Marcos 4

Yakan Bible (YKA_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Balik ne isab si Isa magtoloˈ laˈi si higad lamew Jalil. Banes teˈed aˈa patipun si iye laˈi, hangkan pasakey iye duk ningkoloˈ iye dem bangkaˈ diyataˈ lamew. Meˈ aˈa mabanesin laˈi si higad lamew si katakasan.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Magusihat iye si meˈ aˈahin duk ekka usihatne si dalilan. Pagusihatnen paˈinne si siye,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Pakalehun bi inin. Niyaˈ dambuwaˈ aˈa pī si tanaˈne magsabulak binihiˈ.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Pagsabulakne, niyaˈ binihiˈ tapisik si lān. Manjari pī meˈ manuk-manukin manganne.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Meˈ binihiˈ sinduwehin laboˈ diyataˈ batu pānas, gaˈi lalem bulaknen. Mura tomoˈ binihiˈin peggeˈ gaˈi lalem bulaknen.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Pagsilak ellewin, magtawus ngingking duk peggeˈ gaˈi lalem gamutnen, manjari lanes.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Laboˈ binihiˈ sinduwehin dem kasampinitan. Samet nulig sampinitin duk katalungan tinanemin, manjari gaˈ buwaˈ.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Na, binihiˈ sinduwehin laboˈ si kahāpan bulak. Manjari meˈ binihiˈ inin tomoˈ duk nulig duk moˈo buwaˈne. Jarinen niyaˈ ne sarang-sarang, niyaˈ ne ekka, duk niyaˈ isab ekka manamal.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Na,” paˈin si Isa, “amey-amey pakalehun bi bang niyaˈ pinaˈin si kaˈam.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Manjari pagubus ne tahalaˈ meˈ aˈa maˈekkahin duk luwal saˈ sampūˈ duk duwe tindegnen duk meˈ tindegne sinduwehin malaˈi si iyehin, tinilew iye weˈ de bang ine hāti dalilan panoloˈne miyaˈan.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Nambung si Isa, paˈinne, “Kaˈurungan ne kaˈam kataˈu supaya tahātibi meˈ tinapukan Tuhan dem pikilannen sabab bang saˈingge pagbayaˈne si meˈ aˈanen. Saguwaˈ si meˈ aˈa seddilihin, usihatanku siye si meˈ dalilan,
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 supaya siye kuweˈ tasulat dem kitabin, pinaˈin,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 “Na,” paˈin si Isa si siye, “asal gaˈi hatiˈ tasabutbi dalilanku miyaˈan. Bang sa iyan, gaˈi du isab tasabutbi kēmon dalilan pagusihatku si kaˈamin.
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Aˈa magsabulak binihiˈin,” paˈin si Isa, “bang hināti, iye aˈa magusihat lapal Tuhan si meˈ aˈahin.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Duk meˈ aˈa sinduwehin dalil lān bakas kapisikan lapal Tuhanin. Pagkalede lapalin, magtawus pī nakuraˈ seyitanin ngagew lapalin amban dem pikilande.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Meˈ aˈa sinduwehin dalil bulak diyataˈ batu pānasin isab. Sinabulakan lapalin si siye. Pagkalede lapal Tuhanin, magtawus kahagadde duk kēgan siye.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Saguwaˈ gaˈ nganggamut palalem lapal Tuhanin dem ateyde. Hangkan gaˈ siye makatatas tiggel. Pagtekka kasusehanin atawa bang bininasa siye sabab panuhutde lapalin, gaˈi ne siye kahagad.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Duk meˈ aˈa sinduwehin isab dalil kasampinitanin. Siye meˈ aˈa makakale lapal Tuhanin
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 saguwaˈ luwal siye mikil sabab kasusehande si dunyahin. Iye mamahalgaˈ si siyehin, meˈ pangalataˈden. Duk ekka bayuˈ-bayuˈan pagnapsuhande. Hangkan bang dalil tinanemin, katalungan lapal Tuhan bakas takaleden duk gaˈ magbuwaˈ.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Saguwaˈ meˈ aˈa sinduwehin, dalil bulak mahāpin. Takalede lapal Tuhanin duk kinahagad weˈ de. Bang dalil tinanemin, lapal Tuhan bakas takaleden magbuwaˈ diyalem ateyde. Sinduwehin sarang-sarang buwaˈnen, sinduwehin ekka duk sinduwehin ekka manamal.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Manjari paˈin si Isa si siye, “Bang kaˈam magpayitaˈan, lekkebanbi ke payitaˈanin duk palanggana atawa bettadbi ke diyawaˈ kantil? Gaˈi. Saguwaˈ bettadbi si tengenanne.
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Hāti dalilan inin, kēmon tinapukanin ujud pinaguwaˈ du. Kēmon manggaˈi tahāti kuweˈituhin, ujud pinahāti du.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Amey-amey pakalehun bi bang niyaˈ pinaˈin si kaˈam.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Paˈin si Isa isab, “Asipun bi teˈed pahāp-hāp ine-ine takalebin. Peggeˈ bang hāp pangasipbin, hāp isab taˈeddoˈbin duk pasōng pe taˈeddoˈbin.
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 Hātine inin, aˈahin bang pakale pahāp-hāp, pasōng pangahātinen. Saguwaˈ bang aˈahin gaˈi pakale pahāp-hāp, bisan niyaˈ kataˈuhanne kuweˈahat, ujud tahalaˈ du amban iye.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Paˈin si Isa pe, “Kuweˈ inin pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen. Dalil binihiˈ sabulakan aˈa diyataˈ bulakne.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Pagubus ne sabulakanne, maghinang ne iye meˈ hinangne sinduwehin. Tuli iye bang sangem duk dongaˈ iye bang ellew. Manjari binihiˈin tomoˈ duk nulig dihananne. Gaˈi tasabut aˈahin bang saˈingge panulignen.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Peggeˈ tomoˈ binihiˈin dihananne duk buwaˈ. Tagnaˈ magtuglus, ubus bu betteng, ubus bu bukbus ne.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Pagtahak ne buwaˈnen, magtawus daˈak dapuˈ tanaˈin pinagani peggeˈ taˈabut ne paganihin.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Manjari paˈin si Isa, “Ine pamasaliˈante bi pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen? Duk bang dalilte bi, ine pangandalilante bi iyehin?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Pagbayaˈ Tuhan si meˈ aˈanen,” paˈin si Isa, “kuweˈ dalil da bayuˈ bigi dikiˈ-dikiˈ. Bang tinanem nahut manamal bigi inin.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Saguwaˈ bang tatanem ne, nulig duk ngahadje amban kēmon jambangan. Ngahadje meˈ pangenen, hangkan makajari meˈ manuk-manukin ngahinang sabakande laˈi duk pasayindung laˈi.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Ekka meˈ dalilan sa miyaˈan guna si Isa pangusihatne lapalin si meˈ aˈahin.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Gaˈ iye missā si meˈ aˈahin bang dumaˈin si dalilan, saguwaˈ bang didine hadja duk meˈ tindegnen, pinahāti weˈ ne kēmon meˈ bissānen si siye.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Manjari ellew miyaˈan pagmagalib ne, paˈin si Isa si meˈ tindegnen, “Sūng kite bi pī palipag si dambiyaˈ lamew.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Inambanan weˈ de meˈ aˈa mabanesin. Pasakey meˈ tindeg si Isahin dem bangkaˈ andang paningkoloˈannen duk binoˈo ne weˈ de patulak si Isa. Niyaˈ isab meˈ bangkaˈ sinduwe patuhut si siye.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Bessuwang nihup baliyu mabasagin duk patampoˈ goyakin magdem bangkaˈ, hangkan sōng pennoˈ ne weˈ boheˈ bangkaˈin.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Si Isa laˈi si buliˈ bangkaˈ tuli. Maguˈan iye. Binangun iye weˈ meˈ tindegnen. Paˈinde, “Tuwan, gaˈi ke kew gagal bisan kite bi matey?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Manjari dongaˈ si Isa duk pinadeheng weˈ ne baliyuhin. Duk missā iye si lamewin, paˈinne, “Sarang ne. Pateddoˈ kew.” Magtawus padeheng baliyuhin duk teddoˈ ne teˈed lamewin.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 “Weˈey kaˈam tinalew?” paˈin si Isa si meˈ tindegnen. “Gaˈi pe kaˈam sandel si aku?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Tinalew teˈed siye. Hangkan magtilew-tinilew siye, paˈinde, “Aˈahey inin? Bisan baliyuhin duk goyakin nuhut pangandaˈakannen!”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.