Marcos 5

Yakan Bible (YKA_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Manjari tekka si Isa duk meˈ tindegnen si dambiyaˈ lamew Jalil, laˈi si lahat meˈ aˈa Gerasa.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Pagduwaˈi si Isa amban dem bangkaˈ, niyaˈ pasampang si iye dambuwaˈ aˈa amban meˈ kakubulan. Aˈa inin pasayedan seyitan.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Paglahatannen si meˈ lingab pagkubulan duk gaˈi teˈed iye kaˈingketan weˈ aˈa bisan pe karena pangingket iyehin.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Daran iningketan tangannen duk bettisnen, saguwaˈ ubus hadja bekkat-bekkatne karenahin. Gaˈ niyaˈ aˈa basag makagapus iye.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ellew-sangem luwal iye magkolehak si meˈ kakubulan duk si kakūdan duk ngehet dine duk batu.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Pagkitene si Isa amban katalahan, magubas iye pī pasujud si iye.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Manjari paˈin si Isa si seyitanin, “Pa1uwas kew amban aˈa iyan, seyitan.” Maggasud seyitanin papales, paˈinne, “Gaˈ niyaˈ lamudnu si aku, Isa. Kaˈu Anak Tuhanin, iye Tuhan Malangkewin. Iyuˈ pakale Tuhanin, junjungku si kaˈu, daˈa ku binasahun.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Manjari tinilew iye weˈ si Isa, paˈinne, “Sine ēnnun?” Nambung iye, paˈinne, “Ēnkun si Ibuhan peggeˈ ekka kami inin.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Duk pabuyuˈ-buyuˈ teˈed meˈ seyitanin pu si Isa, gaˈi siye makapatahalaˈ amban lahat miyaˈan.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Manjari niyaˈ magsungkal laˈi diyataˈ bīd panenan bawi, ekka manamal.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Pabuyuˈ-buyuˈ meˈ seyitanin pu si Isa, paˈinde, “Daˈakun kami pī si meˈ bawi miyaˈan duk padiyalemun kami magdem barande.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Na, dinaˈak ne siye weˈ si Isa. Manjari paluwas meˈ seyitanin amban aˈahin duk padiyalem ne siye pī magdem baran meˈ bawihin. Magtawus panenan bawihin magubas padurul pī si pampang magdem lamew duk lambo siye kēmon. Meˈ bawihin niyaˈ kulang-labi duwe ngibu ekkahanden.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Manjari meˈ aˈa magipat meˈ bawi miyaˈan, magubas duk magaka-aka siye laˈi si puweblo duk si meˈ lahat diyataˈ. Manjari hap pī meˈ aˈahin mayaman bakas maˈumantag miyaˈan.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Pagtekkade laˈi pu si Isa, takitede aˈa bakas pasayedan seyitan maˈekkahin. Ningkoloˈ iye laˈi magsemmek ne duk hāp ne pikilannen. Manjari tinalew siye.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Ubus inaka-akahan ne siye weˈ meˈ aˈa bakas mangitehin sabab maˈumantag si aˈa pasayedan seyitanin, duk sabab meˈ bawihin.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Ubus pabuyuˈ-buyuˈ meˈ aˈa lahat miyaˈan pu si Isa, dinaˈak iye tahalaˈ amban lahatde.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Pagsakey si Isa magdem bangkaˈ, aˈa bakas pasayedan seyitanin pabuyuˈ-buyuˈ nuhut iye.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Saguwaˈ gaˈ iye dinaˈak weˈ si Isa. Paˈin si Isa si iye, “Moleˈ ne kew pī si lahatnu. Akahanun meˈ kaˈusbahannun sabab hinangan hadje bakas tahinang Tuhan si kaˈuhin duk sabab aseˈne si kaˈuhin.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Manjari lumengngan ne aˈahin duk ilatag weˈ ne lahat inēnan Sampūˈ Puweblohin duk magaka-aka iye sabab hinangan hadje bakas tahinang si Isa si iyehin. Kēmon meˈ aˈa makakale inin, bengngangan teˈed.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Manjari palipag ne isab si Isa magbangkaˈ pī si dambiyaˈ lamew Jalil. Banes ne isab teˈed aˈa patipun pī si iye paglaˈi iye si higad lamew.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Niyaˈ aˈa pī si iye inēnan si Jairus. Aˈa inin dambuwaˈ nakuraˈ si langgal meˈ Yahudihin. Pagkitene si Isa, pī iye pasujud si antag bettisne.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Duk pabuyuˈ-buyuˈ teˈed iye pu si Isa, paˈinne, “Tuwan, anakku dende-dendehin sōng ne matey. Dayiˈ ne kew duk bettadun meˈ tangannun si iye supaya du iye koleˈ duk ellum du iye.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Manjari nuhut ne si Isa iye. Meˈ aˈa mabanes teˈedin patuhut pu si Isa duk maglaray siye pī si iye.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Manjari niyaˈ isab laˈi dende saki, luwal paguwaˈan lahaˈ. Sampūˈ duk duwen tahun ne kemuwe kasakinen.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Duk magsandal teˈed iye si antanan meˈ doktol maˈekkahin duk ubus ne tagastune kēmon sīnnen. Saguwaˈ gaˈ du iye ngahāp. Nambahi hadja pasōng sakinen.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Manjari takalene aka-aka sabab si Isahin. Hangkan pī iye patapit si bukutan si Isa palagumey si meˈ aˈahin.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Paˈinne dem pikilanne, “Bang hadja taˈantanku badjuˈnen, asal kawuliˈan ku.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Pagantanne, magtawus padeheng paglahaˈnen duk takalessane si baranne weˈ kawuliˈan ne sakinen.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Magtawus isab takalessa si Isa weˈ niyaˈ balakat paluwas amban baranne. Manjari padeheng iye duk hinarap weˈ ne meˈ aˈa si dambulihanin duk paˈinne, “Sine bakas mangantan badjuˈkun?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Paˈin meˈ tindegnen si iye, “Kitenu ne, Tuwan, meˈ aˈa mabanes mapalaray si kaˈu inin, magtilew pe kew bang sine bakas mangantan kaˈuhin?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Saguwaˈ mayam iye paliput, mayaman bang sine bakas mangantan iyehin.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Manjari dendehin, peggeˈ kataˈuhanne weˈ kawuliˈan ne sakinen, pī iye patapit pu si Isa migpid peggeˈ tinalew iye. Pasujud iye si antag bettis si Isa duk magaka ne iye magsabennal.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Paˈin si Isa si iye, “Dende, kawuliˈan ne kew peggeˈ sandel kew si aku. Pī ne kew, daˈa kew suse. Kawuliˈan ne teˈed sakinun.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Manjari, sasang si Isa pe mamissā si dendehin, niyaˈ ne meˈ aˈa tekka pī amban lumaˈ si Jairus. Paˈinde pu si Jairus, “Anaknu dendehin gaˈ ne. Daˈa ne sasewun guruhin.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Saguwaˈ gaˈ inasip weˈ si Isa inakade miyaˈan. Paˈinne pu si Jairus, “Daˈa kew tinalew. Sandel kew hadja.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Gaˈ niyaˈ patuhut si Isa si iye seddili, luwal si Petros duk duwe magpungtinaˈihin, si Yakub duk Yahiya.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Pagtekkade laˈi si lumaˈ si Jairus, takitene meˈ aˈa malaˈihin hewuhalaˈ. Magtāring siye duk magmatey papales.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Padiyalem si Isa duk paˈinne si siye, “Weˈey kaˈam iyan hewuhalaˈ duk magmatey? Dumaˈin hep matey nakanakin saguwaˈ tuli hadja.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Pinagsayehan iye weˈ de. Saguwaˈ pinaluwas siye kēmon weˈ si Isa. Ubus bu binoˈo weˈ ne saˈi-sama nakanakin duk tindegne tellunganin padiyalem pī si bilik palaˈihan nakanakin.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Inantanan weˈ ne tangan nakanakin duk paˈinne si iye, “Talita kumi.” Bang si bissāte bi hātinen, “Endeng, paˈinku si kaˈu, dongaˈ kew.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Magtawus nakanakin dongaˈ duk lumengngan ne dem lumaˈ. Umulnen sampūˈ duk duwen tahun. Bengngangan teˈed siye.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Manjari sinessaˈan teˈed siye weˈ si Isa gaˈi siye dinaˈak magaka-aka si meˈ aˈa sabab inin. Duk dinaˈak weˈ ne pinakan nakanakin.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.