Marcos 4

Yakan Bible (YKA_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Balik ne isab si Isa magtoloˈ laˈi si higad lamew Jalil. Banes teˈed aˈa patipun si iye laˈi, hangkan pasakey iye duk ningkoloˈ iye dem bangkaˈ diyataˈ lamew. Meˈ aˈa mabanesin laˈi si higad lamew si katakasan.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Magusihat iye si meˈ aˈahin duk ekka usihatne si dalilan. Pagusihatnen paˈinne si siye,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Pakalehun bi inin. Niyaˈ dambuwaˈ aˈa pī si tanaˈne magsabulak binihiˈ.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Pagsabulakne, niyaˈ binihiˈ tapisik si lān. Manjari pī meˈ manuk-manukin manganne.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Meˈ binihiˈ sinduwehin laboˈ diyataˈ batu pānas, gaˈi lalem bulaknen. Mura tomoˈ binihiˈin peggeˈ gaˈi lalem bulaknen.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Pagsilak ellewin, magtawus ngingking duk peggeˈ gaˈi lalem gamutnen, manjari lanes.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Laboˈ binihiˈ sinduwehin dem kasampinitan. Samet nulig sampinitin duk katalungan tinanemin, manjari gaˈ buwaˈ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Na, binihiˈ sinduwehin laboˈ si kahāpan bulak. Manjari meˈ binihiˈ inin tomoˈ duk nulig duk moˈo buwaˈne. Jarinen niyaˈ ne sarang-sarang, niyaˈ ne ekka, duk niyaˈ isab ekka manamal.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Na,” paˈin si Isa, “amey-amey pakalehun bi bang niyaˈ pinaˈin si kaˈam.”
9 E Jesus acrescentou:
10 Manjari pagubus ne tahalaˈ meˈ aˈa maˈekkahin duk luwal saˈ sampūˈ duk duwe tindegnen duk meˈ tindegne sinduwehin malaˈi si iyehin, tinilew iye weˈ de bang ine hāti dalilan panoloˈne miyaˈan.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Nambung si Isa, paˈinne, “Kaˈurungan ne kaˈam kataˈu supaya tahātibi meˈ tinapukan Tuhan dem pikilannen sabab bang saˈingge pagbayaˈne si meˈ aˈanen. Saguwaˈ si meˈ aˈa seddilihin, usihatanku siye si meˈ dalilan,
11 Jesus disse a eles:
12 supaya siye kuweˈ tasulat dem kitabin, pinaˈin,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 “Na,” paˈin si Isa si siye, “asal gaˈi hatiˈ tasabutbi dalilanku miyaˈan. Bang sa iyan, gaˈi du isab tasabutbi kēmon dalilan pagusihatku si kaˈamin.
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Aˈa magsabulak binihiˈin,” paˈin si Isa, “bang hināti, iye aˈa magusihat lapal Tuhan si meˈ aˈahin.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Duk meˈ aˈa sinduwehin dalil lān bakas kapisikan lapal Tuhanin. Pagkalede lapalin, magtawus pī nakuraˈ seyitanin ngagew lapalin amban dem pikilande.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Meˈ aˈa sinduwehin dalil bulak diyataˈ batu pānasin isab. Sinabulakan lapalin si siye. Pagkalede lapal Tuhanin, magtawus kahagadde duk kēgan siye.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Saguwaˈ gaˈ nganggamut palalem lapal Tuhanin dem ateyde. Hangkan gaˈ siye makatatas tiggel. Pagtekka kasusehanin atawa bang bininasa siye sabab panuhutde lapalin, gaˈi ne siye kahagad.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Duk meˈ aˈa sinduwehin isab dalil kasampinitanin. Siye meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 saguwaˈ luwal siye mikil sabab kasusehande si dunyahin. Iye mamahalgaˈ si siyehin, meˈ pangalataˈden. Duk ekka bayuˈ-bayuˈan pagnapsuhande. Hangkan bang dalil tinanemin, katalungan lapal Tuhan bakas takaleden duk gaˈ magbuwaˈ.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Saguwaˈ meˈ aˈa sinduwehin, dalil bulak mahāpin. Takalede lapal Tuhanin duk kinahagad weˈ de. Bang dalil tinanemin, lapal Tuhan bakas takaleden magbuwaˈ diyalem ateyde. Sinduwehin sarang-sarang buwaˈnen, sinduwehin ekka duk sinduwehin ekka manamal.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Manjari paˈin si Isa si siye, “Bang kaˈam magpayitaˈan, lekkebanbi ke payitaˈanin duk palanggana atawa bettadbi ke diyawaˈ kantil? Gaˈi. Saguwaˈ bettadbi si tengenanne.
21 Jesus também lhes disse:
22 Hāti dalilan inin, kēmon tinapukanin ujud pinaguwaˈ du. Kēmon manggaˈi tahāti kuweˈituhin, ujud pinahāti du.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Amey-amey pakalehun bi bang niyaˈ pinaˈin si kaˈam.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Paˈin si Isa isab, “Asipun bi teˈed pahāp-hāp ine-ine takalebin. Peggeˈ bang hāp pangasipbin, hāp isab taˈeddoˈbin duk pasōng pe taˈeddoˈbin.
24 Então lhes disse:
25 Hātine inin, aˈahin bang pakale pahāp-hāp, pasōng pangahātinen. Saguwaˈ bang aˈahin gaˈi pakale pahāp-hāp, bisan niyaˈ kataˈuhanne kuweˈahat, ujud tahalaˈ du amban iye.”
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Paˈin si Isa pe, “Kuweˈ inin pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen. Dalil binihiˈ sabulakan aˈa diyataˈ bulakne.
26 Jesus disse ainda:
27 Pagubus ne sabulakanne, maghinang ne iye meˈ hinangne sinduwehin. Tuli iye bang sangem duk dongaˈ iye bang ellew. Manjari binihiˈin tomoˈ duk nulig dihananne. Gaˈi tasabut aˈahin bang saˈingge panulignen.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Peggeˈ tomoˈ binihiˈin dihananne duk buwaˈ. Tagnaˈ magtuglus, ubus bu betteng, ubus bu bukbus ne.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Pagtahak ne buwaˈnen, magtawus daˈak dapuˈ tanaˈin pinagani peggeˈ taˈabut ne paganihin.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Manjari paˈin si Isa, “Ine pamasaliˈante bi pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen? Duk bang dalilte bi, ine pangandalilante bi iyehin?
30 Disse mais:
31 Pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen,” paˈin si Isa, “kuweˈ dalil da bayuˈ bigi dikiˈ-dikiˈ. Bang tinanem nahut manamal bigi inin.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Saguwaˈ bang tatanem ne, nulig duk ngahadje amban kēmon jambangan. Ngahadje meˈ pangenen, hangkan makajari meˈ manuk-manukin ngahinang sabakande laˈi duk pasayindung laˈi.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Ekka meˈ dalilan sa miyaˈan guna si Isa pangusihatne lapalin si meˈ aˈahin.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Gaˈ iye missā si meˈ aˈahin bang dumaˈin si dalilan, saguwaˈ bang didine hadja duk meˈ tindegnen, pinahāti weˈ ne kēmon meˈ bissānen si siye.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Manjari ellew miyaˈan pagmagalib ne, paˈin si Isa si meˈ tindegnen, “Sūng kite bi pī palipag si dambiyaˈ lamew.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Inambanan weˈ de meˈ aˈa mabanesin. Pasakey meˈ tindeg si Isahin dem bangkaˈ andang paningkoloˈannen duk binoˈo ne weˈ de patulak si Isa. Niyaˈ isab meˈ bangkaˈ sinduwe patuhut si siye.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Bessuwang nihup baliyu mabasagin duk patampoˈ goyakin magdem bangkaˈ, hangkan sōng pennoˈ ne weˈ boheˈ bangkaˈin.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Si Isa laˈi si buliˈ bangkaˈ tuli. Maguˈan iye. Binangun iye weˈ meˈ tindegnen. Paˈinde, “Tuwan, gaˈi ke kew gagal bisan kite bi matey?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Manjari dongaˈ si Isa duk pinadeheng weˈ ne baliyuhin. Duk missā iye si lamewin, paˈinne, “Sarang ne. Pateddoˈ kew.” Magtawus padeheng baliyuhin duk teddoˈ ne teˈed lamewin.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 “Weˈey kaˈam tinalew?” paˈin si Isa si meˈ tindegnen. “Gaˈi pe kaˈam sandel si aku?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Tinalew teˈed siye. Hangkan magtilew-tinilew siye, paˈinde, “Aˈahey inin? Bisan baliyuhin duk goyakin nuhut pangandaˈakannen!”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.