˈak magaka-aka si meˈ aˈa sabab inin. Duk dinaˈak weˈ ne pinakan nakanakin.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.